Ihāia 44

Tā Ihowā Manaaki i a Īharaira

1 "Nā, whakarongo, e tāku pononga, e Hākopa,

e Īharaira, e tāku i whiriwhiri ai.

2 Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihanga,

nāna nei koe i whakaahua i roto i te kōpū,

māna nei koe e āwhina,

Kaua e wehi, e Hākopa, e tāku pononga,

e Iēhuruna, e tāku i whiriwhiri ai.

3 Nō te mea ka ringihia e ahau he wai ki runga ki te tangata matewai,

he awa ki te wāhi maroke;

ka ringihia e ahau tōku wairua ki ōu uri,

tāku manaaki ki tāu whānau.

4 Ā, ka tupu rātou i waenga taru,

ānō he wirou i te taha o ngā rerenga wai.

5 Ka kī ake tēnei, ‘Nā Ihowā ahau,’

ko tētahi atu, karangatia ana e ia ko Hākopa hei ingoa mōna;

ko tētahi atu, tuhituhi ana tōna ringa ‘Ki a Ihowā,’

whakahuatia ake e ia ko Īharaira hei ingoa mōna.

6 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Kīngi o Īharaira,

a tōna kaihoko anō, a Ihowā o ngā mano:

Ko ahau te tuatahi ko ahau anō te mutunga;

kāhore atu hoki he Atua, ko ahau anake.

7 Ko wai hoki hei rite mōku, hei karanga,

hei whakaatu, hei whakarite kia noho rārangi,

mai o tōku whakaritenga i te iwi onamata?

Ā, mā rātou e whakaatu ngā mea meāke puta mai,

me ngā mea anō e puta ā mua.

8 Kaua e wehi, kaua e pāwera;

kīhai ianei i kōrerotia e ahau ki a koe ngā mea onamata, i whakaaturia hoki?

Ko koutou anō hei kaiwhakaatu mōku!

Tērā atu rānei tētahi atua kē?

Āe rā, kāhore he kāmaka; kāhore ahau e mōhio ki tētahi."

Ka Whakahāweatia te Whakapakoko

9 Ko ngā kaiwhakaahua o te whakapakoko, he horihori katoa rātou;

kāhore hoki he pai o ā rātou mea āhuareka.

Ko ō rātou kaiwhakaatu kāhore e kite,

kāhore e mōhio; e whakamā ai rātou.

10 Ko wai te kaiwhakaahua o tētahi atua,

te kaiwhakarewa rānei o te whakapakoko kāhore nei ōna pai?

11 Nanā, ko ōna hoa katoa, ka whakamā;

ko ngā kaimahi anō, he tāngata nei rātou;

kia huihui mai rātou katoa, tū ai.

Ka wehi, ka whakamā ngātahi.

12 E hangaia ana e te parakimete he toki,

ka mahi i roto i ngā waro,

whakaahuatia ana e ia ki te hama,

puta ana te kaha o tōna ringa ki te mahi i taua mea;

ka hemo anō ia i te kai, kore noa iho he kaha;

kāhore e inu i te wai, māuiui noa iho.

13 Ko te kāmura, whakamārōkia mai ana e ia te aho,

tuhia iho e ia ki te pene, mahia ana e ia ki te waru;

tohungia ana e ia ki te kāpehu,

mahia ana e ia kia rite ki te āhua o te tangata,

ki te ātaahua anō o te tangata;

hei mea mō roto i te whare.

14 Tuaina ana e ia he hīta māna,

tīkina ana e ia te kaiperi, me te oki,

ā, whakapakaritia ana e ia māna tētahi i roto i ngā rākau o te ngahere;

whakatōkia ana e ia te ahe hei whakatupu mā te ua.

15 Kātahi ka waiho hei wahie mā te tangata;

ka tangohia hoki e ia tētahi wāhi hei whakamahana i a ia;

inā, whakaūngia ana e ia, hei tunu taro;

ia kei te hanga anō ia i tētahi atua, koropikoria atu ana e ia;

mahia ana e ia hei whakapakoko, tāpapa tonu atu ki reira.

16 Ko tētahi wāhi o taua rākau,

e tahuna ana e ia ki te ahi, ko tētahi wāhi,

hei mea i te kikokiko hei kai māna;

tunua ana e ia tāna e tunu ai, ā, ka mākona.

Āe rā, ka mahana anō ia, ā, ka mea,

"Ha, kua mahana ahau, kua kite i te ahi."

