2 Whakapapa 10

Ka Ara ngā Iwi nō te Raki

1 Nā, ka haere a Rehopoama ki Hekeme; kua tae mai hoki a Īharaira katoa ki Hekeme ki te whakakīngi i a ia. 2 Ā, nō te rongonga o Ieropoama tama a Nēpata (i Īhipa hoki ia, i rere hoki ki reira i te aroaro o Kīngi Horomona), nā, hoki mai ana a Ieropoama i Īhipa. 3 Nā, ka tono tāngata rātou ki te tiki i a ia; ā, ka haere a Ieropoama rātou ko Īharaira katoa, ka kōrero ki a Rehopoama, ka mea, 4 "He pakeke te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou. Nā, māu e whakamāmā ake te mahi pakeke a tōu pāpā me tāna ioka taimaha i meatia e ia ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

5 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Kia toru rā, ka hoki mai ki ahau." Nā, haere ana te iwi.

6 Nā, ka rūnanga a Kīngi Rehopoama ki ngā kaumātua i tū i te aroaro o tōna pāpā, o Horomona, i a ia i te ora, ka mea, "Ki tō koutou whakaaro me pēhea te kupu e whakahokia e ahau ki tēnei iwi?"

7 Nā, ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, "Ki te mea ka pai tāu ki tēnei iwi, ā, ka whakamānawareka koe i a rātou, ā, ka pai ngā kōrero e kōrerotia e koe ki a rātou, nā, ko rātou hei pononga māu i ngā rā katoa."

8 Otiia, whakarērea ake e ia te whakaaro i whakatakotoria māna e ngā kaumātua, ā, rūnanga ana ki ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, i tū nei ki tōna aroaro. 9 I mea ia ki a rātou, "Ki tō koutou whakaaro me pēhea te kupu e whakahokia e tātou ki tēnei hunga i kōrero mai nei ki ahau, i mea mai nei, ‘Whakamāmākia ake te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou’?"

10 Nā, ka kōrero ki a ia ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, ka mea, "Kia pēnei tāu kī atu ki tēnei hunga i kōrero mai nei ki a koe, i mea mai nei, ‘I whakataimahatia e tōu pāpā tō mātou ioka, nā, kia māmā tāu ki a mātou’; kia pēnei tāu kī atu ki a rātou, ‘Ko tōku maihao iti, ka nui atu i te hope o tōku pāpā. 11 Nā, i whakawahā e tōku pāpā he ioka taimaha ki a koutou, ka tāpiritia e ahau tētahi atu mea ki tō koutou ioka; he wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou, otiia ka whiua koutou e ahau ki te kopiona.’ "

12 Heoi, kua tae a Ieropoama rātou ko te iwi katoa ki a Rehopoama i te toru o ngā rā; ko tā te kīngi hoki tēnā i kōrero ai, i a ia i mea rā, "Hoki mai ki ahau i te toru o ngā rā." 13 Ā, pakeke tonu tā te kīngi i whakahoki ai ki a rātou. Whakarērea ake e Rehopoama te whakaaro o ngā kaumātua, 14 ka kōrero ki a rātou i runga i tō ngā taitama whakaaro, ā, ka mea, "I whakataimahatia tō koutou ioka e tōku pāpā, heoi ka tāpiritia atu anō e ahau; i whiua koutou e tōku pāpā ki te wepu, ka whiua ia koutou e ahau ki te kopiona." 15 Heoi, kīhai i rongo te kīngi ki tā te iwi; nā te Atua hoki te take, kia mana ai tāna kupu i kōrero ai a Ihowā, nā te māngai o Āhia Hironi ki a Ieropoama tama a Nēpata.

16 Ā, nō te kitenga o Īharaira katoa kīhai te kīngi i rongo ki tā rātou, ka utua e te iwi te kīngi; ka mea rātou,

"Ko te aha ianei tō mātou wāhi i a Rāwiri?

Kāhore nei hoki ō tātou wāhi tupu i te tama a Hehe.

Ki ō koutou tēneti, e Īharaira!

Nā, kia whai kanohi koe ki tōu whare, e Rāwiri!"

