2 Hamuera 22

Tā Rāwiri Waiata Whakawhetai

1 I kōrerotia e Rāwiri ki a Ihowā ngā kupu o tēnei waiata i te rā i whakaorangia ai ia e Ihowā i te ringa o ōna hoariri katoa, i te ringa anō o Haora. 2 I mea ia:

"Ko Ihowā tōku teko, tōku pourewa,

ko tōku kaiwhakaora hoki ia, āe rā, ko tōku;

3 ko te Atua tōku kāmaka,

ka whakawhirinaki ahau ki a ia;

ko tōku whakangungu rākau, ko te haona o tōku whakaoranga,

ko tōku pā tiketike, ko tōku rerenga atu;

e tōku kaiwhakaora, whakaorangia ana ahau e koe i te tutū.

4 Ka karanga ahau ki a Ihowā e tika nei kia whakamoemititia;

ā, ka whakaorangia ahau i ōku hoariri.

5 "I karapotia ahau e ngā ngaru o te mate,

i whakawehia ahau e ngā waipuke o te kino.

6 I rōritia ahau e ngā taura a te rēinga;

pōtaea ana ahau e ngā māhanga a te mate.

7 I karanga ahau ki a Ihowā i tōku pāweratanga,

āe rā, i karanga ahau ki tōku Atua.

Ā, i whakarongo ia ki tōku reo i roto i tōna temepara,

i tae hoki tāku hāmama ki ōna taringa.

8 "Nā, ka ngāueue te whenua, ka rū;

wiri ana ngā pūtake o ngā rangi,

ngāueue ana, nō te mea e riri ana ia.

9 I kake he paowa i ōna pongaponga,

ā, ka kai te kāpura o roto o tōna māngai;

ngiha ana ngā waro.

10 I whakapīngoretia e ia ngā rangi, ā, ka heke iho;

ā, i raro te pōuri kerekere i ōna waewae.

11 Nā, ka eke ia ki te kerupa, ā, rere ana;

inā, i kitea ia i runga i ngā parirau o te hau.

12 I meinga anō e ia te pōuri hei tēneti ā tawhio noa,

ngā wai pōuri, ngā kapua mātotoru o te rangi.

13 Ngiha ana ngā waro

i te wherikotanga o tōna aroaro.

14 Papā ana te whatitiri a Ihowā ngā rangi;

puaki ana te reo o te Runga Rawa.

15 Kōkiritia mai ana e ia ngā pere, ā, marara ana rātou;

he uira, ā, ka whati rātou.

16 Nā, ka kitea ngā takere o te moana,

ka takoto kau ngā pūtake o te ao

i te whakatūpehupehunga a Ihowā,

i te whengunga o te manawa o ōna pongaponga.

17 "I tono karere mai ia i runga, ka mau ki ahau;

kūmea ake ahau e ia i roto i ngā wai maha.

18 Nāna ahau i whakaora i tōku hoariri kaha,

i te hunga e kino ana ki ahau;

he kaha rawa hoki rātou i ahau.

19 Huakina tatatia ana ahau e rātou i te rā o tōku matenga;

ko Ihowā ia tōku whakawhirinakitanga.

20 Ā, whakaputaina ana ahau e ia ki te wāhi whānui;

i whakaorangia ahau e ia, nō te mea i whakaahuareka ia ki ahau.

21 "Rite tonu ki tāku mahi tika tā Ihowā utu ki ahau;

rite tonu ki te mā o ōku ringa tāna i whakahoki mai ai ki ahau.

22 I pupuri hoki ahau i ngā ara a Ihowā;

ā, kīhai i hē, i whakarere i tōku Atua.

23 Kei mua tonu hoki i ahau āna whakaritenga katoa;

ā, ko āna tikanga, kīhai ērā i matara atu i ahau.

24 I tū tika anō ahau ki tōna aroaro;

i tiaki anō i ahau kei kino.

25 Nō reira i hōmai ai e Ihowā he utu ki ahau, rite tonu ki tōku tika;

rite tonu ki tōku mā ki tāna titiro.

26 "He tangata atawhai, ka atawhai anō koe;

he tangata tika, ka tika anō koe.

27 He tangata mā, ka mā anō koe;

he tangata whakakeke, he whakakeke hoki tāu mahi.

28 E whakaorangia hoki e koe te iwi e tūkinotia ana;

kei runga ia ōu kanohi i te hunga whakakake,

kia whakahokia iho rātou e koe ki raro.

29 Ko koe hoki tōku rama, e Ihowā;

mā Ihowā e whakamārama tōku pōuri.

