Hohua 2

Ka Tonoa ngā Kaitūtei ki a Heriko

1 Nā, ka tonoa atu e Hohua, e te tama a Nunu, ētahi tāngata tokorua i Hitimi hei tūtei puku atu, i mea ia, "Tīkina, tirohia te whenua, me Heriko hoki." Nā, haere ana rāua, ā, ka tae ki te whare o tētahi wahine kairau, ko Rahapa tōna ingoa, ā, ka moe i reira.

2 Nā, ka kōrerotia ki te kīngi o Heriko, ka meatia, "Nanā, kua tae mai ētahi tāngata ki konei i te pō nei, nō ngā tama a Īharaira, he whakataki i te whenua." 3 Nā, ka tonoa atu e te kīngi o Heriko ki a Rahapa, ka mea, "Whakaputaina mai ki waho ngā tāngata i haere mai nā ki a koe, i haere atu nā ki tōu whare; i haere mai hoki rāua he mātaki i te whenua katoa."

4 Nā, ka hopu te wahine rā ki ngā tāngata tokorua, ā, hunā iho e ia; ā, ka mea atu ia, "He tika i haere mai ngā tāngata ki ahau, heoi, kīhai ahau i mōhio nō hea rānei rāua. 5 Ā, nō te wā o te tūtakitanga o te kūwaha, nō te mea ka pōuri nei, ka puta atu aua tāngata ki waho. Kāhore ahau e mōhio i haere aua tāngata ki hea. Kia hohoro te whai i muri i a rāua; ka mau hoki rāua i a koutou." 6 (Kāhore ia, kua kawea rāua e ia ki runga ki te tuanui, ā, hunā ana rāua ki ngā kakau rīnena i horahorangia e ia ki runga i te tuanui.) 7 Nā, ka whai ngā tāngata i muri i a rāua nā te huarahi ki Horano ā tae noa ki ngā whakawhitinga; ā, nō te putanga atu anō o ngā kaiwhai i a rāua ki waho ka tūtakina te kūwaha.

8 Ā, kīanō rāua i takoto noa, nā, ka haere ake ia ki a rāua ki te tuanui, 9 ka mea ki aua tāngata, "E mōhio ana ahau kua hoatu te whenua nei e Ihowā ki a koutou, kua tau mai hoki te wehi o koutou ki a mātou, ā, kei te ngohe noa ngā tāngata katoa o te whenua nei i a koutou. 10 I rongo hoki mātou ki tā Ihowā whakamaroketanga i te wai o te Moana Whero i ō koutou aroaro, i tō koutou putanga mai i Īhipa; ki ngā mea hoki i meatia e koutou ki ngā kīngi tokorua o ngā Amori i tāwāhi o Horano, ki a Hihona rāua ko Oka, i hunā nei e koutou. 11 Ā, i tō mātou rongonga anō, ka ngohe noa ō mātou ngākau, kāhore atu hoki he tokonga ake o te wairua i roto i tētahi, nā koutou hoki; nō te mea ko Ihowā, ko tō koutou Atua, ko ia te Atua i te rangi i runga, i te whenua hoki i raro. 12 Nā, tēnā, oatitia mai a Ihowā ki ahau, i te mea kua atawhaitia nei kōrua e ahau, ka atawhai hoki koutou ki te whare o tōku matua, ā, ka hōmai he tohu pono ki ahau. 13 Ka whakaora hoki koutou i tōku pāpā, i tōku whaea, i ōku tungāne, i ōku tuākana, me ā rātou mea katoa, ā, ka araarai i a mātou kei mate."

14 Nā, ka mea aua tāngata ki a ia, "Ko tō māua ora mō tō koutou, ki te kāhore koutou e whāki i tā māua take; ā tēnei ake, hei te hōmaitanga a Ihowā i te whenua ki a mātou, ka puta hoki tā mātou mahi atawhai, tā mātou mahi pono ki a koe."

15 Nā, tukua iho ana rāua e ia ki tētahi taura nā te matapihi; kei te taiepa tonu hoki o te pā tōna whare, ā, noho ai ia i runga i te taiepa. 16 Ā, ka mea ia ki a rāua, "Haere ki te maunga, kei tūtaki ngā kaiwhai ki a kōrua; ka piri ai ki reira kia toru ngā rā, kia hoki mai rā anō ngā kaiwhai; kātahi kōrua ka haere i tō kōrua huarahi."

17 Kātahi ka mea aua tāngata ki a ia, "E kore māua e whai hara mō tēnei oati āu i whakaoati nei koe i a māua. 18 Nanā, ina tae mai mātou ki tēnei whenua, herea te miro nei, te aho whero nei ki te matapihi i tukua iho nei māua e koe nā reira; ā, me whakahuihui mai ki a koe, ki roto ki te whare, tōu pāpā, me tōu whaea, me ōu tungāne, me te nohoanga katoa o tōu pāpā. 19 Nā, ahakoa ko wai te tangata e puta atu ana ki waho o ngā tatau o tōu whare, hei runga anō i tōna māhunga ōna toto, ko māua ia ka harakore; tēnā ko ngā tāngata katoa i roto tahi koutou i te whare, hei ō māua māhunga ōna toto, ki te pā atu tētahi ringa ki a ia. 20 Otiia, ki te kōrero koe i tā māua take, ka wātea māua i tāu oati i whakaoati nei koe i a māua."

