Ihāia 34

Ka Whiua e Ihowā Āna Hoariri

1 Whakatata mai, e ngā iwi, kia rongo ai;

kia whai taringa mai, e ngā iwi!

Kia rongo te whenua, me ngā mea e hua ana i runga,

te ao, me ngā mea katoa e puta ana i roto i a ia.

2 Kei runga hoki i ngā iwi katoa te riri o Ihowā,

tōna weriweri kei runga i ō rātou ope katoa;

ngaro rawa i a ia, tukua ana kia patua.

3 Ka ākiritia atu anō ō rātou tūpāpaku i patua,

ka puta ake hoki te piro o ō rātou tinana;

ā, ka rewa ngā maunga i ō rātou toto.

4 Nā, ka memeha ngā ope katoa o te rangi,

ko ngā rangi, koia anō kei te pukapuka i pōkaia.

Ko ō rātou ope katoa ka whakangaro haere,

koia anō kei te rau wāina ka marere nei,

kei te rau piki e marere ana i runga i te rākau piki.

5 Kua inu hoki tāku hoari, mākona ana, i te rangi;

nanā, ka tae iho ki a Ēroma,

ki te iwi i kangā e ahau, ki te whakarite whakawā.

6 Kī tonu te hoari a Ihowā i te toto;

kua mōmona i te ngako,

i te toto o ngā reme, o ngā koati,

i te ngako o ngā whatukuhu o ngā hipi toa;

he patunga tapu hoki tā Ihowā i Potora,

he parekura nui i te whenua o Ēroma.

7 Ā, ka haere tahi mai i roto i a rātou ngā kau mākā,

ngā kau ōkiha rātou ko ngā pūru;

ā, ka haurangi tō rātou whenua i te toto,

ka mōmona tō rātou puehu i te ngako.

8 Ko te rā hoki ia o tā Ihowā rapu utu,

ko te tau whakautu mō tā Hiona totohe.

9 Ā, ka puta kē ōna awa hei kāpia,

ko tōna puehu hei whānāriki;

nā, ko tōna whenua, he kāpia e kā ana!

10 E kore e tineia i te pō, i te ao;

ka kake tōna paowa ake ake.

I tērā whakatupuranga, i tērā whakatupuranga ka takoto he ururua kau;

e kore tētahi tangata e tika nā reira ā ake tonu atu.

11 Ka riro anō a reira hei kāinga mō te kawau, mō te matuku;

ka noho anō te ruru rāua ko te raweni ki reira.

Ka whakamārōkia anō hoki e ia te taura o te pororaru ki runga,

me te kōhatu whakatika o te kore noa iho.

12 Ka karangatia ōna rangatira kia whakakīngitia, kāhore tētahi e tae mai;

ā, ka kore noa iho ōna rangatira katoa.

13 Ā, ka tupu te tātarāmoa ki ōna whare kīngi,

he ongaonga, he tūmatakuru ki ōna pā kaha,

ā, ka waiho hei nohoanga mō te kīrehe mohoao,

hei marae mō te otereti.

14 Ko ngā kurī mohoao o te koraha ka tūtaki ki ngā wuruhi,

ka karanga te mea āhua koati ki tōna hoa;

ka takoto anō te ngārara haere pō ki reira,

ka kitea he okiokinga mōna ki reira.

15 Ka hangā anō e te ruru nui tōna kōhanga ki reira,

whānau iho, pao iho ngā hua,

whakamine anō ki raro i tōna taumarumarunga iho;

ka huihui anō ki reira ngā whatura,

rātou ko tāna tāne, ko tāna tāne.

16 Rapua i roto i tā Ihowā pukapuka, kōrerotia hoki:

E kore tētahi o ēnei e ngaro,

e kore tētahi o ēnei e hapa i te tāne māna.

Nā tōku māngai nei hoki te whakahau,

ko tōna wairua anō tō rātou kaiwhakamine.

17 Nāna hoki i maka te rota mō tā rātou,

nā tōna ringa anō i wehewehe taua wāhi mō rātou, mea rawa ki te aho;

hei kāinga a reira mō rātou ā ake ake,

ka nohoia a reira e rātou i tēnā whakatupuranga, i tēnā whakatupuranga.

Die Godsgerig oor Edom.

1 KOM nader, o volke, om te hoor; en nasies, luister! Laat die aarde hoor, en die volheid daarvan, die wêreld en alles wat daaruit voortkom.

2 Want die toorn van die Here is oor al die nasies, en grimmigheid oor al hulle leërskare; Hy het hulle met die banvloek getref, Hy het hulle oorgegee om geslag te word.

3 En hulle gesneuweldes sal weggewerp word, en die stank van hulle lyke gaan op, en die berge smelt van hulle bloed.

4 En al die leërskare van die hemel vergaan, en die hemel word inmekaar gerol soos 'n boek en al sy leërskare val af soos 'n blad van die wingerdstok afval en soos vye afval van die vyeboom.

5 Want my swaard het dronk geword in die hemel; kyk, dit kom af op Edom en op die volk van my banvloek, om geoordeel te word.

6 Die swaard van die Here is vol bloed, dit drup van vet, van die bloed van lammers en bokke, van die niervet van ramme; want die Here het 'n slagoffer in Bosra en 'n groot slagting in die land Edom.

7 Dan val die buffels saam met hulle, en die jong stiere saam met die stiere; en hulle land word dronk van bloed, en hulle stof versadig van vet.

8 Want die Here hou 'n dag van wraak, 'n jaar van vergelding in die regsaak van Sion.

9 En sy strome sal in pik verander word en sy stof in swawel, en sy land sal brandende pik word.

10 Dit sal snags of oordag nie uitgeblus word nie; vir ewig gaan sy rook op; van geslag tot geslag lê dit woes, vir altyd en ewig trek niemand daardeur nie.

11 Maar die pelikaan en die krimpvarkie neem dit in besit, en die uil en die kraai woon daarin. En Hy sal die riglyn van woestheid daaroor span en die skietlood van vormloosheid.

12 Sy edeles — daar sal hulle geen koninkryk meer uitroep nie, en met al sy vorste is dit gedaan.

13 En sy paleise word begroei met dorings, brandnekels en distels sal in sy vestings wees. En dit sal 'n lêplek van jakkalse, 'n verblyf vir die volstruise wees.

14 En boskatte kom wildehonde teë, en veldduiwels ontmoet mekaar; ook woon die naggees daar in vrede en vind 'n rusplek vir hom.

15 Daar maak die pylslang sy nes en lê eiers en broei dit uit en koester haar kleintjies daar in die skaduwee; ook sal die kuikendiewe daar bymekaarkom, die een by die ander.

16 Soek in die boek van die Here en lees! Nie een van hierdie wesens ontbreek nie, die een mis die ander nie; want my mond — dié het dit beveel, en sy Gees — dié het hulle bymekaargebring.

17 En Hý het vir hulle die lot gewerp, en sy hand het die land aan hulle met die meetsnoer uitgedeel; tot in ewigheid sal hulle dit besit, van geslag tot geslag daarin woon.