1 Koriniti 13

Aroha

1 Ahakoa kōrero noa ahau i ngā reo o ngā tāngata, o ngā anahera, ki te kāhore ōku aroha, ka rite ahau ki te parāhi tangi, ki te himipora tatangi. 2 Ahakoa kei ahau te mahi poropiti, ā, kitea ana e ahau ngā mea ngaro katoa, me te mātauranga katoa; ahakoa kei ahau katoa te whakapono, e taea ai te whakaneke i ngā maunga, ki te kāhore ōku aroha, ehara rawa ahau. 3 Ahakoa ka hoatu e ahau āku taonga katoa hei whāngai i te hunga rawakore, ahakoa ka tukua e ahau tōku tinana kia tahuna, ki te kāhore ōku aroha, kāhore rawa he pai ki ahau.

4 He manawanui te aroha, ā, he atawhai; e kore te aroha e hae; e kore te aroha e whakaī, e kore e whakapehapeha, 5 kāhore ōna tikanga whanokē, e kore e whai ki āna ake, e kore e riri wawe, e kore e whakairi kino; 6 e kore e hari ki te hē, engari ka hari tahi me te pono; 7 e whakamanawanui ana ki ngā mea katoa, e whakapono ana ki ngā mea katoa, e tūmanako ana ki ngā mea katoa, e whakaririka kau ana ki ngā mea katoa.

8 E kore rawa te aroha e taka. Nā, ahakoa mahi poropiti, e memeha; ahakoa reo kē, e mutu; ahakoa mātauranga, e memeha. 9 E mātau ana hoki tātou ko tētahi wāhi anake, e poropiti ana tātou ko tētahi wāhi anake. 10 Otirā, ka tae mai te tino mea, ko reira memeha ai taua wāhi.

11 I tōku tamarikitanga i rite āku kōrero ki ā te tamariki, i rite tōku ngākau ki tō te tamariki, i rite ōku whakaaro ki ō te tamariki; nō tōku kaumātuatanga nei, whakarērea ake e ahau ngā mea tamariki. 12 Ināianei hoki he titiro pōuriuri tā tātou i roto i te whakaata, ko reira ia he kanohi, he kanohi. Ināianei e mātau ana ahau ko tētahi wāhi anake; ko reira ia ahau e mōhio ai me ahau i mōhiotia rā.

13 Nā tēnei te mau nei te whakapono, te tūmanako, te aroha, ēnei e toru; ko te mea nui rawa ia o ēnei ko te aroha.

Die uitnemendheid van die liefde.

1 AL sou ek die tale van mense en engele spreek, en ek het nie die liefde nie, dan het ek 'n klinkende metaal of 'n luidende simbaal geword.

2 En al sou ek die gawe van profesie hê en al die geheimenisse weet en al die kennis, en al sou ek al die geloof hê, sodat ek berge kon versit, en ek het nie die liefde nie, dan sou ek niks wees nie.

3 En al sou ek al my goed uitdeel, en al sou ek my liggaam oorgee om verbrand te word, en ek het nie die liefde nie, dan sou dit my niks baat nie.

4 Die liefde is lankmoedig en vriendelik; die liefde is nie jaloers nie; die liefde praat nie groot nie, is nie opgeblase nie,

5 handel nie onwelvoeglik nie, soek nie sy eie belang nie, word nie verbitterd nie, reken die kwaad nie toe nie,

6 is nie bly oor die ongeregtigheid nie, maar is bly saam met die waarheid.

7 Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles.

8 Die liefde vergaan nimmermeer; maar profesieë — hulle sal tot niet gaan; of tale — hulle sal ophou; of kennis — dit sal tot niet gaan.

9 Want ons ken ten dele en ons profeteer ten dele.

10 Maar as die volmaakte gekom het, dan sal wat ten dele is, tot niet gaan.

11 Toe ek 'n kind was, het ek gepraat soos 'n kind, gedink soos 'n kind, geredeneer soos 'n kind; maar nou dat ek 'n man is, het ek die dinge van 'n kind afgelê.

12 Want nou sien ons deur 'n spieël in 'n raaisel, maar eendag van aangesig tot aangesig. Nou ken ek ten dele, maar eendag sal ek ten volle ken, net soos ek ten volle geken is.

13 En nou bly geloof, hoop, liefde — hierdie drie; maar die grootste hiervan is die liefde.