Te Kōhura i Koropupū
1 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i te iwa o ngā tau, i te tekau o ngā marama, i te tekau o ngā rā o te marama, i mea: 2 "E te tama a te tangata, tuhituhia te ingoa o tēnei rā, o tēnei rā kotahi rawa nei; ko te tino rā tēnei i anga nui ai te kīngi o Papurōna ki Hiruhārama. 3 Kōrerotia hoki tētahi kupu whakarite ki te whare whakakeke, mea atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:
Whakaekea te kōhua, whakaekea,
ringihia anō he wai ki roto.
4 Kohikohia anō ōna wāhi ki roto,
ngā wāhi pai katoa, te hūhā, te peke;
whakakīia ki ngā wheua pai rawa.
5 Tīkina te hipi pai rawa,
me haupū ngā wheua ki raro i a ia;
kia nui te koropupūtanga;
āe rā, kōhuatia ōna wheua ki roto.
6 "Mō reira ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:
Auē te mate mō te pā toto,
me te kōhua he waikura nei tōna,
kīhai nei tōna waikura i tahia!
Whakaputaina ki waho tēnei wāhi ōna, tēnei wāhi ōna;
kāhore tētahi rota i tau ki runga i a ia.
7 Nō te mea kei roto i a ia ōna toto,
kua waiho e ia ki runga ki te kāmaka;
kīhai i ringihia e ia ki te whenua,
kia hīpokina ai ki te puehu.
8 He mea kia puta ake ai te weriweri ki te rapu utu,
kua waiho e ahau ōna toto
ki runga ki te kāmaka,
kei hīpokina.
9 "Nā reira tēnei kupu a te Ariki, a Ihowā:
Auē te mate mō te pā toto!
Māku anō e whakanui tōna pūranga wahie.
10 Pūrangatia te wahie,
whakaūngia te ahi,
kia pai rawa te kōhua i ngā kiko;
meatia mārietia kia pupuru ngā kai,
kia wera hoki ngā wheua.
11 Ka tū kau, whakatūria ki runga ki ōna ngārahu,
kia mahana ai, kia wera ai tōna parāhi,
kia rewa ai tōna poke i roto,
kia poto ai te waikura.
12 Kua hōhā ia i te mahi;
otiia kīhai tōna waikura nui i puta atu i roto i a ia;
kāhore tōna waikura i kore i te ahi.
13 "He hē kei roto i tōu poke. Nā, mea noa ahau i a koe kia mā, ā, kīhai koe i mā; mō reira e kore tōu poke e whakamākia ā muri ake nei, kia mākona rā anō tōku riri ki a koe.
14 "Nāku, nā Ihowā te kupu. Ka rite, ka mahia anō e ahau, e kore tāku e taka, e kore anō ahau e manawapā, e kore e rīpenetā. Ka rite ki ōu ara, ka rite ki āu mahi tā rātou whakawā mōu, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."
Tō Ehekiera Pōuritanga
15 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 16 "E te tama a te tangata, ka tangohia mai e ahau i tōu taha tā ōu kanohi i hiahia ai, ka whakapāngia ki te mate; kaua anō ia e uhungatia, kaua e tangihia, kaua ōu roimata e puta. 17 E tangi, engari kia ngāwari; kauaka he uhunga tūpāpaku, herea tōu tūpare ki runga ki a koe, kuhua anō ōu hū ki ōu waewae, kaua anō ōu ngutu e āraia, kaua anō e kainga te taro tāngata."
18 Heoi, i kōrero ahau ki te iwi i te ata; ā, i te ahiahi ka mate tōku hoa wahine. Nā, i te ata ka meatia e ahau te mea i whakahaua ki ahau.
19 Nā, ka mea te iwi ki ahau, "E kore ianei e kōrerotia e koe ki a mātou, he aha mō mātou ēnā mea e meatia nā e koe?"
20 Anō rā ko ahau ki a rātou, "I puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 21 Mea atu ki te whare o Īharaira: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Tēnei ahau te whakapoke nei i tōku wāhi tapu, i tā koutou i whakaī ai, i tā koutou kanohi e hiahia nei, i te mea e manawapātia ana e tō koutou wairua. Nā, ko ā koutou tama, ko ā koutou tamāhine, i mahue nei ki a koutou, ka hinga i te hoari. 22 Ā, ko tā koutou e mea ai ka rite ki tāku i mea nei; e kore ō koutou ngutu e āraia, e kore anō koutou e kai i te taro tāngata. 23 E mau anō ō koutou tūpare ki ō koutou māhunga, ō koutou hū ki ō koutou waewae. E kore koutou e uhunga, e kore e tangi; engari ka memeha atu i runga i ō koutou hē, ka kōingo ki tētahi, ki tētahi. 24 Ā hei tohu a Ehekiera ki a koutou; ka rite ki ngā mea katoa i mea ai ia tā koutou e mea ai. Ka pā mai tēnei, ka mōhio koutou ko te Ariki ahau, ko Ihowā.
