Ihāia 29

Te Whakapaenga o Hiruhārama

1 Auē te mate mō Ariere, mō Ariere,

mō te pā i noho ai a Rāwiri!

Tāpiritia iho tētahi tau ki tētahi tau;

mahia ngā hākari i ngā wā e rite ai.

2 Hei reira raru ai i ahau a Ariere,

ā, ka pōuri, ka tangi;

ā, ka rite ia ki ahau ānō ko Ariere.

3 Ka nohoia atu anō koe e ahau, ā karapoi noa;

ka whakapaea koe ki te parepare,

ka ara anō i ahau he taiepa hei tatau ki a koe.

4 Ā, ka whakahokia iho koe, ka kōrero ake i te whenua;

ka iti anō tāu kupu i roto i te puehu;

ka rite tōu reo ki tō te tangata i te atua māori,

he mea puta ake i te whenua,

ka kohimu ake tāu kupu i roto i te puehu.

5 Ko te huihuinga ia o ōu hoariri ka rite ki te puehu ririki,

ā, ko te huihuinga o te hunga nanakia ki te pāpapa e rere atu ana.

Āe rā, ka hemorere tonu,

6 ka pā tā Ihowā o ngā mano ki a ia,

he whatitiri, he rū, he reo nui,

he tūkauati, he tūpuhi, he mura ahi e kā ana.

7 Ā, ka rite ki te moe, ki te rekanga kanohi o te pō

ngā iwi maha katoa e whawhai ana ki Ariere,

arā te hunga katoa e ngangare ana ki a ia, ki tōna pā kaha,

e whakatupu kino ana hoki i a ia.

8 Ka rite anō ki te tangata matekai e moe ana, nā, kei te kai ia;

heoi, kei te ohonga ake, e takoto kau ana tōna wairua;

ka rite hoki ki te tangata matewai e moe ana, nā, kei te inu ia;

te ohonga ake, kāhore he kaha, kei te hiahia anō tōna wairua;

ko te rite tērā o te hui o ngā iwi katoa

e whawhai ana ki Maunga Hiona.

9 E tū koutou, e mīharo;

e hari, ā, ka matapō;

e haurangi ana rātou, ehara ia i te wāina;

e hūrori ana, engari ehara i te wai kaha.

10 Nō te mea kua ringihia e Ihowā te wairua o te moe

au tonu ki runga ki a koutou,

kua oti anō i a ia te whakamoe ō koutou kanohi, ngā poropiti;

ko ō koutou rangatira, ko ngā matakite,

kua taupokina e ia.

11 Ā, ka rite ki a koutou te kitenga katoa ki ngā kupu o tētahi pukapuka i hīritia, e hoatu ana e ngā tāngata ki tētahi tangata mātau ki te kōrero pukapuka, ka mea atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei", ā, ka mea mai ia, "E kore e taea e ahau, e hīri nā hoki." 12 Nā, ka hoatu taua pukapuka ki te mea kāhore nei e mātau ki te kōrero pukapuka; nā, ko te kīanga atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei," anō rā ko ia, "Kāhore ahau e mātau ki te kōrero."

13 Nā, ka mea te Ariki:

"I te mea e whakatata ana mai te iwi nei ki ahau,

ā, e whakahōnore ana i ahau ki tō rātou māngai,

ki ō rātou ngutu, otiia e matara noa atu ana i ahau ō rātou ngākau,

ā, ko tō rātou wehi ki ahau

he mea whakaako e tā te tangata tohutohu.

14 Nā, ka tahuri ahau ki te mahi i tētahi mahi whakamīharo

ki waenganui i tēnei iwi,

he mahi whakamīharo rawa, he mīharo whakaharahara;

ka whakamōtītia hoki ngā whakaaro o ō rātou mea whakaaro nui,

ka ngaro te mātauranga o ō rātou mea mōhio."

15 Auē te mate mō te hunga e whai ana i te wāhi hōhonu,

kia ngaro ai tō rātou whakaaro i a Ihowā;

ā, kei te pōuri ā rātou mahi, e mea ana hoki,

"Ko wai e kite ana i a tātou?

Ko wai e mātau ana ki a tātou?"

16 Tā koutou whakaputa kē!

E kīia rānei te kaihanga rīhi he rite ki te paru?

E kī ake rānei te mea i hangā ki tōna kaihanga,

"Kīhai ahau i hangā e ia"?

E mea ake rānei te mea i mahia ki tōna kaimahi,

"Kāhore ōna mātauranga"?

He Tūmanako i te Wā Muri

17 He teka rānei he iti rawa nei te takiwā,

ā, ka puta kē a Repanōna hei māra whai hua,

ā, ka kīia te māra whai hua hei ngahere?

18 I taua rā ka rongo ngā turi

i ngā kupu o te pukapuka,

ka kite anō ngā kanohi o ngā matapō

i roto i te kākarauri, i te pōuri.

19 Ka neke ake anō te hari o te hunga māhaki ki a Ihowā,

ka koa anō ngā tāngata rawakore ki te Mea Tapu o Īharaira.

20 Kua mōtī hoki te tangata nanakia;

ā, ko te tangata whakahī, kua poto;

kua hātepea atu anō te hunga katoa i whanga ki te kino –

21 e whakatau hē nei ki te tangata e kōrero ana,

e whakatakoto rore nei mō te kairiri o te hē i te kūwaha;

ā, kāhore he rawa i whakapeaua kētia ai e rātou te tangata tika.

