He Kitenga o Ihowā i roto i te Temepara
1 I te tau i mate ai a Kīngi Utia i kite ahau i te Ariki e noho ana i runga i te torōna, he tiketike, he mea whakarewa ake ki runga, kī tonu anō hoki te temepara i te remu o tōna. 2 E tū ana ngā herapima i runga ake i a ia; e ono ngā parirau o tētahi, o tētahi: i hīpokina e ia tōna mata ki tētahi rua, ōna waewae hoki ki tētahi rua, ā, ko tētahi rua hei rere māna. 3 Ā, i karanga rātou tētahi ki tētahi, i mea:
"He tapu, he tapu, he tapu, a Ihowā o ngā mano;
kī katoa te whenua i tōna korōria."
4 I oioi anō ngā pou o ngā tatau i te reo o tērā i karanga rā, kī tonu te whare i te paowa.
5 Nā, ko tāku kīanga ake: "Auē te mate mōku! Ka ngaro hoki ahau; he tangata ngutu poke hoki ahau, e noho ana i waenganui i te iwi ngutu poke; kua kite nei hoki ōku kanohi i te kīngi, i a Ihowā o ngā mano!"
6 Nā, ko te rerenga mai o tētahi o ngā herapima ki ahau, he waro mura i tōna ringa, he mea tango mai e ia i te āta ki te kokopi. 7 Whakapāngia mai ana e ia ki tōku māngai, me tāna kī mai, "Nanā, kua pā tēnei ki ōu ngutu; nā, kua riro tōu hē, kua murua tōu hara."
8 Nā, ka rongo ahau i te reo o te Ariki e mea ana, "Ko wai tāku e unga ai, ko wai tā tātou hei haere?"
Anō rā ko ahau, "Tēnei ahau, ngarea ko ahau."
9 Anō rā ko ia, "Haere, mea atu ki tēnei iwi:
‘Rongo noa koutou, e kore e mātau;
titiro noa koutou, e kore e kite.’
10 Meinga te ngākau o tēnei iwi kia ngako,
ō rātou taringa kia taimaha,
whakamoea ō rātou kanohi;
kei kite ō rātou kanohi,
kei rongo ō rātou taringa,
kei mātau ō rātou ngākau,
ā, ka tahuri, ka whakaorangia."
11 Anō rā ko ahau, "E te Ariki, kia pēhea te roa?"
Nā, ka mea ia:
"Kia ururuatia rā anō ngā pā,
ā, kore noa he tangata hei noho,
kia kore rā anō he tangata mō roto i ngā whare,
kia tino ururuatia rawatia anō hoki te whenua;
12 kia whakamataratia e Ihowā ngā tāngata ki tawhiti,
ā, ka nui te whakarerenga i waenganui i te whenua.
13 Ā, ki te mau anō he whakatekau i roto i a ia,
ka kainga tuaruatia anō ia;
ka rite ki te terepini, ki te oki,
e mau tonu nei tōna uho, i te mea kua tuaina."
Nā, hei uho mōna te uri tapu.
Jesaja as profeet geroep.
1 IN die sterfjaar van koning Ussía het ek die Here sien sit op 'n hoë en verhewe troon, terwyl sy some die tempel gevul het.
2 Serafs het bo Hom gestaan; elkeen het ses vlerke gehad: met twee het hy sy aangesig bedek, en met twee het hy sy voete bedek, en met twee het hy gevlieg.
3 En die een het die ander toegeroep en gesê: Heilig, heilig, heilig is die Here van die leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol!
4 En die drumpelposte het gebewe van die geluid van die roepers, en die huis het vol rook geword.
5 Toe het ek gesê: Wee my, ek is verlore! Want ek is 'n man onrein van lippe en woon onder 'n volk wat onrein van lippe is; want my oë het die Koning, die Here van die leërskare, gesien!
6 Maar een van die serafs het na my toe gevlieg met 'n gloeiende kool in sy hand, wat hy met 'n tang van die altaar af geneem het,
7 en my mond daarmee aangeraak en gesê: Kyk, dit het jou lippe aangeraak, en jou skuld is weg en jou sonde versoen.
8 Daarop hoor ek die stem van die Here wat sê: Wie sal Ek stuur? En wie sal vir ons gaan? Toe antwoord ek: Hier is ek, stuur my.
9 En Hy het gespreek: Gaan sê aan hierdie volk: Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.
10 Maak die hart van hierdie volk vet en maak hulle ore swaar en bestryk hulle oë, sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie.
11 Toe sê ek: Hoe lank, Here? En Hy antwoord: Totdat die stede verwoes lê, sonder inwoners, en die huise sonder mense en die land verwoes is tot 'n wildernis,
12 en die Here die mense ver verwyder het en die verlatenheid groot is in die land.
13 En as nog 'n tiende deel daarin is, sal dit weer wees tot verwoesting; maar soos by die terpentynboom en die eikeboom — as hulle omgekap word — 'n stomp oorbly, so sal die heilige geslag die stomp daarvan wees.