Ihāia 40

Ka Whakamārietia te Iwi a Ihowā

1 Whakamārietia, whakamārietia tāku iwi,

e ai tā tō koutou Atua.

2 Kōrero i runga i te whakamārie ki Hiruhārama,

karanga ki a ia,

kua mutu tāna whawhai,

kua murua tōna hē;

i haere rua hoki tā te ringa o Ihowā

ki a ia hei utu mō ōna hara katoa.

3 He reo nō tētahi e karanga ana:

"Whakapaia e koutou i te koraha te huarahi o Ihowā,

whakatikaia i te tītōhea he ara nui mō tō tātou Atua.

4 Ko ngā raorao katoa ka whakarewaina ake,

ko ngā maunga katoa me ngā pukepuke, ka whakapāpakutia iho;

ko ngā wāhi kōpikopiko ka meinga kia tika,

ko ngā wāhi taratara kia papatairite.

5 Ka whakapuakina anō te korōria o Ihowā,

ā, ka kite ngātahi ngā kikokiko katoa;

he mea kōrero hoki tēnei nā te māngai o Ihowā."

6 I mea mai te reo o tētahi, "Karanga!"

Ā, ka mea tētahi, "Ko te aha kia karangatia e ahau?"

"He tarutaru ngā kikokiko katoa,

ā, ko tōna pai katoa, rite tonu ki te puāwai o te pārae.

7 Ko te tarutaru ka maroke, ko te puāwai ka memenge,

nō te mea e hāngia ana e te Wairua o Ihowā;

he pono, he tarutaru te iwi.

8 Ko te tarutaru e maroke, ko te puāwai e memenge;

ko te kupu ia a tō tātou Atua, tū tonu."

9 E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiona,

e piki ki te maunga tiketike.

E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiruhārama,

whakaarahia tōu reo, kia kaha;

whakaarahia, kaua hei wehi;

kōrero atu ki ngā pā o Hūrā,

"Nanā, tō koutou Atua!"

10 Nanā, ka haere mai te Ariki, a Ihowā, i runga i te kaha,

ka whakahaerea anō tōna kīngitanga e tōna ringa;

nā, ko te utu mōna kei a ia anō,

kei tōna aroaro te wāhi māna.

11 Ka rite ki tā te hēpara tāna whāngai i tāna kāhui,

ka whakaminea ngā reme e tōna ringa,

ka hikitia ki tōna uma,

ka āta ārahina ngā mea e whakangote ana.

12 Nā wai i mēhua ngā wai ki te kapu o tōna ringa,

he whanganga ringaringa anō tāna rūri mō ngā rangi.

Whaowhina ake e ia te puehu o te whenua ki te mēhua,

ko ngā maunga, pāunatia ana e ia ki te pāuna ringaringa,

ko ngā pukepuke ki te pāuna papa?

13 Nā wai tā te Wairua o Ihowā i tika ai?

Ko wai rānei tāna kaiwhakatakoto whakaaro hei whakaako i a ia?

14 Ko wai tōna hoa whakatakoto whakaaro

hei tohutohu i a ia ki te ara o te whakawā,

hei whakaako i a ia ki te mātauranga,

hei whakakite i te ara o te mōhio ki a ia?

15 Nanā, ko ngā iwi, ānō he pata wai i roto i te pere!

Ki tā te whakaaro he puehu ririki rātou i te pāuna;

nanā, ko ngā motu, maua ake e ia, he mea ririki rawa te rite.

16 E kore anō e ranea a Repanōna mō te ahi,

me ngā kararehe hoki o reira, e kore e ranea hei tahunga tinana.

17 Ko ngā iwi katoa, he kore noa iho i tōna aroaro;

iti iho rātou i te kāhore,

he horihori kau i tōna whakaaro.

18 Nā, ka whakaritea e koutou te Atua ki a wai?

He aha hoki te āhua e whakaahuatia ai ia e koutou?

