Ehekiera 22

Te Pā Whakaheke Toto

1 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "E whakawā rānei koe, e te tama a te tangata, e whakawā rānei koe i te pā whakaheke toto? Nā, whakakitea anō āna mea whakarihariha katoa ki a ia. 3 Ā, mea atu koe: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: He pā e whakaheke ana i te toto i waenganui ōna, he mea e tae mai ai te wā mōna, e hanga whakapakoko ana hei hē mōna, hei whakapoke i a ia! 4 Kua hē koe i ōu toto i whakahekea e koe, kua poke i āu whakapakoko i hangā e koe; ā, kua meinga e koe ōu rā kia tata, kua tae anō koe ki ōu tau. Nā reira koe i meinga ai e ahau hei tāwainga mā ngā tauiwi, hei taunutanga mā ngā whenua katoa. 5 Ko te hunga e tata ana, ko te hunga hoki e matara atu ana i a koe, ka taunu ki a koe, e te tangata ingoa poke, kikī tonu i te tutū.

6 "Nanā, ngā rangatira o Īharaira, puta ana ngā uaua o tētahi, o tētahi i roto i a koe ki te whakaheke toto. 7 E whakahāwea ana rātou ki te pāpā, ki te whaea, i roto i a koe; he mahi whakatupu kino tā rātou ki te tautangata i roto i a koe. E tūkinotia ana e rātou te pani me te pouaru i roto i a koe. 8 Ko āku mea tapu whakahāweatia iho e koe, ko āku hāpati whakanoatia ana e koe. 9 I roto i a koe ngā tāngata ngautuarā, he mea kia whakahekea ai he toto; i roto i a koe te kai ki runga ki ngā maunga; i roto i a koe te mahi pūremu. 10 I roto i a koe te hura i tō te pāpā e takoto tahanga ai; i roto i a koe te whakaiti i te wahine poke i a ia e noho wehe ana. 11 He mahi whakarihariha anō tā tētahi ki te wahine a tōna hoa; ko tā tētahi whakapokea iho, pūremutia iho tāna hunaonga; ko tā tētahi i roto i a koe, he whakaiti i tōna tuahine, i te tamāhine a tōna pāpā. 12 I roto i a koe i tango rātou i te utu whakapati e whakahekea ai he toto; kua tango koe i te moni whakatupu, i ngā hua anō hoki, kua haoa mai anō e koe ngā taonga a ōu hoa, he mea tūkino, kua wareware anō koe ki ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā.

13 "Nanā, kua pākia e ahau tōku ringa ki tāu hao taonga i hao ai koe, ki ōu toto anō kua heke nā i waenganui i a koe. 14 E ū rānei tōu ngākau, e pakari rānei ōu ringa, i ngā rā e mahi ai ahau ki a koe? Nāku, nā Ihowā te kupu, māku anō e mahi. 15 Ka whakamararatia atu anō koe e ahau ki roto ki ngā tauiwi, ka tītaria hoki koe ki ngā whenua, ā, ka poto i ahau tōu poke i roto i a koe. 16 Ka whakanoatia anō hoki koe e koe anō i te tirohanga a ngā iwi, ā, ka mōhio koe ko Ihowā ahau."

17 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 18 "E te tama a te tangata, ki ahau, kua rite te whare o Īharaira ki te para; he parāhi rātou katoa, he tine, he rino, he matā i waenga oumu; he para hiriwa rātou katoa. 19 Nā reira tēnei kupu a te Ariki, a Ihowā: Nā, he para nei koutou katoa, nā, tēnei ahau te kohikohi nei i a koutou ki waenganui o Hiruhārama. 20 Ka rite ki te kohikohinga o te hiriwa, o te parāhi, o te rino, o te matā, o te tine ki waenganui o te oumu, pūhia tonutia atu te ahi ki runga hei whakarewa; ka pēnā anō tāku kohikohi i a koe i runga i tōku riri, i tōku weriweri, ka waiho anō koutou e ahau ki reira, ka whakarewaina anō koutou. 21 Inā, ka whakaminea koutou e ahau, ka pupuhi atu anō ahau ki a koutou i runga i te ahi, arā i tōku riri, ā, ka rewa koutou i waenganui. 22 Ka rite ki te whakarewanga o te hiriwa i roto i te oumu; ka pēnā anō tō koutou whakarewanga i waenganui o taua oumu, ā, ka mōhio koutou kua oti tōku weriweri te riringi e ahau, e Ihowā, ki runga ki a koutou."

