1 Whakapapa 22

1 Kātahi ka kī a Rāwiri, "Ko te whare tēnei o Ihowā, o te Atua, ko te āta tahunga tinana anō tēnei mā Īharaira."

Ngā Whakarite kia Hanga i te Temepara

2 I whakahau anō a Rāwiri kia huihuia ngā tāngata iwi kē o te whenua o Īharaira; i whakaritea e ia he kaihahau hei hahau kōhatu tārai, hei hanga mō te whare o te Atua. 3 I mahia anō e Rāwiri he rino, tōna nui nā, hei whao mō ngā tatau o ngā kūwaha, mō ngā hononga, me te parāhi anō, he nui noa atu, kīhai i pāunatia, 4 me te rākau, he hīta, kīhai i taua – he maha hoki ngā rākau, ngā hīta, i kawea mai e ngā tāngata o Hairona, o Tāira, ki a Rāwiri.

5 Nā, ka mea a Rāwiri, "He taitamariki tāku tama, a Horomona, he ngāwari, ā, ko te whare e hanga mā Ihowā, kia nui rawa te ingoa, te korōria, i ngā whenua katoa; māku e tīmata te mahi mea mō reira." Nā, he maha ngā mea i pae i a Rāwiri i mua i tōna matenga.

6 Kātahi ka karangatia e ia tāna tama a Horomona, ā, whakahaua ana e ia kia hangā te whare o Ihowā, o te Atua o Īharaira. 7 Nā, ka mea a Rāwiri ki a Horomona, ki tāna tama: "Ko ahau, i whai ngākau ahau ki te hanga i te whare mō te ingoa o Ihowā, o tōku Atua. 8 Otiia i puta mai te kupu a Ihowā ki ahau; i mea ia: ‘He nui ngā toto i whakahekea e koe; he nui ngā whawhai i whawhai ai koe. E kore e hangā e koe he whare mō tōku ingoa; he nui hoki ngā toto i whakahekea e koe ki te whenua ki tōku aroaro. 9 Nanā, ka whānau he tama māu, he tangata āta noho; ka meinga anō ia e ahau kia āta noho i ōna hoariri ā tawhio noa. Ko tōna ingoa ko Horomona, ā, ka hoatu e ahau te rongo mau, me te rangimārie ki a Īharaira i ōna rā. 10 Māna e hanga he whare mō tōku ingoa; ko ia hei tama ki ahau, ko ahau hei pāpā ki a ia. Nā, ka whakapūmautia e ahau te torōna o tōna kīngitanga ki a Īharaira ā ake ake.’

11 "Nā, e tāku tama, kia noho a Ihowā ki a koe, kia kake koe, kia hangā anō e koe te whare o Ihowā, o tōu Atua, kia rite anō ki tāna kupu mōu. 12 Kia hōmai anō ia e Ihowā he ngākau whakaaro, he mōhio, ki a koe, kia whakahaua e ia ki a koe he tikanga mō Īharaira. Kia puritia ai e koe te ture a Ihowā, a tōu Atua. 13 Ko reira koe kake ai, ki te puritia e koe, ki te mahia, ngā tikanga, me ngā whakaritenga i whakahaua e Ihowā ki a Mohi mō Īharaira. Kia kaha, kia māia. Kaua e wehi, kaua e pāwera.

14 "Nanā, i ahau e hē nei, kua pae i ahau he kōura mō te whare o Ihowā, kotahi rau mano taranata, he hiriwa, kotahi mano mano taranata, me te parāhi, me te rino, e kore e taea te pāuna, he nui hoki; me te rākau, me te kōhatu, kua pae i ahau. Māu anō e tāpiri ētahi ki ērā. 15 Kei a koe anō tōna tini o ngā kaimahi: o ngā kaihahau, o ngā kaimahi i te kōhatu, i te rākau, me ngā mea mōhio katoa ki ngā mahi katoa. 16 E kore e taea te tatau te kōura, te hiriwa, te parāhi, te rino. Whakatika, e mahi, ā, hei a koe a Ihowā."

