Ekoruhe 10

Ngā Māwhitiwhiti

1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Haere ki a Parao; kua whakapakeke hoki ahau i tōna ngākau, i te ngākau hoki o ōna tāngata, kia whakakite ai ahau i ēnei tohu āku ki tōna aroaro, 2 kia kōrero ai hoki koe ki ngā taringa o tāu tama, o te tama hoki a tāu tama, i tāku i mahi ai ki Īhipa, i āku tohu hoki i meatia e ahau i roto i a rātou – kia mōhio ai koutou ko Ihowā ahau."

3 Ā, haere ana a Mohi rāua ko Ārona ki a Parao, mea ana ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o ngā Hiperu, ‘Kia pēhea te roa ōu kāhore nei e ngohengohe ki tōku aroaro? Tukua tāku iwi kia haere, kia mahi ki ahau. 4 Ko tēnei, ka kore koe e rongo ki te tuku i tāku iwi, nanā, āpōpō ahau kawe mai ai i te māwhitiwhiti ki tōu rohe. 5 Ā, e kapi i a rātou te mata o te whenua, e kore anō e āhei te kite i te whenua; ā, e kai rātou i ngā toenga i mahue, i toe mā koutou i te whatu, e kai hoki rātou i ngā rākau katoa e tupu ana mā koutou i te māra. 6 Ā, e kī i a rātou ōu whare, me ngā whare o ōu tāngata katoa, me ngā whare o ngā Īhipiana katoa; he mea kīhai nei i kitea e ōu mātua, e ngā mātua rānei o ōu mātua, o te rā iho anō i noho ai rātou ki te whenua ā moroki noa nei.’ " Ā, tahuri ana ia, haere atu ana i a Parao.

7 Ā, ka mea ngā tāngata a Parao ki a ia, "Kia pēhea te roa o tēnei tangata ka waiho nei hei rore ki a tātou? Tukua ngā tāngata ki te mahi ki a Ihowā, ki tō rātou Atua. Kīanō koe i mōhio noa kua ngaro a Īhipa?"

8 Nā, ka whakahokia a Mohi rāua ko Ārona ki a Parao; ā, ka mea ia ki a rāua, "Haere, e mahi ki a Ihowā ki tō koutou Atua; ko wai mā oti e haere?"

9 Ā, ka mea a Mohi, "E haere rā mātou me ā mātou taitamariki, me ō mātou koroheke, me ā mātou tama, me ā mātou tamāhine, e haere me ā mātou hipi, me ā mātou kau; he hākari hoki tā mātou ki a Ihowā."

10 Nā, ka mea ia ki a rāua, "Kia pēnā te noho o Ihowā ki a koutou, me ahau ka tuku nei i a koutou me ā koutou pōtiki. Mā koutou e titiro; he kino hoki kei mua i a koutou. 11 Kāhore rā hoki! Haere e ngā tāne, e mahi ki a Ihowā; ko tā koutou hoki tēnā i whai nā." Ā, peia ana rāua i te aroaro o Parao.

12 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Totoro atu tōu ringaringa ki te whenua o Īhipa mō te māwhitiwhiti kia puta ki te whenua o Īhipa, ki te kai i ngā otaota katoa o te whenua, i ngā mea katoa i toe i te whatu."

13 Nā, ka toro atu te tokotoko a Mohi ki runga i te whenua o Īhipa, ā, kua puta he hau i a Ihowā, he marangai, ki te whenua, ā, pau katoa taua rangi, pau katoa taua pō; ā, huaki ake te ata, nā, kua kawea mai ngā māwhitiwhiti e te marangai. 14 Ā, puta ake ana te māwhitiwhiti ki te whenua katoa o Īhipa, ā, tau iho ki ngā rohe katoa o Īhipa, he nanakia rawa; kāhore he māwhitiwhiti ō mua atu hei rite mō ēnei, e kore anō hoki e rite ā muri ake nei. 15 Ngaro ana hoki i a rātou te mata o te whenua katoa, pōuri ana te whenua; ā, kainga ake e rātou ngā otaota katoa o te whenua, me ngā hua katoa o ngā rākau i toe i te whatu. Kīhai i mahue tētahi tupu o ngā rākau, o ngā otaota rānei o te māra, i te whenua katoa o Īhipa.

