1 Whakapapa 17

Te Pānui a Nātana ki a Rāwiri

1 Ā, i a Rāwiri e noho ana i tōna whare, ka mea a Rāwiri ki a Nātana poropiti, "Nā, kei te noho ahau ki te whare hīta, ko te āka ia o te kawenata a Ihowā kei raro i te ārai kākahu e noho ana."

2 Anō rā ko Nātana ki a Rāwiri, "Meatia ngā mea katoa i tōu ngākau; kei a koe hoki te Atua."

3 Nā, i taua pō ka puta te kupu a te Atua ki a Nātana, ka mea:

4 "Haere, mea atu ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kaua e hangā e koe he whare hei nohoanga mōku. 5 Kāhore nei hoki ahau i noho i roto i te whare, nō te rangi i kawea mai ai e ahau a Īharaira ā taea noatia tēnei rā. Heoi, he noho haere tōku i tētahi tēneti ki tētahi tēneti, i tētahi tapenākara ki tētahi tapenākara. 6 I ōku hāereerenga katoa i roto i a Īharaira katoa i puaki rānei tētahi kupu āku ki tētahi o ngā kaiwhakarite o Īharaira i whakaritea e ahau hei hēpara mō tāku iwi, i mea rānei ahau, "He aha koutou tē hanga whare hīta ai mōku?" ’

7 "Nō reira kia pēnei tāu kī atu āianei ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Nāku koe i tango i te nohoanga hipi, i te whai hipi, hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira; 8 ā, i a koe ahau i ōu haerenga katoa; hautopea atu ana e ahau ōu hoariri katoa i tōu aroaro; ā, meinga ana koe e ahau hei ingoa, hei pērā anō me te ingoa o ngā mea nunui o te whenua. 9 Nā, māku e whakarite he wāhi mō tāku iwi, mō Īharaira; ka whakatōkia anō rātou e ahau kia noho ki tō rātou ake, e kore anō rātou e ngāueue ā muri ake nei; e kore anō rātou e pēhia ki raro i muri nei e ngā tama a te kino; e kore e pērā me tō mua, 10 me tō te wā anō i whakaritea ai e ahau ngā kaiwhakarite mō tāku iwi, mō Īharaira; ā, ka pēhia e ahau ki raro ōu hoariri katoa.

" ‘Ko tētahi, e mea atu ana ahau ki a koe, mā Ihowā e hanga he whare mōu. 11 Ā, ka tutuki ōu rā, ka haere koe ki ōu mātua, nā, ka whakaarahia e ahau tōu uri i muri i a koe i roto i āu tama, ka whakapūmautia anō e ahau tōna kīngitanga. 12 Māna e hanga he whare mōku, ā, ka whakapūmautia e ahau tōna torōna ā ake ake. 13 Ko ahau hei matua ki a ia, ko ia hei tama ki ahau, e kore anō e mutu tōku aroha ki a ia, e kore e pērā me tōku i mutu ki tērā i mua atu nā i a koe, 14 ā, ka tūturu ia ki tōku whare, ki tōku kīngitanga ā ake ake; ā, ka mau tonu tōna torōna mō ake tonu atu.’ "

15 Rite tonu ki ēnei kupu katoa, ki tēnei putanga katoa, ngā kupu a Nātana ki a Rāwiri.

Te Īnoi Whakawhetai a Rāwiri

16 Nā, ka haere a Kīngi Rāwiri, ka noho ki te aroaro o Ihowā, ā, ka mea ia:

"Ko wai ahau, e Ihowā, e te Atua, he aha hoki tōku whare, i kawea mai ai ahau e koe ki konei? 17 He mea iti anō tēnei ki tāu titiro, e te Atua; kua kōrerotia nei hoki e koe te whare o tāu pononga a tau tini noa atu, ā, kua titiro mai hoki koe ki ahau, ānō ki te tangata nui rawa, e Ihowā, e te Atua.

18 "Ko te aha ake hei kōrerotanga mā Rāwiri ki a koe mō te whakahōnore i tāu pononga? E mōhio ana hoki koe ki tāu pononga. 19 He whakaaro ki tāu pononga, e Ihowā, rite tonu anō ki tā tōu ngākau, i mea ai koe i ēnei mea nunui katoa, i whakaritea mai ai ēnei mea nunui katoa.

20 "Kāhore he rite mōu, e Ihowā, kāhore atu hoki he atua, ko koe anake; rite tonu ki ngā mea katoa i rongo ai ō mātou taringa. 21 Ko tēhea iwi hoki o te whenua hei rite mō tāu iwi, mō Īharaira, i haere nei te Atua ki te hoko hei iwi māna ake, hei mea ingoa mōu, ki ngā hanga nunui, whakamataku hoki, i te peinga atu i ngā tauiwi i te aroaro o tāu iwi i hokona nei e koe i Īhipa? 22 Kua meinga nei hoki e koe tāu iwi, a Īharaira, hei iwi māu ā ake ake; me koe hoki, e Ihowā hei Atua mō rātou.

23 "Nā, whakamanā āianei, e Ihowā, te kupu i kōrerotia e koe mō tāu pononga, mō tōna whare hoki ake ake, meatia hoki tāu i kōrero ai. 24 Kia mana anō, kia whakanuia hoki tōu ingoa ā ake ake, kia kōrerotia ai, ‘Ko Ihowā o ngā mano te Atua o Īharaira, hei Atua anō ki a Īharaira!’ Ā, ka tūturu tonu te whare o tāu pononga, o Rāwiri, ki tōu aroaro.

