2 Pita 2

He Poropiti Teka me ngā Kaiwhakaako Teka

1 Otirā, i ara ake anō he poropiti teka i mua i roto i te iwi, he pērā me ngā kaiwhakaako teka e puta ake ā mua i roto i a koutou; mā ēnei e mau puku mai ngā tītorehanga whakangaro. He whakakāhore nā rātou i te Ariki rawa, nāna nei rātou i hoko, ka hohoro tonu tā rātou taki mai i te whakangaromanga ki a rātou anō. 2 Ā, he tokomaha e aru i ā rātou tikanga whakarihariha; mā reira e kōrerotia kinotia ai te ara o te pono. 3 He apo moni hoki e tito kupu ai rātou kia whai taonga ai rātou i a koutou. Nōnamata te tukunga mō rātou ki te hē, e kore anō e whakaroa; kāhore hoki he moe o tō rātou whakangaromanga.

4 Mehemea kīhai i tohungia e te Atua ngā anahera i hara, engari i peia rātou e ia ki te pō, he mea herehere i te waro pōuri, he mea tiaki mō te whakawā; 5 ā, kīhai i tohungia te ao tawhito, he mea tiaki ia nāna a Noa, te kaikauwhau i te tika, rātou ko ētahi atu tokowhitu, i tāna kawenga mai i te waipuke ki te ao o te hunga karakiakore. 6 Ā, meinga ana ngā pā, a Horoma, a Komora, kia pungarehu rawa, ko tāna whakataunga hē he hurihanga, waiho iho hei tohu ki te hunga e noho karakiakore i ngā wā i muri. 7 Ko Rota ia, ko te tangata tika, whakaorangia ake e ia, i a ia e whakapōuritia ana e ngā ritenga whakarihariha a te hunga kino; 8 i taua tangata tika e noho ana i roto i a rātou, mamae ana tōna ngākau tika i ā rātou mahi kino, i tāna i kite ai, i tāna i rongo ai i tēnei rā, i tēnei rā. 9 Mātau tonu te Ariki ki te whakaora i te hunga karakia i roto i te whakamātautauranga, kia waiho ko te hunga hē mō ā te rā whakawā whiu ai. 10 Tērā rawa ia tāna mō te hunga e whai ana i tā te kikokiko, e haere ana i runga i te hiahia poke, e whakahāwea ana ki te rangatiratanga.

He hunga hīkaka, e whai ana i tā rātou ake; kāhore hoki e wehi ki te kōrero kino ki ngā tāngata nunui. 11 Tēnā ko ngā anahera, ahakoa nui ake tō rātou kaha, tō rātou mana, kāhore e puaki i a rātou he kupu whakatoi mō ērā i te aroaro o te Atua ina whakawā. 12 Ko ērā hoki, rite tonu rātou ki te kararehe kāhore nei he whakaaro, he mea māori anake, i hangā nei hei hopukanga, hei whakangaromanga. Kōrero kino ana rātou ki ngā mea kāhore nei e mōhiotia e rātou; ā, ka ngaro i runga i tā rātou tikanga whakamate; 13 ka whiwhi ki te utu o te hē.

He tangata e āhuareka ana ki te kakai awatea, he ira rātou, he makenu, e ruku ana ki ā rātou hākari ngahau i a rātou e hākari tahi ana me koutou. 14 Ko ō rātou kanohi kī tonu i te pūremu, kāhore hoki e mutu tō rātou hara; e poaina ana e rātou ngā hinengaro kāhore i ū. He ngākau tō rātou kua oti te whakamahi ki te apo. He tamariki kua oti te kanga. 15 Mahue ake i a rātou te ara tika, kotiti kē ana rātou, whai tonu ana i te ara o Paraama tama a Peoro, i whakapai nei ki te utu o te hē; 16 otirā, i rīria anō ia mō tōna hē. I kōrero te kararehe reokore, nō te tangata te reo, pēhia ana e ia te wairangi o te poropiti.

17 He puna waikore ēnei tāngata, he kapua e ākina ana e te tūpuhi; pōuri kerekere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu. 18 E kōrero ana i ngā kōrero tetere rawa, he mea teka noa, ka poaina e rātou ki ngā hiahia o te kikokiko, ki ngā hiahia taikaha, te hunga e mawhiti mai ana i ērā e noho rā i roto i te hē. 19 He herekore tā rātou e whakaari nei ki a rātou, heoi, he pononga rātou nā te pirau; ki te taea hoki te tangata e te hoariri, hei pononga ia māna. 20 Ka mawhiti mai nei rātou i ngā poke o te ao, i a rātou ka mātau nei ki te Ariki, arā ki te Kaiwhakaora, ki a Īhu Karaiti, nā, ki te rorea rātou, ki te hinga rawa i aua mea, kino noa atu tō rātou whakamutunga i te tīmatanga. 21 He pai kē mō rātou me i kore e mātau ki te ara o te tika, i te mātau, ā, hei muri ka tahuri kē atu i te ture tapu kua tukua nei ki a rātou. 22 Heoi, te tukunga iho ki a rātou rite tonu ki tā te whakatauki pono, "Kua hoki te kurī ki tōna ruaki" me "Te poaka i horoi rā, kua okeoke anō i te paru."