17 Ko te toenga, hangā ake e ia hei atua, hei whakapakoko māna;

tāpapa ana ia, koropiko ana,

īnoi ana ki taua mea, ka mea,

"Whakaorangia ahau; ko koe nei hoki tōku atua."

18 Kāhore rātou e mōhio, kāhore e mahara;

nō te mea kua āraia e ia ō rātou kanohi kei kite,

ō rātou ngākau kei mātau.

19 Kāhore hoki e anga ake te ngākau o tētahi,

kāhore e mōhio, kāhore e mātau, e kī ake ai ia,

"Ko tētahi wāhi o tēnei i tahuna e ahau ki te ahi;

i tunua anō e ahau he taro ki ōna ngārahu,

tunua ana e ahau he kikokiko, kainga ake e ahau;

ā, kia meinga e ahau te toenga o taua rākau hei mea whakarihariha?

Me tāpapa rānei ahau ki te take rākau?"

20 Ko tāna kai, he pungarehu; kua tinihangatia tōna ngākau,

ā, ngau kē ana ia, tē whakaora ia i tōna wairua, tē kī ake rānei,

"Kāhore rānei he kōrero teka i tōku matau?"

Kāhore i Wareware a Īharaira

21 "Kia mahara ki ēnei, e Hākopa,

e Īharaira; he pononga hoki koe nāku;

nāku koe i whai āhua ai, he pononga hoki koe nāku;

e Īharaira, e kore koe e wareware i ahau.

22 Ko ōu hē, murua ake e ahau, me te mea he kapua mātotoru;

ko ōu hara, me te mea he kapua;

hoki mai ki ahau;

nāku hoki koe i hoko."

23 Waiata, e ngā rangi, he mahi hoki tēnei nā Ihowā.

Hāmama, e ngā wāhi o raro rawa o te whenua.

Kia pakaru mai tā koutou waiata, e ngā maunga,

e te ngahere, e ngā rākau katoa o reira;

nō te mea kua oti a Hākopa te hoko e Ihowā,

kua whai korōria ia i a Īharaira.

24 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihoko,

nāna nei koe i whai āhua ai, nō roto mai anō i te kōpū:

"Ko Ihowā ahau, ko te kaihanga o ngā mea katoa,

nāku anake ngā rangi i hora,

nāku i takoto ai te whenua;

ko wai tōku hoa?

25 "Ko ngā tohu a te hunga kōrero teka hē ana i a ia,

ko ngā tohunga tūāhu whakahaurangitia ana e ia;

ko te hunga whakaaro nui, whakahokia ana e ia ki muri,

ko tō rātou mātauranga, whakapōauautia iho.

26 Mana pū i a ia te kupu a tāna pononga,

te whakaaro a āna karere rite rawa i a ia.

"Ko tāna kupu ki Hiruhārama, ‘Ka nohoia koe,’

ki ngā pā o Hūrā, ‘Ka hangā koutou,

māku anō e whakaara ōna wāhi kua ururuatia.’

27 Ko tāna kupu ki te rire, ‘Kia mimiti;

māku anō e whakamaroke ōu awa.’

28 Ko tāna kupu mō Hairuha, ‘He hēpara ia nāku,

ka rite anō i a ia tāku katoa i pai ai’;

māna hoki e kī ki Hiruhārama, ‘Ka hangā koe,’

ā, ki te temepara, ‘Ka whakatakotoria ōu tūranga.’ "

1 MAAR luister nou, my kneg Jakob, en Israel wat Ek uitverkies het!

2 So sê die Here, jou Maker en jou Formeerder van die moederskoot af, wat jou help: Wees nie bevrees nie, Jakob, my kneg, en Jesúrun wat Ek uitverkies het!

3 Want Ek sal water giet op die dorsland en strome op die droë grond; Ek sal my Gees op jou kroos giet en my seën op jou nakomelinge.

4 En hulle sal uitspruit tussen die gras in, soos wilgerbome by waterlope.

5 Die een sal sê: Ek behoort aan die Here; en die ander sal die naam van Jakob uitroep; en die ander sal met sy hand skrywe: Ek behoort aan die Here, en hom met die erenaam Israel noem.

Nietigheid van die afgode.

6 SO sê die Here, die Koning van Israel en sy Losser, die Here van die leërskare: Ek is die Eerste, en Ek is die Laaste, en buiten My is daar geen God nie.

7 En wie roep soos Ek — laat hom dit dan te kenne gee en aan My voorlê — vandat Ek die volk van die ou tyd gegrond het? En laat hulle die toekomstige dinge en wat sal gebeur, te kenne gee.