25 "Nāu nei hoki, e tōku Atua, i whakapuaki mai ki tāu pononga, ka hangā e koe he whare mōna; koia te ngākau o tāu pononga i anga ai ki te īnoi ki tōu aroaro. 26 Nā, ko koe, e Ihowā, te Atua, ā, kua kōrerotia e koe tēnei mea pai ki tāu pononga. 27 Ā, kua pai tēnei koe ki te manaaki i te whare o tāu pononga, kia pūmau tonu ai ki tōu aroaro; ko koe hoki hei manaaki, e Ihowā, ā, ka manaakitia ake ake."

God laat Dawid nie toe om 'n tempel te bou nie. Sy huis sal ewig regeer.

1 EN toe Dawid in sy huis gewoon het, sê Dawid aan die profeet Natan: Kyk, ék woon in 'n huis van sederhout, maar die verbondsark van die Here onder tentdoeke.

2 Toe sê Natan vir Dawid: Doen alles wat in u hart is, want God is met u.

3 Maar in dieselfde nag kom die woord van God tot Natan en sê:

4 Gaan sê vir Dawid, my kneg: So spreek die Here: Jý mag nie vir My die huis bou om in te woon nie.

5 Ek het tog in geen huis gewoon van die dag af dat Ek Israel laat optrek het tot vandag toe nie, maar Ek het gekom van tent tot tent, en van tabernakel tot tabernakel.

6 Oral waar Ek rondgetrek het onder die hele Israel, het Ek ooit 'n woord gespreek met een van die Rigters van Israel wat Ek aangestel het om my volk op te pas, en gesê: Waarom bou julle nie vir My 'n huis van sederhout nie?

7 So moet jy dan nou aan my kneg Dawid sê: So spreek die Here van die leërskare: Ek self het jou geneem uit die weiveld, agter die skape weg, om 'n vors te wees oor my volk Israel.

8 En Ek was met jou oral waar jy gegaan het, en het al jou vyande uitgeroei voor jou uit; en Ek sal vir jou 'n naam maak soos die naam van die grotes wat op die aarde is;

9 en Ek sal vir my volk Israel 'n plek bestel en hom plant, dat hy op sy eie plek kan woon en nie langer verontrus word nie. En kwaaddoeners sal hom nie meer mishandel soos vroeër nie,

10 naamlik van die dae af dat Ek Rigters oor my volk Israel aangestel het; en Ek sal al jou vyande verneder. Daarom gee ek jou te kenne dat die Here vir jou 'n huis sal stig.

11 En as jou dae vol is om heen te gaan saam met jou vaders, sal Ek jou nakomeling wat uit jou seuns sal wees, laat optree en sy koningskap bevestig.

12 Hý sal vir My 'n huis bou, en Ek sal sy troon bevestig tot in ewigheid.

13 Ék sal vir hom 'n vader wees, en hý sal vir My 'n seun wees, en my goedertierenheid sal Ek van hom nie laat wyk soos Ek dit onttrek het aan hom wat voor jou gewees het nie.

14 Maar Ek sal hom laat bestaan in my huis en in my koninkryk tot in ewigheid, en sy troon sal vas staan tot in ewigheid.

15 Volgens al hierdie woorde en volgens hierdie hele gesig, so het Natan met Dawid gespreek.

16 Toe het koning Dawid heengegaan en voor die aangesig van die Here gebly en gesê: Wie is ek, Here God, en wat is my huis, dat U my tot hiertoe gebring het?

17 En dit was nog te gering in u oë, o God, sodat U aangaande die huis van u kneg tot ver in die toekoms gespreek en my vorentoe as 'n reeks van mense gesien het, Here God!

18 Wat kan Dawid daar nog vir U byvoeg met die oog op die eer wat u kneg aangedoen is; en Ú ken u kneg.

19 Here, ter wille van u kneg en volgens u hart het U hierdie hele groot saak gedoen om al hierdie groot dinge bekend te maak.

20 Here, daar is niemand soos U, en daar is geen God behalwe U nie, volgens alles wat ons met ons ore gehoor het.

21 En wie is soos u volk Israel, 'n enige nasie op die aarde, wat God vir Hom as 'n volk gaan verlos het, om vir U 'n naam te maak deur groot en vreeslike dinge, deur voor u volk uit, wat U uit Egipte verlos het, nasies te verdrywe.

22 En U het u volk Israel vir U as 'n volk tot in ewigheid gemaak; en U, Here, U het vir hulle 'n God geword.

23 Laat dan nou, Here, die woord wat U oor u kneg en oor sy huis gespreek het, tot in ewigheid waar gemaak word, en doen soos U gespreek het.

24 Ja, laat dit waar gemaak word en laat u Naam groot word tot in ewigheid, deurdat hulle sê: Die Here van die leërskare, die God van Israel, is Israel se God, en die huis van u kneg Dawid is bestendig voor u aangesig.

25 Want U, my God, het die oor van u kneg geopen, dat U vir hom 'n huis sal stig; daarom het u kneg vrymoedigheid gevind om voor u aangesig te bid.

26 En nou, Here, U is God, en U het hierdie goeie saak oor u kneg gespreek.

27 Dit het U dan nou behaag om die huis van u kneg te seën om vir ewig voor u aangesig te wees; want U, Here, het geseën, en dit sal vir ewig geseënd wees.