Heoi, haere ana a Īharaira katoa ki tōna tēneti, ki tōna tēneti. 17 Ko ngā tama ia a Īharaira e noho ana i ngā pā o Hūrā, ko Rehopoama i kīngi mō rātou.

18 Kātahi ka tono a Kīngi Rehopoama i te rangatira takoha, i a Hatorama; ā, ākina ana ia e ngā tama a Īharaira ki te kōhatu, ā, mate iho. Nā, hohoro tonu te eke o Kīngi Rehopoama ki tōna hāriata, ā, rere ana ki Hiruhārama. 19 Heoi, whakakeke ana a Īharaira ki te whare o Rāwiri, ā taea noatia tēnei rā.

Skeuring van die ryk: Rehábeam koning van Juda, Jeróbeam koning van Israel.

1 EN Rehábeam het na Sigem gegaan, want die hele Israel het na Sigem gekom om hom koning te maak.

2 En net toe Jeróbeam, die seun van Nebat, dit hoor — hy was in Egipte waarheen hy vir koning Salomo weggevlug het — het Jeróbeam uit Egipte teruggekom.

3 En hulle het gestuur en hom laat roep. Toe kom Jeróbeam met die hele Israel, en hulle het Rehábeam toegespreek en gesê:

4 U vader het ons juk hard gemaak; maak u dan nou die harde diens van u vader en sy swaar juk wat hy ons opgelê het, ligter; dan sal ons u dien.

5 En hy sê vir hulle: Kom oor drie dae na my terug. En die volk het gegaan.

6 Daarop hou koning Rehábeam raad met die oudstes wat voor sy vader Salomo gedurende sy lewe gestaan het, en hy vra: Wat raai u aan om hierdie volk te antwoord?

7 En hulle het met hom gespreek en gesê: As u vir hierdie volk goed is en hulle behaag en hulle met vriendelike woorde toespreek, sal hulle altyd u dienaars wees.

8 Maar hy het die raad van die oudstes wat hulle hom gegee het, in die wind geslaan en raad gehou met die jongmanne wat saam met hom grootgeword en in sy diens gestaan het.

9 En hy vra hulle: Wat raai julle aan dat ons hierdie volk sal antwoord wat my toegespreek en gesê het: Maak die juk wat u vader ons opgelê het, ligter?

10 En die jongmanne wat saam met hom grootgeword het, antwoord hom en sê: Só moet u die volk antwoord wat met u gespreek en gesê het: U vader het ons juk swaar gemaak, maar maak u dit ligter oor ons — só moet u hulle antwoord: My pinkie is dikker as my vader se lendene.

11 Het my vader dan nou 'n swaar juk op julle gelaai — ék sal by julle juk nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig — ék sal julle met gésels tugtig.

12 Toe Jeróbeam en die hele volk dan op die derde dag by Rehábeam kom soos die koning gespreek en gesê het: Kom na my terug op die derde dag —

13 het die koning hulle 'n harde antwoord gegee; koning Rehábeam het die raad van die oudstes in die wind geslaan

14 en met hulle gespreek volgens die raad van die jongmanne en gesê: Het my vader julle juk swaar gemaak — ék sal daar nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig — ék sal julle met gésels tugtig.

15 So het die koning dan nie na die volk geluister nie, want dit was 'n beskikking van God, sodat die Here sy woord sou vervul wat Hy gespreek het deur die diens van Ahía, die Siloniet, tot Jeróbeam, die seun van Nebat.

16 Toe die hele Israel sien dat die koning nie na hulle luister nie, het die volk die koning geantwoord en gesê: Watter aandeel het ons aan Dawid? En daar is geen erfdeel aan die seun van Ísai nie! Elkeen na sy tente toe, Israel! Sorg vir jou eie huis, Dawid! Daarop het die hele Israel na sy tente gegaan.

17 Maar oor die kinders van Israel wat in die stede van Juda gewoon het, oor hulle was Rehábeam koning.

18 Toe stuur koning Rehábeam Hadóram wat oor die dwangarbeid was, maar die kinders van Israel het hom gestenig, sodat hy gesterf het, en koning Rehábeam het hom geweer om op 'n wa te klim, om na Jerusalem te vlug.

19 So het die Israeliete dan afvallig geword van die huis van Dawid tot vandag toe.