19 Ko te whakapakoko, nā te kaimahi ia i whakarewa,

nā te kaitahu i whakakikorua ki te kōura,

ā, hangā ana mō reira he mekameka hiriwa.

20 Ko te tangata, he rawakore rawa ia ki te hoatu whakahere pērā,

whiriwhiria ana e ia he rākau e kore e pirau;

rapua ana e ia he kaimahi mōhio māna,

hei hanga i tētahi whakapakoko e kore e nekenekehia.

21 Kāhore ianei koutou i mōhio?

Kāhore koutou i rongo?

Kāhore ianei i kōrerotia ki a koutou i te tīmatanga?

Kāhore ianei koutou i mātau i ngā whakatūranga rā anō o te whenua?

22 Ko ia te noho ana i runga i te porohita o te whenua,

ā, ko ō reira tāngata, ānō he māwhitiwhiti;

ko ngā rangi, horahia ana e ia ānō he kākahu tauārai,

horahia ana e ia ānō he tēneti hei nohoanga;

23 ko ngā rangatira, whakahokia iho e ia ki te kāhore;

ko ngā kaiwhakawā o te whenua,

meinga ana e ia hei mea horihori noa iho.

24 Āe rā, kāhore rātou i whakatōkia;

āe rā, kāhore rātou i ruia;

āe rā, kāhore tō rātou take i whai pakiaka ki te whenua;

ka pupuhi hoki ia ki a rātou, ā, ka maroke rātou;

ka rite ki te kakau wīti, ka kāwhakina e te paroro.

25 "Nā, ki tā koutou, kei tō wai he āhua mōku?

Ka rite rānei ahau ki a wai?" e ai tā te Mea Tapu.

26 E ara ō koutou kanohi ki runga titiro ai:

Nā wai ēnei mea i hanga?

Nā wai ō rātou mano i whakaputa mai he mea tatau tonu;

karangatia ana e ia ngā ingoa o rātou katoa,

māroro rawa, pakari tonu te kaha;

e kore tētahi e ngaro.

27 He aha koe i kōrero ai, e Hākopa,

i mea ai, e Īharaira,

"Kua hunā tōku ara ki a Ihowā,

kua mahue i tōku Atua tōku whakawā"?

28 Kāhore koe i mōhio?

Kāhore koe i rongo,

ko te Atua onamata, ko Ihowā,

ko te Kaihanga o ngā pito o te whenua.

E kore ia e ngenge, e kore ia e māuiui?

E kore tōna mātauranga e taea te rapu.

29 E hōmai ana e ia he kaha ki te hunga ngenge;

ā, whakanuia ana e ia te pakari o te mea ngoikore.

30 Ahakoa ko ngā taitamariki, ka ngenge tonu, ka māuiui,

ā, ko ngā taitama, ka hinga rawa.

31 Tēnā ko te hunga e tatari ana ki a Ihowā,

puta hou ana he kaha mō rātou;

kake ana rātou ki runga; ko ngā parirau, koia ānō kei o ngā ēkara;

ka rere rātou, ā, e kore e māuiui;

ka haere, ā, e kore e ngenge.

Die trooswoord van die God van Israel.

1 TROOS, troos my volk, sê julle God.

2 Spreek na die hart van Jerusalem, en roep haar toe dat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die hand van die Here dubbel ontvang het vir al haar sondes.

3 'n Stem van een wat roep: Berei in die woestyn die weg van die Here; maak gelyk in die wildernis 'n grootpad vir onse God!

4 Elke dal moet opgevul en elke berg en heuwel klein gemaak word; en die bult moet 'n gelykte en die rotsagtige plekke 'n laagte word.

5 En die heerlikheid van die Here sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal dit sien: want die mond van die Here het dit gespreek.

6 'n Stem sê: Roep! En hy vra: Wat moet ek roep? Alle vlees is gras, en al sy aanvalligheid soos 'n blom van die veld.

