2 Whakapapa 7

Te Kawanga o te Temepara

1 Nā, i te mutunga o te īnoi a Horomona, ka heke iho te ahi i te rangi, ā, pau ake te tahunga tinana, me ngā patunga tapu; ā, kī tonu te whare i te korōria o Ihowā. 2 Ā, kīhai i āhei i ngā tohunga te tomo ki te whare o Ihowā; kī tonu hoki te whare o Ihowā i te korōria o Ihowā. 3 Ā, ka mātakitaki ngā tama katoa a Īharaira i te hekenga iho o te ahi, i te korōria hoki o Ihowā i runga i te whare; nā, ka piko ō rātou kanohi ki te whenua ki ngā papa, ā, koropiko ana rātou, whakamoemiti ana ki a Ihowā, me te kī anō,

"Nō te mea he pai ia;

he mau tonu tāna mahi tohu."

4 Nā, kei te patu te kīngi rātou ko te iwi katoa i ngā patunga tapu ki te aroaro o Ihowā. 5 Nā, patua ana e Kīngi Horomona he patunga tapu, e rua tekau mā rua mano kau, kotahi rau e rua tekau mano hipi. Nā, kua tāia te kawa o te whare o te Atua e te kīngi, e te iwi katoa. 6 Tū ana tērā ngā tohunga i te aronga o ā rātou mahi, ko ngā Rīwaiti hoki me ngā mea rangi waiata a Ihowā, i hangā nei e Kīngi Rāwiri hei whakawhetai ki a Ihowā – he mau tonu nei tāna mahi tohu – i ngā wā i meinga ai rātou e Rāwiri hei whakamoemiti māna. Nā, whakatangi ana ngā tohunga i ngā tētere ki tō rātou aroaro; ā, tū ana a Īharaira katoa.

7 I whakatapua anō e Horomona a waenganui o te marae i mua i te whare o Ihowā; i tukua hoki e ia ki reira he tahunga tinana, me te ngako o ngā whakahere mō te pai. He iti hoki nō te āta parāhi i hangā e Horomona hei meatanga mō ngā tahunga tinana, mō ngā whakahere totokore, mō ngā ngako.

8 Heoi, mahia ana te hākari e Horomona i taua wā, e whitu ngā rā, e rātou ko Īharaira katoa, he nui atu te huihui, nō te haerenga atu ki Hāmata tae noa ki te awa o Īhipa. 9 Nā, i te waru o ngā rā he huihui nui nā rātou. E whitu hoki ngā rā i tāia ai e rātou te kawa o te āta, ā, e whitu ngā rā o te hākari. 10 I te rua tekau mā toru o ngā rā o te whitu o ngā marama ka ungā e ia te iwi ki ō rātou tēneti, koa tonu rātou, pai tonu ngā ngākau i te pai i meinga e Ihowā ki a Rāwiri, ki a Horomona, ki tāna iwi anō, ki a Īharaira.

11 Nā, kua oti i a Horomona te whare o Ihowā, me te whare o te kīngi. Nā, ko ngā mea katoa i puta ki te ngākau o Horomona kia mahia ki te whare o Ihowā, ki tōna whare ake hoki, oti pai ana i a ia.

Ka Puta anō a Ihowā ki a Horomona

12 Nā, ka puta a Ihowā ki a Horomona i te pō, ā, ka mea ki a ia:

"Kua rongo ahau i tāu īnoi, kua whiriwhiria anō e ahau tēnei wāhi mōku, hei whare patunga tapu.

13 "Ki te tūtakina e ahau te rangi, ā, kāhore he ua, ki te whakahaua rānei e ahau ngā māwhitiwhiti kia kai i te whenua, ki te ungā rānei e ahau tētahi mate urutā ki tāku iwi; 14 heoi ki te whakaiti tāku iwi i a rātou, kua karangatia nei hoki tōku ingoa ki a rātou, ki te īnoi, ā, ka rapu i tōku mata, ka tahuri mai i ō rātou ara hē; ka whakarongo mai ahau i te rangi, ka muru i tō rātou hara, ka whakaora i te mate o tō rātou whenua. 15 Ko tēnei ka titiro ōku kanohi, ka tahuri anō ōku taringa ki ngā mea e īnoia ana ki tēnei wāhi. 16 Kua whiriwhiria nei hoki e ahau, kua whakatapua ināianei tēnei whare, hei waihotanga iho mō tōku ingoa ā ake ake; ko reira anō ōku kanohi, me tōku ngākau, i ngā rā katoa.

17 "Nā, ko koe, ki te rite tāu haere i tōku aroaro ki te haere a tōu pāpā, a Rāwiri, ki te mahia ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koe, ki te puritia e koe āku tikanga me āku whakaritenga; 18 kātahi ahau ka whakapūmau i te torōna o tōu kīngitanga, ka pērā me tāku kawenata ki tōu pāpā, ki a Rāwiri, i ahau i mea rā, ‘E kore e whakakorea he tangata māu hei kāwana mō Īharaira.’