21 Anō rā ko ia, "Waiho i tā kōrua i mea nā." Ā, tukua atu ana rāua e ia, ā, haere ana rāua; ā, herea ana e ia te aho whero ki te matapihi.

22 Nā, ka haere rāua, ā, ka tae ki te maunga, ā, noho ana i reira e toru ngā rā, ā, hoki noa ngā kaiwhai; ā, rapu noa ngā kaiwhai i a rāua i te huarahi katoa, ā, kāhore i kitea. 23 Kātahi ka hoki aua tāngata tokorua, ka heke iho i te maunga, ā, ka whiti, ka tae ki a Hohua, tama a Nunu, ka kōrero ki a ia i ngā mea katoa i pono ki a rāua. 24 Ā, ka mea rāua ki a Hohua, "Koia anō, kua hōmai e Ihowā te whenua katoa ki ō tātou ringa; ā, ngohe kau ngā tāngata katoa o te whenua i a tātou."

Josua stuur twee manne uit om Kanaän en Jérigo te verken.

1 DAAROP het Josua, die seun van Nun, uit Sittim in die geheim twee manne as verkenners uitgestuur en gesê: Gaan bekyk die land en Jérigo. Hulle het toe gegaan en in die huis van 'n hoer, met die naam van Ragab, ingekom; en hulle het daar gaan slaap.

2 En toe daar aan die koning van Jérigo gesê is: Kyk, manne uit die kinders van Israel het vannag hierheen gekom om die land te verken,

3 stuur die koning van Jérigo na Ragab om te sê: Lewer die manne uit wat na jou gekom het, wat in jou huis ingegaan het; want hulle het gekom om die hele land te verken.

4 Maar die vrou het die twee manne geneem en hulle weggesteek; en sy het gesê: Seker, die manne het na my gekom; maar ek het nie geweet waar hulle vandaan was nie.

5 En toe die poort met donker gesluit moes word, het die manne uitgegaan; ek weet nie waar die manne heengegaan het nie; jaag hulle gou agterna, want julle sal hulle inhaal.

6 Maar sy het hulle op die dak laat klim en hulle weggesteek onder die vlasstoppels wat op haar dak oopgegooi was.

7 Die manne het hulle toe agternagejaag in die rigting van die Jordaan, na die driwwe; en die poort het hulle gesluit nadat hulle vervolgers uitgegaan het.

8 En voordat hulle gaan slaap het, het sy op die dak geklim na hulle toe

9 en aan die manne gesê: Ek weet dat die Here die land aan julle gegee het en dat die skrik vir julle op ons geval het en dat al die inwoners van die land vir julle bewe;

10 want ons het gehoor dat die Here die water van die Skelfsee voor julle by jul uittog uit Egipte laat opdroog het en wat julle die twee konings van die Amoriete, Sihon en Og, oorkant die Jordaan aangedoen het, dat julle hulle met die banvloek getref het.

11 Toe ons dit hoor, het ons hart gesmelt, sodat daar by niemand enige moed meer oorgebly het teenoor julle nie; want die Here julle God, Hy is God in die hemel daarbo en op die aarde hieronder.

12 Sweer dan nou tog vir my by die Here dat, terwyl ek aan julle 'n guns bewys het, julle ook aan my familie 'n guns sal bewys; en gee my 'n betroubare teken

13 dat julle die lewe van my vader en my moeder en my broers en my susters en almal wat aan hulle behoort, sal spaar en ons siele sal red van die dood.

14 Toe sê die manne vir haar: Mag ons siel in julle plek sterwe! As julle nie hierdie saak van ons bekend maak nie, dan sal ons, as die Here ons die land gee, aan jou guns en trou bewys.

15 Daarop het sy hulle met 'n lyn deur die venster laat afsak; want haar huis was in die stadsmuur ingebou, sodat sy aan die muur gewoon het;

16 en sy het vir hulle gesê: Loop die gebergte in, dat die vervolgers julle nie aantref nie, en steek julle daar drie dae lank weg totdat die vervolgers teruggekom het; daarna kan julle dan verder gaan.

17 Toe sê die manne vir haar: Ons sal ontslae wees van hierdie eed aan jou wat jy ons laat sweer het —

18 kyk, as ons die land inkom, moet jy hierdie gedraaide rooi lyn waarmee jy ons laat afsak het, aan die venster vasbind, en jy moet jou vader en jou moeder en jou broers en jou hele familie by jou in die huis versamel.

19 Elkeen wat dan uit die deure van jou huis buitentoe gaan, dié se bloed sal op sy hoof wees, en ons onskuldig; maar elkeen wat by jou in die huis sal wees, dié se bloed sal op ons hoof wees, ingeval 'n hand teen hom is.

20 Maar as jy hierdie saak van ons bekend maak, sal ons ontslae wees van die eed aan jou wat jy ons laat sweer het.

21 Daarop sê sy: Soos julle sê, is dit goed; en sy het hulle laat gaan, en hulle het weggegaan; en sy het die rooi lyn aan die venster vasgebind.

22 Hulle het toe weggegaan en in die gebergte gekom en daar drie dae lank gebly totdat die vervolgers teruggekeer het; want die vervolgers het op die hele pad gesoek maar niks gekry nie.

23 Die twee manne het toe weer van die gebergte afgeklim en deurgegaan en by Josua, die seun van Nun, gekom en hom alles vertel wat hulle ondervind het.

24 Verder het hulle vir Josua gesê: Sekerlik gee die Here die hele land in ons hand, ja, al die inwoners van die land bewe selfs vir ons.