1 Pita 3

Ngā Wāhine me ngā Tāne

1 Waihoki e ngā wāhine, kia ngohengohe ki ā koutou tāne ake; ā, ki te turi ētahi ki te kupu, nā, i kore i te kupu, ko te whakahaere a ngā wāhine hei mea e riro mai ai rātou; 2 i a rātou e titiro ana ki te hēkore o tā koutou whakahaere me te hopohopo. 3 Ko te whakapaipai mō koutou, kauaka hei tō waho, kauaka hei te makawe i whiria, kauaka hei te whakapiringa o ngā mea kōura, kauaka hei te whakakākahuranga o ngā kākahu; 4 engari, hei te tangata ngaro o te ngākau, hei te kākahu e kore e pirau, arā te wairua māhaki, te wairua rangimārie, he mea utu nui hoki tēnei i te aroaro o te Atua. 5 He pēnei hoki i mua tā ngā wāhine tapu whakapaipai mō rātou, tā te hunga i whakaaro ki te Atua, ngohengohe tonu rātou ki ā rātou tāne ake. 6 Me Hera hoki i ngohengohe ki a Āperahama, ko te ariki hoki tāna ingoa mōna. Nāna hoki koutou tamariki, i a koutou e mahi pai ana, kāhore hoki e mataku i tētahi whakapāwera.

7 E ngā tāne hoki, kia rite ki tō te mātauranga tō koutou noho ki a rātou, whakawhiwhia te wahine ki te hōnore, ko te mea kaha kore hoki ia, ka uru tahi nei anō hoki kōrua ki te oranga ka hōmai noa nei; he mea kei āraia ā kōrua īnoi.

He Mamaetanga mō te Mahi Tika

8 Nā, ko te whakamutunga nei o tāku, kia kotahi te whakaaro o te katoa, kia kotahi te ngākau, kia rite te aroha ki tō te tuakana, ki tō te teina, kia pai te ngākau, kia ngāwari. 9 Kaua e utua he kino ki te kino, he taunu ki te taunu; engari me manaaki; me te mahara anō kua karangatia koutou ki tēnei, arā, kia whiwhi koutou ki te manaaki. 10 Ki te mea hoki:

"Tētahi kia aroha ki te ora,

kia kite i ngā rā pai,

me pēhi e ia tōna arero kei kino,

ōna ngutu hoki kei kōrero tinihanga.

11 Me peka kē i te kino, me mahi i te pai;

ko te rangimārie hei rapunga māna,

hei whāinga atu māna.

12 Nō te mea hoki kei runga i te hunga tika ngā kanohi o te Ariki,

me ōna taringa kei te tuwhera ki ā rātou īnoi.

E hē mai ana ia te mata o te Ariki

ki te hunga e mahi ana i te kino."

13 Ko wai hoki hei hōmai i te hē ki a koutou, ki te aru koutou i te pai? 14 Otiia, ki te mea nā te whakaaro ki te tika i whakamamaetia ai koutou, ka hari koutou. Aua rā e mataku i tā rātou whakamataku, kaua e pāwera; 15 engari, whakatapua a te Karaiti hei Ariki i roto i ō koutou ngākau. Kia rite tonu hoki te kupu i a koutou i ngā wā katoa, hei whakahokinga atu mā koutou ki ngā tāngata katoa, e ui ana ki a koutou ki te mea e tūmanakohia atu nei e koutou; kia māhaki anō ia te ngākau, kia wehi. 16 Kia pai ō koutou hinengaro; mō tā rātou ngautuarā ki a koutou, e kī nei he kaimahi koutou i te kino, kia whakamā taua hunga e whakapae teka nā ki tā koutou whakahaere pai i roto i a te Karaiti. 17 Ki te mea hoki i a tātou e mahi ana i te pai ka takoto i te Atua he mamae mō tātou, erangi tērā i te mamae i a tātou e mahi ana i te kino. 18 Kotahi hoki whakamamaetanga o te Karaiti mō ngā hara, te tika mō te hunga hē, kia ārahina ai tātou e ia ki te Atua, i whakamatea ko te kikokiko, i whakaorangia ia ko te wairua.

