Ihāia 2

Te Rangimārie Mutungakore

1 Ko te kupu i kitea e Ihāia tama a Āmoho mō Hūrā rāua ko Hiruhārama.

2 Nā tēnei ake, kei ngā rā whakamutunga,

ka whakapūmautia te maunga

i tō Ihowā whare ki te tihi o ngā maunga,

ka whakanekehia ake anō ki runga i ngā pukepuke;

ā, ka rere ngā iwi katoa ki reira.

3 Ka haere hoki ngā iwi maha, ka mea,

"Haere mai, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,

ki te whare o te Atua o Hākopa;

ka whakaakona tātou e ia ki āna ara,

ka haere hoki tātou i āna huarahi."

Nō te mea ka puta mai te ture i Hiona,

me te kupu a Ihowā i Hiruhārama.

4 Ka whakarite hoki ia i ngā whakawā a ngā iwi,

ka rīria anō e ia ngā iwi maha;

nā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,

ā rātou tao hei mea tapahi manga.

E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,

mutu pū tā rātou ako ki te whawhai.

5 E te whare o Hākopa, haere mai,

tēnā tātou ka haere i tō Ihowā mārama!

Ka Kīia te Whakawātanga ki te Whakahīhī

6 Kua whakarērea nei e koe tāu iwi,

te whare o Hākopa.

Nō te mea kei te kī rātou i ngā tikanga mai nō te rāwhiti,

ā, he tohunga māori rātou, he pērā me ngā Pirihitini,

e papaki ringa ana hoki rātou me ngā tamariki a rau o iwi.

7 Kī tonu hoki tō rātou whenua i te hiriwa, i te kōura,

ā, kāhore he mutunga o ō rātou taonga;

kapi tonu hoki tō rātou whenua i te hōiho,

ā, kāhore he mutunga o ō rātou hāriata.

8 Ko tō rātou whenua kī tonu i te whakapakoko;

e koropiko ana rātou ki te mahi a ō rātou ringa,

ki tā ō rātou maihao i hanga ai.

9 Ā, e whakapikoa ana te tangata ware,

e whakaititia ana te tangata nui –

mō reira kaua rātou e tohungia.

10 E tomo ki roto ki te kāmaka,

e huna ki roto ki te puehu,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui.

11 Ka whakaititia ngā kanohi whakapehapeha o te tangata,

ka whakapikoa iho anō hoki te whakakake o ngā tāngata,

ā, ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.

12 Nō te mea ka tae iho he rā nō Ihowā o ngā mano

ki te hunga whakapehapeha, ki te hunga whakakake katoa,

ki te hunga katoa kua neke ake, ā, ka whakaititia iho;

13 ki ngā hīta katoa anō o Repanōna

kua tiketike, kua neke ake,

ki ngā oki katoa anō o Pahana;

14 ki ngā maunga tiketike katoa,

ki ngā pukepuke katoa kua pūrero ki runga;

15 ki ngā pourewa tiketike katoa,

ki ngā taiepa kaha katoa anō hoki;

16 ki ngā kaipuke katoa o Tarahihi,

ki ngā whakaahua katoa e minaminatia ana.

17 Ā, e whakapikoa iho tō te tangata whakapehapeha,

e whakaititia iho ana anō hoki te whakakake o ngā tāngata,

ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.

18 Ā, ka ngaro whakarere ngā whakapakoko.

19 Ā, ka haere ngā tāngata ki ngā ana o ngā kāmaka,

ki ngā rua o te whenua,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui,

ina whakatika ia ki te rure kaha i te whenua.

20 Ā taua rā ka ākiritia atu e te tangata

āna whakapakoko hiriwa me āna whakapakoko kōura

i hangā e rātou hei koropikotanga māna,

ki ngā kiore, ki ngā pekapeka;

21 haere ai ki ngā ana o ngā kōhatu,

ki ngā kapiti o ngā kāmaka,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui,

ina whakatika ia ki te rurerure i te whenua.

22 Kāti tā koutou mea ki te tangata

kei ōna pongaponga nei tōna manawa;

kia pēhea hoki te whakaaro ki a ia?

Deur strafgerig tot verheerliking.

1 DIE woord wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem.

2 En aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die Here vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en al die nasies sal daarheen toestroom.

3 En baie volke sal heengaan en sê: Kom laat ons optrek na die berg van die Here, na die huis van die God van Jakob, dat Hy ons sy weë kan leer en ons in sy paaie kan wandel. Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die Here uit Jerusalem.

4 En Hy sal oordeel tussen die nasies en regspreek oor baie volke; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie.

5 Kom, huis van Jakob, en laat ons wandel in die lig van die Here!

6 Want U het u volk verwerp, die huis van Jakob, omdat hulle vol is van wat die Ooste aanbied, en van goëlaars soos die Filistyne, en met die kinders van vreemdes dryf hulle handel.

7 En hulle land is vol silwer en goud, en daar is geen end aan hulle skatte nie; en hulle land is vol perde, en daar is geen end aan hulle strydwaens nie.

8 Ook is hulle land vol afgode; voor die werk van hul hande buig hulle hul neer, voor wat hulle vingers gemaak het.

9 So moet dan die mens neergebuig en die man verneder word; en U moet hulle dit nie vergewe nie.

10 Gaan in die rots en steek jou weg in die grond vanweë die skrik van die Here en om die heerlikheid van sy majesteit ontwil.

11 Die hoë oë van die mense sal verneder word, en die hoogheid van die manne neergebuig word; en die Here alleen sal in dié dag verhewe wees.

12 Want 'n dag is daar vir die Here van die leërskare oor al wat trots en hoog is, en oor al wat verhewe is, sodat dit verneder kan word;

13 en oor al die hoë en verhewe seders van die Líbanon en oor al die eikebome van Basan;

14 en oor al die hoë berge en oor al die verhewe heuwels;

15 en oor al die hoë torings en oor al die versterkte mure;

16 en oor al die skepe van Tarsis en oor al die kosbare pronkstukke.

17 Dan sal die hoogheid van die mense neergebuig en die trotsheid van die manne verneder word; en die Here alleen sal in dié dag verhewe wees.

18 En die afgode sal geheel en al verdwyn.

19 En hulle sal gaan in die spelonke van die rotse en in die gate van die grond vanweë die skrik van die Here en om die heerlikheid van sy majesteit ontwil, as Hy Hom gereed maak om die aarde te verskrik.

20 In dié dag sal die mens sy silwerafgode en sy goue afgode wat hy vir hom gemaak het om voor neer te buig, weggooi vir die molle en die vlermuise;

21 om te gaan in die skeure van die rotse en in die klowe van die kranse vanweë die skrik van die Here en om die heerlikheid van sy majesteit ontwil, as Hy Hom gereed maak om die aarde te verskrik.

22 Laat staan tog die mens wie se asem in sy neus is; want hoe min is hy werd!