Ihāia 65

Te Tika o te Whakawātanga o Ihowā

1 "E rapua ana ahau e te hunga kīhai nei i ui ki ahau;

e kitea ana ahau e te hunga kīhai nei i kimi i ahau.

I mea ahau, ‘Tēnei ahau, tēnei ahau,’

ki te iwi kīhai nei i karangatia tōku ingoa ki a rātou.

2 Tuwhera tonu ōku ringa

i te rā roa nei ki te iwi tutū

e haere nei i te ara kāhore i pai,

e whai ana i ō rātou whakaaro ake,

3 ki te iwi he whakapātaritari tonu nei tā rātou

ki ahau ki tōku aroaro,

he patu whakahere i roto i ngā kāri,

he tahu whakakakara ki runga ki ngā āta pereki;

4 e noho nei i ngā urupā,

e moe ana i roto i ngā wāhi ngaro;

e kai ana i te kikokiko poaka,

ā, he hupa nō ngā mea whakarihariha kei roto i ā rātou oko.

5 Ko tā rātou kupu, ‘Tū atu, kaua e whakatata ki ahau;

he tapu rawa hoki ahau i a koe!’

He paowa ēnei ki tōku ihu,

he ahi e kā ana, ā pau noa te rā.

6 Nanā, kua oti te tuhituhi ki tōku aroaro:

E kore ahau e whakarongo puku; āe rā, ka utua e ahau,

ka utua ki roto ki ō rātou uma,

7 arā ō koutou kino, hui atu ki ngā kino o ō koutou mātua,"

e ai tā Ihowā.

"I tahu whakakakara nei ki runga ki ngā maunga,

i whakaiti nei i ahau i runga i ngā pukepuke;

mō reira ka mātua mēhuatia atu e ahau

tā rātou mahi ki tō rātou uma."

8 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Ka rite ki te wāina hou e kitea ana i roto i te tautau,

ā, ka kīia, ‘Kaua e whakakorea,

he manaaki hoki kei roto,’

ka pērā anō tāku e mea ai, he whakaaro ki āku pononga,

kei kore rātou katoa.

9 Ka whakaputaina ake anō e ahau he uri i roto i a Hākopa,

i roto hoki i a Hūrā, he tangata mōna nei āku maunga;

ka riro anō a reira i āku i whiriwhiri ai,

ka noho āku pononga ki reira.

10 Ā, hei puninga hipi a Harono,

hei tāpapatanga te raorao i Ākoro mō ngā kau

a tāku iwi i rapu nei i ahau.

11 "Ko koutou ia kua whakarere i a Ihowā,

kua wareware ki tōku maunga tapu,

kua whakapaia e koutou he tēpu mā Kara,

whakakīia ana e koutou he ringihanga ki a Meni;

12 ka tukua atu koutou e ahau mā te hoari,

ka tuohu koutou katoa, ka tukitukia;

nō te mea i karanga ahau, ā, kīhai koutou i whakaō mai.

I kōrero ahau, ā, kīhai koutou i whakarongo.

Heoi, mahia ana e koutou te kino ki tāku tirohanga,

whiriwhiria ana e koutou te mea kīhai i paingia e ahau."

13 Nā, ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:

"Nanā, ko āku pononga, ka kai rātou,

ko koutou ia ka matekai;

nanā, ko āku pononga, ka inu rātou,

ko koutou ia ka matewai;

nanā, ko āku pononga, ka koa rātou,

ko koutou ia ka whakamā.

14 Nanā, ko āku pononga, ka waiata rātou

he koa nō te ngākau,

ko koutou ia ka tangi i te pōuri o te ngākau,

ka auē i te marū o te wairua.

15 Ā, ka waiho anō e koutou tō koutou ingoa

hei kanga mā āku i whiriwhiri ai,

ā, ka whakamatea koutou e te Ariki, e Ihowā,

ka huaina hoki e ia he ingoa kē ki āna pononga.

16 Kia waiho te tangata e manaaki ana i a ia anō i te whenua,

māna ia e manaaki i runga i te Atua o te pono;

ko te tangata hoki e oati ana i te whenua,

ko te Atua o te pono hei oati māna.

Nō te mea ka warewaretia ngā raru o mua,

ā, nō te mea kei te huna atu i ōku kanohi."

Te Korōria o te Hanganga Hou

17 "Tēnei hoki ahau kei te hanga

ngā rangi hou, i te whenua hou.

E kore anō ō mua e maharatia,

e kore anō puta ake ki te ngākau.

18 Engari kia koa koutou, kia whakamanamana

ki tāku e hanga nei ake ake;

nō te mea tēnei ahau te hanga nei i Hiruhārama hei whakamanamananga,

i tōna iwi anō hei koanga ngākau.

19 Ka whakamanamana anō ahau ki Hiruhārama,

ka koa ki tāku iwi;

e kore anō e rangona i muri te reo e tangi ana,

te reo e auē ana i roto i a ia.

20 "Kāhore ō reira kōhungahunga

he torutoru nei ōna rā ake ake,

kāhore he koroheke kīhai i rite ōna rā;

nō te mea kotahi rau ngā tau o te taitamariki tōna matenga;

ko te tangata hara ia, kotahi rau nei ōna tau, he mea kanga.

21 Ka hanga whare anō rātou, nohoia iho;

ka whakatōkia he māra wāina, ka kainga anō ngā hua.

22 E kore e hangā e rātou hei nohoanga iho mō te tangata kē,

e kore e whakatōkia hei kai mā tētahi atu tangata.

