2 Hamuera 7

Te Kawenata a Ihowā i a Rāwiri

1 Ā, i te kīngi e noho ana i tōna whare, ā, ka meinga ia e Ihowā kia okioki i ōna hoariri katoa ā tawhio noa, 2 nā, ka mea te kīngi ki a Nātana poropiti, "Nā, titiro, kei te noho nei ahau i te whare hīta, ko te āka ia a te Atua e noho ana i roto i te kākahu."

3 Nā, ka mea a Nātana ki te kīngi, "Haere meatia ngā mea katoa i tōu ngākau; kei a koe hoki a Ihowā."

4 Nā, i taua pō anō ka puta te kupu a Ihowā ki a Nātana, ka mea:

5 "Haere, mea atu ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Māu koia e hanga he whare hei nohoanga mōku? 6 Kāhore nei hoki ahau i noho whare nō te rā anō i kawea mai ai e ahau ngā tama a Īharaira i Īhipa ā taea noatia tēnei rā; he noho haere ia tōku i roto i te tēneti, i te tapenākara. 7 I ōku hāereerenga katoa i roto i ngā tamariki katoa a Īharaira, i puaki rānei tētahi kupu āku ki tētahi o ngā iwi o Īharaira i whakaritea e ahau hei hēpara mō tāku iwi, mō Īharaira, i mea rānei ahau, "He aha koutou tē hanga ai i tētahi whare hīta mōku?" ’

8 "Nā, tēnā kia pēnei tāu kī āianei ki tāku pononga ki a Rāwiri, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Nāku koe i tango mai i te nohoanga hipi, i te whai hipi, hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira. 9 I a koe anō ahau i ōu haerenga katoa, hautopea atu ana e ahau ōu hoariri katoa i tōu aroaro, ā, meinga ana koe e ahau hei ingoa nui, hei pērā anō me te ingoa o ngā mea nunui o te whenua.

10 " ‘Nā, māku e whakarite he wāhi mō tāku iwi, mō Īharaira, ā, ka whakatōkia rātou e ahau kia noho ki tō rātou ake wāhi, kia kore e nekehia ā muri ake nei; kia mutu ai te tūkino a ngā tamariki a te kino i a rātou, kei pērā me tō mua, 11 me tō te wā i whakaritea ai e ahau he kaiwhakarite mō tāku iwi, mō Īharaira, i meinga ai hoki koe kia okioki i ōu hoariri katoa.

" ‘Nā, ko tā Ihowā kupu tēnei ki a koe: Mā Ihowā e hanga he whare mōu. 12 Ā, ka tutuki ōu rā, ā, ka moe ki ōu mātua, ā, ka whakaarahia e ahau i muri i a koe tōu whānau e puta mai i roto i ōu whēkau, ā, ka whakapūmautia tōna kīngitanga. 13 Māna e hanga he whare mō tōku ingoa, ā, ka whakapūmautia e ahau te torōna o tōna kīngitanga ā ake ake. 14 Ko ahau hei matua ki a ia, ko ia hei tama ki ahau.

" ‘Ki te ngau kē tāna mahi, ka whiu ahau i a ia ki te whiu a te tangata, ki ngā whakapānga a ngā tama a te tangata. 15 E kore ia e mutu tōku aroha ki a ia, e kore e pērā me tōku ki a Haora i peia atu nā e ahau i tōu aroaro. 16 Ka tūturu tonu hoki tōu whare me tōu kīngitanga ā ake ake, ki tōu aroaro; ka mau tonu tōu torōna ā ake ake.’ "

17 Rite tonu ki ēnei kupu katoa, ki tēnei kitenga katoa, ngā kupu a Nātana ki a Rāwiri.

Te Īnoi Whakawhetai a Rāwiri

18 Kātahi a Kīngi Rāwiri ka haere, ā, noho ana ki te aroaro o Ihowā, ka mea:

"Ko wai ahau, e te Ariki, e Ihowā? He aha hoki tōku whare, i kawea mai ai ahau e koe ā mohoa noa nei? 19 He mea iti anō tēnei ki tāu titiro, e te Ariki, e Ihowā, nā, kua kōrerotia nei e koe te whare o tāu pononga mō ngā tau e maha. Ko tā te tangata tikanga rānei tēnei, e te Ariki, e Ihowā?

20 "Nā, ko te aha ake hei kōrerotanga mā Rāwiri ki a koe? E mōhio ana hoki koe, e te Ariki, e Ihowā, ki tāu pononga. 21 He whakaaro ki tāu kupu, nā tōu ngākau anō, i mea ai koe i ēnei mea nunui katoa, kia mōhio ai tāu pononga.

22 "Nā, he nui koe, e Ihowā, e te Atua; kāhore hoki he rite mōu, kāhore atu hoki he Atua; ko koe anake; e rite ana ki ngā mea katoa i rongo ai ō mātou taringa. 23 Ko tēhea iwi kotahi hoki o te whenua hei rite mō tāu iwi, arā mō Īharaira, i haere nei te Atua ki te hoko hei iwi māna ake, hei mea ingoa mōna, ki te mahi anō i ngā mea nunui mōu, i ngā mea whakamataku hoki mō tōu whenua, i te aroaro o tāu iwi i hokona nei e koe māu i Īhipa, i ngā tauiwi, i ō rātou atua anō hoki? 24 Kua whakapūmautia nei hoki e koe māu tāu iwi, a Īharaira, hei iwi māu ā ake ake; ā, ko koe hoki, e Ihowā, hei Atua mō rātou.

25 "Nā, whakamanā hoki āianei, e Ihowā, e te Atua, te kupu i kōrerotia e koe mō tāu pononga rātou ko tōna whare ā ake ake, meatia anō tāu i kōrero ai. 26 Kia whakanuia anō tōu ingoa ā ake ake, kia kōrerotia, ‘Ko Ihowā o ngā mano te Atua o Īharaira.’ Kia tūturu tonu anō te whare o tāu pononga, o Rāwiri, ki tōu aroaro.

27 "Nāu nei hoki, e Ihowā o ngā mano, e te Atua o Īharaira, i whakapuaki mai ki tāu pononga, i mea, ‘Ka hangā e ahau he whare mōu.’ Koia te ngākau o tāu pononga i anga ai ki te īnoi i tēnei īnoi ki a koe. 28 Nā, ko koe hoki, e te Ariki, e Ihowā, taua Atua nei, he pono hoki āu kupu, ā, kua kōrerotia e koe tēnei mea pai ki tāu pononga. 29 Nā reira kia pai koe ki te manaaki i te whare o tāu pononga, kia pūmau tonu ai ki tōu aroaro; nāu hoki e Ihowā, e te Atua, te kupu; ā, hei tāu manaaki te manaaki mō te whare o tāu pononga ā ake ake."

God laat Dawid nie toe om vir Hom 'n tempel te bou nie.

1 EN terwyl die koning in sy huis woon, nadat die Here hom rus gegee het van al sy vyande rondom,

2 sê die koning vir die profeet Natan: Kyk tog, ék woon in 'n huis van sederhout, maar die ark van God woon binnekant 'n tentdoek.

3 Toe sê Natan aan die koning: Gaan heen, doen alles wat in u hart is, want die Here is met u.

4 Maar in dieselfde nag kom die woord van die Here tot Natan en sê:

5 Gaan sê aan my kneg, aan Dawid: So spreek die Here: Sou jý vir My 'n huis bou om in te woon?

6 Ek het tog in geen huis gewoon van die dag af dat Ek die kinders van Israel uit Egipte laat optrek het tot vandag toe nie; maar Ek het rondgetrek in 'n tentwoning.

7 Oral waar Ek onder al die kinders van Israel rondgetrek het, het Ek ooit 'n woord gespreek met een van die stamme van Israel, wat Ek aangestel het om my volk Israel op te pas, en gesê: Waarom bou julle nie vir My 'n huis van sederhout nie?

