He Kupu Whakamārie ki a Hiruhārama
1 "Whakarongo ki ahau, e koutou e whai nā i te tika,
e rapu nā i a Ihowā.
Titiro ki te kōhatu i hāua mai ai koutou,
ki te poka i te rua i keria mai ai koutou.
2 Titiro ki a Āperahama, ki tō koutou matua,
ki a Hera hoki i whānau ai koutou;
he kotahi hoki ia, karangatia ana ia e ahau,
manaakitia ana, whakanuia ana.
3 Tā te mea kua whakamārie a Ihowā i Hiona;
kua whakamārie ia i ōna wāhi katoa ka ururuatia,
kua mea hoki i tōna wāhi koraha kia rite ki Erene,
i tōna wāhi tītōhea kia rite ki te kāri a Ihowā;
he koa, he hari, ka kitea i roto,
he whakawhetai, me te reo hoki e waiata ana.
4 "Whakarongo ki ahau, e āku tāngata,
kia whai taringa ki ahau, e tāku iwi;
ka puta atu hoki he ture i roto i ahau,
ka takoto anō i ahau tāku whakawā
hei whakamārama mō ngā iwi.
5 Kei te tata mai tōku tika;
kua puta tāku whakaora,
mā ōku ringa e whakawā mō ngā iwi;
ka tatari ki ahau ngā motu,
ka okioki ki tōku ringa.
6 Anga ake ō koutou kanohi ki ngā rangi,
tirohia iho te whenua i raro;
ka memeha atu hoki ngā rangi, ānō he paowa,
ka tawhitotia te whenua, me he kākahu,
ko te hunga hoki e noho ana i reira ka pēnā te mate;
ko tāku whakaoranga ia ka mau tonu;
e kore anō tōku tika e heke.
7 "Whakarongo ki ahau, e koutou e mōhio nā ki te tika,
e te hunga kei ō koutou ngākau nei tāku ture;
kei wehi i te tāwai a te tangata,
kei numinumi i ā rātou taunu.
8 Ka kai hoki te pūrehurehu i a rātou, ānō he kākahu,
ka pau rātou, ānō he huruhuru hipi i te huhu;
ka mau tonu ia tōku tika,
tāku whakaora ki ngā whakapaparanga katoa."
9 Maranga, maranga, kākahuria te kaha,
e te ringa o Ihowā!
Maranga, kia rite ki ngā rā ō mua rā,
ki ngā whakatupuranga onamata.
Ehara oti i a koe nāna i kotikoti a Rahapa,
i wero te tarakona?
10 Ehara oti i a koe nāna i whakamaroke te moana,
ngā wai o te rire nui,
ko ngā wai hōhonu o te moana waiho ake
e koe hei huarahi haerenga mō te hunga kua oti te hoko?
11 Nā, ko ā Ihowā i hoko ai ka hoki mai,
ka haere mai ki Hiona, me te waiata anō rātou;
i runga i ō rātou māhunga he hari e kore e mutu;
ka whiwhi rātou ki te koa, ki te hari;
ā, rere ana te pōuri me te auē.
12 "Ko ahau, inā, māku koutou e whakamārie;
ko wai koe, e wehi nā i te tangata e matemate nei,
i te tama a te tangata ka meinga nei hei tarutaru?
13 Ka wareware nei hoki ki a Ihowā, ki tōu kaihanga,
nāna ngā rangi i hora,
nāna i whakatakoto te tūranga mō te whenua.
Ka pāwera tonu koe i ngā rā katoa i te riri o te kaiwhakawhiu,
i te mea e anga mai ana ia ki te whakamate,
ā, kei hea te riri o te kaiwhakawhiu?
14 Hohoro tonu te wetekina o te herehere i whakaraua;
e kore hoki ia e mate, e heke ki te poka,
e kore hoki e whakakorea he taro māna.
15 Ko Ihowā ia ahau, ko tōu Atua,
i whakakorikori nei i te moana, ā, hāmama ana ōna ngaru –
ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.
16 Ā, kua hoatu e ahau āku kupu ki tōu māngai;
kua hīpokina koe ki te marumaru o tōku ringa,
kia whakatōkia ai ngā rangi,
kia takoto ai te tūranga mō te whenua,
hei mea hoki ki Hiona, ‘Ko koe tāku iwi.’ "
17 Maranga, maranga!
Whakatika, e Hiruhārama,
i whakainumia nei e te ringa o Ihowā
ki te kapu o tōna riri;
kua inu koe i ngā nganga o te kapu wiri,
he mea tatau nāu.
18 Kāhore kau tētahi hei tautītī i a ia
o ngā tama katoa i whānau i roto i a ia;
kāhore hoki tētahi o ngā tama i atawhaitia e ia
hei pupuri i tōna ringa.
19 Ka rua ēnei mea ka pono nei ki a koe –
ko wai hei tangi ki a koe?
Ko te whakangaromanga, ko te wawāhanga, ko te matekai, ko te hoari
me pēhea tāku whakamārie i a koe?
20 Kua hemo āu tama;
e takoto ana i te ahunga mai o ngā ara katoa,
ānō he anaterope i roto i te kupenga;
kī tonu rātou i te riri o Ihowā,
i te whakatūpehupehu o tōu Atua.
