Maraki 1

1 Ko te poropititanga, he kupu nā Ihowā ki a Īharaira, he mea nā Maraki.

Te Aroha o Ihowā ki a Īharaira

2 "I aroha ahau ki a koutou," e ai tā Ihowā.

"Heoi, e mea nā koutou, ‘He aroha aha tōu ki a mātou?’

"He teka ianei he tuakana a Ēhau nō Hākopa?" e ai tā Ihowā. "Heoi, i aroha ahau ki a Hākopa, 3 engari, i kino ahau ki a Ēhau, ā, i meinga e ahau ōna maunga hei ururua, ā, hoatu ana tōna kāinga tupu ki ngā kīrehe mohoao o te koraha."

4 Ko Ēroma ia e kī ana, "Kua pēhia tātou ki raro, otiia ka hoki tātou, ka hanga i ngā tūhea."

Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: "Mā rātou e hanga, ā, māku e wāhi; ā, ka huaina aua wāhi, ko te rohe kino, ko te iwi i riri ai a Ihowā ā ake ake. 5 E kite anō ō koutou kanohi, ā, ka mea koutou, ‘Kia whakanuia a Ihowā i tua i te rohe o Īharaira.’ "

Ka Kohetetia e Ihowā ngā Tohunga

6 "E whakahōnoretia ana te pāpā e te tama, tōna ariki e te pononga. Ki te mea he matua ahau, kei hea tōku hōnore? Ki te mea he ariki ahau, kei hea te wehi ki ahau?" e ai tā Ihowā o ngā mano ki a koutou, e ngā tohunga e whakahāwea nā ki tōku ingoa.

"E mea nā koutou, ‘He whakahāwea aha tā mātou ki tōu ingoa?’

7 "He taro poke tā koutou e tāpae nā i runga i tāku āta, ā, e mea nā koutou, ‘I whakapokea koe e mātou ki te aha?’

"Ki tā koutou e kī nā, Ko te tēpu a Ihowā, he hanga mō te whakahāwea. 8 Ki te tāpaea hoki e koutou te matapō hei patunga tapu, ehara i te mea kino! Ki te tāpaea anō e koutou te mea totitoti, te mea mate, ehara i te kino! Tēnā koa, hoatu āianei ki tōu kāwana; e pai rānei ia ki a koe? E manako rānei ia ki tōu tinana?" e ai tā Ihowā o ngā mano.

9 "Nā, tēnā rā, īnoi ki te Atua kia atawhai ki a tātou. Nā, tā koutou mahi tēnei; e manako rānei ia ki tētahi o koutou?" e ai tā Ihowā o ngā mano.

10 "Auē, me kore noa ake tētahi o koutou hei tūtaki i ngā tatau, kei whakaū kau koutou i te ahi ki runga ki tāku āta! Kāhore ōku ngākau ki a koutou, e ai tā Ihowā o ngā mano, e kore anō ahau e manako ki te whakahere a tō koutou ringa. 11 Ka nui nei hoki tōku ingoa i roto i ngā tauiwi, i te whitinga o te rā ā tae noa ki tōna torengitanga; ā, ka tukua he whakakakara ki tōku ingoa i ngā wāhi katoa, me te whakahere pokekore; ka nui hoki tōku ingoa i roto i ngā tauiwi," e ai tā Ihowā o ngā mano.

12 "Ko koutou ia kei te whakapoke i taua ingoa, i a koutou e kī nā, ‘Ko te tēpu a Ihowā he poke; ko ōna hua, ko tāna kai, he hanga mō te whakahāwea.’ 13 E mea ana anō koutou, ‘Nanā, te whakahōhā!’ Whakatūpererūtia iho e koutou," e ai tā Ihowā o ngā mano; "ā, maua mai ana e koutou te mea i haea, te mea totitoti, te mea mate. Nā, kei te mau mai i te whakahere; e manakohia rānei tēnei mea a tō koutou ringa?" e ai tā Ihowā. 14 "He kanga ia mō te tangata tinihanga, he toa nei tāna i roto i tāna kāhui, nā, ka puaki tāna kī taurangi, ā, patua ana e ia te mea hē mā te Ariki; he kīngi nui hoki ahau, e ai tā Ihowā o ngā mano, he hanga whakawehi anō tōku ingoa i roto i ngā tauiwi."

Die liefde van die Here vir sy volk. Ondank van die volk.

1 GODSPRAAK. Die woord van die Here aan Israel deur die diens van Maleági.

2 Ek het julle liefgehad, sê die Here. Nogtans vra julle: Waarin het U ons liefgehad? Is Esau nie die broer van Jakob nie? spreek die Here. Tog het Ek Jakob liefgehad,

3 maar Esau het Ek gehaat en sy gebergte 'n wildernis gemaak en sy erfdeel aan die jakkalse van die woestyn prysgegee.

4 As Edom sê: Ons is wel verwoes, maar ons sal die puinhope weer opbou — dan sê die Here van die leërskare dit: Laat hulle bou, Ek breek dit tog af; en die mense sal hulle noem: Grondgebied van goddeloosheid, en: Die volk waarop die Here vertoornd is tot in ewigheid!

5 En julle oë sal dit aanskou, en julle sal sê: Groot is die Here oor die gebied van Israel!

6 'n Seun eer die vader, en 'n kneg sy heer. As Ek dan 'n Vader is, waar is my eer? En as Ek 'n Heer is, waar is die vrees vir My? sê die Here van die leërskare aan julle, o priesters, wat my Naam verag! Maar julle sê: Waardeur het ons u Naam verag?

7 Julle bring spys wat verontreinig is, op my altaar, en dan vra julle: Waardeur het ons U verontreinig? Deurdat julle sê: Die tafel van die Here is veragtelik.

8 En as julle 'n blinde dier bring om te offer, is dit geen kwaad nie! En as julle 'n lam of 'n siek dier bring, is dit geen kwaad nie! Bring dit tog vir jou goewerneur! Sal hy 'n welgevalle aan jou hê of jou goedgesind wees? sê die Here van die leërskare.

9 Smeek dan nou tog die aangesig van God, dat Hy ons genadig kan wees! Sulke dinge is deur julle gedoen — sal Hy dan om julle ontwil goedgesind wees? sê die Here van die leërskare.

10 Ag, was daar maar iemand onder julle wat die deure wou sluit, sodat julle nie tevergeefs vuur op my altaar kan aansteek nie! Ek het in julle geen welgevalle nie, sê die Here van die leërskare, en in 'n offer uit julle hand het Ek geen behae nie.

11 Want van die opgang van die son tot sy ondergang toe is my Naam groot onder die heidene; en in elke plek word tot eer van my Naam reukwerk gebring en 'n rein offer; want my Naam is groot onder die heidene, sê die Here van die leërskare.

12 Julle daarenteen ontheilig dit as julle sê: Die tafel van die Here is verontreinig, en wat sy opbrings betref — sy spys is veragtelik.

13 En julle sê: Kyk, wat 'n moeite! En julle verag dit, sê die Here van die leërskare; en julle bring geroofde en lam en siek diere — so bring julle dan die offer! Kan Ek dit met welgevalle uit julle hand aanneem? sê die Here.

14 Vervloek is ook die bedrieër wat, terwyl daar onder sy kleinvee 'n manlike dier is, 'n gelofte doen en tog iets wat vermink is, aan die Here offer; want Ek is 'n groot Koning, sê die Here van die leërskare, en my Naam is gedug onder die heidene.