16 Nā, ka hohoro a Parao te karanga ki a Mohi rāua ko Ārona ka mea, "Kua hara ahau ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, ki a kōrua hoki. 17 Nā, whakarērea tōku hara, heoi rawa anō ko tō tēnei tāima, ā, īnoi ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, kia tangohia atu e ia ko tēnei mate anake i ahau."

18 Ā, mawehe ana ia i a Parao, īnoi ana ki a Ihowā. 19 Nā, whakatakā ana e Ihowā he hauāuru nui rawa, nāna i kāhaki atu ngā māwhitiwhiti, i whiu ki te Moana Whero; kīhai i toe tētahi māwhitiwhiti i ngā rohe katoa o Īhipa. 20 Otiia whakapakeke ana a Ihowā i te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i tuku i ngā tama a Īharaira.

He Pōuri Kerekere

21 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Totoro ake tōu ringaringa ki te rangi, kia whai pōuri ai ki te whenua o Īhipa, he pōuri e hakiri mai ana ki te ringa." 22 Nā, ka toro atu te ringa o Mohi ki te rangi, ā, kua pōuri kerekere i te whenua katoa o Īhipa, e toru ngā rā. 23 Kāhore tētahi i kite i tētahi, kīhai anō hoki i whakatika atu tētahi i tōna wāhi i ngā rā e toru. Tēnā ko ngā tama a Īharaira, mārama ana ō rātou nā nohoanga.

24 Nā, ka karanga a Parao ki a Mohi, ka mea, "Haere, e mahi ki a Ihowā, otiia me waiho ā koutou hipi me ā koutou kau. Ko ā koutou tamariki nonohi hoki me haere tahi i a koutou."

25 Ā, ka mea a Mohi, "Me hōmai anō e koe ki a mātou he patunga tapu, he tahunga tinana, hei mahinga mā mātou ki a Ihowā, ki tō mātou Atua. 26 Me haere anō ā mātou kararehe i a mātou; e kore tētahi maikuku e mahue. Ka tangohia hoki e mātou ētahi o ēnā hei mahinga ki a Ihowā, ki tō mātou Atua; e kore hoki mātou e mōhio ki tā mātou e mahi ai ki a Ihowā, kia tae rā anō ki reira."

27 Otiia whakapakeketia ana e Ihowā te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i pai ki te tuku i a rātou. 28 Nā, ka mea a Parao ki a ia, "Mawehe atu i ahau, kia tūpato kei kite koe i tōku kanohi ā muri ake nei; ko te rā hoki e kite ai koe i tōku kanohi, ka mate koe."

29 Anō rā ko Mohi, "Ka tika tāu kōrero, heoi anō tāku kitenga i tōu kanohi ki muri ake nei."

Agtste plaag: die sprinkane.

1 VERDER het die Here vir Moses gesê: Gaan na Farao toe, want Ék het sy hart verhard, ook die hart van sy dienaars, sodat Ek hierdie tekens van My onder hulle kan verrig,

2 en dat jy voor die ore van jou kind en jou kindskind kan vertel wat Ek Egipte aangedoen het, en my tekens wat Ek onder hulle gedoen het, dat julle kan weet dat Ek die Here is.

3 Toe gaan Moses en Aäron na Farao, en hulle sê vir hom: So spreek die Here, die God van die Hebreërs: Hoe lank weier jy om jou voor My te verootmoedig? Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.

4 Want as jy weier om my volk te laat trek, kyk, dan bring Ek môre sprinkane in jou grondgebied,

5 en hulle sal die oppervlakte van die land oordek, sodat 'n mens die land nie sal kan sien nie. En hulle sal die oorblyfsel afeet van wat gered is, wat vir julle van die hael oorgebly het; en al die bome wat vir julle uit die veld opgroei, sal hulle afeet.

6 En jou huise en die huise van al jou dienaars en die huise van al die Egiptenaars sal vol van hulle wees — soos jou vaders en die vaders van jou vaders nie gesien het van die dag af dat hulle op die aarde gewees het tot vandag toe nie. Daarop het hy omgedraai en van Farao af weggegaan.

7 Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons 'n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die Here hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie?

8 Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die Here julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan?

9 En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil 'n fees vir die Here hou.

10 Toe sê hy vir hulle: Mag die Here só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het 'n verkeerde ding voor oë.

11 Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die Here, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe.

12 Toe sê die Here vir Moses: Steek jou hand uit oor Egipteland vanweë die sprinkane, dat hulle opkom oor Egipteland en al die plante van die land opeet, alles wat die hael laat oorbly het.

13 En Moses het sy staf oor Egipteland uitgesteek, en die Here het 'n oostewind in die land gebring, daardie hele dag en die hele nag; toe dit môre word, het die oostewind die sprinkane aangevoer:

14 die sprinkane het opgekom oor die hele Egipteland en in die hele gebied van Egipte gaan sit, 'n baie groot menigte — tevore was daar so 'n sprinkaanswerm nie gewees nie, en daarna sal so iets nie weer voorkom nie.

15 En hulle het die oppervlakte van die hele land bedek, sodat die land swart was; en hulle het al die plante van die land opgeëet en al die vrugte van die bome wat die hael laat oorbly het — daar het geen groenigheid aan die bome of plante van die veld in die hele Egipteland oorgebly nie.

16 Toe het Farao gou vir Moses en Aäron laat roep en gesê: Ek het gesondig teen die Here julle God en teen julle.

17 Vergeef dan tog nou net dié keer my sonde, en bid tot die Here julle God, dat Hy net hierdie dood van my af wegneem.

18 En hy het van Farao af weggegaan en tot die Here gebid.

19 Daarop laat die Heredie wind omslaan in 'n baie sterk westewind; dié het die sprinkane opgetel en hulle in die Skelfsee gedrywe. Daar het nie een sprinkaan in die hele gebied van Egipte oorgebly nie.

20 Maar die Here het Farao se hart verhard, sodat hy die kinders van Israel nie laat trek het nie.

Negende plaag: duisternis.

21 VERDER het die Here vir Moses gesê: Steek jou hand na die hemel uit, en daar sal duisternis oor Egipteland kom, sodat 'n mens die duisternis kan gryp.

22 Toe Moses sy hand uitsteek na die hemel, kom daar 'n dik duisternis in die hele Egipteland, drie dae lank.

23 Die een het die ander nie gesien nie, en niemand het van sy plek opgestaan nie, drie dae lank. Maar al die kinders van Israel het lig in hulle woonplekke gehad.

24 Toe het Farao Moses laat roep en gesê: Gaan heen, dien die Here; net julle kleinvee en julle beeste moet agtergehou word. Selfs julle kinders kan met julle saamgaan.

25 Maar Moses antwoord: U moet self ook slagoffers en brandoffers met ons saam gee, dat ons dit aan die Here onse God kan aanbied.

26 En ons vee moet ook met ons saamgaan: daar mag geen klou agterbly nie! Want daarvan moet ons neem om die Here onse God te dien. En ons weet nie waarmee ons die Here onse God sal dien voordat ons daar kom nie.

27 Maar die Here het Farao se hart verhard, en hy wou hulle nie laat trek nie.

28 Maar Farao sê vir hom: Gaan weg van my af! Pas op dat jy my aangesig nie weer sien nie; want die dag as jy my aangesig sien, sal jy sterwe.

29 En Moses antwoord: U het reg gepraat. Ek sal u aangesig nie weer sien nie.