Ekoruhe 2

Te Whānautanga o Mohi

1 Nā, ka haere tētahi tangata o te whare o Rīwai, ka tango i tētahi tamāhine a Rīwai hei wahine. 2 Ā, ka hapū te wahine, ka whānau he tāne; ā, ka kitea he tamaiti pai, e toru ngā marama i hunā ai ia e ia. 3 Ā, tē āhei ia te huna tonu i a ia, ka tango ia i tētahi āka kākaho mōna, pani rawa ki te uku, ki te ware, ā, whaowhina ana te tamaiti ki roto; whakatakotoria iho ki roto ki ngā wīwī i te pareparenga o te awa. 4 Ā, tū ana i tawhiti tōna tuahine, kia kite e ahatia rānei ia.

5 Nā, ko te haerenga iho o te tamāhine a Parao ki te awa, ki te horoi; ko āna kōtiro hoki e haere ana i te taha o te awa. Ā, ka kite ia i te āka i roto i ngā wīwī, ka ngare i tāna kōtiro ki te tiki. 6 Ā, nō tāna hurahanga ake, ka kite i te tamaiti; nā, ka tangi te tamaiti. Ā, ka aroha ia ki a ia, ka mea, "Nō ngā tamariki a ngā Hiperu tēnei."

7 Kātahi ka mea tōna tuahine ki te tamāhine a Parao, "Kia haere ahau ki te karanga i tētahi wahine whakangote o ngā Hiperu ki a koe hei whakangote māu i te tamaiti?"

8 Ā, ka kī te tamāhine a Parao ki a ia, "Haere." Ā, haere ana te kōtiro, karanga ana i te whaea o te tamaiti. 9 Ā, ka mea te tamāhine a Parao ki a ia, "Tangohia te tamaiti nei, whakangotea māku, ā, māku e hoatu he utu ki a koe." Nā, tango ana te wahine i te tamaiti, ā, whakangotea ana e ia. 10 Ā, ka nui te tamaiti, ka kawea e ia ki te tamāhine a Parao, ā, ka waiho ia hei tama māna. Ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Mohi; i mea hoki, "Nō te mea i tōia ake ia e ahau i roto i te wai."

I Rere a Mohi ki Miriana

11 Ā, i aua rā, ka kaumātuatia a Mohi, nā, ka haere ki ōna tuākana, ka titiro hoki ki ā rātou kawenga; ā, ka kite ia i tētahi Īhipiana e patu ana i tētahi Hiperu, nō ōna tuākana. 12 Nā, ka tāhurihuri ia, ā, ka kite kāhore he tangata, patua iho te Īhipiana, ā, hunā iho ki te onepū. 13 Ā, ka haere ia i te rua o ngā rā, nā, tokorua ngā tāngata o ngā Hiperu e whawhai ana ki a rāua; ā, ka mea atu ia ki te tangata nāna te kino, "He aha koe i patu ai i tōu hoa?"

14 Nā, ka mea tērā, "Nā wai koe i kī hei rangatira, hei kaiwhakawā mō mātou? E mea ana koe ki te patu i ahau me koe i patu rā i te Īhipiana?" Ā, ka wehi a Mohi, ka mea, "Koia hoki, kua rangona tēnei mea." 15 Ā, ka rongo a Parao i taua mea, nā, ka whai kia patua a Mohi.

Otiia i rere a Mohi i te aroaro o Parao, ā, noho ana i te whenua o Miriana; nā, kua noho ia ki te puna. 16 Nā, tokowhitu ngā tamāhine a te tohunga o Miriana; ā, ka haere rātou, ka utuutu wai, ka whakakī i ngā waka, hei whakainu i ngā hipi a tō rātou pāpā. 17 Ā, ko te haerenga o ngā hēpara, kei te atiati i a rātou; ā, ka whakatika a Mohi ka araarai i a rātou, ka whakainu i ā rātou hipi. 18 Ā, ka tae rātou ki a Reuere, ki tō rātou pāpā, ka mea ia, "Nā te aha koutou i hohoro mai ai ināianei?"

19 Ā, ka mea rātou, "Nā tētahi Īhipiana i ora ai mātou i te ringa o ngā hēpara, nāna anō i utuutu he wai mā mātou, i whakainu hoki ngā hipi."

20 Nā, ka mea ia ki āna tamāhine, "Ā, kei hea ia? He aha taua tangata i whakarērea ai e koutou? Karangatia ki te kai taro."

21 Ā, i pai a Mohi ki te noho ki taua tangata; ā, ka hōmai e ia a Hipora, tāna tamāhine, ki a Mohi. 22 Ā, ka whānau ia, he tāne, ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Kerehoma; i mea hoki ia, "He manene ahau i te whenua kē."