19 Ko tōna anō tēnā i tōna haerenga ki te kauwhau ki ngā wairua i te whare herehere; 20 i turi nei i mua, i te mea e tatari ana te manawanui o te Atua i ngā rā i a Noa, i te mea e hangā ana te āka, ko te mea i ora ai ētahi wairua torutoru nei, arā tokowaru, i roto i te wai. 21 He mea whakarite ki tēnei te mea e whakaora nei i a koutou ināianei, arā te iriiri, ehara i te whakawāteatanga atu i te poke o te kikokiko, engari he whakaaetanga ake nā te hinengaro pai ki te Atua, he meatanga nā te aranga mai o Īhu Karaiti; 22 kua riro nei ki te rangi, kei te ringa matau anō ia o te Atua; kei raro hoki i a ia ngā anahera, ngā rangatiratanga, ngā kaha.

Pligte van vroue en mans.

1 NET so moet julle, vroue, aan jul eie mans onderdanig wees, sodat, as sommige aan die woord ongehoorsaam is, hulle ook deur die wandel van die vroue sonder woorde gewin kan word

2 as hulle jul reine, godvresende wandel aanskou het.

3 Julle versiering moet nie uiterlik wees nie: haarvlegtery en omhang van goud en aantrek van klere nie,

4 maar die verborge mens van die hart in die onverganklike versiering van 'n sagmoedige en stille gees, wat baie kosbaar is voor God.

5 Want so het vroeër ook die heilige vroue wat op God gehoop het, hulleself versier, en hulle was aan hul eie mans onderdanig,

6 soos Sara gehoorsaam was aan Abraham en hom heer genoem het; wie se kinders julle geword het as julle goed doen en geen enkele verskrikking vrees nie.

7 Net so moet julle, manne, verstandig met hulle saamlewe en aan die vroulike geslag, as die swakkere, eer bewys, omdat julle ook mede-erfgename van die genade van die lewe is — sodat julle gebede nie verhinder mag word nie.

Broederliefde, geduld, verdrukking.

8 EN eindelik, wees almal eensgesind, medelydend, vol broederliefde en ontferming, vriendelik.

9 Vergeld geen kwaad met kwaad of skeldwoorde met skeldwoorde nie, maar seën inteendeel, omdat julle weet dat julle hiertoe geroep is, sodat julle seën kan beërwe.

10 Want wie die lewe wil liefhê en goeie dae wil sien, moet sy tong bewaar vir wat verkeerd is, en sy lippe dat hulle geen bedrog spreek nie.

11 Hy moet afwyk van wat verkeerd is, en doen wat goed is; hy moet vrede soek en dit najaag.

12 Want die oë van die Here is op die regverdiges en sy ore tot hulle gebed, maar die aangesig van die Here is teen die kwaaddoeners.

13 En wie is dit wat julle kwaad sal aandoen as julle navolgers is van die goeie?

14 Maar as julle ook moet ly ter wille van die geregtigheid, salig is julle. En vrees hulle glad nie, en wees nie ontsteld nie.

15 Maar heilig die Here God in julle harte en wees altyd bereid om verantwoording te doen aan elkeen wat van julle rekenskap eis omtrent die hoop wat in julle is, met sagmoedigheid en vrees;

16 met behoud van 'n goeie gewete, sodat in die saak waarin hulle van julle kwaad spreek soos van kwaaddoeners, húlle beskaam mag word wat julle goeie lewenswandel in Christus belaster.

17 Want dit is beter, as die wil van God dit eis, dat julle ly wanneer julle goed doen as wanneer julle kwaad doen.

18 Want Christus het ook eenmaal vir die sondes gely, Hy die Regverdige vir die onregverdiges, om ons tot God te bring — Hy wat wel gedood is na die vlees, maar lewend gemaak deur die Gees;

19 in wie Hy ook heengegaan en gepreek het vir die geeste in die gevangenis,

20 wat eertyds ongehoorsaam was toe die lankmoedigheid van God een maal gewag het in die dae van Noag, onderwyl die ark gereed gemaak is, waarin weinig, dit is agt, siele deur water heen gered is;

21 waarvan die teëbeeld, die doop, ons nou ook red, nie as 'n aflegging van die vuilheid van die vlees nie, maar as 'n bede tot God om 'n goeie gewete — deur die opstanding van Jesus Christus

22 wat heengegaan het na die hemel en aan die regterhand van God is, terwyl engele en magte en kragte aan Hom onderwerp is.