17 I whakahau anō a Rāwiri i ngā rangatira katoa o Īharaira kia uru ki te mahi a tāna tama, a Horomona, i mea ia, 18 "He teka ianei ko Ihowā, ko tō koutou Atua, hei hoa mō koutou? Ā, kua meinga koutou kia āta noho ā tawhio noa? Kua hōmai hoki e ia ngā tāngata o te whenua ki tōku ringa; ā, kua taea te whenua te pēhi i te aroaro o Ihowā, i te aroaro anō o tāna iwi. 19 Nā, tukua ō koutou ngākau, ō koutou wairua, ki te rapu i a Ihowā, i tō koutou Atua. Whakatika ki te hanga i te wāhi tapu o te Atua, o Ihowā, ki te kawe mai anō i te āka o te kawenata a Ihowā, i ngā oko tapu a te Atua, ki te whare ka hangā nei mō te ingoa o Ihowā."

Dawid maak toebereidsels vir die tempelbou.

1 EN Dawid het gesê: Dit is die huis van die Here God, en dit is die brandofferaltaar vir Israel.

2 En Dawid het bevel gegee om die vreemdelinge wat in die land van Israel was, te versamel, en hy het klipkappers aangestel om gekapte klippe reg te slaan om die huis van God te bou.

3 En Dawid het yster in groot hoeveelheid byeengebring as spykers vir die poortdeure en as kramme, en koper in menigte, onweegbaar;

4 verder sederblokke, ontelbaar; want die Sidoniërs en die Tiriërs het vir Dawid sederblokke in menigte gebring.

5 Want Dawid het gesê: My seun Salomo is jonk en teer, en die huis wat vir die Here gebou moet word, moet buitengewoon groot wees, tot 'n roem en 'n sieraad van al die lande; laat my dan vir hom die bou voorberei. Daarom het Dawid voor sy dood groot toebereidsels gemaak.

6 Daarop het hy sy seun Salomo geroep en hom bevel gegee om 'n huis vir die Here, die God van Israel, te bou.

7 En Dawid het aan Salomo gesê: My seun, ek self het my voorgeneem om 'n huis te bou vir die Naam van die Here my God.

8 Maar die woord van die Here het tot my gekom en gesê: Jy het bloed in menigte vergiet en groot oorloë gevoer: jy mag nie vir my Naam 'n huis bou nie, omdat jy baie bloed op die aarde voor my aangesig vergiet het.

9 Kyk, 'n seun sal vir jou gebore word; hý sal 'n man van rus wees, en Ek sal hom rus verskaf van al sy vyande rondom; want Salomo sal sy naam wees, en vrede en rus sal Ek oor Israel in sy dae gee.

10 Hý sal vir my Naam 'n huis bou, en hý sal vir My 'n seun wees, en Ek vir hom 'n Vader; en Ek sal die troon van sy koningskap oor Israel bevestig tot in ewigheid.

11 Nou, my seun, mag die Here met jou wees, dat jy voorspoedig kan wees om die huis van die Here jou God te bou soos Hy oor jou gespreek het.

12 Mag die Here jou net insig en verstand gee en jou aanstel oor Israel; en dit om die wet van die Here jou God te onderhou.

13 Dan sal jy voorspoedig wees as jy sorgvuldig die insettinge en verordeninge onderhou wat die Here aan Moses oor Israel beveel het; wees sterk en vol moed, wees nie bevrees en wees nie verskrik nie.

14 En kyk, deur my moeitevolle arbeid het ek vir die huis van die Here honderdduisend talente goud en 'n miljoen talente silwer gereed gelê, en die koper en die yster is onweegbaar; want dit is daar in groot hoeveelheid; en hout en klippe het ek in gereedheid gebring; en jy kan daar nog meer byvoeg.

15 Verder is daar by jou werksmense in menigte: klipkappers en ambagsmanne in klip en hout, en allerhande kunstenaars in allerhande werk.

16 Wat die goud, die silwer en die koper en die yster betref, dit is ontelbaar. Maak jou klaar en gaan aan die werk, en mag die Here met jou wees!

17 En Dawid het al die vorste van Israel bevel gegee om sy seun Salomo te help, en gesê:

18 Was die Here julle God nie met julle en het Hy julle nie rondom rus gegee nie? Ja, Hy het die inwoners van die land in my hand gegee, en die land is voor die aangesig van die Here en voor sy volk onderwerp.

19 Rig nou julle hart en julle siel daarop om die Here julle God te soek, en maak julle gereed en bou die heiligdom van die Here God, dat julle die verbondsark van die Here en die heilige voorwerpe van God kan bring in die huis wat vir die Naam van die Here gebou sal word.