30 Nāu hoki ahau i rere ai ki runga ki te rōpū;

nā tōku Atua ka peke ahau i te taiepa.

31 "Tēnā ko te Atua, tika tonu tōna ara;

he parakore te kupu a Ihowā;

he whakangungu rākau ia

ki te hunga katoa e whakawhirinaki ana ki a ia.

32 Ko wai oti te Atua, ki te kāhore a Ihowā?

Ko wai hoki te kāmaka, ki te kāhore tō tātou Atua?

33 Ko te Atua tōku pā kaha;

ko ia hei ārahi i te hunga tika i tōna ara.

34 Ko ia nei hei mea i ōku waewae kia rite ki ō te hāta;

māna hoki ahau e whakatū ki runga ki ōku wāhi tiketike.

35 Ko ia hei whakaako i ōku ringa ki te whawhai;

hei mea i ōku ringa kia whakapiko i te kōpere parāhi.

36 Kua hōmai hoki e koe ki ahau te whakangungu rākau o tāu whakaoranga;

whakanuia ana ahau e tōu whakaaro māhaki.

37 I whakanuia e koe ōku takahanga i raro i ahau,

tē paheke ōku waewae.

38 "Kua arumia e ahau ōku hoariri, ā, hunā iho rātou e ahau;

kīhai anō ahau i tahuri, ā, mōtī noa rātou.

39 Mōtī iho rātou i ahau, mongamonga noa, tē āhei te whakatika;

inā, hinga ana rātou ki raro i ōku waewae.

40 Nāu hoki ahau i whītiki ki te kaha mō te whawhai;

piko ana i a koe ki raro i ahau te hunga i whakatika mai ki ahau.

41 Kua meinga hoki e koe kia hurihia mai e ōku hoariri ō rātou tuarā ki ahau,

kia hunā e ahau te hunga e kino ana ki ahau.

42 I tirotiro rātou, heoi kāhore he kaiwhakaora;

ki a Ihowā rawa, heoi kīhai ia i whakahoki kupu ki a rātou.

43 Nā, tukia ana rātou e ahau, ā, rite noa ki te puehu o te whenua;

mōhungahunga noa rātou i ahau, me te mea he paru nō ngā huarahi;

ā, tītaritaria ana rātou e ahau.

44 "Nāu hoki ahau i ora ai i ngā ngangautanga a tōku iwi;

nāu ahau i tiaki hei upoko mō ngā tauiwi;

hei apa mōku te iwi kāhore nei i mātauria e ahau.

45 Ka tuku mai ngā tāngata iwi kē ki raro i ahau;

kia rongo kau te taringa, kakama tonu mai rātou ki ahau.

46 Ka memeha haere ngā tāngata iwi kē;

ka puta wehi mai hoki i roto i ō rātou kuhunga.

47 "E ora ana a Ihowā, kia whakapaingia tōku kāmaka;

kia whakanuia te Atua o te kāmaka o tōku whakaoranga.

48 Arā te Atua e rapu nei i te utu mōku,

e pēhi nei i te iwi ki raro i ahau,

49 e whakaputa nei i ahau i roto i ōku hoariri.

Āe rā, e mea ana koe i ahau kia teitei ake i te hunga e whakatika mai ana ki ahau,

whakaorangia ana ahau e koe i te tangata tutū.

50 Mō konei ka whakawhetai ahau ki a koe, e Ihowā,

i roto i ngā tauiwi, ka hīmene ki tōu ingoa.

51 He pourewa whakaora ia ki tāna kīngi;

e whakaputa aroha ana ki tāna tangata i whakawahi ai,

ki a Rāwiri rātou ko ōna uri ake ake."

Dawid se lof- en danklied.

1 EN Dawid het die woorde van hierdie lied tot die Here gespreek op die dag toe die Here hom gered het uit die hand van al sy vyande en uit die hand van Saul.

2 En hy het gesê: Die Here is my rots en my bergvesting en my redder;

3 God is my rots by wie ek skuil; my skild en die horing van my heil, my rotsvesting en my toevlug, my verlosser; van geweld het U my verlos.

4 Ek roep die Here aan wat lofwaardig is, en van my vyande word ek verlos.

5 Want die golwe van die dood het my omring, strome van onheil het my oorval.

6 Bande van die doderyk het my omring, strikke van die dood het my teëgekom.

7 Toe ek benoud was, het ek die Here aangeroep, en ek het geroep tot my God; en uit sy paleis het Hy my stem gehoor, en my hulpgeroep was in sy ore.

