Ihāia 26

He Waiata Wikitōria nā Hūrā

1 I taua rā ka waiatatia tēnei waiata i te whenua o Hūrā:

He pā kaha tō tātou:

ka whakaritea e ia te whakaora hei taiepa,

hei pekerangi.

2 Whakatuwheratia ngā kūwaha,

kia tomo mai ai

te iwi tika e pupuri ana i te pono.

3 Māu e pupuri i runga i te rangimārie rawa –

te tangata e ū ana te whakaaro ki a koe;

nāna hoki i whakawhirinaki ki a koe.

4 Whakawhirinaki ki a Ihowā ā ake ake,

nō te mea kei te Ariki, kei a Ihowā,

he kāmaka mau tonu.

5 Kua whakahokia iho hoki e ia

te hunga e noho ana i runga,

te pā tiketike; takoto rawa i a ia,

takoto rawa ki te whenua,

pā rawa ki te puehu.

6 Takahia iho e te waewae,

e ngā waewae o ngā rawakore,

e ngā takahanga o ngā ware.

7 Ko te ara o te tangata tika, he tika;

e whakatikaia ana e koe, e te mea tika, te ara o te tangata tika.

8 Kei te ara nei anō mātou o āu whakaritenga

e tatari ana ki a koe, e Ihowā;

ko tōu ingoa, ko te mahara ki a koe

tā ō mātou wairua e minamina nei.

9 Minamina tonu ahau, tōku ngākau, ki a koe i te pō;

āe rā, ka moata ahau, tōku wairua, ki te rapu i a koe.

Nō te mea i ngā wā e puta ai āu whakaritenga ki te whenua,

ka ākona te tika e ngā tāngata o te ao.

10 Atawhaitia iho te tangata kino,

e kore ia e ako i te tika;

i te whenua o te tika ka hē tāna mahi,

e kore anō ia e kite i te nui o Ihowā.

11 E Ihowā, kua ara tōu ringa ki runga,

heoi kāhore rātou e kite.

Otiia, ka kite rātou i tōu hae mō te iwi, ā, ka whakamā;

āe rā, mā te ahi e kai ōu hoariri.

12 Ka whakaritea e koe, e Ihowā, he rangimārie mō mātou,

nāu nei hoki i mahi ā mātou mahi katoa mā mātou.

13 E Ihowā, e tō mātou Atua,

he ariki kē anō, i tua ake i a koe, i noho hei rangatira mō mātou;

māu anake ia mātou ka mahara ai ki tōu ingoa.

14 Kua mate rātou, e kore e ora;

he tūpāpaku rātou, e kore e ara –

nā, kua tirohia nei rātou e koe, ngaro iho i a koe,

hunā katoatia ana e koe te mahara ki a rātou.

15 Kua whakaraneatia e koe te iwi, e Ihowā,

kua whakaraneatia e koe te iwi.

Kua whai korōria koe;

nāu i whakanui ngā rohe katoa o te whenua.

16 E Ihowā, i te rarurarutanga i haere atu rātou ki a koe,

ā, i ringihia atu e rātou he īnoi,

i te mea e papaki ana koe i a rātou.

17 He pērā i te wahine hapū,

ka tata ia te whānau,

e whakamamae ana, e auē ana i ōna mamae;

ko tō mātou rite tērā i tōu aroaro, e Ihowā;

18 i te hapū mātou, i te mamae mātou,

kua whānau tā mātou me te mea he hau.

Kīhai i oti i a mātou he whakaora i runga i te whenua;

kīhai anō hoki i hinga ngā tāngata o te ao.

19 Ka ora ōu tāngata mate;

ka ara ōku tinana mate,

Maranga, waiata,

e te hunga kei te puehu nei tō koutou kāinga;

nō te mea kei te tōmairangi o ngā otaota te rite o tōu tōmairangi;

ā, ka makā mai ngā tūpāpaku e te whenua.

20 Haere, e tōku iwi, e tomo ki roto ki ōu rūma,

tūtakina ōu tatau i muri i a koe;

e piri, he wāhi iti kau nei,

kia pahemo rā anō te riri.

21 Nō te mea tēnei a Ihowā te puta nei i tōna wāhi

ki te whiu i te hē o ngā tāngata o te whenua;

ā, ka whakakitea ōna toto e te whenua;

e kore anō e hīpokina e ia i muri nei tōna hunga i patua.

Die regverdiging van die Here.

1 IN dié dag sal hierdie lied gesing word in die land Juda: 'n Sterk stad het ons; God stel heil tot mure en skanse.

2 Maak oop die poorte, dat die regverdige nasie kan ingaan wat die trou bewaar!

3 U sal 'n standvastige gesindheid in volle vrede bewaar, want hulle vertrou op U.

4 Vertrou op die Here vir ewig, want in die Here Here is 'n ewige rots.

5 Want Hy het die bewoners van die hoogte neergewerp, die steil vesting; Hy het dit afgegooi, afgegooi tot by die grond, dit laat kom tot in die stof.

6 Die voet vertrap dit, die voete van die ellendige, die voetstappe van die armes.

7 Die pad van die regverdige is gelyk; U maak die spoor van die regverdige gelyk.

8 Ook in die weg van u oordele het ons U verwag, o Here! Tot u Naam en tot u gedenknaam gaan die begeerte van ons siel uit.

9 Met my siel begeer ek U in die nag; ook met my gees in my binneste soek ek U; want as u oordele op die aarde is, leer die inwoners van die wêreld geregtigheid.

10 Word aan die goddelose genade bewys, dan leer hy geen geregtigheid nie; wat onreg is, doen hy in 'n land van reg, en hy sien die hoogheid van die Here nie.

11 Here, is u hand opgehef, hulle sien dit nie; maar hulle sal dit sien en beskaamd staan; die ywer vir die volk, ook die vuur teen u teëstanders sal hulle verteer.

12 Here, U sal vir ons vrede beskik, want U het ook al ons werk vir ons volbring.

13 Here, onse God, ander here buiten U het oor ons geheers, maar deur U alleen prys ons ú Naam.

14 Dooie mense herlewe nie, skimme staan nie op nie; daarom het U hulle besoek en verdelg en alle gedagtenis aan hulle laat vergaan.

15 U het, o Here, die nasie vermeerder; U het die nasie vermeerder, Uself verheerlik; U het al die grense van die land uitgebrei.

16 Here, in benoudheid het hulle U gesoek; hulle het stille gebede uitgegiet toe u tugtiging hulle getref het.

17 Soos 'n bevrugte vrou wat naby die tyd kom dat sy moet baar, inmekaar krimp, skreeu in haar weë, so was ons vanweë u aangesig, o Here!

18 Ons was swanger, het weë gehad — dit was asof ons wind gebaar het; ons het die land geen redding aangebring nie, en daar is geen wêreldbewoners gebore nie.

19 U dode sal herlewe, my lyke sal opstaan. Waak op en jubel, julle wat in die stof woon! Want u dou is 'n dou van die lig, en die aarde sal aan skimme die lewenslig skenk.

20 Kom, my volk, gaan in jou binnekamers en sluit jou deur agter jou toe, verberg jou vir 'n klein oomblik, totdat die grimmigheid verbygaan.

21 Want kyk, die Here sal uit sy plek uitgaan om die ongeregtigheid van die bewoners van die aarde oor hulle te besoek; en die aarde sal die bloed openbaar maak wat deur hom gedrink is, en die wat op hom gedood is, nie langer toedek nie.