Āmoho 6

Te Urupatu o Īharaira

1 Auē te mate mō te hunga e noho hūmārie ana i Hiona,

mō te hunga hoki e whakawhirinaki ana ki te maunga o Hamaria,

ngā tāngata whai ingoa o te tuatahi o ngā iwi,

i tae atu nei te whare o Īharaira ki a rātou!

2 Haere tonu ki Karane titiro ai;

haere atu i reira ki Hāmata nui;

haere tonu atu ki Kāta o ngā Pirihitini.

He pai atu rānei i ēnei kīngitanga?

Nui atu rānei tō rātou rohe i tō koutou rohe?

3 E te hunga e whakamatara atu nā i te rā kino,

e mea nā i te nohoanga o te tutū kia tata mai.

4 E takoto nā i runga i te moenga rei,

e whārōrō nā i runga i ō rātou takotoranga.

E kai nā i ngā reme o te kāhui,

i ngā kūao kau o waenganui i te tūranga kau.

5 E waiata nā i ngā waiata pōauau ki te rangi hātere;

e whakaaroa ana hoki e rātou ngā mea whakatangi,

e pērā ana me Rāwiri;

6 e inu ana i te wāina o ngā peihana,

ā, e whakawahi ana i a rātou ki ngā hinu pai rawa;

kāhore ia ō rātou pōuri mō te aituā o Hōhepa,

7 Nā āianei, ko rātou ki mua ka whakaraua atu o te hunga e whakaraua ana,

ā, ka kore te hākari a te hunga i whārōrō rā.

8 Kua oatitia te Ariki, a Ihowā, e ia anō, e ai tā Ihowā, tā te Atua o ngā mano:

"E whakarihariha ana ahau ki tā Hākopa e whakaī nā,

e kino ana ki ōna whare kīngi;

mō reira ka tukua atu e ahau te pā

me ngā mea i roto."

9 Nā, ki te toe ngā tāngata kotahi tekau i roto i te whare kotahi, ka mate rātou. 10 Ā, ki te tangohia ake tētahi e tōna matua kēkē, arā e te kaitahu mōna, kia maua mai ai ngā wheua i roto i te whare, ā, ka mea ia ki te tangata i roto rawa i te whare, "He tangata anō rānei tēnā kei a koe nā?" Ā, ka mea ia, "Kāhore!" Kātahi ia ka mea, "Whakarongoa; e kore hoki tātou e whakahua i te ingoa o Ihowā."

11 Nō te mea, nanā, kei te whakahau a Ihowā,

ā, ka patua te whare nui ki ngā pakaru,

te whare iti ki ngā ngātata.

12 E rere rānei te hōiho i runga i te kāmaka?

E parautia rānei a reira ki te kau?

I whakaputaina kētia ai e koutou te whakawā hei au,

ngā hua hoki o te tika hei taru kawa –

13 e koa nā hoki koutou ki te kāhore noa iho,

e mea nā, "He teka ianei kua riro mai he haona i a tātou,

he mea nā tō tātou uaua?

14 "Otiia, nanā, ka ara i ahau tētahi iwi ki a koutou,

e te whare o Īharaira," e ai tā Ihowā, tā te Atua o ngā mano,

"ā, ka whakatupuria kinotia koutou e rātou i te haerenga atu

ki Hāmata, ā tae noa ki te awa o te Arapa."

Die verdorwenheid van Israel en sy ondergang.

1 WEE die gerustes in Sion en die sorgelose op die berg van Samaría, die vernames van die eerste onder die nasies, na wie die huis van Israel kom!

2 Trek deur na Kalne en kyk, gaan van daar na Hamat, die groot stad, en trek af na Gat van die Filistyne! Is hulle beter as hierdie koninkryke? Of is hulle grondgebied groter as julle grondgebied? —

3 julle wat die dag van onheil veraf stel en die setel van geweld nader skuiwe!

4 Wat op bedde van ivoor lê en uitgestrek lê op hulle rusbanke en die lammers van die kleinvee en die kalwers uit die stal eet!

5 Wat liedjies sing met begeleiding van die harp, wat net soos Dawid vir hulle musiekinstrumente uitdink!

6 Wat uit offerkomme wyn drink en hulle met die beste soorte olie salf, maar hulle nie oor die verbreking van Josef bekommer nie.

7 Daarom sal hulle nou op die voorpunt van die ballinge in ballingskap gaan, en daar sal 'n end kom aan die rumoerige gejubel van die leeglêers.

8 Die Here Here het by Homself gesweer, spreek die Here, die God van die leërskare: Ek het 'n afsku van die trotsheid van Jakob en haat sy paleise; daarom lewer Ek die stad oor en al wat daarin is.

9 En as daar tien man in een huis oorgebly het, sal hulle sterwe.

10 En wanneer iemand se bloedverwant, die een wat hom wil verbrand, hom optel om die bene uit die huis te verwyder, en aan iemand wat in die agterste vertrekke is, sê: Is daar nog iemand by jou? en hy antwoord: Nee — dan sal die eerste sê: Bly stil, want dit is nie gepas om die Naam van die Here te vermeld nie!

11 Want kyk, die Here gee bevel, en hulle slaan die groot huis tot 'n puinhoop en die klein huis tot splinters.

12 Kan perde draf op rotse, of kan 'n mens met osse daarop ploeë? — dat julle die reg in gif verander en die vrug van geregtigheid in wildeals.

13 Julle wat bly is oor 'n nietige ding, wat sê: Het ons nie deur ons eie krag horings gekry nie?

14 Want kyk, Ek gaan teen julle, o huis van Israel, 'n volk opwek, spreek die Here, die God van die leërskare, en hulle sal julle verdruk van die ingang na Hamat af tot by die spruit van die Vlakte.