Ihāia 13

Te Kauwhautanga ki a Papurōna

1 Ko te poropititanga mō Papurōna i kitea e Ihāia tama a Āmoho.

2 Whakaarahia he kara ki runga ki te maunga horehore,

kia rahi te reo ki a rātou;

tāwhiritia atu te ringa kia haere mai ai rātou ki roto

ki ngā kūwaha o ngā rangatira.

3 Kua oti āku i whakatapu ai te whakahau,

kua karangatia anō hoki e ahau āku mārohirohi ki tōku riri,

arā āku e whakamanamana nui nei.

4 Ko te haruru o te huihui i runga i ngā maunga,

tōna rite kei tō te iwi nui!

He haruru, he ngangau nō te huihui

o ngā kīngitanga o ngā iwi!

E whakatakā ana e Ihowā o ngā mano

te ope mō te whawhai.

5 E haere mai nei rātou i tawhiti,

i te pito o te rangi,

a Ihowā me ngā patu a tōna riri,

ki te whakangaro i te whenua katoa!

6 Auē koutou, kua tata hoki te rā o Ihowā;

tērā e puta mai, ānō he whakangaromanga nā te Kaha Rawa!

7 Nō reira ka ngoikore ngā ringa katoa,

ka ngohe noa iho ngā ngākau katoa o ngā tāngata.

8 Ka ohorere anō rātou,

mau pū i te mamae, i te whakapōuri;

ko tō rātou mamae koia anō kei tō te wahine e whakawhānau ana.

Ka mīharo rātou tētahi ki tētahi,

ā, ko ō rātou mata, ānō he mura ahi.

9 Nanā, e haere mai nei te rā o Ihowā,

he kino, he riri, he whakatakariri e mura ana;

hei whakaururua i te whenua,

hei whakangaro atu hoki i reira i ōna tāngata hara.

10 Ko ngā whetū hoki o te rangi, ko ngā kāhui whetū anō hoki o reira,

kāhore e hōmai i tō rātou mārama.

Ka pōuri noa iho te rā i tōna haerenga mai,

kore ake hoki e titi te atarau.

11 Ka whiua anō e ahau te ao mō tō rātou kino,

te hunga kino hoki, mō tō rātou hē;

ka whakamutua hoki e ahau te whakapehapeha o te hunga whakakake,

ka whakahokia iho anō ki raro te whakapehapeha o te hunga kino.

12 Ka meinga anō e ahau kia nui atu te utu mō te tangata i tō te kōura pai;

āe rā, he tangata, kia nui atu i tō te kōura parakore o Ōpira.

13 Nā reira ka meinga e ahau ngā rangi kia wiri,

ka ruperupea atu anō te whenua i tōna wāhi,

he riri nō Ihowā o ngā mano,

he rā anō e mura ai tōna riri.

14 Ā, ka rite ki te anaterope e whāia ana,

ki ngā hipi kāhore nei ō rātou kaihuihui,

ka tahuri rātou ki tōna iwi, ki tōna iwi,

ka rere ki tōna whenua, ki tōna whenua.

15 Ko te hunga katoa e kitea ana, ka werohia;

ko te hunga katoa e hopukia ana, ka hinga i te hoari.

16 Ka tāia iho hoki ā rātou kōhungahunga

i tā rātou tirohanga;

ka pāhuatia ō rātou whare,

ka moea anō ā rātou wāhine.

17 Tēnei ahau te whakaoho atu nei i ngā Meri ki a rātou,

he hunga e kore nei e whakaaro ki te hiriwa;

nā, ko te kōura, e kore e matenuitia e rātou.

18 Ka tāia iho anō hoki ngā taitamariki e ā rātou kōpere, mongamonga noa;

e kore anō e tohungia ngā hua o te kōpū;

e kore ō rātou kanohi e manawapā ki ngā tamariki.

19 Ā, ko Papurōna, ko te korōria o ngā kīngitanga,

ko te mea ātaahua whakahirahira a ngā Karari,

tērā ia e rite ki tā te Atua hurihanga

i Horoma, i Komora.