Nō te mea ka rite ngā rā o tāku iwi

ki ngā rā o te rākau,

ā, ka roa āku i whiriwhiri ai e āhuareka ana

ki te mahi a ō rātou ringa.

23 E kore rātou e māuiui noa,

e kore e whānau hei mate;

nō te mea he uri rātou nō a Ihowā i manaaki ai,

rātou tahi anō ko tā rātou whānau.

24 Kāhore anō rātou kia karanga noa, kua whakaō atu ahau;

i a rātou anō e kōrero ana, ka rongo ahau.

25 Ko te wuruhi, ko te reme, ka kai tahi rāua;

ko te raiona, ka rite ki te kau, ka kai kakau wīti;

ko te nākahi, ko te puehu hei kai māna.

E kore rātou e tūkino, e whakamate,

puta noa i tōku maunga tapu,"

e ai tā Ihowā.

Die opstandige volk en die knegte van die Here.

1 EK het My laat raadpleeg deur wie na My nie gevra het nie; Ek het My laat vind deur die wat My nie gesoek het nie; aan 'n nasie wat na my Naam nie genoem is nie, het Ek gesê: Hier is Ek, Hier is Ek!

2 Ek het my hande die hele dag uitgebrei na 'n opstandige volk wat wandel op 'n weg wat nie goed is nie, agter hulle eie gedagtes aan;

3 'n volk wat My gedurigdeur in die aangesig terg, wat offer in tuine en rook laat opgaan op bakstene;

4 wat in die grafte sit en vernag in verborge plekke; wat varkvleis eet, en daar is brokke onrein vleis in hulle skottels;

5 wat sê: Bly daar! Kom nie naby my nie, want ek is heilig vir jou! Hierdie mense is 'n rook in my neus, 'n vuur wat die hele dag brand.

6 Kyk, dit staan voor my aangesig geskrywe; Ek sal nie swyg nie, tensy dat Ek dit vergeld het; ja, Ek sal dit vergelde in hulle boesem —

7 julle ongeregtighede en die ongeregtighede van julle vaders tesame, sê die Here; dat hulle offerrook laat opgaan het op die berge en My smaadheid aangedoen het op die heuwels — ja, Ek sal vóór alles hulle loon in hulle boesem toemeet.

8 So spreek die Here: Soos wanneer iemand mos vind in 'n tros druiwe en sê: Verniel dit nie, want daar is 'n seën in — sal Ek doen ter wille van my knegte, om nie alles te verniel nie.

9 En Ek sal 'n nakroos uit Jakob laat voortkom en uit Juda die erfbesitter van my berge; en my uitverkorenes sal dit erflik in besit neem en my knegte daar woon.

10 En Saron sal 'n weiveld vir kleinvee word, en die dal Agor 'n lêplek vir beeste, vir my volk wat My gesoek het.

11 Maar julle wat die Here verlaat, wat my heilige berg vergeet, wat 'n tafel dek vir die geluksgod en die mengsel inskink vir die godin van die noodlot —

12 Ek sal julle bestem vir die swaard, en julle almal sal buig om geslag te word, omdat Ek geroep maar julle nie geantwoord het nie, Ek gespreek maar julle nie geluister het nie, maar gedoen het wat verkeerd is in my oë en verkies het wat My nie behaag nie.

13 Daarom, so sê die Here Here: Kyk, my knegte sal eet, maar julle sal honger bly; kyk, my knegte sal drink, maar julle sal dors wees; kyk, my knegte sal bly wees, maar julle sal beskaamd staan.

14 Kyk, my knegte sal jubel, omdat hulle hart vrolik is, maar júlle sal skreeu van pyn in die hart en huil deur die verbreking van gees.

15 En julle sal jul naam vir my uitverkorenes as 'n woord van verwensing laat agterbly, en die Here Here sal jou ombring. Maar sy knegte sal Hy noem met 'n ander naam,

16 sodat hy wat homself seën in die land, hom sal seën by die God van waarheid; en hy wat sweer in die land, sal sweer by die God van waarheid, omdat die vorige benoudhede vergeet is en verborge vir my oë.

17 Want kyk, Ek skep nuwe hemele en 'n nuwe aarde, en aan die vorige dinge sal nie gedink word en hulle sal in die hart nie opkom nie.

18 Maar wees julle bly en juig vir ewig oor wat Ek skep; want kyk, Ek skep Jerusalem om te juig, en sy mense om bly te wees.

19 En Ek sal juig oor Jerusalem en bly wees oor my volk; en daarin sal nie meer gehoor word die stem van geween of die stem van geskreeu nie.

20 Daarvandaan sal nie meer kom 'n suigling van 'n paar dae of 'n grysaard wat sy dae nie vol uitlewe nie; want 'n seun sal sterwe honderd jaar oud, en wie sondig, sal, honderd jaar oud, deur die vloek getref word.

21 En hulle sal huise bou en bewoon, en wingerde plant en die vrug daarvan eet:

22 hulle sal nie bou dat 'n ander dit bewoon nie; hulle sal nie plant dat 'n ander dit eet nie; want die dae van my volk sal wees soos die dae van die bome, en my uitverkorenes sal die werk van hulle hande self geniet.

23 Hulle sal hul nie tevergeefs vermoei of baar vir skielike ondergang nie; want hulle is 'n geslag van die wat deur die Here geseën is, en hulle nakomelinge is by hulle.

24 En voordat hulle roep, sal Ek antwoord; terwyl hulle nog spreek, verhoor Ek.

25 Die wolf en die lam sal saam wei, en die leeu sal strooi eet soos 'n bees, en stof sal die voedsel van die slang wees; hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig op my hele heilige berg nie, sê die Here.