21 Mō reira, whakarongo ki tēnei, e koe kua tūkinotia nei;
e haurangi ana, rāia, ehara i te haurangi wāina.
22 Ko te kupu tēnei a tōu Ariki, a Ihowā,
arā a tōu Atua, e tohe nei i tā tōna iwi:
"Nanā, ka tangohia e ahau te kapu wiri i tōu ringa,
ngā nganga o te kapu o tōku riri;
e kore e inumia anō e koe ā muri ake nei.
23 Ā, ka hoatu e ahau ki te ringa o te hunga e whakatupu kino nei i a koe,
i mea rā ki tōu wairua,
‘Piko iho nei, kia haere atu ai mātou.’
Nā, kua whakatakotoria e koe tōu tuarā hei whenua,
hei huarahi mō te hunga i haere atu rā."
Herstelling en geluk van Israel.
1 LUISTER na My, julle wat die geregtigheid najaag, wat die Here soek! Aanskou die rots waaruit julle gekap is en die holte van die put waaruit julle gegrawe is.
2 Aanskou Abraham, julle vader, en Sara, wat julle gebaar het; want as eenling het Ek hom geroep en hom geseën en hom vermenigvuldig.
3 Want die Here vertroos Sion; Hy vertroos al sy puinhope en maak sy woestyn soos Eden en sy wildernis soos die tuin van die Here; vreugde en blydskap sal daarin gevind word, danksegging en die klank van liedere.
4 Luister na My, my volk, en neig die oor tot My, my nasie! Want 'n wet sal van My uitgaan, en Ek sal my reg vasstel as 'n lig van die volke.
5 My oorwinning is naby, my heil trek uit en my arms sal die volke oordeel; op My sal die eilande wag, en op my arm sal hulle hoop.
6 Slaan julle oë op na die hemel en aanskou die aarde daaronder; want die hemel sal soos rook verdwyn en die aarde soos 'n kleed verslyt en sy bewoners soos muskiete sterwe; maar my heil sal vir ewig bestaan en my geregtigheid nie verbreek word nie.
7 Luister na My, julle wat die geregtigheid ken, volk in wie se hart my wet is! Wees nie bevrees vir die smaad van mense en skrik nie vir hulle skimptaal nie;
8 want die mot sal hulle opeet soos 'n kleed, en die wurm sal hulle verteer soos wol; maar my geregtigheid sal vir ewig bestaan en my heil van geslag tot geslag.
9 Ontwaak, ontwaak, beklee u met sterkte, arm van die Here! Ontwaak soos in die dae van die voortyd, onder die geslagte van lank gelede. Is dit nie u wat Rahab neergekap, wat die seemonster deurboor het nie?
10 Is dit nie u wat die see, die waters van die groot wêreldvloed drooggemaak het nie, wat van die dieptes van die see 'n pad gemaak het vir die deurtog van die verlostes nie?
11 So sal dan die losgekooptes van die Here teruggaan en na Sion kom met gejubel, en ewige vreugde sal op hulle hoof wees; vreugde en blydskap sal hulle verkry; kommer en gesug vlug weg.
12 Ek is dit wat julle troos! Wie is jy, dat jy bevrees is vir die mens wat moet sterwe, en vir die mensekind wat oorgegee word soos gras? —
13 dat jy vergeet die Here wat jou gemaak het, wat die hemel uitgesprei en die aarde gegrond het; dat jy gedurigdeur die hele dag bewe vir die grimmigheid van die verdrukker as hy dit daarop toelê om te verwoes? Waar is dan die grimmigheid van die verdrukker?
14 Die in boeie gekromde word gou losgelaat en sal nie sterwend in die kuil neerdaal nie, en sy brood sal nie ontbreek nie.
15 Maar Ek is die Here jou God wat die see in beroering bring, sodat sy golwe bruis; Here van die leërskare is sy Naam!
16 En Ek het my woorde in jou mond gelê en in die skaduwee van my hand jou verberg; om die hemel te plant en die aarde te grond en aan Sion te sê: My volk is jy!
Wekroep aan Jerusalem.
17 ONTWAAK, ontwaak, staan op, Jerusalem, jy wat uit die hand van die Here die beker van sy grimmigheid gedrink het; die kelk van bedwelming het jy uitgedrink, uitgesuig.
18 Nie een van al die seuns wat sy gebaar het, het haar gelei nie; en nie een van al die seuns wat sy grootgemaak het, het haar aan die hand gegryp nie.
19 Hierdie twee dinge het jou oorgekom — wie het medelyde met jou? — verwoesting en verbreking, hongersnood en swaard. Hoe sou ek jou kan troos?
20 Jou kinders het onmagtig gelê by al die straathoeke soos 'n eland in 'n vangkuil, vol van die grimmigheid van die Here, van die dreiging van jou God.
21 Daarom, hoor tog dit, ellendige, en jy wat dronk is, maar nie van wyn nie!
22 So sê jou Here, die Here, en jou God wat die saak van sy volk verdedig: Kyk, Ek neem die beker van bedwelming uit jou hand, die kelk van my grimmigheid; jy sal dit verder nie meer drink nie.
23 Maar Ek sal dit in die hand gee van die wat jou droefheid aandoen, wat vir jou gesê het: Buig, dat ons oor kan gaan; en jy moes jou rug maak soos die grond en soos 'n straat vir die wat daaroor gaan.