Ehekiera 9

Te Tāurekenga o ngā Kaikoropiko Whakapakoko

1 I karanga anō ia ki ōku taringa, he nui te reo, i mea, "Kia whakatata mai ngā kaitirotiro o te pā, me tāna patu whakangaro i te ringa o tēnei, o tēnei." 2 Nā, tokoono ngā tāngata e haere mai ana i te ara o tō runga kūwaha e anga ana ki te raki, me tāna patu whakamate anō i te ringa o tēnei, o tēnei. Ko tētahi tangata anō i roto i a rātou he rīnena tōna kākahu, he pounamu anō nā te kaituhituhi i tōna taha. Nā, tomo ana rātou, tū ana i te taha o te āta parāhi.

3 Nā, kua kake atu te korōria o te Atua o Īharaira i te kerupa, ko tōna taunga nei tērā, ki te paepae o te whare. Nā, ka karanga tērā ki te tangata, he rīnena nei tōna kākahu, ki tērā kei tōna taha nei te pounamu a te kaituhituhi; 4 ā, ka mea a Ihowā ki a ia, "E tika nā waenganui i te pā, nā waenga i Hiruhārama, ka whakapiri i tētahi tohu ki ngā rae o ngā tāngata e auē ana, e tangi ana, mō ngā mea whakarihariha katoa e mahia ana i waenganui o konei."

5 I mea anō ia ki ērā atu, me te whakarongo anō ahau, "E tika koutou nā waenganui o te pā i muri i a ia patu ai. Kaua ō koutou kanohi e manawapā, kaua e tohu. 6 Patua kia ngaro te kaumātua, te taitama, te kōtiro, me ngā kōhungahunga, me ngā wāhine; kaua ia e tata ki tētahi tangata i a ia nei te tohu; me tīmata ki tōku wāhi tapu." Nā, kua tīmata rātou ki ngā kaumātua i te aronga o te whare.

7 I mea anō ia ki a rātou, "Whakapokea te whare, whakakīia ngā marae ki te tūpāpaku. Haere koutou!" Heoi, haere ana rātou, nā, kei te patu i roto i te pā. 8 Nā, i a rātou e patu ana, ā, ka mahue ahau, ka tāpapa ahau, ka karanga, ka mea, "Auē, e te Ariki, e Ihowā! Ka ngaro ianei i a koe ngā mōrehu katoa o Īharaira, i te mea ka ringihia nei e koe tōu weriweri ki runga ki Hiruhārama?"

9 Anō rā ko ia ki ahau, "He nui rawa te hē o te whare o Īharaira rāua ko Hūrā, kua kī hoki te whenua i te toto, kua kī anō te pā i te whakariroinga o te whakawā. E mea ana hoki rātou, ‘Kua mahue te whenua i a Ihowā, e kore a Ihowā e kite.’ 10 Nā, ko ahau nei hoki, e kore tōku kanohi e manawapā, e kore ahau e tohu; ka hoatu e ahau te utu o tō rātou ara ki runga ki tō rātou māhunga."

11 Nā, ko te tangata i te kākahu rīnena, tērā kei tōna taha rā te pounamu mangumangu, kōrerotia ana e ia taua mea, i kī ia, "Kua oti i ahau tāu i whakahau rā ki ahau."

Kastydinge oor Jerusalem.

1 DAARNA het Hy hardop voor my ore geroep en gesê: Kom nader, geregsdienaars van die stad, en elkeen met sy verwoestende wapen in sy hand.

2 En kyk, ses manne kom met die pad van die Boonste Poort wat na die noorde toe lê, en elkeen met sy wapen in sy hand om mee te verbrysel; en onder hulle een man wat met linne bekleed was, met 'n skrywer se inkpot aan sy heupe; en hulle het gekom en vlak by die koperaltaar gaan staan.

3 En die heerlikheid van die God van Israel het opgestyg van die gérub waar dit op was, na die drumpel van die huis toe; en Hy het na die man geroep wat met linne bekleed was, wat die skrywer se inkpot aan sy heupe gehad het.

4 En die Here sê vir hom: Trek dwarsdeur die stad, dwarsdeur Jerusalem, en maak 'n teken op die voorhoofde van die manne wat sug en steun oor al die gruwels wat daarin gedoen word.

5 Maar aan die ander sê Hy voor my ore: Trek agter hom aan deur die stad, en slaan; laat julle oog nie verskoon nie, en moet nie spaar nie;

6 slaan dood grysaards, jongmanne en jongedogters en kinders en vroue tot vernietiging toe; maar raak aan niemand op wie die teken is nie, en begin by my heiligdom. En hulle het begin by die manne, die oudstes, wat voor die huis was.

7 En Hy sê vir hulle: Verontreinig die huis en maak die voorhowe vol met mense wat verslaan word. Trek uit! En hulle het uitgetrek en geslaan in die stad.

8 En toe hulle besig was om neer te slaan en ek oorgebly het, het ek op my aangesig geval en uitgeroep en gesê: Ag, Here Here, gaan U die hele oorblyfsel van Israel vernietig deurdat U u grimmigheid oor Jerusalem uitgiet?

9 Toe sê Hy vir my: Die ongeregtigheid van die huis van Israel en van Juda is buitengewoon groot, en die land is vol bloedskuld, en die stad is vol regsverbreking; want hulle sê: Die Here het die land verlaat, en die Here sien nie.

10 Daarom ook, wat My aangaan, my oog sal nie verskoon nie, en Ek sal nie spaar nie; Ek sal hulle wandel op hulle hoof laat neerkom.

11 En kyk, die man wat met linne bekleed was, aan wie se heupe die inkpot was, het berig gebring en gesê: Ek het gedoen soos U my beveel het.