Ihāia 17

He Poropititanga mō Ramahiku

1 Ko te poropititanga mō Ramahiku:

"Nanā, kua kore a Ramahiku hei pā;

ka pūranga kau.

2 Kua mahue ngā pā o Aroere;

mō ngā kāhui ērā, ka takoto rātou,

tē ai he kaiwhakawehi.

3 Ka kore anō he pā kaha mō Ēparaima,

he kīngitanga mō Ramahiku,

he toenga rānei o Hīria;

ka rite rātou ki te korōria o ngā tama a Īharaira,"

e ai tā Ihowā o ngā mano.

4 "Nā, i taua rā ka meinga te korōria o Hākopa kia tūpuhi,

ka hīroki haere hoki te ngako o ōna kikokiko.

5 Ā, ka rite ki tā te kaitapahi kohikohinga i te wīti,

ki te tapahanga hoki a ōna ringa i ngā hua wīti;

āe, ka rite ki te hamunga o ngā hua wīti

i te raorao i Repaima.

6 Otiia, e toe anō ētahi karepe hei hamunga;

ka rite ki te ruiruinga o te ōriwa –

e rua, e toru ngā ōriwa i te pito o tō runga rawa peka,

e whā, e rima

i te peka i waho rawa,

i te mea whai hua,"

e ai tā Ihowā, tā te Atua o Īharaira.

7 I taua rā ka titiro he tangata ki tōna Kaihanga,

ka anga ōna kanohi ki te Mea Tapu o Īharaira;

8 e kore anō e titiro ki ngā āta i hangā nei e ōna ringa,

e kore e anga ki te mea i mahia e ōna maihao,

ki ngā Aherimi rānei,

ki ngā whakapakoko rānei.

9 I taua rā ka rite ōna pā kaha ki te wāhi i whakarērea i te ngahere, i te tihi anō o te maunga, i whakarērea rā i te aroaro o ngā tama a Īharaira; nā, ko te ngaromanga.

10 Kua wareware hoki koe ki te Atua o tōu whakaoranga,

ā, kua kāhore i mahara ki te kāmaka o tōu kaha,

mō reira ka whakatupuria e koe he mea ātaahua,

ka whakatōkia anō ki te peka kē.

11 I te rā e whakatō ai koe, ka taiepatia e koe,

ā, i te ata matomato tonu tāu i whakatō ai;

i te rā ia o te pōuri, o te mamae ngau kino,

ka memeha atu te kotinga.

12 Ananā, te ngangau o ngā iwi maha,

e ngē ana ānō he haruru nō ngā moana!

Me te rere o ngā iwi, e wawā ana,

koia anō kei te turituri o ngā wai nunui!

13 Ānō ko te tāheke o ngā wai maha te haruru o ngā iwi;

otiia ka rīria rātou e ia, ā, ka rere ki tawhiti,

ka whāia, ānō he pāpapa nō ngā maunga i te upoko o te hau,

ānō he puehu āwhiowhio e āia ana e te tūpuhi.

14 I te ahiahi, nā, ko te pāwera!

Kīanō i pūao kua kore rātou.

Ko te wāhi tēnei mā te hunga e pāhua ana i a tātou,

ko te mea tēnei e wehea mā te hunga e muru ana i a tātou.

Profesie teen Damaskus en Efraim.

1 GODSPRAAK oor Damaskus. Kyk, Damaskus word weggeneem, sodat dit geen stad meer is nie, maar dit sal 'n vervalle puinhoop word.

2 Die stede Ároër sal verlate wees; vir die troppe vee sal hulle wees wat daar sal lê sonder dat iemand hulle skrikmaak.

3 En die vesting sal verdwyn uit Efraim, en die koningskap uit Damaskus; en met die oorblyfsel van Aram sal dit gaan soos met die heerlikheid van die kinders van Israel, spreek die Here van die leërskare.

4 En in dié dag sal die heerlikheid van Jakob gering word, en die vet van sy vlees sal wegteer.

5 En dit sal wees soos wanneer die maaier die ongesnyde graan bymekaarvat en sy arm die are afmaai; ja, dit sal wees soos wanneer iemand are optel in die dal Refáim.

6 Maar 'n na-oes sal daarin oorbly soos by die afslaan van die olywe: twee, drie vruggies bo in die top; vier, vyf in die takke van die vrugteboom, spreek die Here, die God van Israel.

7 In dié dag sal die mens kyk na sy Maker, en sy oë sal sien op die Heilige van Israel;

8 en hy sal nie kyk na die altare nie, die werk van sy hande; en wat sy vingers gemaak het, sal hy nie aansien nie: die heilige boomstamme en die sonpilare.

9 In dié dag sal die stede wat sy toevlug was, wees soos die bouvalle van die bos en van die bergtop wat verlaat is vanweë die kinders van Israel, en dit sal 'n wildernis wees.

10 Want jy het vergeet die God van jou heil en nie gedink aan die rots wat jou toevlug was nie. Daarom lê jy lieflike tuine aan en beplant dit met uitlandse wingerdstokke;

11 die dag as jy plant, laat jy dit groei, en in die môre laat jy jou saad uitspruit; maar dit sal wees 'n hoop geoeste graan op die dag van krankheid en ongeneeslike smart.

Voorspelling van die vernietiging van die Assiriese leër.

12 WEE die gebruis van baie volke — soos die gebruis van die see, so bruis hulle! En die gedruis van nasies — soos die gedruis van geweldige waters, so maak hulle gedruis!

13 Nasies maak gedruis soos die gedruis van baie waters; maar Hy dreig hulle, en hulle vlug ver weg en word gejaag soos kaf van die berge voor die wind en soos strooi voor die stormwind.

14 In die aand — daar is verskrikking! Voordat dit môre word, is hulle nie meer nie. Dit is die deel van hulle wat ons plunder, en die lot van hulle wat ons beroof.