22 Nā, ko te kupu tēnei a Ihowā, nāna nei a Āperahama i hoko, mō te whare o Hākopa:

"E kore a Hākopa e whakamā āianei,

e kore anō e kōmā tōna mata āianei.

23 Engari, kia kite ia i āna tamariki,

i te mahi a ōku ringa, i roto i a ia,

ka whakatapua e rātou tōku ingoa;

āe rā, ka whakatapua anō e rātou te Mea Tapu o Hākopa,

ā, ka wehi ki te Atua o Īharaira.

24 Ka mōhiotia anō te mātauranga e ngā wairua kotiti kē,

ā, ka ako te hunga amuamu ki te kupu mōhio."

Die wonderbare weë van God met Jerusalem.

1 WEE Áriël, Áriël, stad waar Dawid laer opgeslaan het! Voeg jaar by jaar; laat die feeste hulle kringloop volbring —

2 dan sal Ek Áriël benoud maak, en daar sal geklaag en geklag wees, en dit sal vir My soos Áriël wees.

3 En Ek sal in 'n kring teen jou laer opslaan en jou met wagposte beleër en skanse teen jou oprig.

4 Dan sal jy diep uit die grond spreek, en op dowwe toon sal jou woord uit die stof voortkom; en jou stem sal uit die grond opkom soos dié van die gees van 'n afgestorwene, en uit die stof sal jou woord piep.

5 Maar die menigte van jou vyande sal word soos dun stof, en die menigte van die tiranne soos kaf wat wegwaai; en dit sal heeltemal onverwags gebeur.

6 Vanweë die Here van die leërskare sal jy in genade besoek word, met donder en aardbewing en groot gedruis, wind en storm en die vlam van 'n verterende vuur.

7 En soos 'n droom, 'n naggesig, sal die menigte van al die nasies wees wat oorlog toe trek teen Áriël, ja, almal wat teen hom oorlog toe trek en teen sy bergvesting en hom benoud maak.

8 En soos 'n hongerige droom dat hy eet, maar hy word wakker en — sy siel is leeg; en soos 'n dorstige droom dat hy drink, maar hy word wakker en — hy is moeg en sy siel versmag: só sal die menigte van al die nasies wees wat oorlog toe trek teen die berg Sion.

9 Vertoef, en verwonder julle! Wees blind en verblind! Hulle is dronk, maar nie van wyn nie; hulle waggel, maar nie van sterk drank nie.

10 Want die Here het oor julle uitgegiet 'n gees van diepe slaap, en Hy het julle oë — die profete — toegesluit en julle hoofde — die sieners — toegebind.

11 So het dan die gesig van al hierdie dinge vir julle geword soos die woorde van 'n verseëlde boek wat hulle gee aan iemand wat kan lees, met die woorde: Lees dit tog! Maar hy sê: Ek kan nie, want dit is verseël.

12 Of hulle gee die boek aan iemand wat nie kan lees nie, met die woorde: Lees dit tog! Maar hy sê: Ek kan nie lees nie.

13 En die Here het gesê: Omdat hierdie volk nader kom met hulle mond en My eer met hulle lippe, terwyl hulle hul hart ver van My hou, sodat hulle vrees vir My 'n aangeleerde mensegebod is,

14 daarom sal Ek voortgaan om wonderlik te handel met hierdie volk, wonderlik en wonderbaar; en die wysheid van hulle wyse manne sal vergaan, en die verstand van hulle verstandige mense sal wegskuil.

15 Wee hulle wat planne diep verberg vir die Here, wie se werk in duisternis plaasvind; en hulle sê: Wie sien ons en wie ken ons?

16 o Julle verkeerdheid! Of moet die pottebakker beskou word as klei, dat die maaksel van sy maker kan sê: Hy het my nie gemaak nie, en die vormsel van sy vormer kan sê: Hy het geen verstand nie?

17 Sal dit nie nog 'n baie kort rukkie duur dat die Líbanon in 'n vrugteboord verander word, en die vrugteboord vir 'n bos gereken word nie?

18 En in dié dag sal die dowes Skrifwoorde hoor, en uit donkerheid en duisternis sal die oë van die blindes sien.

19 En die ootmoediges sal vreugde op vreugde smaak in die Here, en die behoeftiges onder die mense sal juig in die Heilige van Israel.

20 Want gedaan is dit met die tiran, en klaar is dit met die spotter, en uitgeroei is almal wat op ongeregtigheid bedag is —

21 hulle wat 'n mens as sondaar brandmerk ter wille van 'n woord, en strikke span vir hom wat vir die reg opkom in die poort, en die regverdige met nietige voorwendsels wegstoot.

22 Daarom, so sê die Here tot die huis van Jakob, Hy wat Abraham verlos het: Jakob sal nou nie meer beskaamd staan nie, en nou sal sy aangesig nie meer bleek word nie;

23 want as hy, as sy kinders die werk van my hande in sy midde sien, sal hulle my Naam heilig; ja, hulle sal die Heilige van Jakob heilig en vir die God van Israel met ontsag vervul wees;

24 en hulle wat dwalende van gees is, sal insig verkry, en die murmureerders sal lering aanneem.