Ihāia 47

He Whakawātanga ki Papurōna

1 "Haere iho, e noho ki te puehu,

e te tamāhine wāhina a Papurōna!

E noho ki te whenua, kāhore he torōna,

e te tamāhine a ngā Karari!

E kore hoki koe e kīia i muri

he kiri angiangi, he whakatarapī.

2 E mau ki ngā kōhatu mira, hurihia he parāoa;

tangohia ake tōu ārai,

huhua ake te waewae, kia takoto kau te hūhā;

e whiti i ngā awa.

3 Ka kitea ōu wāhi e takoto tahanga ana,

āe rā, ka kitea tōu mea e whakamā ai koe.

Ka rapu utu ahau,

e kore anō e whakaae ki tētahi tangata.

4 Ko tō tātou kaihoko – ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa –

ko te Mea Tapu o Īharaira.

5 "Noho kupukore, haere ki te pōuri,

e te tamāhine a ngā Karari;

e kore hoki koe e kīia i muri,

ko te wahine rangatira o ngā kīngitanga.

6 I riri ahau ki tāku iwi,

i whakapokea tōku kāinga tupu;

tukua ana e ahau ki tōu ringa;

kīhai i puta tōu aroha ki a rātou,

whakataimahatia rawatia iho e koe tāu ioka

ki te kaumātua.

7 I mea anō koe, ‘Hei wahine rangatira ahau ake ake,’

nā, kīhai noa iho tōu ngākau i mea ki ēnei mea;

kīhai koe i mahara ki tōna mutunga.

8 "Nā, whakarongo āianei ki tēnei,

e te wahine e whai nā ki ngā āhuareka,

e noho kore wehi nā,

e mea nā i roto i tōu ngākau,

‘Tēnei ahau, kāhore atu hoki, ko ahau anake;

e kore ahau e noho pouaru,

e kore ahau e mōhio ki te matenga o ngā tamariki.’

9 Otirā, ka pā whakarere ēnei

e rua ki a koe i te rā kotahi:

te matenga o ngā tamariki, te pouarutanga;

ka pā ēnei ki a koe i tōna tōnuitanga,

ahakoa te nui o āu mahi mākutu,

te maha rawa o āu whaiwhaiā.

10 I whakawhirinaki hoki koe ki tōu kino,

i mea, ‘Kāhore he kaititiro mōku.’

Ko ōu whakaaro nui me tōu mōhio,

nā ēnā koe i whakangau kē;

i mea ai koe i tōu ngākau,

‘Ko ahau tēnei, kāhore kē atu, ko ahau anake.’

11 Mō reira ka tae mai te kino ki a koe,

e kore tōna putanga e mōhiotia e koe,

ka taka anō te hē ki a koe,

e kore e taea e koe te karo;

ka tae hohoro mai anō ki a koe te whakangaro,

e kore e mōhiotia e koe.

12 "Tēnā rā, e tū, me āu whaiwhaiā,

me āu mākutu maha,

i mahia rā e koe i tōu tamarikitanga ake,

me kāhore koe e whai pai,

me kāhore tāu e taea.

13 Kua hōhā koe i te maha o ngā whakaaro i whakatakotoria e koe.

Tēnā rā, kia tū ngā kaiwhakaaro ki ngā rangi,

ngā kaititiro ki ngā whetū,

ngā mea mōhio ki ngā marama,

kia whakaorangia koe e rātou

i ngā mea meāke tūpono ki a koe.

14 Nanā, ka rite rātou ki te kakau wīti,

ka wera i te ahi;

e kore rātou e ora i te ngaunga a te ahi;

ehara i te ngārahu hei whakamahanatanga,

ehara hoki i te ahi hei painatanga.

15 Nā, ka pērā ngā mea ki a koe, i mahi ai koe ki reira;

ko te hunga i hokohoko ki a koe mai i tōu taitamarikitanga,

ka kotiti atu rātou ki tōna wāhi, ki tōna wāhi;

kāhore he kaiwhakaora mōu."

Val van die trotse Babel.

1 KOM af en sit in die stof, jonkvrou, dogter van Babel! Sit op die grond sonder troon, dogter van die Chaldeërs! Want jy sal nie langer genoem word die vertroetelde en verwénde nie.

2 Neem die handmeul en maal meel; slaan jou sluier op, tel die kleed op, ontbloot die been, trek deur die riviere!

3 Laat jou skaamte ontbloot word, ja, jou skande gesien word! Ek sal wraak neem en geen mens verskoon nie.

4 Ons Verlosser — sy Naam is Here van die leërskare, die Heilige van Israel.

5 Sit doodstil, en gaan in die duisternis, dogter van die Chaldeërs! want jy sal nie langer genoem word gebiedster van die koninkryke nie.

6 Ek was toornig op my volk, Ek het my erfdeel ontheilig en hulle in jou hand oorgegee: jy het hulle geen barmhartigheid bewys nie, op die grysaard het jy jou juk baie swaar laat druk

7 en gesê: Ek sal in ewigheid wees, gebiedster vir altyd; jy het hierdie dinge nie ter harte geneem nie, aan die einde daarvan nie gedink nie.

8 Hoor dan nou dit, wellustige wat so veilig sit, wat in jou hart sê: Dit is ek en niemand anders nie! Ek sal nie as weduwee sit of kinderloosheid ken nie.

9 Hierdie twee dinge sal dan in 'n oomblik, op een dag, oor jou kom: kinderloosheid en weduweeskap; in volle maat sal hulle jou oorval, ondanks die veelheid van jou towerye, ondanks die groot menigte van jou besweringe.

10 En jy het op jou boosheid vertrou, jy het gesê: Niemand sien my nie! Jou wysheid en jou kennis het jou verlei, sodat jy in jou hart gesê het: Ek is dit, en niemand anders nie!

11 Daarom oorval 'n onheil jou wat jy nie sal weet om te besweer nie; en 'n onheil val op jou wat jy nie kan versoen nie, en skielik oorval jou 'n verwoesting sonder dat jy dit weet.

12 Tree tog op met jou besweringe en met die menigte van jou towerye waarmee jy jou vermoei het van jou jeug af; miskien kan jy iets uitrig, miskien kan jy skrik aanjaag!

13 Jy het jou vermoei met die menigte van jou planne; laat hulle tog optree en jou red — die wat die hemel indeel, die sterrekykers wat elke maand laat weet wat oor jou sal kom.

14 Kyk, hulle het geword soos stoppels, vuur het hulle verbrand; hulle kan hulself nie red uit die mag van die vlam nie — dit is geen kool om by warm te word nie, geen vuur om daarvoor te sit nie!

15 Dit het jy aan hulle — jou koopmans — met wie jy jou vermoei het van jou jeug af; elkeen dwaal sy eie koers; niemand is daar wat jou red nie.