1 Whakapapa 29

He Koha hei Hanga i te Temepara

1 I mea anō a Kīngi Rāwiri ki te whakaminenga katoa: "Ko tāku tama, ko Horomona, ko te mea kotahi i whiriwhiria nei e te Atua, he tamariki ia, he mea ngāwari, he nui hoki te mahi; ehara hoki i te whare mō te tangata; engari mō Ihowā, mō te Atua. 2 Nā, kua whakapaua nei e ahau ōku uaua ki te mahi mea mai mō te whare o tōku Atua, te kōura mō ngā mea kōura, te hiriwa mō ngā mea hiriwa, te parāhi mō ngā mea parāhi, te rino mō ngā mea rino, te rākau mō ngā mea rākau, ngā kōhatu onika, ngā kōhatu e whakanohoia ana, ngā kōhatu kanapa, me ngā mea kakano whakauru, ngā kōhatu utu nui katoa, me ngā kōhatu mapere, tōna tini. 3 Tēnei anō ētahi, he pai tonu hoki nōku ki te whare o tōku Atua; nāku ake tēnei, he kōura, he hiriwa ka hoatu nei mō te whare o tōku Atua, hei tāpiri mō ngā mea katoa kua oti nei i ahau te mahi mai mō te whare tapu: 4 arā, e toru mano taranata kōura, nō te kōura o Ōpira, e whitu mano taranata hiriwa, he mea parakore, hei kōpaki mō ngā taha o ngā whare, 5 ko te kōura mō ngā mea kōura, ko te hiriwa mō ngā mea hiriwa, mō ngā mea katoa, e mahia e ngā ringa o ngā kaimahi. Nā, ko wai e hihiko ana ināianei ki te tāpae i a ia mā Ihowā?"

6 Nā, hihiko tonu ngā rangatira o ngā whare o ngā mātua, me ngā rangatira o ngā iwi o Īharaira, ngā rangatira o ngā mano, o ngā rau, rātou ko ngā rangatira o te mahi a te kīngi. 7 Ā, hōmai ana e rātou mō te mahi ki te whare o te Atua he kōura e rima mano taranata, tekau mano tarami, he hiriwa kotahi tekau mano taranata, he parāhi kotahi tekau mā waru mano taranata, he rino kotahi rau mano taranata. 8 Nā, ko te hunga i kitea nei ki a rātou he kōhatu pai, hōmai ana e rātou ki roto ki ngā taonga o te whare o Ihowā, arā ki te ringa o Tehiere Kerehoni. 9 Nā, ka koa te iwi, i a rātou i hihiko nei ki te tāpae noa; he tapatahi hoki te ngākau i hihiko ai rātou ki tā Ihowā mahi; nui atu hoki te koa i koa ai a Kīngi Rāwiri.

Ka Whakapai a Rāwiri i a Ihowā

10 Nā, ka whakapai a Rāwiri i a Ihowā i te tirohanga a te whakaminenga katoa; i mea a Rāwiri,

"Kia whakapaingia koe, e Ihowā,

e te Atua o tō mātou matua, o Īharaira,

he mea nō tua whakarere ā ake tonu atu.

11 Nōu hoki, e Ihowā, te nui, te mana,

te korōria, te wikitōria, te hōnore;

nōu ngā mea katoa i te rangi, i te whenua;

nōu te rangatiratanga, e Ihowā;

he tiketike noa ake hoki koe,

hei upoko mō te katoa.

12 Nāu ngā taonga, me te hōnore, ko koe hoki hei kīngi mō te katoa;

kei tōu ringa te kaha me te mana;

mā tōu ringa anō e hōmai te nui, te kaha, mō te katoa.

13 Nā, tēnei mātou, e tō mātou Atua, te whakawhetai nei ki a koe,

te whakamoemiti nei ki tōu ingoa korōria.