Die valse leraars.

1 MAAR daar was ook valse profete onder die volk, net soos daar onder julle valse leraars sal wees wat verderflike ketterye heimlik sal invoer, en ook die Here wat hulle gekoop het, verloën en 'n vinnige verderf oor hulleself bring;

2 en baie sal hulle verderflikhede navolg, en om hulle ontwil sal die weg van die waarheid gelaster word;

3 en uit hebsug sal hulle met verdigte woorde voordeel uit julle trek. Oor hulle is die oordeel van lankal af nie werkeloos nie, en hulle verderf sluimer nie.

4 Want as God die engele wat gesondig het, nie gespaar het nie, maar hulle in die hel gewerp en aan kettings van duisternis oorgegee het, om vir die oordeel in bewaring gehou te word;

5 en die ou wêreld nie gespaar het nie, maar Noag, die prediker van geregtigheid, met sewe ander bewaar het toe Hy die sondvloed oor die wêreld van goddelose mense gebring het;

6 en deur die stede van Sodom en Gomorra tot as te verbrand, hulle tot ondergang veroordeel het en as 'n voorbeeld gestel het vir die wat in die toekoms goddeloos sou wees;

7 en die regverdige Lot gered het, wat hom baie gekwel het oor die losbandige lewe van die sedelose mense;

8 want deur wat hy gesien en gehoor het, het dié regverdige man, wat onder hulle gewoon het, dag vir dag sy regverdige siel gepynig oor hulle wettelose werke —

9 die Here weet om die godsaliges uit versoeking te verlos en die onregverdiges te bewaar vir die dag van oordeel om gestraf te word;

10 en veral die wat die vlees in vuile begeerlikheid agternaloop en die heerskappy verag. Vermetel en aanmatigend, skroom hulle nie om die heerlike wesens te belaster nie,

11 terwyl die engele, hoewel groter in sterkte en krag, geen lasterlike oordeel teen hulle by die Here voorbring nie.

12 Maar hulle sal, omdat hulle belaster wat hulle nie ken nie, soos redelose diere wat die natuur volg, gebore om gevang en vernietig te word, in hulle verdorwenheid te gronde gaan

13 en die loon van die ongeregtigheid ontvang. Hulle ag die weelderigheid oordag 'n genot; hulle is skandvlekke en smette, weelderig in hul bedrieërye as hulle met julle saamsmul;

14 met oë vol van owerspel, wat nie ophou om te sondig nie; hulle verlok onvaste siele, hulle het 'n hart geoefen in hebsug, hulle is kinders van die vervloeking.

15 Hulle het die regte pad verlaat en verdwaal, en die weg gevolg van Bíleam, die seun van Beor, wat die loon van ongeregtigheid liefgehad het,

16 maar die bestraffing van sy eie oortreding ontvang het: die stom lasdier het met die stem van 'n mens gepraat en die waansinnigheid van die profeet verhinder.

17 Hulle is waterlose fonteine, miswolke voortgedrywe deur 'n stormwind, vir wie die donkerheid van die duisternis vir ewig bewaar word.

18 Want deur trotse woorde vol onsin uit te spreek, verlok hulle deur begeerlikhede van die vlees en ongebondenheid die wat waarlik die mense ontvlug het wat in dwaling wandel.

19 Hulle belowe vryheid aan hulle, terwyl hulle self slawe van die verdorwenheid is; want waar 'n mens deur oorwin is, daarvan het hy ook 'n slaaf geword.

20 Want as hulle, nadat hulle deur die kennis van die Here en Saligmaker, Jesus Christus, die besmettinge van die wêreld ontvlug het, hulle tog weer deur hierdie dinge laat verstrik en oorwin word, dan het vir hulle die laaste erger geword as die eerste.

21 Want dit sou vir hulle beter wees as hulle die weg van die geregtigheid nie geken het nie, as dat hulle, nadat hulle dit leer ken het, hulle afkeer van die heilige gebod wat aan hulle oorgelewer is.

22 Maar oor hulle het gekom wat die ware spreekwoord sê: Die hond het omgedraai na sy eie uitbraaksel, en die gewaste sog om in die modder te rol.