Ekoruhe 4

Tā Te Atua Whakaruhi Tohu Mīharo i a Mohi

1 Ā, ka whakahoki a Mohi, ka mea, "Nā, e kore rātou e whakapono ki ahau, e kore hoki e whakarongo ki tōku reo; e mea hoki rātou, ‘Kāhore a Ihowā i puta mai ki a koe.’ "

2 Ā, ka mea a Ihowā ki a ia, "He aha tēnā i tōu ringa?"

Ā, ka mea ia, "He tokotoko."

3 Nā, ka mea ia, "Makā atu ki te whenua." Nā, makā ana e ia ki te whenua, nā, he nākahi! Ko te tino rerenga o Mohi i tōna aroaro. 4 Ka mea anō a Ihowā ki a Mohi, "Totoro atu tōu ringa, hopukia i te hiku" – ko te toronga atu o tōna ringaringa, hopukina iho, nā, kua tokotoko anō ki tōna ringa – 5 "kia whakapono ai rātou kua puta ki a koe a Ihowā, te Atua o ō rātou mātua, te Atua o Āperahama, te Atua o Īhaka, te Atua o Hākopa."

6 I mea anō a Ihowā ki a ia, "Tēnā, kuhua tōu ringa ki tōu uma." Ā, kuhua ana e ia tōna ringa ki tōna uma; te unuhanga anō, nā, kua repera tōna ringa, kua rite ki te hukarere.

7 I mea anō ia, "Whakahokia anō tōu ringa ki tōu uma" – ā, whakahokia ana anō e ia tōna ringa ki tōna uma; ā, nō te unuhanga i tōna uma, nā, kua hoki, kua rite ki tōna kiri anō – 8 "Ā, ki te kore rātou e whakapono ki a koe, ki te kore e whakarongo ki te reo o te tohu tuatahi, nā, ka whakapono rātou ki te reo o tō muri tohu. 9 Ā, ki te kore anō rātou e whakapono ki ēnei tohu e rua, ki te kore e whakarongo ki tōu reo, utuhia e koe ki te wai o te awa, ka riringi ki te oneone maroke; ā, ko te wai e utuhia e koe i te awa, hei toto ki runga ki te whenua maroke."

10 Nā, ka kī a Mohi ki a Ihowā, "E tōku Ariki, ehara ahau i te pūkōrero, i mua, i muri rānei i tāu kōrerotanga ki tāu pononga; he reo ngoikore hoki tōku, he arero paremo."

11 Nā, ka mea a Ihowā ki a ia, "Nā wai i hanga te māngai o te tangata? Nā wai hoki i mea kia wahangū, kia turi, kia titiro rānei, kia matapō rānei? Ehara koia i ahau, i a Ihowā? 12 Nā, haere, ā, hei tōu waha ahau, ako ai i a koe ki tāu e kōrero ai."

13 Nā, ka mea ia, "E tōku Ariki, māu rā e unga tāu e unga ai."

14 Nā, ka mura te riri a Ihowā ki a Mohi; ka mea ia, "Ehara ianei a Ārona Rīwaiti i te tuakana nōu? E mātau ana ahau he pūkōrero ia. Ina hoki, nā, e haere mai nei ia ki te whakatau i a koe; ā, ka kite i a koe, ka koa tōna ngākau. 15 Ā, māu e kōrero ki a ia, e hoatu ngā kupu ki tōna waha; ā, hei tōu māngai ahau, hei tōna māngai hoki, whakaako ai i a kōrua ki tā kōrua e mea ai. 16 Ā, ko ia hei kaikōrero māu ki te iwi; ā, ko ia, inā, ka ai ia hei māngai mōu, ko koe hoki hei Atua ki a ia. 17 Maua atu anō tēnei tokotoko i tōu ringa, e mea ai koe i ngā tohu."

Ka Hoki mai a Mohi ki Īhipa

18 Nā, haere ana a Mohi, hoki ana ki a Ietoro, ki tōna hungawai, ā, ka mea ki a ia, "Tukua ahau kia haere, kia hoki ki ōku tuākana i Īhipa, kia kite kei te ora anō rānei rātou."

