Ihāia 57

Ka Whakawātia te Koropiko Whakapakoko

1 Ka riro ki te kore te tangata tika,

ā, kāhore e maharatia iho e te ngākau o tētahi tangata;

e tangohia atu anō hoki te hunga tohu tāngata;

tē mahara tētahi.

E tangohia atu ana te tangata tika kei kite i te hē.

2 Ka haere ia ki te rangimārie,

ka okioki rātou ki ō rātou takotoranga, ka haere tēnā, tēnā,

i runga i tōna whakaaro tapatahi.

3 "Ko koutou ia, awhi mai ki konei,

e ngā tama a te wahine mākutu,

e ngā uri o te tangata pūremu, o te wahine kairau.

4 He tākaro tā koutou ki a wai?

Ki a wai te hāmama nui o ō koutou māngai,

te whētero roa o te arero?

He teka ianei he whānau koutou nā te poka kē,

he uri nō te teka –

5 koutou, e tahu nā i ō koutou hiahia i waenga i ngā oki,

i raro i ngā rākau kōuru nui katoa;

e patu nā i ngā tamariki i ngā awaawa,

i raro i ngā pari kōhatu?

6 Kei ngā kōhatu māeneene o te awa tōu wāhi;

ko ēnā, ko ēnā te rota i a koe;

ringihia ana e koe he ringihanga ki ēnā,

whakaekea atu ana he whakahere.

E mārie rānei ahau ki ēnā?

7 I runga i te maunga tiketike, aua noa atu ki runga,

i hangā e koe tōu takotoranga,

piki ai ki reira ki te mea patunga tapu.

8 Kua oti anō tōu whakamahara te whakatū e koe

ki tua i te tatau, i ngā pou;

kua hura hoki koe i a koe ki tētahi atu,

ehara i ahau, kua piki ki runga;

kei te whakanui i tōu takotoranga,

whakaritea ana e koe he kawenata ki a rātou;

i matenuitia anō e koe tō rātou takotoranga

i te wāhi i kite ai koe.

9 I haere atu anō koe ki te kīngi, mea rawa ki te hinu,

whakanuia ana e koe āu hinu whakaranu;

ungā ana e koe āu karere ki tawhiti,

whakaititia ana koe e koe anō ki raro rawa ki te rēinga.

10 Māuiui ana koe i te roa o tōu ara;

otiia kāhore koe i mea, ‘Kāhore he manakohanga.’

Kua kitea e koe e nui haere ana tōu kaha;

koia koe tē ruha ai.

11 "I pāwera koe, i wehi i a wai,

i teka ai koe,

i kore ai e mahara ki ahau,

i kore ai tōu ngākau e mea mai?

Kīhai ianei ahau i whakarongo puku he wā roa i mua rā anō,

nā, kāhore ōu wehi ki ahau?

12 Māku e whakaatu tōu tika; tēnā ko āu mahi,

e kore koe e whai pai i ēnā.

13 Ka tangi koe, mā ōu huihui koe e whakaora!

Otiia, ka kāhakina rātou e te hau

ka riro katoa atu i te ngā.

Ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki ahau, mōna te whenua,

ka riro hoki i a ia tōku maunga tapu."

He Whakamārie mō te Hunga Pōuri

14 Ka kī anō ia:

"Opehia ake, opehia ake, whakapaia te ara,

hāpainga atu te tūtukitanga waewae i te ara o tāku iwi."

15 Ko te kupu hoki tēnei a te Mea Tiketike o Runga Rawa,

ko tōna kāinga nei kei ngā wā onamata, ko tōna ingoa ko Tapu:

"Ko te wāhi e noho nei ahau kei te tiketike, kei te tapu,

i te tangata he marū rawa tōna ngākau, he pāpaku,

hei whakahauora i te wairua o te hunga pāpaku,

hei whakahauora i te ngākau o ngā mea kua marū.

16 E kore hoki ahau e whawhai ā ake ake,

e kore anō e mau tonu tōku riri;

pēnā ka pēhia rawatia te wairua i tōku aroaro,

me ngā manawa i hangā e ahau.

17 He hē nō tōna apo taonga i riri ai ahau, i patu ai i a ia;

i huna ahau i tōku mata, i riri,

ā, haere kotiti kē ana ia i runga i te ara o tōna ngākau.

