2 Whakapapa 33

Ko Kīngi Mānahi o Hūrā

1 Tekau mā rua ngā tau o Mānahi i tōna kīngitanga, ā, e rima tekau mā rima ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. 2 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea whakarihariha a ngā iwi i peia nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira. 3 I hangā anō hoki e ia ngā wāhi tiketike i wāhia e tōna pāpā, e Hetekia; i whakaara i ngā āta ki ngā Paara, i hangā Aherimi; koropiko ana ia ki te ope o te rangi, mahi ana ki a rātou. 4 I hangā anō e ia ētahi āta ki te whare o Ihowā, ki tā Ihowā i kī rā, "Ko Hiruhārama hei waihotanga mō tōku ingoa ake ake." 5 I hangā anō e ia ētahi āta mā te ope katoa o te rangi ki ngā marae e rua o te whare o Ihowā. 6 Meatia ana e ia āna tamariki kia tika nā waenganui i te ahi i te aroaro o te tama a Hinomo, rapua ana e ia he tohu i ngā kapua, i ngā nākahi. Kei te mākutu anō ia, kei te whai ki ngā atua māori, ki ngā mata māori. Nui atu tāna kino i mahi ai ki te titiro a Ihowā, hei whakapātaritari mōna.

7 I whakatūria anō e ia te whakapakoko, te āhua i hangā e ia, ki te whare o te Atua, ki tā te Atua i kī rā ki a Rāwiri rāua ko tāna tama, ko Horomona, "Hei tēnei whare, hei Hiruhārama i whiriwhiria nei e ahau i roto i ngā iwi katoa o Īharaira, ahau waiho ai i tōku ingoa ā ake ake; 8 ā, heoi āku whakanekehanga i te waewae o Īharaira i te whenua i whakaritea e ahau mō ō koutou mātua kia mau rāia rātou ki te mahi i ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a rātou, kia rite ki te ture katoa, ki ngā tikanga, ki ngā whakaritenga i whakapuakina nei e Mohi." 9 Heoi, whakakotititia ana e Mānahi a Hūrā me ngā tāngata o Hiruhārama kia nui atu tā rātou mahi kino i tā ngā iwi i hunā nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.

Ka Rīpenetā a Manahi

10 I kōrero hoki a Ihowā ki a Mānahi rātou ko tōna iwi; heoi kīhai rātou i rongo. 11 Nā reira i kawea mai ai e Ihowā ki runga ki a rātou ngā rangatira o te ope o te kīngi o Ahiria; ā, ka mau i a rātou a Mānahi i te taura maitai; herea iho ki te mekameka, kawea ana ki Papurōna. 12 Nā, i a ia i te hē, ka īnoi ia ki a Ihowā, ki tōna Atua, ka whakaiti rawa i a ia i te aroaro o te Atua o ōna mātua, 13 īnoi ana ki a ia; ā, ka tahuri tērā ki a ia, ka rongo ki tāna īnoi. Nā, ka whakahokia ia ki Hiruhārama, ki tōna kīngitanga. Kātahi ka mōhio a Mānahi ko Ihowā te Atua.

14 I muri i tēnei ka hangā e ia he taiepa i waho o te pā o Rāwiri, i te taha ki te hauāuru o Kihona, ki te awaawa, ā tae noa ki te tomokanga i te Kūwaha Ika; ā, taiepatia ana a Ōpere ā whawhe noa, hangā ana e ia kia tiketike rawa. I whakanohoia anō e ia ētahi rangatira māia ki ngā pā taiepa katoa o Hūrā.

15 I whakakāhoretia anō e ia ngā atua kē, me te whakapakoko i roto i te whare o Ihowā, me ngā āta katoa i hangā e ia ki te maunga o te whare o Ihowā ki Hiruhārama; ākiritia atu ana e ia ki waho o te pā. 16 I hangā anō e ia te āta a Ihowā; patua iho e ia ki runga he patunga mō te pai, ā, mō te whakawhetai, i kī atu anō ki a Hūrā kia mahi ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira. 17 I patu whakahere anō ia te iwi i runga i ngā wāhi tiketike; otiia ki a Ihowā, ki tō rātou Atua anake.

Te Mutunga o te Kīngitanga o Manahi

18 Nā, ko ērā atu meatanga a Mānahi, me tāna īnoi ki tōna Atua, me ngā kōrero a ngā matakite i kōrero nei ki a ia i runga i te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira, nanā, kei ngā pukapuka o ngā mahi a ngā kīngi o Īharaira. 19 Nā, ko tāna īnoi, me tō te Atua tahuritanga ki a ia, me tōna hara katoa, me tōna hē, me ngā wāhi i hangā ai e ia ngā wāhi tiketike, i whakatūria ai e ia ngā Aherimi, me ngā whakapakoko i te mea kīanō ia i whakaiti i a ia, nanā, kei te tuhituhi i roto i ngā kōrero a Hohai. 20 Heoi, kua moe a Mānahi ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki tōna whare, ā, ko tāna tama, ko Amono, te kīngi i muri i a ia.