Ā, ka mea a Ietoro ki a Mohi, "Haere i runga i te pai."

19 I mea anō a Ihowā ki a Mohi i Miriana, "Haere, e hoki ki Īhipa; kua mate katoa hoki ngā tāngata i whai i a koe kia patua." 20 Nā, ka mau a Mohi ki tāna wahine rātou ko āna tama, ā, whakanohoia ana ki runga ki te kāihe, ā, hoki ana ki te whenua o Īhipa; i tango anō a Mohi i te tokotoko a te Atua ki tōna ringa.

21 I mea anō a Ihowā ki a Mohi, "E haere koe, e hoki ki Īhipa, kia mahara kia meatia ki te aroaro o Parao ēnā merekara katoa kua hoatu nā e ahau ki tōu ringa. Otiia, māku e whakapakeke tōna ngākau, kia kore ai ia e tuku i te iwi. 22 Ā, ka mea koe ki a Parao, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ko Īharaira tāku tama, tāku mātāmua. 23 Ko tāku kupu anō tēnei ki a koe, "Tukua tāku tama kia mahi ki ahau." Ā, ki te kore koe e rongo ki te tuku i a ia, nā, ka patua e ahau tāu tama, tāu mātāmua.’ "

24 Ā, i a rātou i te whare tira i te ara, nā, pono pū a Ihowā ki a ia, ā, ka whai i a ia kia whakamatea. 25 Ā, ka tango a Hipora i tētahi kōhatu koi, ā, kotia iho te kiri matamata o tāna tama, nā, whakapākia ana e ia ki ōna waewae, ka mea, "He tāne toto koe ki ahau." 26 Heoi, ka tuku atu ia i a ia. I reira anō ka mea te wahine, "He tāne toto koe; mō te kotinga hoki."

27 Nā, ka mea a Ihowā ki a Ārona, "Haere ki te koraha, ki te whakatau i a Mohi." Ā, haere ana ia, ā, ka tūtaki ki a ia ki te maunga o te Atua, ka kihi i a ia. 28 Ā, kōrerotia ana e Mohi ki a Ārona ngā kupu katoa a Ihowā i unga nei i a ia, me ngā tohu katoa i ako ai ia ki a ia.

29 Nā, haere ana a Mohi rāua ko Ārona, ā, whakaminea ana ngā kaumātua katoa o ngā tama a Īharaira. 30 Nā, kōrerotia ana e Ārona ngā kupu katoa i kōrero ai a Ihowā ki a Mohi, mahia ana hoki e ia ngā tohu i te tirohanga a te iwi. 31 Ā, whakapono tonu te iwi; ā, ka rongo rātou kua tae mai a Ihowā ki ngā tama a Īharaira, kua titiro ki tō rātou whakawhiunga, ka tuohu rātou, ka koropiko.

1 TOE antwoord Moses en sê: Maar as hulle my nie glo en na my stem nie luister nie, maar sê: Die Here het nie aan jou verskyn nie?

2 Daarop vra die Here vir hom: Wat is daar in jou hand? En hy antwoord: 'n Staf.

3 En Hy sê: Gooi dit op die grond. Toe gooi hy dit op die grond, en dit het 'n slang geword; en Moses het daarvoor gevlug.

4 Toe sê die Here vir Moses: Steek jou hand uit en gryp dit aan die stert. Hierop het hy sy hand uitgesteek en dit gegryp, en dit het 'n staf in sy hand geword —

5 sodat hulle kan glo dat die Here, die God van hulle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob, aan jou verskyn het.

6 En die Here het verder vir hom gesê: Steek tog jou hand in jou boesem. En hy het sy hand in sy boesem gesteek; en toe hy dit uittrek, was sy hand melaats, soos sneeu!

