Āmoho 7

He Māwhitiwhiti, he Ahi, me te Aho Paramu

1 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakaatu ai ki ahau: Nanā, i hangā e ia he māwhitiwhiti i te tīmatanga o te pihinga ake o tō muri tupu; nanā, ko tō muri tupu ia i muri iho i ā te kīngi tapahanga. 2 Nā, ka poto te tarutaru o te whenua te kai, ka mea ahau, "E te Ariki, e Ihowā, tēnā rā, murua te hē. Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"

3 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei:

"E kore e meatia," e ai tā Ihowā.

4 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakakite ai ki ahau: Nā, kua karangatia e te Ariki, e Ihowā, he whawhai, he mea ahi, ā, ka pau te rire nui, ā, ka mea kia kainga te whenua. 5 Nā, ka mea ahau, "Kāti rā, e te Ariki, e Ihowā! Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"

6 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei;

"E kore anō tēnei e meatia," e ai tā te Ariki, tā Ihowā.

7 I whakakitea tēnei e ia ki ahau: nā, ko te Ariki e tū ana i runga i te taiepa, he mea paramu ki te aho, me te aho paramu i tōna ringa. 8 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Ko te aha e kitea ana e koe, e Āmoho?"

Anō rā ko ahau, "He aho paramu."

Kātahi te Ariki ka kī mai, "Nanā, ka iri i ahau he aho paramu i waenganui i tāku iwi, i a Īharaira; e kore e whakarērea noatia iho tā rātou e ahau ā muri ake nei.

9 Ā, ka ururuatia ngā wāhi tiketike o Īhaka,

ka tūheatia ngā wāhi tapu o Īharaira;

ka whakatika atu anō ahau, me te hoari ki te whare o Ieropoama."

Ka Amuamu a Amatia ki te Kīngi

10 Nā, ka unga tāngata a Amatia tohunga o Pētēre ki a Ieropoama kīngi o Īharaira hei kī atu, "Kua whakatakotoria e Āmoho he hē mōu i roto i te whare o Īharaira; kāhore e taea e tēnei whenua te waha āna kupu katoa. 11 Ko te kupu hoki tēnei a Āmoho,

‘Ka mate a Ieropoama i te hoari,

ā, ka whakaraua rawatia atu

a Īharaira i tō rātou oneone.’ "

12 I mea anō a Amatia ki a Āmoho, "E te matakite, haere, e rere ki te whenua o Hūrā, ki reira kai ai i te taro māu, ki reira poropiti ai. 13 Engari kāti tāu poropiti ki Pētēre; ko tō te kīngi wāhi tapu hoki ia, he whare hoki nō te kīngitanga."

14 Nā, ka whakahoki a Āmoho ka mea ki a Amatia, "Ehara ahau, i te poropiti, ehara anō i te tama nā te poropiti; engari he kaitiaki kāhui ahau, he kaikikini hikamora. 15 I tīkina ake hoki ahau e Ihowā i te mea e whai ana i ngā hipi, i kī mai anō a Ihowā ki ahau, ‘Haere, poropiti ki tāku iwi, ki a Īharaira.’ 16 Nā, whakarongo ki te kupu a Ihowā. E mea nā koe,

‘Kaua e poropiti ki a Īharaira,

kei māturuturu iho anō tētahi kupu āu

hei whakahē mō te whare o Īhaka.’

17 Nō reira ko te kupu tēnei a Ihowā,

‘Tērā tāu wahine e kairau i roto i te pā,

ā, ka hinga āu tama me āu tamāhine i te hoari,

ka wehewehea tōu oneone, mea rawa ki te aho;

ka mate koe i runga i te oneone poke,

ka whakaraua rawatia atu hoki a Īharaira i tōna oneone.’ "

Drie gesigte: sprinkane, verterende vuur en die skietlood.

1 DIT het die Here Here my laat sien — kyk, Hy het sprinkane geformeer toe die na-gras begin uitspruit het; en kyk, dit was die na-gras nadat die snysels van die koning af was.

2 En toe hulle al die gewasse van die land afgeëet het, sê ek: Here Here, vergeef tog! Hoe sal Jakob staande bly? want hy is klein.

3 Toe het die Here berou gekry oor hierdie saak. Dit sal nie gebeur nie, het die Here gesê.

4 Dit het die Here Here my laat sien — kyk, die Here Here roep om 'n regstryd te voer deur vuur, en dit het die groot watervloed verteer en sou die akkerland verteer het.

5 Toe sê ek: Here Here, hou tog op! Hoe sal Jakob staande bly? want hy is klein.

6 Die Here het berou gekry oor hierdie saak. Dit sal ook nie gebeur nie, het die Here Here gesê.

7 Dit het Hy my laat sien — kyk, die Here het op 'n loodregte muur gestaan, en daar was 'n skietlood in sy hand.

8 Toe sê die Here vir my: Wat sien jy, Amos? En ek het geantwoord: 'n Skietlood. Daarop sê die Here: Kyk, Ek gaan 'n skietlood aanlê in die midde van my volk Israel. Ek sal hom verder nie meer verbygaan nie.

9 En die hoogtes van Isak sal verwoes word, en die heiligdomme van Israel sal puinhope wees, en teen die huis van Jeróbeam sal Ek met die swaard optree.

Amos op Bet-el. Die vyandskap van Amásia.

10 TOE het Amásia, die priester van Bet-el, Jeróbeam, koning van Israel, laat weet: Amos het 'n sameswering gesmee teen u midde-in die huis van Israel; die land sal dit onder al sy woorde nie kan uithou nie.

11 Want so het Amos gesê: Jeróbeam sal deur die swaard sterwe, en Israel sal sekerlik uit sy land in ballingskap gaan.

12 Toe sê Amásia vir Amos: Gaan weg, siener, vlug na die land Juda en eet daar brood en profeteer daar!

13 Maar in Bet-el mag jy verder nie meer profeteer nie, want dit is 'n koninklike heiligdom en 'n tempel van die ryk.

14 Toe het Amos geantwoord en aan Amásia gesê: Ek was geen profeet en ook geen profete-seun nie; maar ek was 'n veewagter en kweker van wildevyebome.

15 Maar die Here het my agter die kleinvee weggeneem, en die Here het aan my gesê: Gaan heen, profeteer teen my volk Israel.

16 Hoor dan nou die woord van die Here! Jy sê: Jy mag nie teen Israel profeteer nie, en jy mag geen woorde laat druppel teen die huis van Isak nie.

17 Daarom, so sê die Here: Jou vrou sal in die stad hoereer, en jou seuns sowel as jou dogters sal deur die swaard val, en jou grond met die meetsnoer verdeel word, en jy self sal in 'n onrein land sterwe, en Israel sekerlik in ballingskap uit sy land gaan.