18 Kua kite ahau i ōna ara, ka rongoātia anō ia e ahau;

ka ārahi anō ahau i a ia, ka whakahoki anō i ngā whakamārietanga ki a ia,

ki ōna tāngata anō hoki e tangi ana;

19 ko ahau te kaihanga o ngā hua o ngā ngutu.

Ka mau, ka mau te rongo ki te hunga i tawhiti, ki te hunga i tata," e ai tā Ihowā;

"māku anō ia e rongoā."

20 Ko te hunga kino ia rite tonu ki te moana ngarungaru;

e kore e marino,

heoi kei te āia ake e ōna wai te puehu, te paru.

21 "Kāhore he maunga rongo ki te hunga kino," e ai tā tōku Atua.

1 DIE regverdige kom om, en daar is niemand wat dit ter harte neem nie; en die vromes word weggeruk sonder dat iemand daarop let; want die regverdige word weggeruk vanweë die boosheid.

2 Hy gaan in die vrede in: hulle sal rus op hulle bedde — hy wat sy reguit pad loop.

3 Maar julle, kom hierheen, kinders van 'n towerheks, geslag van 'n owerspeler en van haar wat hoereer!

4 Oor wie maak julle jul vrolik? Oor wie spalk julle die mond oop, steek julle die tong uit? Is julle nie kinders van oortreding, 'n leuenagtige geslag nie,

5 wat verhit is by die terpentynbome, onder elke groen boom; wat die kinders slag in die dale, onderkant die rotsklowe?

6 By die gladde klippe van die dal is jou deel; dit, dit is jou lot; ook het jy vir hulle drankoffers uitgegiet, spysoffers gebring! Sou Ek daarmee vrede hê?

7 Jy het jou bed op 'n hoë en verhewe berg gemaak; ook het jy daar opgeklim om offers te bring.

8 En agter die deur en die deurpos het jy jou gedenkteken gesit; want, ontrou aan My, het jy jou bed ontbloot en beklim en wyd gemaak, en jy het vir jou bepaal die loon wat van hulle moes kom; jy het hulle byslaap liefgehad, jy het die vlees gesien.

9 En jy het na die koning getrek met olie en jou salf baie gemaak; en jy het jou boodskappers gestuur na ver plekke, ja, diep na die doderyk toe.

10 Jy het moeg geword deur jou groot reis; tog het jy nie gesê: Dit is tevergeefs nie! Vernuwing van jou krag het jy gevind; daarom het jy nie uitgeput geraak nie.

11 Maar vir wie was jy bedug en bevrees? — want jy het 'n leuenaar geword en aan My nie gedink nie; jy het dit nie ter harte geneem nie. Is dit nie omdat Ek swyg nie, en dit baie lank al, dat jy My nie vrees nie?

12 Ék sal jou geregtigheid bekend maak en jou werke, dat hulle jou geen voordeel bring nie.

13 As jy skreeu, laat jou hoop gode jou red; maar die wind lig hulle almal op, 'n luggie neem hulle weg. Maar wie op My vertrou, sal die land beërwe en my heilige bergland in besit neem.

Troos vir die wat neergeboë is.

14 EN hulle sal sê: Vul op, vul op, berei die weg, verwyder die struikelblok uit die weg van my volk.

15 Want so sê die Hoë en Verhewene wat in die ewigheid woon, Heilig is sy Naam: Ek woon in die hoogte en in die heilige plek en by die verbryselde en nederige van gees, om te laat herlewe die gees van die nederiges en te laat herlewe die hart van die verbryseldes.

16 Want Ek sal nie vir ewig twis en nie vir altyd toornig wees nie, want die gees sou voor my aangesig versmag en die siele wat Ek self gemaak het.

17 Ek was toornig vanweë die ongeregtigheid van hulle hebsug en het hulle geslaan terwyl Ek My toornig verberg het; ewenwel het hulle afkerig voortgegaan op hulle eie weg.

18 Ek het hulle weë gesien, en Ek sal hulle genees; en Ek sal hulle lei en aan hulle weer vertroosting skenk, naamlik aan hulle treuriges.

19 Ek skep die vrug van die lippe; vrede, vrede vir die wat ver en die wat naby is, sê die Here; en Ek sal hulle genees.

20 Maar die goddelose is soos 'n onstuimige see; want dit kan nie tot rus kom nie, en sy waters gooi slyk en modder op.

21 Geen vrede, sê my God, vir die goddelose nie!