Ehekiera 18

He Whakawhiunga ki ia Tangata

1 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "He aha rā tēnei whakatauki i whakataukitia ai e koutou mō te oneone o Īharaira? E kī nā hoki koutou:

‘I kai ngā mātua i ngā karepe kaiota,

ā, māniania ana ngā niho o ngā tamariki.’

3 "E ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore koutou e whai take ā muri ake nei, ki te whakahua i tēnei whakatauki i roto i a Īharaira. 4 Nanā, ko ngā wairua katoa, nāku; he pērā i te wairua o te pāpā, nāku anō hoki te wairua o te tama. Ko te wairua e hara ana, ka mate tērā.

5 Ki te mea ia he tika tētahi tangata,

ā, ka mahia e ia te mea e rite ana, e tika ana –

6 ki te mea kīhai ia i kai ki runga ki ngā maunga,

kīhai ōna kanohi i anga ake ki ngā whakapakoko o te whare o Īharaira,

ki te mea kīhai i poke i a ia te wahine a tōna hoa,

ā, kīhai ia i whakatata ki te wahine e paheke ana.

7 Ki te mea kīhai tētahi tangata i tūkinotia e ia,

engari, i whakahokia e ia tāna taunaha ki te tangata i a ia nei āna moni,

ki te mea kīhai ia i tūkino i tētahi, i pāhua,

ki te mea i hōmai e ia tāna taro mā te tangata e hemokai ana

i hīpokina e ia ki te kākahu te tangata e noho tahanga ana.

8 Ko te tangata kāhore āna mea i hoatu hei moni whakatupu,

kāhore hoki he hua i riro i a ia,

ko te tangata i whakahokia e ia tōna ringa i te kino,

he pono anō tāna whakawā mō tētahi, mō tētahi,

9 i haere i runga i āku tikanga,

i pupuri tonu i āku whakaritenga,

i pono tonu te mahi;

he tika tērā, ka ora ia,

e ai tā te Ariki, tā Ihowā.

10 "Ki te whānau tētahi tama māna, he tāhae, he kaiwhakaheke toto, ā, ka mahia e ia tētahi o ēnei mea, 11 ka kore anō e mahi i tētahi o ēnei mea pai:

Engari, kua kai ki runga ki ngā maunga,

kua whakapoke i te wahine a tōna hoa,

12 kua tūkino i te ware rāua ko te rawakore,

kua pāhua kino, ā, kīhai i whakahokia e ia te taunaha,

kua anga ōna kanohi ki ngā whakapakoko,

kua mahi hoki i te mea whakarihariha,

13 kua hoatu i te moni whakatupu, kua tango i te hua.

E ora rānei ia? E kore ia e ora; kua mahia e ia ēnei mea whakarihariha katoa. Ko te mate kau mōna; ki runga anō i a ia ōna toto.

14 "Nā, ki te whānau tētahi tama a tēnei, ā, ka kite ia i ngā hara katoa i mahia e tōna pāpā, ā, ka mahara, ka kore e mahi i te pēnā:

15 Kāhore ia e kai ki runga ki ngā maunga,

kāhore hoki ōna kanohi e anga

ki ngā whakapakoko o te whare o Īharaira,

kāhore e whakapokea e ia te wahine a tōna hoa,

16 kāhore āna tūkino i te tangata,

kāhore e pupuri i te taunaha,

kāhore hoki āna pāhua.

Engari, e hoatu ana e ia tāna taro mā te hemokai,

e hīpokina ana e ia ki te kākahu te tangata e noho tahanga ana,

17 e whakahokia ana e ia tōna ringa i te ware,

kāhore hoki e tango i te moni whakatupu,

i ngā hua rānei e mahi ana i āku whakaritenga,

e haere ana i runga i āku tikanga.

E kore tērā e mate mō te hē o tōna pāpā; he pono ka ora ia. 18 Ko tōna pāpā, i te mea i nui tāna tūkino, pāhua rawa i tōna teina, kīhai hoki i pai ngā mea i mahia e ia i roto i tōna iwi, nā, ka mate ia i runga i tōna kino.

