Hohua 5

Te Kotinga i Kirikara

1 Ā, nō te rongonga o ngā kīngi katoa o ngā Amori, o ērā ki te taha ki te hauāuru o Horano, me ngā kīngi katoa o ngā Kanaani, o ērā i te moana, ki te whakamaroketanga a Ihowā i ngā wai o Horano i te aroaro o ngā tama a Īharaira ā whiti noa mātou, nā, ka ngohe noa ō rātou ngākau, kāhore atu hoki ō rātou wairua, i te wehi ki ngā tama a Īharaira.

2 Nā, i taua wā ka mea a Ihowā ki a Hohua, "Hangā ētahi māripi kōhatu māu, ā, ka tuarua i te kotinga o ngā tama a Īharaira." 3 Ā, hangā ana e Hohua ētahi māripi kōhatu, ā, kotia iho ngā tama a Īharaira ki te pukepuke o ngā kiri matamata.

4 Ā, ko te take tēnei i kokoti ai a Hohua: ko te hunga katoa i puta mai i Īhipa, ko ngā tāne, ko ngā tāngata hāpai patu, i mate ki te ara i te koraha, i muri i tō rātou putanga mai i Īhipa. 5 Nā, ko te hunga katoa i puta mai he mea kokoti katoa; tēnā ko te hunga i whānau ki te ara i te koraha i tō rātou putanga mai i Īhipa, kīhai ēnā i kotia e rātou. 6 E whā tekau hoki ngā tau i haere ai ngā tama a Īharaira i te koraha, ā poto noa te hunga hāpai patu katoa i puta mai i Īhipa, mō rātou kīhai i rongo ki te reo o Ihowā; ko ngā tāngata hoki i oati nei a Ihowā ki a rātou, e kore e whakakitea ki a rātou te whenua i oati ai a Ihowā ki ō rātou mātua kia hōmai e ia ki a tātou, te whenua hoki e rerengia ana e te waiū, e te honi. 7 Ā, ko ā rātou tamariki i whakaarahia ake e ia hei whakakapi mō rātou, ko rātou i kotia e Hohua; nō te mea kāhore ō rātou kotinga; kāhore nei hoki rātou i kotia i te huarahi.

8 Ā, nō ka poto katoa ngā tāngata te kokoti e rātou, ka noho rātou ki te puni ki ō rātou wāhi ā mahu noa. 9 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, "Nō tēnei rā i hurihia atu ai e ahau te taunutanga o Īhipa i a koutou." Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi ko Kirikara ā tae noa mai ki tēnei rā.

Te Kapenga i Kirikara

10 Ā, i noho ngā tama a Īharaira ki Kirikara; ā, i mahi rātou i te Kapenga i te tekau mā whā o ngā rā o te marama i te ahiahi, i ngā mānia o Heriko. 11 Ā, nō te aonga ake i te Kapenga, i kai ai rātou i te wīti o te whenua, he keke kīhai i rēwenatia, me te wīti pāhūhū, nō taua rangi pū anō. 12 Ā, i whakamutua te mana i te aonga ake o te rā, i muri i tā rātou kainga i te wīti ake o te whenua; kāhore atu hoki he mana mā ngā tama a Īharaira; heoti, kai ana rātou i ngā hua o te whenua o Kanaana i taua tau.

Ko Hohua me te Tāne mau Hoari

13 Ā, i a Hohua i Heriko, nā, ka anga ake ōna kanohi, ka titiro, nā, he tangata e tū mai ana i tōna aroaro, ko tāna hoari hoki i tōna ringa, unu rawa. Nā, ka haere atu a Hohua ki a ia, ka mea ki a ia, "Mō mātou rānei koe, mō ō mātou hoariri rānei?"

14 Ka mea ia, "Kāhore; engari he rangatira nō te ope a Ihowā ahau i haere mai nei." Nā, ka tāpapa a Hohua ki te whenua, ka koropiko, ka mea ki a ia, "E pēhea mai ana tōku ariki ki tāna pononga?"

15 Ā, ka mea te rangatira o te ope a Ihowā ki a Hohua, "Wetekina tōu hū i tōu waewae; he tapu hoki te wāhi e tū nā koe." Ā, pērā ana a Hohua.

1 EN toe al die konings van die Amoriete wat anderkant die Jordaan na die weste was, en al die konings van die Kanaäniete wat by die see woon, hoor dat die Here die water van die Jordaan voor die kinders van Israel uit laat opdroog het, totdat hulle deurgetrek het, het hulle hart versmelt en was daar in hulle geen moed meer vanweë die kinders van Israel nie.

Josua besny die volk en vier die pasga. Die manna hou op. Die leërowerste van die Here.

2 IN dié tyd het die Here vir Josua gesê: Maak vir jou klipmesse en besny weer die kinders van Israel vir die tweede keer.

3 Toe het Josua vir hom klipmesse gemaak en die kinders van Israel besny by die heuwel van die voorhuide.

4 En dit is die rede dat Josua hulle besny het: Die hele volk wat uit Egipte uitgetrek het, die manspersone, al die krygsmanne, het op pad in die woestyn gesterwe, op hulle trek uit Egipte.

5 Want die hele volk wat uitgetrek het, was besnede; maar die hele volk wat op pad in die woestyn gebore is, op hulle trek uit Egipte, het hulle nie besny nie.

6 Want veertig jaar lank het die kinders van Israel in die woestyn getrek, totdat die hele volk omgekom het, die krygsmanne wat uit Egipte weggetrek het, wat nie aan die stem van die Here gehoorsaam was nie; vir wie die Here gesweer het dat Hy hulle die land nie sou laat sien wat die Here hulle vaders met 'n eed beloof het om aan ons te gee nie — 'n land wat oorloop van melk en heuning.

7 Maar in hulle plek het Hy hul seuns gestel; dié het Josua besny; want hulle was onbesnede, omdat hulle op pad nie besny is nie.

8 En toe die hele volk klaar besny is, het hulle op hul plek in die laer gebly totdat hulle gesond was.

9 Toe het die Here vir Josua gesê: Vandag het Ek die smaad van Egipte van julle afgewentel. Daarom het hulle dié plek Gilgal genoem tot vandag toe.

10 Terwyl die kinders van Israel by Gilgal gelaer was, het hulle die pasga gehou op die veertiende dag van die maand in die aand, in die vlaktes van Jérigo.

11 En hulle het die dag ná die pasga van die opbrings van die land geëet: ongesuurde brode en gebraaide koring, daardie selfde dag.

12 En die dag nadat hulle van die opbrings van die land geëet het, het die manna opgehou, sodat die kinders van Israel verder geen manna gehad het nie; maar hulle het geëet van die opbrings van die land Kanaän in daardie jaar.

13 En terwyl Josua by Jérigo was, slaan hy sy oë op en kyk, en daar staan 'n man teenoor hom met 'n ontblote swaard in sy hand; en Josua het na hom gegaan en hom gevra: Behoort U by ons of by ons vyande?

14 En Hy sê: Nee, maar Ek is die leërowerste van die Here; Ek het nou gekom. Toe val Josua met sy aangesig op die grond en buig hom neer en vra Hom: Wat wil my Here aan sy dienskneg sê?

15 Toe sê die leërowerste van die Here vir Josua: Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is heilig. En Josua het so gedoen.