Ihāia 52

Kia Hari a Hiona

1 Maranga, maranga;

kākahuria tōu kaha, e Hiona!

Kākahuria ōu kahu whakapaipai,

e Hiruhārama, e te pā tapu;

nō te mea heoi anō haerenga mai ki a koe

o te mea kokotikore, o te mea poke.

2 Ruperupea atu te puehu i a koe, whakatika,

noho iho, e Hiruhārama!

Wetekina ngā here i tōu kakī,

e te tamāhine herehere a Hiona!

3 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā:

Kua hokona kautia atu koutou;

nā, ehara i te moni māna koutou e whakahoki mai.

4 Ko te kupu hoki tēnei a te Ariki, a Ihowā:

"Haere atu tāku iwi ki Īhipa i mua, ki reira noho ai;

nā, kāhore he rawa i whakatupuria kinotia ai rātou e te Ahiriana.

5 "Nā, he aha rā tāku i konei," e ai tā Ihowā;

"ka kāhakina kautia atu nei hoki tāku iwi?

Tangi auē ana i ō rātou rangatira," e ai tā Ihowā,

"e whakahāweatia tonutia ana tōku ingoa i tēnei rā, i tēnei rā.

6 Mō konei ka mōhio tāku iwi ki tōku ingoa;

mō konei ka mōhio rātou i taua rā

ko ahau te kōrero nei;

nanā, ko ahau tēnei."

7 Anō te āhuareka o ngā waewae i runga i ngā maunga

o te kaikawe i te rongo pai,

e kauwhau ana i te maunga rongo;

e kawe mai ana i te rongo whakahari o te pai,

e kauwhau ana i te ora;

e mea ana ki a Hiona,

"E kīngi ana tōu Atua."

8 Te reo o āu tūtei! Ka maranga i a rātou te reo,

ka waiata ngātahi;

nō te mea ka kite rātou he kanohi, he kanohi,

ua whakahoki a Ihowā i Hiona.

9 Hāmama, waiata ngātahi,

e ngā wāhi o Hiruhārama kua ururuatia;

kua whakamārie hoki a Ihowā i tāna iwi,

kua hoko i Hiruhārama.

10 Kua huhua te ringa tapu o Ihowā

ki te aroaro o ngā tauiwi katoa,

ā, ka kite ngā pito katoa o te ao

i te whakaora a tō tātou Atua.

11 Maunu, maunu, haere atu i reira!

Kaua e pā ki te mea poke;

haere atu i roto i a ia; kia mā,

e ngā kaimau o ngā oko a Ihowā.

12 E kore hoki koutou e haere kaikā,

e kore hoki e haere pērā i te whati;

nō te mea ka haere a Ihowā i tō koutou aroaro;

ko te Atua hoki o Īharaira hei hiku mō koutou.

Te Pononga e Mamae ana

13 Nanā, ka mahi tūpato tāku pononga,

ka whakatiketiketia ia, ka hāpainga ki runga,

ā, ka tiketike rawa atu.

14 Pērā i te tini i mīharo ki a koe

– i kino iho hoki tōna kanohi i tō te tangata,

tōna āhua i tō ngā tama a te tangata –

15 waihoki he maha ngā iwi ka tāuhiuhia e ia;

ā, ka kopi te māngai o ngā kīngi ki a ia.

Nō te mea ko ngā mea kīhai i kōrerotia ki a rātou ka kitea,

ko ngā mea kīhai i rangona ka mōhiotia.

1 ONTWAAK, ontwaak, beklee jou met sterkte, o Sion, trek jou sierlike klere aan, o Jerusalem, heilige stad! Want in jou sal verder geen onbesnedene of onreine meer kom nie.

2 Skud jou los uit die stof, staan op, sit neer, o Jerusalem! Maak los die bande aan jou hals, o gevangene, dogter van Sion!

3 Want so sê die Here: Vir niks is julle verkoop, julle sal ook sonder geld gelos word.

4 Want so sê die Here Here: In vroeër dae het my volk afgetrek na Egipte om daar as vreemdeling te vertoef, en Assur het hom sonder rede verdruk.

5 Maar nou, wat vind Ek hier? spreek die Here; want my volk is vir niks weggeneem, sy oorheersers maak geraas, spreek die Here, en my Naam word gedurigdeur die hele dag gelaster.

6 Daarom sal my volk my Naam leer ken; daarom sal hulle weet op dié dag dat dit Ek is wat spreek: Hier is Ek!

Die terugkeer.

7 HOE lieflik is op die berge die voete van hom wat die goeie boodskap bring, wat vrede laat hoor, wat goeie tyding bring, wat verlossing uitroep; wat aan Sion sê: Jou God is Koning!

8 Hoor! Jou wagte! Hulle verhef die stem, hulle jubel almal saam; want hulle sien vlak voor hulle oë hoe die Here terugkeer na Sion.

9 Breek uit, jubel almal saam, puinhope van Jerusalem! Want die Here het sy volk getroos, Jerusalem verlos.

10 Die Here het sy heilige arm ontbloot voor die oë van al die nasies, en al die eindes van die aarde sal sien die heil van onse God.

11 Vertrek, vertrek, gaan weg daarvandaan, raak nie aan wat onrein is nie; gaan uit hulle midde uit, reinig julle, draers van die heilige voorwerpe van die Here!

12 Want julle sal nie baie haastig weggaan en nie soos vlugtelinge vertrek nie; want die Here trek voor julle uit, en die God van Israel is julle agterhoede.

Die Kneg van die Here word verneder en verhoog.

13 KYK, my Kneg sal voorspoedig wees, Hy sal hoog en verhewe, ja, baie hoog word.

14 Soos baie hulle oor U verstom het — so misvormd was sy voorkoms, geen mens meer nie, en sy gestalte was nie soos dié van 'n mensekind nie —

15 so sal Hy baie nasies laat opspring, konings sal hulle mond oor Hom toehou; want wat aan hulle nie vertel is nie, sien hulle; en wat hulle nie gehoor het nie, word hulle gewaar.