23 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 24 "E te tama a te tangata, mea atu ki a ia: ‘He whenua koe kīhai i purea, kīhai anō i whai ua i te rā o te riri.’ 25 E whakatakotoria ana he hē e āna poropiti i waenganui i a ia, koia anō kei te raiona māngai nui e haehae ana i te tūpāpaku; kua pau ngā wairua i a rātou; kua riro i a rātou ngā taonga me ngā mea utu nui; kua tini i a rātou ōna pouaru i roto i a ia. 26 Kua tūkinotia e āna tohunga tāku ture, whakanoatia ana e rātou āku mea tapu; kīhai i wehea e rātou te tapu i te noa, kīhai anō i whakakitea e rātou te wehenga o te poke, o te mā; ko ō rātou kanohi hunā ake e rātou ki āku hāpati, ā, whakapokea ana ahau i roto i a rātou. 27 Ko ōna rangatira i roto i a ia, rite tonu ki te wuruhi e haehae ana i te tūpāpaku; he whakaheke toto, he whakangaro wairua, kia riro mai ai he taonga whānako. 28 I pania anō e āna poropiti he mea mō rātou ki te paru kīhai i kōnatunatua; he moemoeā horihori a rātou; he teka ngā kōrero a aua tohunga tūāhu ki a rātou, i a rātou ka mea nei, ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā,’ i te mea kīhai a Ihowā i kōrero. 29 Ko tā te iwi o te whenua, he whakatupu kino, he pāhua; āe rā, e tūkinotia ana e rātou te ware me te rawakore; e whakatupuria kinotia ana e rātou te tautangata i te mea kāhore nei he take.

30 "I te rapu anō ahau i te tangata i roto i a rātou hei hanga i te taiepa, hei tū ki te wāhi pakaru ki tōku aroaro mō te whenua, hei mea kei whakangaromia e ahau; heoi kīhai i kitea. 31 Nā reira i ringihia ai e ahau tōku riri ki runga ki a rātou; kua whakapotoa rātou e ahau ki te ahi o tōku riri; kua hoatu e ahau te utu o tō rātou ara ki runga ki ō rātou māhunga, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."

Die sondes van Jerusalem.

1 VERDER het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

2 En jy, mensekind, wil jy oordeel, wil jy oordeel die bloedstad? Maak hom dan al sy gruwels bekend

3 en sê: So spreek die Here Here: Stad wat daarbinne bloed vergiet, dat sy tyd kan kom, en drekgode teen homself maak, om hom te verontreinig!

4 Deur die bloed wat jy vergiet het, het jy skuldig geword; en deur jou drekgode wat jy gemaak het, is jy verontreinig; en jy het jou dae verhaas en tot by jou jare gekom. Daarom maak Ek jou tot 'n smaad vir die nasies en 'n spot vir al die lande.

5 Die wat naby en die wat ver van jou af is, sal jou bespot, o onreine van naam, vol van rumoer!

6 Kyk, die vorste van Israel was in jou, elkeen na sy krag, om bloed te vergiet.

7 Hulle het vader en moeder in jou verag, die vreemdeling in jou met geweld behandel, wees en weduwee in jou verdruk.

8 My heilige dinge het jy geminag en my sabbatte ontheilig.

9 Kwaadsprekers was daar in jou om bloed te vergiet, en by jou het hulle op die berge geëet en skandelikheid in jou gedoen.

