Ihāia 63

Te Ngakinga Mate ki a Ēroma

1 Ko wai tēnei e haere mai nei i Ēroma,

he mea rongoā mai ngā kākahu i Potora?

Tēnei he korōria rawa nei ōna kākahu,

e haere ana i runga i te nui o tōna kaha?

"Ko ahau e kōrero atu nei i runga i te tika,

ko te mea kaha ki te whakaora."

2 He aha i whero ai ōu kākahu,

i rite ai ōu weweru ki ō te kaitakahi i te takahanga wāina?

3 "Nā tōku kotahi te takahanga wāina i takahi,

kāhore hoki he tangata o te iwi hei hoa mōku.

Takahia iho rātou e ahau, he riri nōku;

takatakahia ana rātou e ahau ki raro, i ahau e weriweri ana;

patī ana ō rātou toto ki ōku weruweru,

whakapokea iho e ahau tōku kākahu katoa.

4 Kei roto hoki i tōku ngākau te rā o te rapu utu;

kua tae mai anō te tau o āku i hoko ai.

5 Nā, ka titiro atu ahau, ā, kāhore he kaiāwhina,

mīharo ana ahau nō te mea kāhore he kaitautoko ake;

nā, kua meatia e tōku tākakau,

he whakaoranga mōku;

ko tōku weriweri, nā tērā ahau i tautoko ake.

6 Nā, takahia ana e ahau ngā iwi, i ahau e riri nei;

i ahau anō e weriweri ana ka whakahaurangitia rātou e ahau,

ā, ringihia ana e ahau tō rātou toto ki te whenua."

Te Painga o Ihowā ki a Īharaira

7 Ka whakahuatia e ahau ngā mahi aroha a Ihowā,

ngā whakamoemiti ki a Ihowā,

ka rite ki ngā mea i hōmai e Ihowā ki a tātou;

ki te nui hoki o te pai ki te whare o Īharaira

i hōmai nei e ia ki a rātou;

he mea i rite tonu ki āna mahi tohu tangata,

ki te nui anō o āna mahi aroha.

8 I mea hoki ia, "He pono, ko tāku iwi rātou,

he tamariki e kore e kōrero teka";

nā, ko ia tō rātou kaiwhakaora.

9 I ō rātou pōuritanga ngākau katoa i pōuri anō ia,

ā, whakaorangia ake rātou e te anahera o tōna aroaro.

He aroha nōna, he mahi tohu tangata i hoko ai ia i a rātou,

hikitia ana rātou,

whakahāereerea ana i ngā rā katoa onamata.

10 Heoi, whakakeke ana rātou

whakapōuritia iho e rātou tōna Wairua Tapu.

Nā, ka puta kē ia hei hoariri mō rātou;

kei te whawhai anō ia ki a rātou.

11 Kātahi ia ka mahara ki ngā rā o mua,

ki a Mohi, ki tāna iwi, i mea ia,

Kei hea ia nāna rātou i kawe ake i te moana

me ngā hēpara o tāna kāhui?

Kei hea te kaiwhakanoho

o tōna Wairua Tapu ki waenganui i a rātou?

12 I ārahi nei i a rātou, he meatanga nā te ringa matau o Mohi,

nā tōna tākakau korōria?

I wāhi nei i ngā wai i tō rātou aroaro,

hei mea i tētahi ingoa mōna e mau tonu ana?

13 I ārahi nei i a rātou i waenganui o te moana,

ānō he hōiho i te koraha, tē hinga rātou?

14 Kei te kararehe e haere ana ki raro ki te awaawa te rite,

pērā tonu tā te Wairua o Ihowā meatanga i a rātou kia okioki.

Pērā tonu tāu arahanga i tāu iwi,

i whai ingoa korōria ai koe.

He Īnoi o te Rīpenetānga

15 Titiro mai i runga i te rangi, mātakitaki mai

i runga i te nohoanga o tōu tapu, o tōu korōria.

Kei hea tōu ngākau nui, me āu mahi nunui?

Ko te ohoohonga o ōu whēkau,

ko āu mahi tohu ka pēhia iho ki ahau.

16 He pono ko koe tō mātou pāpā,

kāhore nei hoki a Āperahama e mōhio ki a mātou,

kāhore anō hoki a Īharaira e mahara ki a mātou;

ko koe, e Ihowā, tō mātou pāpā;

ko tō mātou kaihoko, nōnamata mai tōu ingoa.

17 He aha koe, e Ihowā, i mea ai i a mātou kia kotiti atu i āu ara,

whakapakeketia iho e koe ō mātou ngākau kia kaua e wehi ki a koe?

Hoki mai, kia mahara ki āu pononga,

ki ngā hapū o tōu kāinga pūmau.

18 He iti nei te wā i mau ai taua kāinga ki te iwi o tōu tapu;

e takatakahia ana tōu wāhi tapu e ō mātou hoariri.

19 Kua meinga mātou kia rite ki te hunga kīhai nei koe i kīngi mō rātou;

ki te hunga kīhai nei i huaina ki tōu ingoa.

Die wraakgerig in Edom.

1 WIE is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos.

2 Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap?

3 Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het.

4 Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom.

5 En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun.

6 En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop.

Boet- en smeekgebed.

7 EK sal die goedertierenhede van die Here prys, die roemryke dade van die Here, ooreenkomstig alles wat die Here aan ons bewys het, en die veelvuldige goedheid jeens die huis van Israel wat Hy aan hulle bewys het, na sy barmhartighede en na die grootheid van sy goedertierenhede.

8 Want Hy het gesê: Hulle is tog my volk, kinders wat nie sal lieg nie. So het Hy dan vir hulle 'n Heiland geword.

9 In al hulle benoudheid was Hy benoud, en die Engel van sy aangesig het hulle verlos; deur sy liefde en deur sy medelyde het Hý hulle verlos; en Hy het hulle opgehef en hulle gedra, al die dae van die ou tyd.

10 Maar húlle was wederstrewig en het sy Heilige Gees bedroef; daarom het Hy vir hulle in 'n vyand verander: Hy self het teen hulle gestry.

11 Toe het sy volk gedink aan die dae van die ou tyd, van Moses: Waar is Hy wat hulle uit die see laat optrek het saam met die herder van sy kudde? Waar is Hy wat sy Heilige Gees in hulle midde gegee het?

12 Wat sy heerlike arm laat trek het aan die regterhand van Moses; wat die waters voor hulle uit gekloof het, om vir Hom 'n ewige Naam te maak?

13 Wat hulle deur die watervloede laat trek het soos 'n perd deur die woestyn, sonder om te struikel?

14 Soos vee wat aftrek in die laagte, het die Gees van die Here hulle na die rus gelei. Só het U u volk gelei, om vir U 'n heerlike Naam te maak.

15 Kyk van die hemel neer en aanskou uit u heilige en heerlike woning! Waar is u ywer en u magtige dade? Die ontroering van u binneste en u barmhartighede het hulle jeens my ingehou.

16 Want U is ons Vader! Want Abraham weet van ons nie, en Israel ken ons nie. U, o Here, is ons Vader; ons Verlosser is van ouds af u Naam.

17 Here, waarom laat U ons wegdwaal van u weë? Waarom verhard U ons hart, sodat ons U nie vrees nie? Keer terug ter wille van u knegte, die stamme van u erfdeel!

18 U heilige volk het dit vir 'n kort rukkie besit; ons teëstanders het u heiligdom vertrap.

19 Ons het geword soos hulle oor wie U nie van ouds af geheers het nie, oor wie u Naam nie uitgeroep is nie.