7 Die gras verdor, die blom verwelk as die asem van die Here daarin blaas. Voorwaar, die volk is gras!

8 Die gras verdor, die blom verwelk; maar die woord van onse God hou stand in ewigheid.

9 o Sion, verkondiger van goeie boodskap, klim op 'n hoë berg! o Jerusalem, verkondiger van goeie boodskap, hef jou stem op met mag; hef dit op, wees nie bevrees nie! Sê aan die stede van Juda: Hier is julle God!

10 Kyk, die Here Here sal kom as 'n Sterke, en sy arm sal heers; kyk, sy loon is by Hom, en sy beloning is voor sy aangesig.

11 Hy sal sy kudde laat wei soos 'n herder; Hy sal die lammers in sy arm vergader en aan sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei.

God alleen groot bo alle skepsele.

12 WIE het die waters met die holte van sy hand afgemeet, en van die hemele met 'n span die maat geneem, en in 'n drieling die stof van die aarde opgevang, en die berge geweeg met 'n weegtoestel en die heuwels met 'n weegskaal?

13 Wie het die Gees van die Here bestier en as sy raadsman Hom onderrig?

14 Met wie het Hy raad gehou, dat dié Hom verstand sou gee en Hom sou leer aangaande die pad van die reg, en Hom kennis sou leer en Hom bekend maak die weg van volledige insig?

15 Kyk, die nasies is soos 'n druppel aan die emmer, en soos 'n stoffie aan die weegskaal word hulle gereken. Kyk, Hy hef die eilande op soos 'n stoffie!

16 En die Líbanon is nie genoeg as brandhout en sy wild nie genoeg as brandoffer nie.

17 Al die nasies is voor Hom soos niks: as niks en nietigheid word hulle by Hom gereken.

18 By wie wil julle God dan vergelyk? Of watter gelykenis naas Hom stel?

19 Die ambagsman giet 'n beeld, en die goudsmid trek dit oor met goud en smelt silwerkettings.

20 Wie te arm is vir so 'n offergawe, kies 'n stuk hout wat nie vergaan nie; hy soek vir hom 'n kunsvaardige ambagsman om 'n beeld op te rig wat nie wankel nie.

21 Weet julle nie? Hoor julle nie? Is dit julle nie van die begin af bekend gemaak nie? Het julle nie op die fondamente van die aarde gelet nie?

22 Hy sit bo die kring van die aarde, en die bewoners daarvan is soos sprinkane; Hy span die hemele uit soos 'n dun doek en sprei dit uit soos 'n tent om in te woon.

23 Hy maak die vorste tot niet, die heersers van die aarde verander Hy in nietigheid;

24 skaars is hulle geplant, skaars is hulle gesaai, skaars wortel hulle stam in die grond, of Hy blaas op hulle, sodat hulle verdor, en die storm voer hulle weg soos 'n stoppel.

25 By wie sal julle My dan vergelyk, dat Ek net so kan wees? sê die Heilige.

26 Slaan julle oë op in die hoogte en kyk! Wie het hierdie dinge geskape? Hy laat hulle leërskare uittrek volgens getal, Hy roep hulle almal by die naam, vanweë die grootheid van kragte en omdat Hy sterk van vermoë is; daar word nie een gemis nie.

Laat Israel nie moedeloos wees nie.

27 WAAROM sê jy dan, o Jakob, en spreek jy, o Israel: My weg is vir die Here verborge, en my reg gaan by my God verby?

28 Weet jy dit nie? Of het jy dit nie gehoor nie? 'n Ewige God is die Here, Skepper van die eindes van die aarde; Hy word nie moeg of mat nie; daar is geen deurgronding van sy verstand nie.

29 Hy gee die vermoeide krag en vermenigvuldig sterkte vir die wat geen kragte het nie.

30 Die jonges word moeg en mat, en die jongmanne struikel selfs;

31 maar die wat op die Here wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie.