Ihāia 42

Te Pononga, he Mārama ki ngā Iwi

1 "Nanā, tāku pononga e tautokona ake nei e ahau,

tāku i whiriwhiri ai, āhuareka tonu tōku ngākau ki a ia;

ka waiho e ahau tōku wairua ki runga ki a ia;

māna e whakapuaki te whakawā ki ngā tauiwi.

2 E kore ia e hāmama, e kore anō tōna reo e ara,

e kore e rangona i te ara.

3 Ko te kākaho kōpē e kore e whatia porokeretia e ia;

e kore hoki te muka whakapaowa e tineia e ia;

ka whakapuakina e ia te whakawā i runga i te pono.

4 E kore ia e ngoikore, e kore e ngākaukore,

kia takoto rā anō i a ia te whakawā ki te whenua;

ka tatari anō ngā motu ki tāna ture."

5 Ko te kupu tēnei a te Atua, a Ihowā,

nāna nei ngā rangi i hanga, i hora;

nāna nei i takoto ai te whenua me ngā mea anō e puta mai ana i reira;

nāna nei i hōmai he manawa ki ō reira tāngata,

me te wairua anō ki te hunga e hāereere ana i reira:

6 "He mea karanga koe nāku, nā Ihowā,

i runga i te tika, māku anō tōu ringa e pupuri,

māku koe e tiaki, ka hoatu anō koe e ahau hei kawenata ki te iwi,

hei mārama mō ngā tauiwi;

7 hei whakatitiro i ngā kanohi matapō,

hei whakaputa mai i ngā herehere i roto i te whare e tūtaki tonu ana,

i te hunga e noho ana i te pōuri, i roto i te whare herehere.

8 "Ko Ihowā ahau; ko tōku ingoa tēnā;

e kore anō e tukua e ahau tōku korōria ki tētahi atu,

tōku whakamoemiti ki te whakapakoko.

9 Nanā, kua puta mai ngā mea ō mua,

he mea hou ēnei e whakaaturia nei e ahau;

i te mea kāhore anō kia pihi noa

ka kōrerotia nei e ahau ki a koutou."

He Waiata Whakamoemiti

10 Waiatatia ki a Ihowā he waiata hou,

me te whakamoemiti ki a ia i te pito o te whenua,

e te hunga e haere ana ki raro,

ki te moana, e ō reira tini mea, e ngā motu,

e ngā tāngata e noho ana i reira.

11 Nō reira kia nui te reo o te koraha, o ngā pā anō o reira,

o ngā kāinga, e nohoia ana e Kerara;

kia waiata ngā tāngata o Hera,

kia hāmama rātou i runga i te tihi o ngā maunga.

12 Kia whakakorōriatia a Ihowā e rātou,

kia kauwhautia te whakamoemiti ki a ia i ngā motu.

13 Ka puta mai a Ihowā, ko te āhua kei tō te tangata mārohirohi;

ka whakaoho i te hae ka pērā i te tangata whawhai;

ka karanga, āe rā, ka hāmama;

ka kaha noa atu i ōna hoariri.

14 "Ka roa nei tāku whakamorokitanga,

i whakarongo puku ahau, whakakoromaki tonu;

kātahi nei ahau ka auē, ka pērā me te wahine e whānau ana;

ka whakahotu ahau, ka kahekahe ngātahi.

15 Ka whakaururuatia e ahau ngā maunga me ngā pukepuke,

ka maroke i ahau ngā otaota katoa o reira;

ka meinga ngā awa hei motu,

ka maroke anō i ahau ngā hārotoroto.

16 Ka kawea anō e ahau ngā matapō mā te ara kīhai nei rātou i mōhio;

ka meinga te pōuri hei mārama ki tō rātou aroaro,

me ngā wāhi kōpikopiko kia tika.

Ka meatia ēnei mea e ahau ki a rātou,

e kore anō ahau e whakarere i a rātou.

17 Ka hoki rātou ki muri, nui atu tō rātou whakamā,

tō te hunga e whakawhirinaki ana ki ngā whakapakoko,

e mea ana ki te mea whakarewa,

‘Ko koutou ō mātou atua.’

18 "Whakarongo, e ngā turi;

titiro, e ngā matapō, kia kite ai koutou!

19 Ko wai atu te matapō? Ko tāku pononga nei anake;

ko wai te turi hei rite mō tāku pononga i ungā nei e ahau?

Ko wai te matapō hei rite mō te tangata e mau nei tana rongo ki ahau?

Ko wai te matapō hei rite mō tā Ihowā pononga?

20 He maha ngā mea e kitea ana e koe, heoi kāhore e mahara;

e puare ana ōna taringa, heoi kāhore e rongo."

Te Whakakeke a Īharaira

21 Pai tonu mai a Ihowā, he whakaaro ki tōna tika;

ka whakanuia e ia te ture, ka whakahōnoretia.

22 Ko tēnei iwi ia he pāhuatanga, he taonga pārau;

he mea māhanga rātou katoa i roto i ngā rua,

ngaro tonu i roto i te whare herehere,

hei pāhuatanga rātou, kāhore hoki he kaiwhakaora;

hei taonga pārau; kāhore hoki he tangata e kī ana, "Whakahokia!"

