Ihāia 48

Ko Ihowā te Kaihanga, te Kaiwhakaora hoki

1 "Whakarongo ki tēnei, e te whare o Hākopa,

e te hunga kua huaina nei ko Īharaira hei ingoa mō koutou,

kua puta ake nei i roto i ngā wai o Hūrā;

e whakaoati ana i te ingoa o Ihowā,

e whakahua ana i te Atua o Īharaira,

ehara ia i te mea i runga i te pono, i te tika.

2 Ki tā rātou karanga hoki, nō te pā tapu rātou,

e okioki ana hoki ki te Atua o Īharaira;

ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.

3 "He mea whakaatu nāku nōnamata ngā mea ō mua;

āe rā, i puta anō hoki aua mea i tōku māngai, he mea kōrero nāku;

kitea rawatia ake kua mahia e ahau, kua puta.

4 I mōhio hoki ahau he pakeke koe,

he uaua rino hoki tōu kakī,

he parāhi tōu rae.

5 Nā reira nāku i whakaatu ki a koe inamata;

kīanō i puta kua kōrerotia e ahau ki a koe;

kei kī koe, ‘Nā tāku whakapakoko ēnā mahi,

he mea whakahau ēnei nā te mea i whaowhaoa e ahau,

nā te mea i whakarewaina e ahau.’

6 "Kua rongo koe; tirohia tēnei katoa;

ā, e kore ianei e whakaaturia e koutou?

Kua kōrerotia nei e ahau ki a koe he mea hou,

he mea i muri i tēnei wā, he mea huna, kīhai i mōhiotia e koe.

7 He mea hanga nōnāianei, kāhore hoki inamata;

i mua i tēnei rā kīhai i rangona e koutou;

kei kī koe, ‘Nanā, i mōhiotia e ahau.’

8 Āe rā, kīhai koe i rongo, kīhai i mōhio;

āe rā, mai ō mua kīhai tōu taringa i whakapuaretia.

I mōhio hoki ahau i mahi tinihanga koe,

ā, nō te kōpū anō koe i huaina ai he poka kē.

9 "Ka whakaaro ahau ki tōku ingoa, ā, ka pūhoi tōku riri;

ka whakaaro ki te whakamoemiti ki ahau,

ā, ka pēhi i tāku ki a koe, kei hātepea atu koe.

10 Kua oti ōu para te tahi e ahau, ehara ia i te mea hei hiriwa;

he mea whiriwhiri koe nāku i roto i te oumu, i te tangi.

11 He whakaaro ki ahau, he whakaaro ki ahau, i meatia ai tēnei e ahau.

Kia whakapokea koia tōku ingoa?

E kore anō tōku korōria e hoatu e ahau ki tētahi atu.

12 "Whakarongo ki ahau, e Hākopa,

e Īharaira, e tāku i karanga ai:

Ko ahau ia, ko ahau te tuatahi,

ko ahau anō te mutunga.

13 Āe rā, nā tōku ringa i whakatakoto ngā tūranga o te whenua,

nā tōku matau i hora ngā rangi;

ki te karangatia rātou e ahau,

ka tū ngātahi rātou.

14 "Huihui mai, e koutou katoa, whakarongo hoki!

Nā wai o rātou ēnei mea i whakaatu?

He mea aroha ia nā Ihowā;

ka oti i a ia tāna i pai ai ki Papurōna,

ka pā anō tōna ringa ki ngā Karari.

15 Nāku, nāku te kupu, āe rā, he mea karanga ia nāku,

nāku ia i kawe mai, ka tika anō i a ia tōna ara.

16 "Whakatata mai ki ahau, whakarongo ki tēnei!

"Ko tāku, nō te tīmatanga rā anō ehara i te kōrero puku;

i ngā wā o aua mea, i reira ahau."

Nā ināianei, nā te Ariki, nā Ihowā ahau i unga mai,

nā tōna wairua anō.

17 Ko te kupu tēnei a Ihowā,

a tōu kaihoko, a te Mea Tapu o Īharaira:

"Ko Ihowā ahau, ko tōu Atua

e whakaako nei i a koe ki te pai mōu,

e ārahi nei i a koe i te ara e haere ai koe.

18 Auē, me i rongo koe ki āku whakahau,

inā, kua rite ki te awa te mau o te rongo ki a koe;

ko tōu tika, koia anō kei ngā ngaru o te moana.

19 Kua rite anō ōu uri ki te onepū,

ngā whānau o ōu whēkau ki te kirikiri o reira;

ko tōna ingoa kīhai i hātepea atu,

kīhai i whakangaromia i tōku aroaro."