14 "Ko wai oti ahau, ā, he aha tōku iwi, i whai kaha ai mātou, i pēnei ai te hihiko? Nāu hoki te katoa, nōu anō hoki tā mātou ka hoatu nei ki a koe. 15 He manene hoki mātou i tōu aroaro, he noho noa iho, he pērā me ō mātou mātua; rite tonu ki te ātārangi ō mātou rā i runga i te whenua; kāhore hoki he tūturutanga. 16 E Ihowā, e tō mātou Atua, ko tēnei pūranga katoa kua pae nei i a mātou hei hanga i tētahi whare mōu, mō tōu ingoa tapu, nā tōu ringa ēnei, nāu hoki te katoa. 17 E mōhio ana hoki ahau, e tōku Atua, e whakamātauria ana te ngākau e koe, e manako ana hoki koe ki te tika. Ko ahau nei, he tika tōku ngākau i meatia noatia mai ai e ahau ēnei mea katoa; ā, tēnei ahau te koa nei i tōku kitenga i tāu iwi i konei e hihiko ana ki tāu mahi. 18 E Ihowā, e te Atua o Āperahama, o Īhaka, o Īharaira, o ō mātou mātua, kia mau tēnei ake nei, ake nei, i roto i ngā tokonga ake o ngā whakaaro o te ngākau o tāu iwi, whakaangahia hoki ō rātou ngākau ki a koe. 19 Ki tāku tama hoki, ki a Horomona, hōmai he ngākau tapatahi, kia puritia ai e ia āu whakahau, āu whakaaturanga, āu tikanga, kia oti katoa i a ia; kia hangā hoki te whare, mō reira nei ngā mea kua pae nei i ahau."

20 Nā, ka mea a Rāwiri ki te whakaminenga katoa, "Tēnā, whakapaingia a Ihowā, tō koutou Atua." Nā, kei te whakapai te whakaminenga katoa ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua tuohu ana rātou, piko ana ki a Ihowā, ki te kīngi hoki.

21 I patu whakahere anō rātou ki a Ihowā, i whakaeke i ngā tahunga tinana ki a Ihowā i te aonga ake o taua rā; kotahi mano pūru, kotahi mano hipi toa, kotahi mano reme, me ngā ringihanga, me ngā patunga tapu, tōna tini, hei mea mō Īharaira katoa. 22 Nā, kai ana rātou, inu ana i te aroaro o Ihowā i taua rā, he nui te koa.

Ka Whakawahia e Rāwiri hei Kīngi

Ā, ka tuaruatia tā rātou whakakīngi i a Horomona tama a Rāwiri; whakawahia ana ia ki a Ihowā, hei rangatira; ko Hāroko hoki hei tohunga. 23 Kātahi ka noho a Horomona ki te torōna o Ihowā, hei kīngi i muri i tōna pāpā, i a Rāwiri, ā, kake ana; rongo tonu anō ki a ia a Īharaira katoa. 24 Nā, ko ngā rangatira katoa, me ngā mārohirohi, me ngā tama katoa a Kīngi Rāwiri, ngāwari noa iho rātou ki te kīngi, ki a Horomona.

25 Ā, whakanuia rawatia ake a Horomona e Ihowā i te tirohanga a Īharaira katoa, hōmai ana ki a ia he korōria kīngi, kāhore nei he rite i ngā kīngi katoa o Īharaira i mua i a ia.

He Whakarāpototonga o te Kīngitanga a Rāwiri

26 Heoi, ko Rāwiri tama a Hehe te kīngi o Īharaira katoa. 27 Nā, ko ngā rā i kīngi ai ia ki a Īharaira, e whā tekau tau; e whitu ngā tau i kīngi ai ia ki Heperona, e toru tekau mā toru ngā tau i kīngi ai ki Hiruhārama. 28 Nā, ka mate ia, he pai tōna koroheketanga, hira tonu ōna rā, ōna taonga, tōna korōria; ā, ko tāna tama, ko Horomona te kīngi i muri i a ia.

29 Nā, ko ngā mahi a Kīngi Rāwiri, ō mua, ō muri, nanā, kua oti te tuhituhi ki ngā kupu a Hamuera matakite, ki ngā kupu anō a Nātana poropiti, ki ngā kupu anō hoki a Kara matakite, 30 me tōna kīngitanga katoa, me tōna māia, me ngā wā i a ia, i a Īharaira, i ngā rangatiratanga katoa o ngā whenua.

Vrywillige offers vir die tempel.

1 VERDER het koning Dawid aan die hele vergadering gesê: My seun Salomo, die een wat God verkies het, is jonk en teer, en die werk is groot, want nie vir 'n mens is die paleis nie, maar vir die Here God.

2 En uit al my krag het ek gereed gelê vir die huis van my God: goud vir die goue en silwer vir die silwer- en koper vir die koper-, yster vir die yster- en hout vir die houtwerke; oniksstene en stene om in te lê, swart en veelkleurige stene, en allerhande kosbare stene en marmerstene in menigte.

3 Bowendien, omdat ek behae het in die huis van my God, besit ek persoonlik goud en silwer; dit gee ek aan die huis van my God bo en behalwe alles wat ek vir die huis van die heiligdom in gereedheid gebring het:

4 drieduisend talente goud, uit goud van Ofir, en seweduisend talente gelouterde silwer om daarmee die mure van die geboue oor te trek;

5 goud vir die goue en silwer vir die silwervoorwerpe en vir al die werk van kunstenaarshand. Wie bied hom dan vandag gewillig aan om sy hand te vul vir 'n offer aan die Here?