8 So moet jy dan nou aan my kneg, aan Dawid, sê: So spreek die Here van die leërskare: Ek self het jou geneem uit die weiveld agter die skape weg, om 'n vors te wees oor my volk, oor Israel;

9 en Ek was met jou oral waar jy gegaan het, en het al jou vyande voor jou uitgeroei; en Ek sal vir jou 'n groot naam maak soos die naam van die grotes wat op die aarde is;

10 en Ek sal vir my volk Israel 'n plek bestel en hom plant, dat hy op sy eie plek kan woon en nie langer verontrus word nie. En kwaaddoeners sal hom nie meer verdruk soos vroeër nie,

11 naamlik van die dag af dat Ek rigters oor my volk Israel aangestel het. Maar Ek sal jou rus gee van al jou vyande; en die Here gee jou te kenne dat die Here vir jou 'n huis sal stig.

12 As jou dae vol is en jy met jou vaders ontslaap het, sal Ek jou nakomeling wat uit jou liggaam sal voortkom, laat optree en sy koningskap bevestig.

13 Hý sal vir my Naam 'n huis bou, en Ek sal sy koninklike troon bevestig tot in ewigheid.

14 Ek sal vir hom 'n vader wees, en hy sal vir My 'n seun wees; sodat as hy verkeerd handel, Ek hom sal straf met 'n menslike roede en met slae van mensekinders.

15 Maar my goedertierenheid sal van hom nie wyk nie, soos Ek dit onttrek het aan Saul wat Ek voor jou aangesig verwyder het.

16 En jou huis en jou koningskap sal bestendig wees tot in ewigheid voor jou; jou troon sal vasstaan tot in ewigheid.

17 Volgens al hierdie woorde en volgens hierdie hele gesig, so het Natan met Dawid gespreek.

18 Koning Dawid het toe ingegaan en voor die aangesig van die Here gebly en gesê: Wie is ek, Here Here, en wat is my huis, dat U my tot hiertoe gebring het?

19 En dit was nog te gering in u oë, Here Here, sodat U ook aangaande die huis van u kneg tot ver in die toekoms gespreek het; en dit is die wet vir mense, Here Here!

20 Maar wat sal Dawid nog verder met U spreek? want U ken u kneg, Here Here.

21 Ter wille van u woord en volgens u hart het U hierdie hele groot saak gedoen, om dit aan u kneg bekend te maak.

22 Daarom is U groot, Here God! Want daar is niemand soos U, en daar is geen God behalwe U nie, volgens alles wat ons met ons ore gehoor het.

23 En wie is soos u volk, soos Israel, 'n enige nasie op die aarde, wat God vir Hom as 'n volk gaan verlos het, en om vir Hom 'n naam te maak; en om groot dinge te doen vir hulle en vreeslike dinge aan u land voor u volk uit wat U verlos het vir U van Egipte, van die heidene en hulle gode?

24 En U het u volk Israel vir U bevestig as 'n volk vir U tot in ewigheid; en U, Here, het vir hulle 'n God geword.

25 Laat dan nou, Here God, die woord wat U oor u kneg en oor sy huis gespreek het, in vervulling gaan tot in ewigheid, en doen soos U gespreek het;

26 sodat u Naam groot kan wees tot in ewigheid deurdat hulle sê: Die Here van die leërskare is God oor Israel; en die huis van u kneg Dawid sal voor u aangesig bestendig wees.

27 Want U, Here van die leërskare, God van Israel, het die oor van u kneg geopen en gesê: Ek sal vir jou 'n huis bou; daarom het u kneg vrymoedigheid gevind om hierdie gebed tot U te bid.

28 En nou, Here Here, U is God en u woorde is waarheid; en U het u kneg hierdie goeie saak toegesê.

29 Laat dit U dan nou behaag en seën die huis van u kneg, sodat dit vir ewig voor u aangesig kan wees; want U, Here Here, het dit gespreek, en deur u seën sal die huis van u kneg vir ewig geseënd wees.