Ihāia 24

Te Whakawātanga e Raraka ana ki te Ao

1 Nanā, kua meinga e Ihowā te whenua kia noho tahanga,

kia takoto kau,

kua porohurihia ake e ia,

ā, kua whakamararatia ōna tāngata.

2 Ā, ka rite te iwi ki te tohunga,

te pononga ki tōna ariki,

te pononga wahine ki tōna rangatira wahine,

te tangata i utua ai te taonga

ki te tangata i a ia nei te utu,

te kaiwhakatārewa mai ki te tangata i te nama,

te tangata i te moni whakatupu

ki te tangata nāna nei i hōmai ki a ia.

3 Ka mōtī rawa tā te whenua,

pāhua rawa.

Kua kōrerotia hoki e Ihowā tēnei kupu.

4 E tangi ana te whenua, ngohe noa iho;

kahakore kau te ao, ngohe noa iho;

harotu kau te hunga rarahi o te whenua.

5 Kua poke anō te whenua i raro i ōna tāngata;

kua takahia hoki ngā ture,

whakaputaia kētia ake e rātou te tikanga i whakatakotoria,

whakatakā ana e rātou te kawenata onamata.

6 Nā reira i kainga ai te whenua e te kanga,

kitea iho te hara o ōna tāngata;

nā reira i wera ai ngā tāngata o te whenua,

ā, he torutoru te hunga i toe.

7 E tangi ana te wāina hou;

kua kahakore te wāina;

kei te mapu te hunga ngākau koa katoa.

8 Ka mutu te koa o ngā timipera

kua kore te ngē o te hunga e hari ana;

mutu ake te koa o te hāpa.

9 Kore ake tā rātou waiata i te mea e inu wāina ana;

ka kawa te wai kaha ki te hunga e inu ana.

10 Kua pakaru te pā o te pororaru,

tūtaki rawa ngā whare katoa, tē ai he tomokanga atu.

11 He karanga kei ngā ara, he mea mō te wāina;

kua pōuri katoa te koa,

kua riro te harakoa o te whenua.

12 Mahue iho ki te pā ko te ururua;

ko te kūwaha, he mea whiu ki te whakangaromanga.

13 Ka pēnei te hanga i waenganui i te whenua

i roto i ngā iwi;

kei te ruiruinga o te ōriwa te rite,

kei te hamunga o ngā karepe ina mutu te whawhaki.

14 Ka ara tō rātou reo, ka waiata rātou;

mō te nui hoki o Ihowā, ka hāmama mai rātou i te moana.

15 Nā, whakakorōriatia a Ihowā i te rāwhiti,

te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira,

i ngā motu o te moana.

16 I te pito rawa o te whenua kua rangona ngā waiata e tātou:

"He korōria ki te tangata tika."

Otiia, ka kī ake ahau, "Kei te whakaheke ahau!

Kei te whakaheke! Auē te mate i ahau!

He mahi tinihanga tā te hunga tinihanga;

nui atu te tinihanga o te hunga tinihanga!"

17 Ko te wehi, ko te rua, ko te rore,

kei a koe, e te tangata o te whenua.

18 Nā, ko te tangata e rere mai i te ngangau o te wehi,

ka taka ki te rua;

ā, ko te tangata e puta ake ana i roto i te rua,

ka mau i te rore.

Kua puare hoki ngā matapihi o runga,

ā, e rū ana ngā tūranga o te whenua.

19 Ngakongako kau te whenua,

memeha kau noa iho te whenua,

ngāueue kau te whenua.

20 Hūrorirori kau te whenua ānō he haurangi,

nekenekehia ana, me te mea he whare tira;

ka taimaha iho hoki tōna hē ki runga ki a ia,

ka hinga, heoi anō ōna aranga ake.

21 I taua rā ka whiua e Ihowā

te ope o te hunga kua neke ake,

me ngā kīngi o te whenua i runga i te whenua.