8 Wees nie verskrik nie, en moenie bewe nie! Het Ek jou dit nie lank tevore laat hoor en te kenne gegee nie? En júlle is my getuies! Is daar 'n God buiten My? Ja, daar is geen rotssteen nie; Ek ken geeneen nie.

9 Hulle wat gesnede beelde maak, is almal nietigheid, en hulle lieflinge bring geen voordeel nie; en hulle getuies — dié sien niks en weet niks, sodat hulle beskaamd staan.

10 Wie maak 'n god en giet 'n beeld wat geen voordeel aanbring nie?

11 Kyk, al sy aanhangers sal beskaamd staan; en die ambagsmanne is uit die mense! Laat hulle almal bymekaarkom, gaan staan, verskrik wees, tesame beskaamd staan!

12 Die ystersmid het 'n byl en werk in die gloed; en hy maak hom met hamers en bewerk hom met sy sterk arm; daarby word hy honger en het geen krag nie; drink hy geen water nie, dan word hy moeg.

13 Die timmerman span 'n lyn; hy trek hom af met 'n potlood; hy bewerk hom met skawe en teken hom met 'n passer en maak hom na die beeltenis van 'n man, na die skoonheid van 'n mens, om in 'n huis te woon.

14 Een gaan sederbome afkap, en hy neem 'n steeneik of 'n eikeboom en laat een vir hom opgroei onder die bome van die bos. Hy het 'n pynboom geplant, en die reën het dit grootgemaak.

15 Dan dien dit die mens as brandhout, en hy neem daarvan en maak hom warm; ook steek hy dit aan die brand en bak brood; ook maak hy daar 'n god van en buig hom daarvoor neer; hy maak daar 'n gesnede beeld van en kniel daarvoor neer.

16 Die helfte daarvan het hy in die vuur verbrand: by die een helfte eet hy vleis, hy maak braaivleis klaar en word versadig; ook maak hy hom warm en sê: Ha, ek het warm geword, ek het vuur gesien!

17 En van wat oor is, maak hy 'n god, sy gesnede beeld; hy kniel daarvoor neer en buig hom en aanbid dit en sê: Red my, want u is my god!

18 Hulle weet nie en verstaan nie, want hulle oë is toegesmeer, sodat hulle nie sien nie, hulle harte, sodat hulle nie verstaan nie;

19 en niemand neem dit ter harte nie, en daar is geen kennis of verstand om te sê nie: Die helfte daarvan het ek verbrand in die vuur, en ook het ek op die kole daarvan brood gebak; ek het vleis gebraai en geëet; en sal ek van die oorblyfsel daarvan 'n gruwel maak? Sal ek neerkniel voor 'n stuk hout?

20 Hy wat hom besig hou met as, 'n bedroë hart het hom verlei; sodat hy sy siel nie kan red, of kan sê nie: Is daar geen leuen in my regterhand nie?

21 Dink aan hierdie dinge, o Jakob en Israel! Want jy is my kneg; Ek het jou geformeer; jy is my kneg, Israel! Jy sal deur My nie vergeet word nie.

22 Ek delg jou oortredinge uit soos 'n newel en jou sondes soos 'n wolk; keer terug na My, want Ek het jou verlos.

23 Jubel, o hemele, want die Here het dit gedoen. Juig, dieptes van die aarde! Breek uit in gejubel, o berge, bosse en al die bome daarin! Want die Here het Jakob verlos, en Hy sal Homself verheerlik aan Israel.

Kores die gesalfde van die Here.

24 SO sê die Here, jou Verlosser, en Hy wat jou geformeer het van die moederskoot af: Ek is die Here wat alles volbring, wat die hemel uitspan, Ek alleen, en wat die aarde uitsprei — wie was met My? —

25 wat die tekens van die leuenprofete vernietig en die waarsêers tot dwase maak; wat die wyse agteruit laat wyk en hulle kennis domheid maak;

26 wat die woord van sy kneg vervul en die voorsegging van sy boodskappers volbring; wat van Jerusalem sê: Dit moet bewoon word; en van die stede van Juda: Hulle moet herbou word, en Ek sal sy puinhope oprig;

27 wat vir die diepte sê: Verdroog! en jou riviere sal Ek laat verdroog;

28 wat van Kores sê: Hy is my herder, en hy sal alles volbring wat My behaag deurdat hy van Jerusalem sê: Dit moet gebou word, en die tempel moet gegrond word.