6 Toe het vrywillig gegee: die familie-owerstes en die stamowerstes van Israel en die owerstes oor duisend en oor honderd en ook die owerstes oor die diens van die koning.

7 En hulle het gegee vir die diens van die huis van God: aan goud vyfduisend talente en tienduisend darieke; en aan silwer tienduisend talente; en aan koper agttienduisend talente; en aan yster honderdduisend talente.

8 En by wie edelgesteentes gevind is, hulle het dit gegee vir die skat van die huis van die Here onder toesig van Jéhiël, die Gersoniet.

9 En die volk was bly oor hulle gewilligheid, want met 'n volkome hart het hulle vrywillig aan die Here gegee, en ook koning Dawid was baie bly.

Gebed van Dawid. Sy dood.

10 EN Dawid het die Here geloof voor die oë van die hele vergadering, en Dawid het gesê: U sy geloofd, Here, God van ons vader Israel van ewigheid tot ewigheid.

11 Aan U, Here, kom toe die grootheid en die mag en die heerlikheid en die roem en die majesteit, ja, alles in hemel en op aarde; aan U, Here, kom toe die koningskap en die selfverhoging as Hoof oor alles.

12 En die rykdom en die eer kom van U, en U heers oor alles; en in u hand is krag en mag, en in u hand is dit om alles groot en sterk te maak.

13 En nou, onse God, ons loof U, en ons prys u heerlike Naam.

14 Want wie is ek tog, en wat is my volk, dat ons in staat sou wees om sulke vrywillige gawes te skenk? Want dit kom alles van U, en uit u hand het ons dit aan U gegee.

15 Want ons is vreemdelinge en bywoners voor u aangesig soos al ons vaders; ons dae op die aarde is soos 'n skaduwee, en daar is geen verwagting nie.

16 Here onse God, hierdie ganse rykdom wat ons berei het om vir U, vir u heilige Naam, 'n huis te bou — dit kom uit u hand en dit behoort alles aan U.

17 En ek weet, my God, dat U die hart toets en behae het in opregtheid; ek het in die opregtheid van my hart al hierdie dinge vrywillig gegee; en nou het ek met blydskap gesien hoe u volk, hier aanwesig, vrywillig aan U gegee het.

18 Here, God van Abraham, Isak en Israel, ons vaders, bewaar dit vir ewig, so 'n gesindheid in die gedagtes van die hart van u volk, en rig hulle hart tot U;

19 en gee aan my seun Salomo 'n volkome hart om u gebooie, u getuienisse en u insettinge te hou, en om alles te doen en om die paleis te bou wat ek voorberei het.

20 Daarna het Dawid aan die hele vergadering gesê: Loof nou die Here julle God. Toe het die hele vergadering die Here, die God van hulle vaders, geloof; en hulle het gebuig en voor die Here en voor die koning neergeval.

21 En hulle het daardie volgende dag slagoffers aan die Here geoffer en brandoffers aan die Here gebring: duisend bulle, duisend ramme, duisend lammers, met die drankoffers daarvan, en slagoffers in menigte vir die hele Israel.

22 En hulle het dié dag geëet en gedrink voor die aangesig van die Here met groot blydskap, en Salomo, die seun van Dawid, vir die tweede maal koning gemaak en as vors gesalf vir die Here en Sadok as priester gesalf.

23 So het Salomo dan op die troon van die Here gaan sit as koning in die plek van sy vader Dawid, en hy was voorspoedig; en die hele Israel was hom gehoorsaam.

24 En al die owerstes en die helde en selfs al die seuns van koning Dawid het hulle aan koning Salomo onderwerp.

25 En die Here het Salomo buitengewoon groot gemaak voor die oë van die hele Israel, en Hy het 'n koninklike majesteit op hom gelê wat op geen enkele koning oor Israel voor hom gewees het nie.

26 So was dan Dawid, die seun van Ísai, koning oor die hele Israel;

27 en die dae wat hy oor Israel geregeer het, was veertig jaar; in Hebron het hy sewe jaar geregeer, en in Jerusalem het hy drie-en-dertig geregeer.

28 En hy het in goeie ouderdom gesterwe, afgeleef, vol rykdom en eer, en sy seun Salomo het in sy plek koning geword.

29 En die geskiedenis van koning Dawid, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van die siener Samuel en in die Geskiedenis van die profeet Natan en in die Geskiedenis van die siener Gad,

30 saam met sy hele koningskap en sy heldedade en die tye wat oor hom en oor Israel en oor al die koninkryke van die lande heengegaan het.