10 Hulle het die skaamte van die vader in jou ontbloot; haar wat onrein was deur maandelikse onreinheid, het hulle in jou onteer.

11 Die een het 'n gruwelike ding gedoen met die vrou van sy naaste, en die ander het sy skoondogter verontreinig deur 'n skandelike daad, en 'n derde het in jou sy suster, sy vader se dogter, onteer.

12 Hulle het omkoopgeskenke in jou aangeneem om bloed te vergiet; rente en woeker het jy geneem en jou naaste te veel laat betaal deur verdrukking, maar My het jy vergeet, spreek die Here Here.

13 Kyk, so slaan Ek dan in my hand oor jou onregverdige wins wat jy gemaak het, en oor jou bloedskuld wat in jou is.

14 Sal jou hart standhou of jou hande sterk wees in die dae as Ek met jou handel? Ek, die Here, het dit gespreek en sal dit doen.

15 En Ek sal jou verstrooi onder die nasies en jou versprei in die lande, en Ek sal jou onreinheid uit jou wegruim.

16 En jy sal deur jouself ontheilig wees voor die oë van die nasies; en jy sal weet dat Ek die Here is.

17 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

18 Mensekind, die huis van Israel het vir My skuim geword; hulle is almal koper en tin en yster en lood binne die smeltoond; silwerskuim het hulle geword.

19 Daarom, so sê die Here Here: Omdat julle almal skuim geword het, kyk, daarom sal Ek julle binne-in Jerusalem bymekaarmaak.

20 Soos silwer en koper en yster en lood en tin binne-in 'n smeltoond bymekaargemaak word om daarteen 'n vuur aan te blaas en dit te smelt, so sal Ek julle bymekaarmaak in my toorn en in my grimmigheid en julle ingooi en smelt.

21 Ja, Ek sal julle versamel en met die vuur van my grimmigheid teen julle blaas, dat julle dáárin gesmelt kan word.

22 Soos silwer in die smeltoond gesmelt word, so sal julle dáárin gesmelt word; en julle sal weet dat Ek, die Here, my grimmigheid oor julle uitgegiet het.

23 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

24 Mensekind, sê vir hom: Jy is 'n land wat nie gereinig is nie, wat nie reën gekry het in die dag van grimmigheid nie.

25 'n Sameswering van sy profete is in hom, soos 'n leeu wat brul, wat prooi verskeur; hulle eet die siele op; skatte en kosbare dinge neem hulle weg; die weduwees vermeerder hulle daarin.

26 Sy priesters verkrag my wet en ontheilig my heilige dinge; tussen heilig en onheilig maak hulle geen onderskeid nie, en die verskil tussen onrein en rein gee hulle nie te kenne nie; daarby maak hulle hul oë toe vir my sabbatte; ja, Ek word onder hulle ontheilig.

27 Sy vorste is in hom soos wolwe wat prooi verskeur, om bloed te vergiet en siele om te bring, dat hulle onregverdige wins kan maak.

28 En sy profete pleister vir hulle met los kalk deur bedrieglike gesigte te sien en vir hulle leuens te voorspel met die woorde: So sê die Here Here — terwyl die Here nie gespreek het nie.

29 Die mense van die land pleeg geweld en eien hulle geroofde goed toe; ook verdruk hulle die ellendige en behoeftige, en teenoor die vreemdeling pleeg hulle geweld sonder reg.

30 En Ek het onder hulle 'n man gesoek wat 'n muur kan bou en voor my aangesig in die bres kan staan vir die land, sodat Ek dit nie sou verwoes nie; maar Ek het niemand gevind nie.

31 Daarom het Ek my toorn oor hulle uitgegiet; deur die vuur van my grimmigheid het Ek hulle verteer; hulle wandel het Ek op hulle hoof laat neerkom, spreek die Here Here.