19 "Tēnā ki te tahuri kē atu koutou, ā, ka whakarere i āku tikanga, i āku whakahau ka hoatu nei e ahau ki tō koutou aroaro, ā, ka haere, ka mahi ki ngā atua kē, ka koropiko ki a rātou; 20 kātahi ō rātou pakiaka ka unuhia ake e ahau i tōku oneone i hoatu nei e ahau ki a rātou; kātahi tēnei whare i whakatapua nei e ahau mō tōku ingoa, ka ākiritia atu e ahau i tōku aroaro, ā, ka meinga hei whakatauki, hei taunutanga i roto i ngā iwi katoa. 21 Nā, ko tēnei whare e tiketike nei, ka ai hei mīharotanga mā ngā tāngata katoa e haere ana i tōna taha; ā, ka mea rātou, ‘Nā te aha tēnei mea i meatia ai e Ihowā ki tēnei whenua, ki tēnei whare?’ 22 Nā, ka whakautua e rātou, ‘Mō rātou i whakarere i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua i whakaputa mai nei i a rātou i te whenua o Īhipa, mō rātou i tango ki ngā atua kē, ā, koropiko ana ki a rātou, mahi ana ki a rātou; nā reira, i kawea ai e ia tēnei hē katoa ki a rātou.’ "

Die Here vervul die tempel met sy heerlikheid. Inwydingsofferandes en -plegtighede. Die huttefees.

1 EN net toe Salomo sy gebed voleindig het, het die vuur uit die hemel neergedaal en die brandoffer en die slagoffers verteer, en die heerlikheid van die Here het die huis vervul;

2 en die priesters kon nie in die huis van die Here ingaan nie, want die heerlikheid van die Here het die huis van die Here vervul.

3 En toe al die kinders van Israel sien hoe die vuur en die heerlikheid van die Here op die huis neerdaal, het hulle gekniel met die aangesig na die aarde toe, op die plaveisel, en aanbid en die Here geprys dat Hy goed is, dat sy goedertierenheid tot in ewigheid is.

4 En die koning en die hele volk was besig om slagoffers voor die aangesig van die Here te slag.

5 Koning Salomo het naamlik die slagoffer van twee-en-twintigduisend beeste en honderd-en-twintigduisend stuks kleinvee geslag; en die koning en die hele volk het die huis van God ingewy,

6 terwyl die priesters op hulle poste gestaan het, ook die Leviete met die musiekinstrumente van die Here, wat koning Dawid gemaak het, om die Here te loof dat sy goedertierenheid tot in ewigheid is, met die loflied van Dawid wat deur hulle voorgedra is. Intussen het die priesters teenoor hulle op die trompette geblaas, en die hele Israel het gestaan.

7 En Salomo het die middel van die voorhof geheilig wat voor die huis van die Here was; want daar het hy die brandoffers en die vetstukke van die dankoffers berei, omdat die koperaltaar wat Salomo gemaak het, die brandoffer en die spysoffer en die vetstukke nie kon bevat nie.

8 So het Salomo dan in dié tyd die fees gehou, sewe dae lank, en die hele Israel saam met hom, 'n baie groot vergadering, van die ingang na Hamat tot by die spruit van Egipte.

9 En op die agtste dag het hulle 'n feestyd gehou, want die inwyding van die altaar het hulle sewe dae lank gevier en die fees sewe dae lank.

10 En op die drie-en-twintigste dag van die sewende maand het hy die volk na hul tente laat gaan, verheug en vrolik van hart oor die goeie dinge wat die Here aan Dawid en aan Salomo en aan sy volk Israel gedoen het.

11 En toe Salomo die huis van die Here en die huis van die koning voltooi het, en alles wat in Salomo se hart gekom het om in die huis van die Here en in sy huis te maak, voorspoedig uitgevoer het,

12 verskyn die Here in die nag aan Salomo en sê vir hom: Ek het jou gebed gehoor en hierdie plek vir My as 'n offerhuis verkies.

13 As Ek die hemel toesluit, dat daar geen reën is nie, of as Ek die sprinkaan beveel om die land af te eet, of as Ek pes onder my volk stuur,

14 en my volk, oor wie my Naam uitgeroep is, hulle verootmoedig en bid en my aangesig soek en hulle bekeer van hul verkeerde weë, dan sal Ék uit die hemel hoor en hulle sonde vergewe en hulle land genees.

15 Nou sal my oë oop wees en my ore luister na die gebed van hierdie plek.

16 So het Ek dan nou hierdie huis verkies en geheilig, dat my Naam daar kan wees tot in ewigheid, en my oë en my hart sal altyd daar wees.

17 En wat jou betref, as jy wandel voor my aangesig soos jou vader Dawid gewandel het, deur naamlik te doen net soos Ek jou beveel het, en my insettinge en my verordeninge onderhou,

18 dan sal Ek die troon van jou koningskap bevestig, soos Ek dit jou vader Dawid beloof het deur te sê: Daar sal vir jou nooit 'n man ontbreek wat in Israel sal heers nie.

19 Maar as júlle afkerig word en my insettinge en my gebooie wat Ek julle voorgehou het, verlaat en ander gode gaan dien en julle voor hulle neerbuig,

20 dan sal Ek hulle uitruk uit my land wat Ek aan hulle gegee het, en hierdie huis wat Ek vir my Naam geheilig het, sal Ek van my aangesig wegwerp en daarvan 'n spreekwoord en 'n spotlied maak onder al die volke.

21 En hierdie huis wat so hoog was — elkeen wat daarlangs verbygaan, sal verstom staan en vra: Waarom het die Here so gedoen met hierdie land en met hierdie huis?

22 Dan sal hulle sê: Omdat hulle die Here, die God van hulle vaders, verlaat het wat hulle uit Egipteland uitgelei het, en ander gode aangehang en voor hulle neergebuig en hulle gedien het, daarom het Hy al hierdie onheil oor hulle gebring.