19 "Otirā, kei te mea koutou, ‘He aha rā te tama tē waha ai i te kino o te pāpā?’ Ki te mahia e te tama te mea e rite ana, e tika ana, ā, ka puritia e ia āku tikanga, ka mahia anō e ia, inā, ka ora ia. 20 Ko te wairua e hara ana, ko tērā e mate. E kore te tama e waha i te kino o te pāpā, e kore anō te pāpā e waha i te kino o te tama. Ko runga anō i a ia te tika o te tangata tika, ā, ko te kino o te tangata kino hei runga anō i a ia.

21 "Ki te tahuri ia te tangata kino i ōna hara katoa i mahia e ia, ā, ka puritia e ia āku tikanga katoa, ka mahia anō e ia te mea e rite ana, e tika ana, inā, ka ora ia, e kore ia e mate. 22 E kore tētahi o ōna hē i mahia e ia e maharatia ki a ia; ka ora ia i tōna tika i mahia e ia. 23 He koanga ngākau rānei ki ahau te matenga o te tangata kino? e ai tā te Ariki, tā Ihowā. He teka rānei ko ia kia tahuri mai i ōna ara, kia ora?

24 "Ki te tahuri atu ia te tangata tika i tōna tika, ki te mahia e ia te hē, ā, ka rite tāna mahi ki ngā mea whakarihariha katoa i mahia e te tangata kino, e ora rānei ia? E kore āna mahi tika katoa e maharatia; ka mate ia i runga i tōna kino i kino ai ia, i runga anō i tōna hara i hara ai ia.

25 "Heoi, kei te mea nā koutou, ‘Kāhore e taurite tonu te ara o te Ariki.’ Tēnā rā, whakarongo mai, e te whare o Īharaira: Kāhore rānei tōku ara e taurite? He teka ianei nō koutou ngā ara kāhore e taurite? 26 Ki te tahuri atu te tangata tika i tōna tika, ā, ka mahi i te kino, mate iho ki reira; e mate ia mō tāna kino i mahia e ia. 27 Tēnei anō, ki te tahuri mai te tangata kino i tāna kino i mahia e ia, ā, ka mahia e ia te mea e rite ana, e tika ana, ka ora anō i a ia tōna wairua. 28 Nāna hoki i whakaaro, ā, tahuri mai ana i ōna hē katoa i mahia e ia; inā, ka ora ia, e kore e mate. 29 Heoi, kei te mea te whare o Īharaira, ‘Kāhore e taurite te ara o te Ariki.’ Kāhore rānei ōku ara e taurite, e te whare o Īharaira? He teka ianei nō koutou ngā ara kāhore e taurite?

30 "Āe rā, ka rite ki tōna ara, ki tōna ara, tāku whakawā i a koutou, e te whare o Īharaira, e ai tā te Ariki, tā Ihowā. Rīpenetā, tahuri mai hoki i ō koutou hē katoa, ā, e kore te hē e waiho hei whakataka mō koutou. 31 Makā atu, kia matara atu i a koutou ō koutou hē katoa i hē ai koutou; mahia hoki he ngākau hou, he wairua hou mō koutou; kia mate hoki koutou hei aha, e te whare o Īharaira? 32 Kāhore hoki ahau e āhuareka ki te matenga o te tangata e mate ana, e ai tā te Ariki, tā Ihowā. Heoi, tahuri mai koutou, kia ora ai."

Die persoonlike verantwoordelikheid.

1 VERDER het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

2 Wat is dit met julle dat julle hierdie spreekwoord gebruik aangaande die land van Israel, naamlik: Die vaders het groen druiwe geëet, en die tande van die kinders het stomp geword?

3 So waar as Ek leef, spreek die Here Here, dit sal julle nie meer in die gedagte kom om hierdie spreekwoord in Israel te gebruik nie.

4 Kyk, al die siele is myne; soos die siel van die vader, so die siel van die seun — hulle is myne; die siel wat sondig, dié moet sterwe.

5 Maar as iemand regverdig is en reg en geregtigheid doen;

6 nie eet op die berge en sy oë nie opslaan na die drekgode van die huis van Israel en die vrou van sy naaste nie verontreinig en nie naby 'n vrou kom as sy onrein is nie,

7 en niemand verdruk nie; wat hy vir skuld as pand geneem het, teruggee; geen roof pleeg nie; aan die wat honger het, sy brood gee en die wat naak is, met 'n kleed toedek;

8 nie leen op rente en geen woeker neem nie; sy hand terughou van onreg, eerlike regspraak oefen tussen man en man;

9 in my insettinge wandel en my verordeninge onderhou om eerlik te handel — hy is regverdig, hy sal sekerlik lewe, spreek die Here Here.