Ko Kīngi Amona o Hūrā

21 E rua tekau mā rua ngā tau o Amono i tōna kīngitanga, ā, e rua ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. 22 Ā, he kino tāna mahi ki tā Ihowā titiro, i rite ki tā tōna pāpā, ki tā Mānahi i mea ai. I patu whakahere hoki a Amono ki ngā whakapakoko katoa i hangā e tōna pāpā, e Mānahi, ā, mahi ana ki a rātou. 23 Kīhai hoki i whakaiti i a ia ki te aroaro o Ihowā, kīhai i pērā me tōna pāpā, me Mānahi i whakaiti nei; heoi nui noa atu te hē o taua Amono nei.

24 Nā, kua whakatupuria he hē mōna e āna tāngata; patua iho ia ki roto ki tōna ake whare. 25 Otiia, i patua e te iwi o te whenua ngā tāngata katoa i whakatupuria ai te hē mō Kīngi Amono; ā, ka meinga e te iwi o te whenua tāna tama, a Hōhia, hei kīngi i muri i a ia.

Manasse, koning van Juda, verval weer in afgodery en word as gevangene weggevoer na Babel. Ná sy bekering herstel God hom op sy troon.

1 MANASSE was twaalf jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-vyftig jaar in Jerusalem geregeer.

2 En hy het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here volgens die gruwels van die nasies wat die Here voor die kinders van Israel uit verdrywe het.

3 En hy het die hoogtes weer gebou wat sy vader Jehiskía afgebreek het, en altare opgerig vir die Baäls en heilige boomstamme gemaak en hom neergebuig voor die hele leër van die hemel en hulle gedien;

4 ook altare gebou in die huis van die Here waarvan die Here gesê het: In Jerusalem sal my Naam vir ewig wees.

5 En hy het altare gebou vir die hele leër van die hemel in altwee die voorhowe van die huis van die Here.

6 Ook het hy self sy seuns deur die vuur laat deurgaan in die dal van die seun van Hinnom en met goëlery en verklaring van voortekens en towery omgegaan en dodebesweerders en waarsêers aangestel; hy het baie gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here, om Hom te terg.

7 Hy het ook 'n gesnede afgodsbeeld wat hy gemaak het, in die huis van God opgestel waarvan God aan Dawid en sy seun Salomo gesê het: In hierdie huis en in Jerusalem wat Ek uit al die stamme van Israel verkies het, sal Ek vir ewig my Naam vestig.

8 En Ek sal die voet van Israel nie meer laat wyk van die grond wat Ek vir julle vaders bestem het nie, as hulle net sorgvuldig doen alles wat Ek hulle beveel het volgens die hele wet en die insettinge en verordeninge deur die diens van Moses.

9 Maar Manasse het Juda en die inwoners van Jerusalem verlei om meer kwaad te doen as die nasies wat die Here voor die kinders van Israel uit verdelg het.

10 En die Here het met Manasse en met sy volk gespreek, maar hulle het nie geluister nie.

11 Daarom het die Here die leërowerstes van die koning van Assirië oor hulle gebring, en dié het Manasse met hake gevang en hom met koperkettings geboei en hom na Babel vervoer.

12 Maar in sy benoudheid het hy die aangesig van die Here sy God om genade gesmeek en hom diep verootmoedig voor die aangesig van die God van sy vaders

13 en tot Hom gebid; en Hy het hom verhoor en na sy smeking geluister en hom na Jerusalem in sy koningskap teruggebring. Toe het Manasse erken dat die Here God is.

14 En daarna het hy 'n buitemuur vir die stad van Dawid gebou, westelik van die Gihon in die dal tot by die ingang na die Vispoort en dit om die Heuwel getrek en baie hoog gemaak, en leërowerstes in al die versterkte stede in Juda aangestel.

15 En hy het die vreemde gode en die afgodsbeeld uit die huis van die Here verwyder, ook al die altare wat hy op die berg van die huis van die Here en in Jerusalem gebou het, en dit buitekant die stad gegooi.

16 En hy het die altaar van die Here weer opgerig en daar dankoffers en lofoffers op gebring en aan Juda bevel gegee om die Here, die God van Israel, te dien.

17 Tog het die volk nog op die hoogtes geoffer, maar net aan die Here hulle God.

18 En die verdere geskiedenis van Manasse en sy gebed tot sy God en die woorde van die sieners wat tot hom gespreek het in die Naam van die Here, die God van Israel, kyk, dit is in die Geskiedenis van die konings van Israel.

19 En sy gebed en hoe hy verhoor is en al sy sonde en sy ontrou en die plekke waar hy hoogtes gebou en die heilige boomstamme en gesnede beelde opgerig het voor sy verootmoediging, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van Hósai.

20 En Manasse het ontslaap met sy vaders, en hy is in sy huis begrawe; en sy seun Amon het in sy plek koning geword.

Regering van die goddelose Amon.

21 AMON was twee-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en twee jaar het hy in Jerusalem geregeer.

22 En hy het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here, soos sy vader Manasse gedoen het; en aan al die gesnede beelde wat sy vader Manasse gemaak het, het Amon ywerig geoffer en hulle gedien.

23 Maar hy het hom nie verootmoedig voor die aangesig van die Here soos sy vader Manasse hom verootmoedig het nie; maar hy, Amon, het die skuld vermeerder.

24 En sy dienaars het teen hom saamgesweer en hom in sy huis gedood.

25 Maar die volk van die land het almal doodgeslaan wat teen koning Amon saamgesweer het, en die volk van die land het sy seun Josía in sy plek koning gemaak.