Ihāia 16

1 Ungā e koutou ngā reme

ki te rangatira o te whenua,

i Hera i te koraha,

ki te maunga o te tamāhine a Hiona.

2 Kei te manu hāereere noa hoki,

kei te mea i makā mai i te kōhanga,

i te rite o ngā tamāhine a Moapa

i ngā kauanga i Aranona.

3 "Kia takoto te whakaaro,

whakaritea te whakawā.

Ko tōu whakamarumaru i te poutūmārōtanga

kia rite ki te pō;

hunā te hunga i peia;

kaua te ātiutiu noa e whakaaturia.

4 Tukua āku whati kia noho ki a koe; tēnā ko Moapa,

ko koe hei piringa mō rātou kei mate i te kaipāhua."

Kua kore hoki te kaiwhakatē,

mutu pū tā te kaipāhua,

kua poto atu ngā kaiwhakatupu kino i runga i te whenua,

5 ā, ka whakapūmautia he torōna i runga i te tohu tangata;

ka nohoia e tētahi i runga i te pono,

i roto anō i te tēneti o Rāwiri;

me te whakawā, me te rapu i te tikanga o te whakawā,

he hohoro hoki ki te mahi i te tika.

6 Kua rongo tātou ki te whakakake o Moapa –

nui atu tōna whakakake, ki tōna whakapehapeha,

ki tōna whakakake, ki tōna pukuriri –

kāhore he tikanga o āna whakamanamana.

7 Mō reira ka auē a Moapa

ki a Moapa, ka auē katoa.

Ka tangi koutou ki ngā keke karepe o Kiriharehete,

kua mōtī rawa.

8 Kua kahakore hoki ngā māra o Hehepona,

me te wāina o Hipima;

he mea whatiwhati nā ngā rangatira o ngā iwi

ōna wāina pai rawa,

i tae nei ki Iatere rawa,

i toro haere atu ki te koraha.

I toha haere ōna peka,

i whiti ki tērā taha o te moana.

9 Mō reira ka tangihia e ahau te wāina o Hipima,

kei te tangi mō Iatere te rite.

Ka whakamākūkū ahau i a koe ki ōku roimata,

e Hehepona, e Ereare;

kua tau hoki te hāmama o te pakanga ki runga ki āu hua raumati,

ki runga ki tāu tapahanga wīti.

10 Kua tangohia atu te hari, me te koa i te māra mōmona;

kāhore hoki he waiata i ngā māra wāina, kāhore he iere harakoa;

e kore ngā kaitakahi e takahi wāina i ā rātou poka wāina;

kua whakamutua e ahau te hāmama o te mahinga wāina.

11 Nā reira, ānō he hāpa ōku whēkau e tangi ana ki a Moapa,

a roto i ahau ki Kiriharehe.

12 Nā, ka puta mai a Moapa,

ka māuiui i runga i te wāhi tiketike,

ā, ka haere ki tōna wāhi tapu īnoi ai,

heoi e kore e taea e ia.

13 Ko te kupu tēnei i kōrerotia e Ihowā mō Moapa i mua. 14 Engari kua kōrero a Ihowā ināianei, kua mea: "Kia toru ngā tau, kia rite ki ngā tau o te kaimahi, ka whakahāweatia te korōria o Moapa, me tōna mano tini; ā, ko te toenga he iti rawa, he kāhore noa iho."

1 STUUR die lammers van die regeerder van die land uit die rotsstreek weg na die woestyn, na die berg van die dogter van Sion.

2 En soos voëls wat vlug, 'n nes wat verjaag is, sal die dogters van Moab wees by die driwwe van die Arnon.

3 Gee raad, gee beslissing, maak jou skaduwee soos die nag op die volle middag, verberg die wat verdryf is, verraai die vlugteling nie!

4 Laat my mense wat verdryf is, by jou vertoef! Aangaande Moab, wees vir hulle 'n skuilplek vanweë die verwoester. Want gedaan is die verdrukker, klaar is dit met die verwoesting, weg is die vertrappers uit die land!

5 En opgerig is deur goedgunstigheid 'n troon, en daarop sit een in getrouheid in Dawid se tent, 'n regter wat die reg soek en gou is in geregtigheid.

6 Ons het gehoor van die trotsheid van Moab — hy is baie trots! — van sy hoogmoed en sy trotsheid en sy grimmigheid, sy onbehoorlike grootpratery.

7 Daarom sal Moab oor Moab huil, almal saam huil; oor die druiwekoeke van Kir-Haréset sal julle sug, heeltemal verslae.

8 Want die wingerde van Hesbon het verwelk; die wingerdstok van Sibma — sy edele druiwe het die beheersers van die nasies neergewerp; dit het gekom tot by Jaéser, dit het in die woestyn ingedwaal; sy ranke het uitgesprei, het oor die see gegaan.

9 Daarom beween ek die wingerdstok van Sibma met die geween van Jaéser; ek maak jou nat met my trane, Hesbon en Eleále, omdat die vreugdegeroep jou somervrugte en jou oes oorval het,

10 en vreugde en gejuig weggeneem is uit die vrugteboord, en in die wingerde nie gejubel of gejuig word nie; die druiwetrapper trap geen wyn in die parskuipe nie; Ek het die vreugdegeroep laat ophou.

11 Daarom klaag my ingewande oor Moab soos 'n siter, en my binneste oor Kir-Heres.

12 En as Moab verskyn, as hy hom vermoei op die hoogte en in sy heiligdom ingaan om te aanbid, dan sal hy niks uitrig nie.

13 Dit is die woord wat die Here tevore teen Moab gespreek het.

14 En nou spreek die Here en sê: Binne drie jaar — soos die jare van 'n dagloner — sal die heerlikheid van Moab veragtelik gemaak word saam met die hele groot menigte; en die oorblyfsel sal min, gering, onmagtig wees.