25 "Nā, ko koe, e te tama a te tangata, he teka ianei i te rā e tangohia atu ai e ahau tō rātou kaha, tō rātou koa whakakorōria, tā ō rātou kanohi e hiahia ai, tā ō rātou ngākau e ōkaka tonu ai, ā rātou tama, ā rātou tamāhine, 26 i taua rā ka haere mai te mea i mawhiti ki a koe kia rongo ai ōu taringa? 27 I taua rā ka puaki tōu māngai ki te tangata i mawhiti, ā, ka kōrero, kore ake ōu wahangū; hei tohu hoki koe ki a rātou; ā, ka mōhio rātou ko Ihowā ahau."
Laaste woorde teen Jerusalem.
1 EN in die negende jaar, in die tiende maand, op die tiende van die maand, het die woord van die Here tot my gekom en gesê:
2 Mensekind, skrywe vir jou die naam van die dag, van hierdie selfde dag, op. Die koning van Babel het hom hierdie selfde dag op Jerusalem gewerp.
3 En dra aan die wederstrewige huis 'n gelykenis voor en sê vir hulle: So spreek die Here Here: Sit die pot op, sit dit op, en gooi ook water daarin.
4 Sit sy stukke almal daarin, al die goeie stukke, die boud en die blad; maak dit vol met die beste bene.
5 Neem die beste van die kleinvee, en ook 'n stapel hout daaronder; laat dit sterk opborrel; ook moet die bene daarin kook.
6 Daarom, so sê die Here Here: Wee die bloedstad, die pot waar roes in is en waarvan die roes nie afgegaan het nie. Haal stuk vir stuk daaruit; geen lot is daaroor gewerp nie.
7 Want die stad se bloed is binne-in hom; op 'n kaal rots het hy dit neergesit; hy het dit nie op die grond uitgegooi om dit met stof te bedek nie.
8 Om grimmigheid te verwek, om wraak te neem, het Ek sy bloed op 'n kaal rots neergesit, dat dit nie toegemaak sou word nie.
9 Daarom, so sê die Here Here: Wee die bloedstad! Ék sal ook die houtstapel groot maak.
10 Dra baie hout aan, steek die vuur aan, maak gaar die vleis en roer die sous en laat die bene braai.
11 En laat dit leeg op sy kole staan, dat dit warm kan word en sy koper kan gloei en sy onreinheid kan smelt in hom — sy roes verteer kan word.
12 Dit het My met moeite oorlaai, en sy baie roes gaan nie van hom af nie. Sy roes moet die vuur in!
13 Oor jou skandelike onreinheid, omdat Ek jou gereinig het en jy nie rein geword het van jou onreinheid nie, sal jy nie meer rein word totdat Ek my grimmigheid teen jou tot rus gebring het nie.
14 Ek, die Here, het dit gespreek; dit kom, en Ek sal dit doen; Ek sal nie ophou nie en sal nie verskoon of berou hê nie; volgens jou wandel en jou handelinge sal hulle jou oordeel, spreek die Here Here.
15 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê:
16 Mensekind, kyk, Ek neem die lus van jou oë van jou af weg deur 'n sware slag; nogtans mag jy nie rouklaag of ween nie, en jou trane mag nie kom nie.
17 Sug in stilte; oor die dooies mag jy geen rou bedryf nie; bind jou hoofdoek vir jou om en trek jou skoene aan jou voete; jy mag ook die baard nie bedek nie en die brood wat die mense bring, nie eet nie.
18 Toe het ek die môre met die mense gespreek, en die aand het my vrou gesterwe; en ek het die volgende môre gedoen soos dit my beveel was.
19 En die mense het vir my gesê: Sal u ons nie te kenne gee wat dit vir ons beteken dat u so maak nie?
20 Toe het ek hulle geantwoord: Die woord van die Here het tot my gekom en gesê:
21 Sê aan die huis van Israel: So spreek die Here Here: Kyk, Ek sal my heiligdom ontheilig, die glorie van julle sterkte, die lus van julle oë, die medelyde van julle siel; en julle seuns en julle dogters wat julle laat agterbly het, sal deur die swaard val.
22 Dan sal julle doen soos ek gedoen het: die baard sal julle nie bedek nie en die brood wat die mense bring, nie eet nie.
23 En jul hoofdoek sal op julle hoofde wees en jul skoene aan julle voete; julle sal nie rouklaag of ween nie, maar wegteer in julle ongeregtighede en sug, die een teen die ander.
24 En Eségiël sal vir julle 'n sinnebeeld wees; net soos hy gedoen het, sal julle doen; as dit kom, sal julle weet dat Ek die Here Here is.
25 En wat jou aangaan, mensekind, sekerlik, die dag as Ek hulle vesting van hulle af wegneem, hulle heerlike vreugde, die lus van hulle oë en die verlange van hulle siel, hulle seuns en hulle dogters,
26 op dié dag sal 'n vlugteling na jou toe kom om jou dit te verkondig.
27 Op dié dag sal jou mond geopen word tegelyk met dié van die vlugteling, en jy sal spreek en nie meer stom wees nie. So sal jy dan vir hulle 'n sinnebeeld wees, en hulle sal weet dat Ek die Here is.