8 Toe het die aarde geskud en gebewe, die fondamente van die hemel het gesidder en geskud, omdat Hy toornig was.

9 Rook in sy neus het opgegaan, en 'n vuur uit sy mond het verteer; kole uit Hom het gebrand.

10 En Hy het die hemel gebuig en neergedaal, en wolkedonkerheid was onder sy voete.

11 En Hy het op 'n gérub gery en gevlieg; ja, Hy het verskyn op die vlerke van die wind.

12 En Hy het duisternis rondom Hom as hutte gestel, versameling van waters, diktes van wolke.

13 Uit die glans voor Hom het gloeiende kole gebrand.

14 Uit die hemel het die Here gedonder, en die Allerhoogste het sy stem laat hoor.

15 En Hy het pyle uitgestuur en hulle verstrooi, bliksems en hulle verwar.

16 En die beddings van die see het sigbaar geword, die fondamente van die wêreld is blootgelê, deur die dreiging van die Here, vanweë die geblaas van die wind van sy neus.

17 Uit die hoogte het Hy sy hand uitgestrek, Hy het my gegryp, my uit groot waters getrek.

18 Hy het my verlos van my magtige vyand, van my haters, omdat hulle te sterk was vir my.

19 Hulle het my oorval op die dag van my nood, maar die Here was my steun.

20 En Hy het my uitgelei in die ruimte, Hy het my gered, omdat Hy behae in my gehad het.

21 Die Here het met my gehandel na my geregtigheid; na die reinheid van my hande het Hy my vergelde.

22 Want ek het die weë van die Here gehou en nie goddeloos van my God afgewyk nie.

23 Want al sy verordeninge was voor my, en sy insettinge — daar het ek nie van afgewyk nie.

24 Maar ek was opreg voor Hom, en ek was op my hoede vir my ongeregtigheid.

25 So het die Here my dan vergelde na my geregtigheid, na my reinheid voor sy oë.

26 By die liefderyke betoon U Uself liefderyk, by die opregte man opreg,

27 by die reine, rein; maar by die valse betoon U Uself verkeerd.

28 En U verlos die verdrukte volk, maar u oë is teen die hoogmoediges; U verneder hulle.

29 Want U is my lamp, o Here! En die Here laat my duisternis opklaar.

30 Want met U loop ek 'n bende storm, met my God spring ek oor 'n muur.

31 Die weg van God is volmaak; die woord van die Here is gelouter; Hy is 'n skild vir almal wat by Hom skuil.

32 Want wie is God buiten die Here, en wie 'n rots buiten onse God?

33 Die God wat my sterk toevlug is, en Hy het vir my 'n weg volkomelik uitgesoek.

34 Hy maak my voete soos dié van herte en laat my staan op my hoogtes.

35 Hy leer my hande om oorlog te voer, sodat my arms 'n koperboog span.

36 En U het my die skild van u uitredding gegee, en u neerbuigende goedheid het my groot gemaak.

37 U het my voetstap onder my ruim gemaak, en my enkels het nie gewankel nie.

38 Ek het my vyande agtervolg en hulle verdelg en nie teruggekom voordat ek hulle vernietig het nie.

39 Ja, ek het hulle vernietig en hulle verbrysel, sodat hulle nie weer opgestaan het nie, maar onder my voete geval het.

40 En U het my met krag omgord vir die stryd, U het my teëstanders onder my laat buk.

41 En U het my vyande vir my laat vlug; my haters, dié het ek vernietig.

42 Hulle het rondgekyk, maar daar was geen verlosser nie; na die Here, maar Hy het hulle nie geantwoord nie.

43 Toe het ek hulle vermaal soos die stof van die aarde, soos modder van die strate het ek hulle fyngemaal, hulle vertrap.

44 En U het my gered uit die getwis van my volk; U het my bewaar as 'n hoof van nasies; 'n volk wat ek nie geken het nie, het my gedien.

45 Uitlanders het al kruipende na my gekom; sodra hulle van my gehoor het, was hulle gehoorsaam aan my.

46 Uitlanders word kragteloos en kom met siddering uit hulle vestings.

47 Die Here leef! En geloofd sy my rots, en laat verhoog wees die God wat die rots is van my heil!

48 Die God wat my die wraak gee en volke onder my neerwerp;

49 en wat my uitlei onder my vyande uit; ja, U verhef my bo my teëstanders, U bevry my van die man van geweld.

50 Daarom wil ek U loof, o Here, onder die nasies, en tot eer van u Naam wil ek psalmsing;

51 Hy is dit wat die verlossing van sy koning groot maak en goedertierenheid bewys aan sy gesalfde, aan Dawid en aan sy nageslag tot in ewigheid.