23 Nā, i muri i ngā rā e maha ka mate te kīngi o Īhipa; ā, ka hotu te manawa o ngā tama a Īharaira i te whakamahinga. Ā, auē ana rātou; ā, ka puta ake tā rātou auē ki te Atua, nō rātou hoki e whakamahia ana. 24 Ā, ka rongo te Atua ki tā rātou tangi, ka mahara te Atua ki tāna kawenata ki a Āperahama, ki a Hākopa, ki a Īhaka. 25 Nā, ka titiro te Atua ki ngā tama a Īharaira, ā, ka mōhio te Atua ki a rātou.

Geboorte van Moses. Hy vlug na Mídian.

1 EN 'n man uit die huis van Levi het gegaan en 'n dogter van Levi geneem.

2 En die vrou het swanger geword en 'n seun gebaar. En toe sy sien dat hy mooi was, het sy hom drie maande lank weggesteek.

3 Maar toe sy hom nie langer verborge kon hou nie, het sy vir hom 'n mandjie van biesies geneem en dit met lymgrond en pik bestryk; en sy het die seuntjie daarin neergelê en dit in die riete aan die kant van die Nyl gesit.

4 En sy suster het op 'n afstand gaan staan om te wete te kom wat met hom sou gebeur.

5 En Farao se dogter het na die Nyl afgegaan om 'n bad te neem, terwyl haar diensmeisies aan die kant van die Nyl heen en weer geloop het. Toe sien sy die mandjie tussen die riete en stuur haar slavin en laat dit haal.

6 Nadat sy dit oopgemaak het, sien sy die kind, en kyk, dit was 'n seuntjie wat huil! En sy het hom jammer gekry en gesê: Dit is een van die kinders van die Hebreërs.

7 Toe sê sy suster aan die dogter van Farao: Sal ek vir u 'n pleegmoeder uit die Hebreeuse vroue gaan roep, dat sy vir u die seuntjie kan soog?

8 En Farao se dogter antwoord haar: Ja. En die jongmeisie het geloop en die seuntjie se moeder geroep.

9 Daarop sê Farao se dogter vir haar: Neem hierdie seuntjie en soog hom vir my, en ek sal jou loon gee. En die vrou het die seuntjie geneem en hom gesoog.

10 En toe die seuntjie groot geword het, bring sy hom na Farao se dogter; en hy het haar seun geword. En sy het hom Moses genoem en gesê: Ek het hom mos uit die water getrek.

11 En in dié dae toe Moses al groot was, het hy na sy broers uitgegaan en hulle harde arbeid aangesien. En hy het gesien hoe 'n Egiptiese man 'n Hebreeuse man, een uit sy broers, slaan.

12 En hy het hierheen en daarheen gekyk, en toe hy sien dat daar niemand was nie, het hy die Egiptenaar doodgeslaan en hom in die sand begrawe.

13 Die volgende dag het hy weer uitgegaan, en daar was twee Hebreeuse manne wat met mekaar veg. Hy vra toe vir die een wat ongelyk gehad het: Waarom slaan jy jou naaste?

14 En hy antwoord: Wie het jou as owerste en regter oor ons aangestel? Dink jy om my dood te slaan soos jy die Egiptenaar omgebring het? En Moses het gevrees en gesê: Waarlik, die saak het bekend geword!

15 En toe Farao van dié saak hoor, het hy probeer om Moses dood te maak. Maar Moses het van Farao af weggevlug en in die land Mídian gaan woon. En hy het by 'n put gesit.

16 En die priester van Mídian het sewe dogters gehad: dié het gekom om te put en die drinkbakke vol te maak om hulle vader se kleinvee te laat drink.

17 Maar die veewagters het gekom en hulle weggedrywe. Toe staan Moses op en help hulle en laat hulle vee drink.

18 En toe hulle by hul vader Réhuel kom, sê hy: Waarom kom julle vandag so gou?

19 En hulle antwoord: 'n Egiptiese man het ons uit die hand van die veewagters verlos; en hy het ook volop vir ons geput en die vee laat drink.

20 Daarop sê hy vir sy dogters: En waar is hy? Waarom het julle die man dan daar laat staan? Roep hom, dat hy brood kan eet.

21 En Moses het ingewillig om by die man te bly, en hy het aan Moses sy dogter Sippóra gegee.

22 En toe sy 'n seun baar, het hy hom Gersom genoem. Want hy het gesê: Ek het 'n vreemdeling in 'n vreemde land geword.

23 En in daardie lang tyd het die koning van Egipte gesterwe. En die kinders van Israel het gesug en geweeklaag vanweë die slawerny. En hulle geroep om hulp oor hulle slawerny het opgeklim tot God.

24 En God het hulle gekerm gehoor, en God het gedink aan sy verbond met Abraham, met Isak en met Jakob.

25 En God het die kinders van Israel aangesien, en God het hulle geken.