23 Ko wai i roto i a koutou e whai taringa ki tēnei?

Ko wai e mahara mai, e whakarongo mai, mō ngā wā hoki ō muri?

24 Nā wai a Hākopa i tuku hei taonga pārau,

a Īharaira hoki hei meatanga mā ngā kaipāhua?

He teka ianei nā Ihowā?

Kua hara nei hoki tātou ki a ia,

kīhai hoki rātou i pai kia haere i āna ara,

kīhai i whakarongo ki tāna ture.

25 Nā reira ringihia ana e ia te āritarita o tōna riri ki a ia,

me te pakanga kaha;

wera ana ia i tētahi taha, i tētahi taha, tē mōhio ia;

tahuna ana ia, heoi kīhai tōna ngākau i mahara.

Die Kneg van die Here.

1 DAAR is my Kneg wat Ek ondersteun, my Uitverkorene in wie my siel 'n welbehae het. Ek het my Gees op Hom gelê; Hy sal die reg na die nasies uitbring.

2 Hy sal nie skreeu of uitroep of sy stem op die straat laat hoor nie.

3 Die geknakte riet sal Hy nie verbreek en die dowwe lamppit nie uitblus nie; met getrouheid sal Hy die reg uitbring.

4 Hy sal nie dof brand of geknak word, totdat Hy die reg op aarde gegrond het nie; en die eilande wag op sy leer.

5 So sê God, die Here, wat die hemele geskape en hulle uitgesprei het, die aarde uitgespan het saam met wat daaruit voortkom, wat aan die aardbewoners die asem gee en die gees aan wie daarop wandel:

6 Ek, die Here, het U geroep in geregtigheid, en Ek vat u hand en behoed U en gee U as 'n verbond van die volk, as 'n lig van die nasies,

7 om blinde oë te open; om gevangenes uit die kerker uit te lei, uit die gevangenis diegene wat in die duisternis sit.

Die Here trek uit om sy volk te verlos.

8 EK is die Here, dit is my Naam; en my eer sal Ek aan geen ander gee, of ook my lof aan die gesnede beelde nie.

9 Kyk, die vorige dinge het gekom, en nuwe dinge verkondig Ek; voordat hulle uitspruit, laat Ek julle dit hoor.

10 Sing tot eer van die Here 'n nuwe lied, sy lof van die einde van die aarde af — julle wat op die see vaar, en alles wat daarin is, eilande en bewoners daarvan.

11 Laat die woestyn en sy stede uitroep, die dorpe waar Kedar woon! Laat die rotsbewoners jubel, van die top van die berge af skreeu!

12 Laat hulle aan die Here die eer gee en sy lof in die eilande verkondig!

13 Die Here sal uittrek soos 'n held; Hy sal die ywer opwek soos 'n krygsman; Hy sal die strydkreet aanhef, ja uitskreeu, teen sy vyande Hom as held openbaar.

14 Ek het baie lank geswyg, My stil gehou, My bedwing. Ek sal uitskreeu soos een wat baar, Ek sal hard asemhaal en hyg tegelykertyd.

15 Ek sal berge en heuwels woes maak en al hulle plante laat verdroog; en Ek sal riviere tot eilande maak en waterplasse laat opdroog.

16 En Ek sal blindes lei op 'n weg wat hulle nie ken nie, hulle laat loop op paaie wat vir hulle onbekend is; Ek sal die duisternis lig maak voor hulle uit en die hobbelagtige plekke gelyktes. Dit is die dinge wat Ek doen en nie nalaat nie.

17 Maar die wat op gesnede beelde vertrou, wat aan gegote beelde sê: Julle is ons gode — dié sal agteruitwyk, diep beskaamd staan.

'n Sondige volk en 'n genadige God.

18 HOOR, julle dowes, en kyk, julle blindes, om te kan sien.

19 Wie is blind buiten my kneg en doof soos my boodskapper wat Ek stuur? Wie is blind soos die vertroude vriend, en blind soos die kneg van die Here?

20 Jy het wel baie dinge gesien, maar daar geen ag op gegee nie; die ore oop gehad, maar jy hoor nie.

21 Dit het die Here behaag ter wille van sy geregtigheid om die onderwysing groot en heerlik te maak.

22 En tog is dit 'n beroofde en geplunderde volk; hulle is almal gebonde in kerkers, verborge in gevangenisse; hulle het 'n buit geword sonder dat iemand red, 'n plundering sonder dat iemand sê: Gee terug!

23 Wie onder julle luister na hierdie dinge? Wie merk op, hoor dit ook vir die toekoms?

24 Wie het Jakob oorgegee as 'n plundering en Israel aan die berowers? Is dit nie die Here teen wie ons gesondig het nie? En hulle wou in sy weë nie wandel nie en het na sy wet nie geluister nie.

25 Daarom het Hy oor hulle uitgestort die gloed van sy toorn en die geweld van die oorlog; en dit het hulle rondom aan die brand gesteek, maar hulle het dit nie bemerk nie; en dit het hulle gebrand, maar hulle het dit nie ter harte geneem nie.