20 E kore e nohoia ā ake ake,

e kore e waiho hei kāinga ā tēnā whakatupuranga, tēnā whakatupuranga;

e kore anō e whakatūria e te Ārapi tōna tēneti ki reira;

e kore anō a reira e waiho e ngā hēpara hei takotoranga mō ā rātou kāhui.

21 Engari, hei takotoranga a reira mō ngā kurī mohoao o te koraha;

ka kī hoki ō rātou whare i ngā kararehe pōuri;

ā, ka nohoia a reira e ngā otereti,

ka waiho hoki hei tūpekepeketanga mō ngā mea āhua koati.

22 Ka tangi anō hoki ngā wuruhi i roto i ō rātou whare kīngi,

me ngā kurī mohoao i roto i ō rātou whare ātaahua;

kua tata mai hoki tōna wā,

e kore anō ōna rā e roa.

Godspraak oor Babel.

1 GODSPRAAK oor Babel wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het.

2 Hef op 'n banier op 'n kaal berg; roep hulle hardop toe, wink met die hand, dat hulle kan intrek deur die poorte van die edeles.

3 Ek self het my geheiligdes ontbied; ook het Ek my helde tot my toorn geroep, my manne wat jubel in trotsheid.

4 Hoor, 'n gedruis op die berge soos van baie mense! Hoor, 'n rumoer van die koninkryke, van versamelde nasies! Die Here van die leërskare hou wapenskouing oor 'n oorlogsleër.

5 Hulle kom uit 'n ver land, van die einde van die hemel af, die Here en die werktuie van sy grimmigheid, om die hele aarde te verwoes.

6 Huil julle, want die dag van die Here is naby; hy kom as 'n verwoesting van die Almagtige.

7 Daarom word al die hande slap, en elke mensehart versmelt;

8 en hulle is verskrik, kry krampe en weë; hulle krimp inmekaar soos een wat baar; die een kyk die ander verbaas aan; hulle gesigte is vlammende gesigte.

9 Kyk, die dag van die Here kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde 'n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg.

10 Want die sterre van die hemel en sy Oríons sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie.

11 En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die vermeteles laat ophou en die hoogmoed van tiranne verneder.

12 En Ek sal sterwelinge skaarser maak as fyn goud, en mense as goud van Ofir.

13 Daarom sal Ek die hemel laat sidder, en die aarde sal wyk uit sy plek met gebeef, vanweë die grimmigheid van die Here van die leërskare en vanweë die dag van sy toorngloed.

14 En soos 'n gemsbok wat gejaag word, en soos kleinvee wat niemand bymekaar maak nie, sal hulle elkeen draai na sy volk toe en elkeen vlug na sy land toe.

15 Elkeen wat gevind word, word deurboor; en elkeen wat gegryp word, val deur die swaard.

16 En hulle kinders word voor hul oë verpletter, hul huise geplunder en hul vroue onteer.

17 Kyk, Ek verwek die Meders teen hulle, wat silwer nie ag nie en in goud geen behae het nie.

18 Maar hulle boë sal die seuns neerwerp, en hulle sal hul nie ontferm oor die vrug van die moederskoot nie; hulle oog sal die kinders nie verskoon nie.

19 So sal dan Babel, die sieraad van die koninkryke, die trotse pronkstuk van die Chaldeërs, wees soos toe God Sodom en Gomorra omgekeer het.

20 Mense sal daar in ewigheid nie woon nie, en dit sal van geslag tot geslag nie bewoon word nie; en die Arabier sal daar geen tent opslaan nie, en geen herders sal hulle vee daar laat lê en rus nie.

21 Maar daar sal boskatte lê, en hulle huise sal vol uile wees; en volstruise sal daar hou, en veldduiwels daar rondspring.

22 En wildehonde sal huil in sy kastele en jakkalse in die vreugdepaleise; en naby is sy tyd om te kom, en sy dae sal nie verskuif word nie.