10 En het hy 'n geweldenaar van 'n seun verwek wat bloed vergiet en net maar een van hierdie dinge doen —

11 terwyl hy self dit alles nie gedoen het nie — as hy ook eet op die berge en die vrou van sy naaste verontreinig,

12 die ellendige en behoeftige verdruk, roof pleeg, die pand nie teruggee nie en sy oë opslaan na die drekgode, gruwelike dinge doen,

13 op rente leen en woeker neem — sal hy lewe? Hy sal nie lewe nie; al hierdie gruwels het hy gedoen; hy moet sekerlik gedood word; sy bloedskuld is op hom.

14 Maar kyk, as hy 'n seun verwek wat al die sondes van sy vader sien wat hy gedoen het — dit sien en sulke dinge nie doen nie:

15 nie eet op die berge en sy oë nie opslaan na die drekgode van die huis van Israel nie, die vrou van sy naaste nie verontreinig

16 en niemand verdruk nie, geen pand neem en geen roof pleeg nie, sy brood gee aan die wat honger het, en met 'n kleed toedek die wat naak is,

17 sy hand van die ellendige afhou, geen rente of woeker neem nie, my verordeninge volbring en in my insettinge wandel — hy sal nie sterwe weens die ongeregtigheid van sy vader nie, hy sal sekerlik lewe.

18 Sy vader sal, omdat hy aan verdrukking skuldig is, sy broer iets deur roof ontneem het en onder sy stamgenote gedoen het wat nie goed is nie — kyk, hy sal deur sy ongeregtigheid sterwe.

19 Maar julle sê: Waarom dra die seun nie saam die ongeregtigheid van die vader nie? Maar die seun het reg en geregtigheid gedoen en al my insettinge onderhou en dit volbring — hy sal sekerlik lewe!

20 Die siel wat sondig, dié moet sterwe; die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie, en die vader sal nie die ongeregtigheid van die seun help dra nie; die geregtigheid van die regverdige sal op hom wees, en die goddeloosheid van die goddelose sal op hom wees.

21 Maar as die goddelose hom bekeer van al sy sondes wat hy gedoen het, en al my insettinge onderhou en reg en geregtigheid doen, sal hy sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie.

22 Al sy oortredinge wat hy begaan het, sal hom nie toegereken word nie; deur sy geregtigheid wat hy gedoen het, sal hy lewe.

23 Het Ek dan miskien 'n behae in die dood van die goddelose? spreek die Here Here. Nie liewer daarin dat hy hom bekeer van sy weë en lewe nie?

24 Maar as die regverdige afwyk van sy geregtigheid en onreg doen en handel volgens al die gruwels wat die goddelose doen — sal hy lewe? Aan al sy geregtighede wat hy gedoen het, sal nie gedink word nie; om sy troubreuk wat hy begaan het, en om sy sonde wat hy gedoen het, om hulle ontwil sal hy sterwe.

25 Tog sê julle: Die weg van die Here is nie reg nie. Hoor tog, o huis van Israel! Is mý weg nie reg nie? Is júlle weë nie onreg nie?

26 As die regverdige afwyk van sy geregtigheid en onreg doen, dan sterf hy ten gevolge daarvan; deur sy onreg wat hy gedoen het, sterf hy.

27 En as die goddelose hom bekeer van sy goddeloosheid wat hy gedoen het, en reg en geregtigheid doen — hý sal sy siel in die lewe behou;

28 hy het dit ingesien en hom bekeer van al sy oortredinge wat hy begaan het; hy sal sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie.

29 Tog sê die huis van Israel: Die weg van die Here is nie reg nie. Is mý weë nie reg nie, o huis van Israel? Is júlle weë nie onreg nie?

30 Daarom sal Ek julle oordeel, o huis van Israel, elkeen volgens sy weë, spreek die Here Here. Bekeer julle en wend julle af van al julle oortredinge, sodat dit nie 'n struikelblok tot ongeregtigheid vir julle mag wees nie.

31 Werp al julle oortredinge waardeur julle oortree het, van julle af weg en maak vir julle 'n nuwe hart en 'n nuwe gees; want waarom wil julle sterwe, o huis van Israel?

32 Want Ek het geen behae in die dood van hom wat sterwe nie, spreek die Here Here. Bekeer julle dan en lewe.