22 Ā, ka huihuia rātou,

ka pērātia me ngā herehere e huihuia ana ki te rua,

ka tūtakina hoki ki te whare herehere,

ā, ka maha ngā rā ka tirohia iho rātou.

23 Ko reira te marama numinumi kau ai,

ka whakamā anō hoki te rā;

ka kīngi hoki a Ihowā o ngā mano

ki Maunga Hiona, ki Hiruhārama,

ki te aroaro anō o āna kaumātua

i runga i te korōria.

Die voleinding. Die wêreldgerig.

1 KYK, die Here maak die aarde leeg en verwoes dit, en Hy keer sy oppervlakte om en verstrooi sy bewoners.

2 Dieselfde lot tref die volk en die priester, die slaaf en sy heer, die slavin en haar meesteres, die koper en die verkoper, die uitlener en die lener, die skuldeiser en die skuldenaar.

3 Die aarde word heeltemal leeg gemaak en heeltemal geplunder, want die Here het hierdie woord gespreek.

4 Die aarde treur, dit verwelk; die wêreld versmag, dit verwelk; en die hoogstes van die mense van die aarde versmag.

5 Want die aarde is ontheilig onder sy bewoners; want hulle het die wette oortree, die insetting geskend, die ewige verbond verbreek.

6 Daarom verteer die vloek die aarde en moet sy bewoners boet; daarom word die bewoners van die aarde deur 'n gloed verteer en bly daar min mense oor.

7 Die mos treur, die wingerdstok verwelk, almal wat bly van hart is, sug.

8 Weg is die vreugde van die tamboeryne, die gedruis van die uitgelate mense hou op, weg is die vreugde van die siter!

9 Hulle drink geen wyn onder gesang nie; die sterk drank smaak bitter vir die wat dit drink.

10 Verbreek is die verlate vesting; al die huise staan toegesluit, sodat niemand daar kan inkom nie.

11 Daar is 'n gejammer oor wyn op die strate; al die vrolikheid het ondergegaan, die vreugde van die aarde is verban.

12 Wat in die stad oorgebly het, is verwoesting; en die poort is tot 'n puinhoop stukkend geslaan.

13 Want so sal dit wees op die aarde, onder die volke, soos by die afslaan van die olywe, soos by die na-oes as die druiwe-oes verby is.

14 Hulle daar hef hul stem op, hulle jubel; vanweë die majesteit van die Here juig hulle van die see af:

15 Daarom, eer die Here in die lande van die son, op die kuslande van die see die Naam van die Here, die God van Israel!

16 Van die einde van die aarde af hoor ons lofgesange: Glorie aan die regverdige! Maar ek sê: Ek teer weg, ek teer weg, wee my! Die ontroues handel troueloos, en in troueloosheid handel die ontroues troueloos.

17 Die skrik en die kuil en die strik oor jou, o bewoner van die aarde!

18 En hy wat vlug vir die skrikgeroep, val in die kuil; en hy wat uit die kuil uitklim, word in die strik gevang. Want die sluise uit die hoogte het oopgegaan, en die fondamente van die aarde bewe.

19 Die aarde word geheel en al verbreek, die aarde is geheel en al aan wankel, die aarde word geheel en al geskud.

20 Die aarde waggel geheel en al soos 'n dronkaard en swaai heen en weer soos 'n naghut; en sy oortreding is swaar op hom; en hy sal val en nie weer opstaan nie.

21 En in dié dag sal die Here besoeking doen oor die leërskare van die hoogte in die hoogte en oor die konings van die aarde op die aarde;

22 en hulle sal opgesluit word soos gevangenes opgesluit word in 'n kuil en bewaar word in 'n kerker; maar ná baie dae sal daar op hulle ag gegee word.

23 En die maan sal rooi word van skaamte, en die son sal skaam wees; want die Here van die leërskare sal regeer op die berg Sion en in Jerusalem, en voor sy oudstes sal daar heerlikheid wees.