7 En Hy sê: Steek jou hand weer in jou boesem. En hy het sy hand weer in sy boesem gesteek; en toe hy dit uit sy boesem uittrek, was dit weer soos sy ander vlees!

8 En as hulle jou nie glo en aan die eerste teken geen gehoor gee nie, dan sal hulle die laaste teken glo.

9 En as hulle ook hierdie twee tekens nie glo en na jou stem nie luister nie, neem dan van die Nyl se water en giet dit op die droë grond uit; dan sal die water wat jy uit die Nyl neem, op die droë grond bloed word.

10 Toe sê Moses aan die Here: Ag, Here, ek is nie 'n man van woorde nie — van gister of van eergister of vandat U met u kneg gespreek het nie; want ek is swaar van mond en swaar van tong.

11 En die Here antwoord hom: Wie het vir die mens die mond gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, die Here, nie?

12 Gaan dan nou heen, en Ek sal met jou mond wees en jou leer wat jy moet sê.

13 Maar hy sê: Ag, Here, stuur tog deur wie U wil stuur.

14 Toe ontvlam die toorn van die Here teen Moses, en Hy sê: Is jou broer Aäron, die Leviet, nie daar nie? Ek weet dat hý goed kan praat. En hy gaan ook al uit om jou te ontmoet, en as hy jou sien, sal hy bly wees in sy hart.

15 Jy moet dan met hom spreek en die woorde in sy mond lê. En Ék sal met jou mond en sy mond wees en julle leer wat julle moet doen.

16 En hy moet vir jou met die volk spreek, en dan sal hy vir jou 'n mond wees en jy vir hom 'n god wees.

17 Neem dan hierdie staf in jou hand waarmee jy die tekens moet doen.

Moses gaan terug na Egipte.

18 TOE gaan Moses weg en kom by sy skoonvader Jetro terug, en hy sê vir hom: Laat my tog trek en na my broers teruggaan wat in Egipte is, om te sien of hulle nog lewe. En Jetro sê vir Moses: Gaan in vrede.

19 Ook het die Here vir Moses in Mídian gesê: Gaan heen, keer terug na Egipte; want al die manne wat jou lewe gesoek het, is dood.

20 Moses neem toe sy vrou en sy seuns en laat hulle op 'n esel ry, terug na Egipteland. Moses het ook die staf van God in sy hand geneem.

21 En die Here sê vir Moses: Nou dat jy wegtrek om na Egipte terug te gaan, kyk dat jy al die wonders voor Farao doen wat Ek in jou mag gestel het. Maar Ék sal sy hart verhard, sodat hy die volk nie sal laat trek nie.

22 Dan moet jy vir Farao sê: So spreek die Here: My eersgebore seun is Israel.

23 Daarom beveel Ek jou: Laat my seun trek, dat hy My kan dien. Maar jy het geweier om hom te laat trek. Kyk, Ek sal jou eersgebore seun laat sterwe.

24 En op die pad in die herberg het die Here hom teëgekom en wou hom doodmaak.

25 Toe neem Sippóra 'n skerp klip en sny die voorhuid van haar seun af en gooi dit voor sy voete en sê: Waarlik, jy is vir my 'n bloedbruidegom!

26 En Hy het hom laat staan. Toe het sy gesê: Bloedbruidegom! — met die oog op die besnydenis.

27 Die Here het ook aan Aäron gesê: Loop Moses tegemoet in die woestyn. En hy het geloop en hom by die berg van God aangetref en hom gesoen.

28 Daarop vertel Moses aan Aäron al die woorde van die Here waarmee Hy hom gestuur het, en al die tekens wat Hy hom beveel het.

29 En Moses en Aäron het vertrek en al die oudstes van die kinders van Israel bymekaar laat kom;

30 en Aäron het al die woorde gespreek wat die Here aan Moses gesê het, en die tekens gedoen voor die oë van die volk.

31 En die volk het geglo. En toe hulle hoor dat die Here op die kinders van Israel ag gegee en hulle ellende aangesien het, het hulle in aanbidding neergebuig.