20 Haere atu i Papurōna,

e rere i roto i ngā Karari;

kia waiata te reo i a koutou e whakaatu ana;

kōrerotia tēnei,

whakapuakina ki te pito o te whenua;

kī atu, "Kua oti i a Ihowā tāna pononga, a Hākopa te hoko."

21 Kīhai anō rātou i matewai i a ia e ārahi ana i a rātou i ngā koraha;

i meinga e ia te wai mō rātou kia rere i roto i te kāmaka;

i wāhia e ia te kāmaka,

ā, pupū mai ana te wai.

22 "Kāhore he maunga rongo ki te hunga kino," e ai tā Ihowā.

Die bevryding deur Kores.

1 HOOR dit, huis van Jakob wat julleself noem met die naam van Israel en uit die waters van Juda voortgekom het, wat sweer by die Naam van die Here en die God van Israel roem, maar nie in waarheid of in geregtigheid nie —

2 want hulle noem hul na die heilige stad en steun op die God van Israel, Here van die leërskare is sy Naam.

3 Die vorige dinge het Ek lankal verkondig, en uit my mond het dit uitgegaan, en Ek het dit laat hoor; skielik het Ek dit volbring, en dit het gekom.

4 Omdat Ek geweet het dat jy halsstarrig is, en jou nek 'n ystersening is, en jou voorhoof koper,

5 daarom het Ek jou dit lank tevore verkondig; voordat dit gekom het, het Ek jou dit laat hoor, dat jy nie sou sê: My afgod het dit gedoen, of my gesnede beeld of my gegote beeld het dit beveel nie.

6 Jy het dit gehoor — aanskou dit alles! Sal júlle dit dan nie verkondig nie? Van nou af laat Ek jou nuwe dinge hoor en geheime wat jy nie geweet het nie.

7 Nou is hulle geskape en nie tevore nie; en voor vandag het jy niks daarvan gehoor nie, dat jy nie sou sê: Kyk, ek het dit geweet nie!

8 Ja, jy het dit nie gehoor nie, ook het jy dit nie geweet, ook het jou oor tevore nie daarvoor oopgegaan nie; want Ek het geweet dat jy baie troueloos handel, en dat jy van die moederskoot af 'n oortreder genoem is.

9 Om my Naam ontwil vertraag Ek my toorn, en om my roem ontwil bedwing Ek My jou ten goede, om jou nie uit te roei nie.

10 Kyk, Ek het jou gelouter, maar nie soos silwer nie; Ek het jou beproef in die smeltkroes van ellende.

11 Om My ontwil, om My ontwil sal Ek dit doen — want ag, hoe is my Naam ontheilig! — en Ek sal my eer aan geen ander gee nie.

12 Luister na My, o Jakob, en Israel, wat Ek geroep het, dit is Ek; Ek is die Eerste, ook is Ek die Laaste.

13 Ook het my hand die aarde gegrond, en my regterhand die hemele uitgesprei; as Ek hulle roep, staan hulle daar almal saam.

14 Kom bymekaar, julle almal, en luister! Wie onder hulle het dit verkondig? Hy vir wie die Here liefhet, sal sy welbehae voltrek aan Babel, en sy mag aan die Chaldeërs.

15 Ek, Ek het dit gespreek, ook hom geroep; Ek het hom laat kom, en in sy weg sal hy voorspoedig wees.

16 Kom julle nader na My, hoor dit: Ek het van die begin af nie in die geheim gespreek nie; van die tyd af dat dit gebeur, is Ek daar! En nou het die Here Here my met sy Gees gestuur.

17 So sê die Here, jou Verlosser, die Heilige van Israel: Ek is die Here jou God, wat jou leer wat heilsaam is, wat jou lei op die weg wat jy moet gaan.

18 Ag, as jy maar na my gebooie geluister het, dan sou jou vrede gewees het soos 'n rivier en jou geregtigheid soos die golwe van die see;

19 dan sou jou nakomelinge gewees het soos die sand, en die wat uit jou liggaam voortkom, soos die korreltjies daarvan; sy naam sou nie uitgeroei of verdelg word voor my aangesig nie!

20 Gaan weg uit Babel, vlug weg van die Chaldeërs! Verkondig met jubelklank, laat dit hoor, bring dit uit tot by die einde van die aarde! Sê: Die Here het sy kneg Jakob verlos;

21 en hulle het geen dors gehad nie, in die woesteny het Hy hulle gelei; Hy het water uit die rots vir hulle laat stroom en die rots geklowe, sodat die waters weggevloei het.

22 Geen vrede, sê die Here, vir die goddelose nie!