Nahumu 2

Te Urupatu o te Pā Kino

1 Kua tae ake te kaiwāwāhi ki tōu aroaro.

Tiakina te pā,

tūteia te ara,

kia kaha tōu hope,

kia ū rawa tōu kaha.

2 Nō te mea ka whakahokia mai e Ihowā te korōria o Hākopa,

me te korōria o Īharaira;

kua takoto kau hoki rātou i ngā kaiwhakatakoto kau,

kua hē anō ā rātou manga wāina i a rātou.

3 Kua oti te whakangungu rākau a āna mārohirohi te whakawhero,

he ngangana te kākahu o ngā māia.

Kei te rino e kanapa ana te rite o ngā hāriata

i te rā e takatū ai ia,

ā, ko ngā tao wiri rawa.

4 Ngana tonu ngā hāriata i ngā ara,

taututetute ana ki a rātou anō i ngā waharoa;

ko tō rātou āhua ānō he roherohe,

e rere ana me he uira.

5 Ka mahara ia ki āna metararahi;

ka tapatu rātou i a rātou e haere ana;

ka hohoro rātou ki tō reira taiepa,

ā, ka rite te ārai.

6 Ka whakatuwheratia ngā kūwaha o ngā awa,

ka papahoro te whare kīngi.

7 Nā, kua tū tahanga a Huhapa, kua maua atu ia,

ā, ka tangi āna pononga wāhine,

ko te reo koia anō kei tō te kūkupa,

ko ō rātou uma hei timipera mā rātou.

8 Ko Ninewe ia, ko tōna rite mai onamata, kei te puna wai.

Heoi, ka tahuti rātou;

ka karanga, "E tū, e tū!"

Heoi, e kore tētahi e titiro whakamuri.

9 Pāhuatia te hiriwa,

pāhuatia te kōura;

kāhore hoki he mutunga o ngā rawa,

o te korōria i roto i ngā taonga āhuareka katoa.

10 Kua takoto kau ia, kāhore āna mea, mōtī rawa!

Harotu kau te ngākau, kei te āki anō ngā turi ki a rāua,

he nui te mamae kei ngā hope katoa,

kua kōmā ngā mata o rātou katoa.

11 Kei hea te nohoanga o ngā raiona,

te wāhi kai a ngā kūao raiona,

te wāhi i hāereere ai te raiona, me te raiona kātua,

me te kūao raiona, tē ai he kaiwhakawehi?

12 I haehaea mai e te raiona he mea e mākona ai āna kūao,

nōtia ana e ia te kakī hei mea mā āna raiona uha,

whakakīia ana e ia ōna rua ki te kai,

ōna nohoanga hoki ki te mea i haehaea.

13 "Nanā, hei hoariri tēnei ahau mōu,"

e ai tā Ihowā o ngā mano,

"ka tahuna anō e ahau ana hāriata i roto i te paowa,

ka pau āu kūao raiona i te hoari.

Ka kore i ahau he haehaenga māu i runga i te whenua,

e kore anō te reo o āu karere e rangona ā muri ake nei."

Die val van Ninevé.

1 'n VERWOESTER trek teen jou op; bewaak die vesting, kyk uit langs die weg, versterk die lendene, versterk jou met alle mag!

2 Want die Here herstel die heerlikheid van Jakob net soos die heerlikheid van Israel; want plunderaars het hulle geplunder en hulle wingerdlote verniel.

3 Die skild van sy helde is rooi geverf, die dapper manne in skarlaken gekleed, die strydwaens skitter met die glans van staal op die dag as hy hom gereedmaak, en die spiese word geswaai.

4 Langs die paaie raas die strydwaens, hulle jaag rond oor die vlaktes; hulle voorkoms is soos fakkels, soos bliksemstrale skiet hulle heen en weer.

5 Hy dink aan sy vername manne; hulle struikel in hul vaart, hulle hardloop na die muur waar die stormdak opgerig staan.

6 Die poorte van die riviere word oopgemaak, en die paleis smelt weg.

7 En dit is beslis: die stad word ontbloot, sy word weggevoer, en haar slavinne klae soos die stem van duiwe en slaan op hulle bors.

8 En Ninevé is soos 'n vywer van waters, al die dae van haar bestaan. Maar hulle loop weg! Staan tog, staan! Maar daar is niemand wat omdraai nie.

9 Roof silwer, roof goud! En onuitputlik is die voorraad, 'n rykdom van allerhande kosbare dinge!

10 Leegheid, ontlediging, vernieling! En die hart versmelt, en knieë wankel, en in al die lendene is krampe, en die aangesig van hulle almal word bleek.

11 Waar is die lêplek van die leeus, wat die voedingsplek was van die jong leeus? Waar die leeu, die leeuin, die klein leeutjie rondgeloop het sonder dat iemand hulle skrikmaak?

12 Die leeu wat vir sy kleintjies geroof en vir sy leeuinne gewurg het, wat sy gate met roof gevul het en sy lêplekke met buit.

13 Kyk, Ek het dit teen jou, spreek die Here van die leërskare, en Ek laat jou strydwaens in rook opgaan; en die swaard sal jou jong leeus verslind, en Ek sal jou roof van die aarde verdelg; en die stem van jou gesante sal nie meer gehoor word nie.