1 Koriniti 11

1 Kia rite tā koutou ki tāku, me tāku ka rite nei ki tā te Karaiti.

Hīpokina te Upoko i te Koropikotanga

2 Nā, e whakamoemiti ana ahau ki a koutou, mō koutou ka mahara ki ahau i ngā mea katoa, ka pupuri hoki i ngā whakarerenga iho, i āku i tuku atu nā ki a koutou. 3 Nā, e mea ana ahau kia mātau koutou, ko te Karaiti te upoko o ngā tāne katoa; ko te tāne te upoko o te wahine; ko te Atua anō te upoko o te Karaiti. 4 Ko te tangata e īnoi ana, e poropiti ana, me te hīpoki anō te upoko, e whakaiti ana ia i tōna upoko. 5 Ko te wahine ia e īnoi ana e poropiti ana rānei, kāhore nei he hīpoki o te upoko, e whakaiti ana ia i tōna upoko. E rite tonu ana tēnā ānō kua oti tōna upoko te heu. 6 Ki te kāhore hoki te wahine e hīpokina, kia waruhia hoki ia. Ki te mea he mea whakamā ki te wahine kia waruhia, kia heua rānei, me hīpoki ia. 7 E kore hoki e tika mō te tāne kia hīpokina tōna upoko, ko te āhua hoki ia, ko te korōria o te Atua. Ko te wahine ia te korōria o te tāne. 8 Ehara hoki i te mea nō te wahine te tāne, engari, nō te tāne te wahine. 9 Kīhai anō te tāne i hangā mā te wahine, engari, ko te wahine mā te tāne. 10 Koia i tika ai hei runga i te upoko o te wahine te tohu o te mana, he mea mō ngā anahera.

11 Ahakoa rā, e kore te tāne e motuhia kētia i te wahine, e kore anō te wahine e motuhia kētia i te tāne, i roto i te Ariki. 12 Nō roto hoki i te tāne te wahine, waihoki, i nā te wahine mai te tāne; nā te Atua anō ia ngā mea katoa. 13 Mā koutou tonu e whakaaro: he mea pai rānei kia īnoi hīpokikore te wahine ki te Atua? 14 E kore rānei te whakaaro māori nei anō e ako i a koutou, ki te mea he makawe roroa o te tāne, he mea whakatūtūa tērā mōna? 15 Tēnā, ki te mea he makawe roroa o te wahine, he mea whakakorōria tērā mōna. Kua hoatu hoki ōna makawe ki a ia hei hīpoki. 16 Otirā, ki te mea he āhua totohe tētahi, kāhore ō mātou ritenga pērā, kāhore hoki o ngā hāhi a te Atua.

Te Hapa a te Ariki

17 I ahau ia e kōrero nei i tēnei ki a koutou, kāhore āku whakamoemiti ki a koutou, kāhore hoki koutou e whakamine mō te pai, engari mō te kino. 18 Nā, ko te tuatahi, i a koutou ka whakamine ki roto ki te hāhi, ka rongo ahau he wehewehenga kei roto i a koutou; ā, e whakapono ana ahau ki tētahi wāhi. 19 Kua takoto hoki kia whai tītorehanga koutou, kia kitea ai te hunga e paingia ana i roto i a koutou. 20 Nā, ka huihui koutou ki te wāhi kotahi, e kore e taea kia kai i te hapa a te Ariki. 21 I te mea hoki e kai ana koutou, ka kai tēnā, tēnā, i tāna hapa i mua atu i tētahi; ā, ka hiakai tētahi, ka haurangi tētahi. 22 He aha? Kāhore koia ō koutou whare e kai ai, e inu ai koutou? E whakahāwea ana rānei koutou ki te hāhi a te Atua, e mea ana hoki kia whakamā te hunga kāhore nei ā rātou mea? Kia pēhea atu tāku kupu ki a koutou? Kia whakamoemiti oti ahau ki a koutou mō tēnei mea? E kore rā ahau e whakamoemiti.

23 Kua riro mai hoki i ahau i te Ariki tāku i tuku atu rā ki a koutou, arā, i taua pō i tukua ai ia, i tangohia e te Ariki, e Īhu, te taro, 24 ā, ka mutu te whakawhetai, ka whatia e ia, nā ka mea ia, "Tangohia, kainga; ko tōku tinana tēnei ka whatiwhatia nei mō koutou. Meinga tēnei hei whakamahara ki ahau." 25 Me te kapu anō i te mutunga o te hapa, me tāna mea anō, "Ko te kawenata hou tēnei kapu i runga i ōku toto. Meinga tēnei i ngā inumanga katoa hei whakamahara ki ahau." 26 I ngā wā katoa hoki e kai ai koutou i tēnei taro, e inu ai i tēnei kapu, e whakakitea ana e koutou te matenga o te Ariki, kia tae mai rā anō ia.

27 Mō reira ki te kai hē tētahi, ki te inu hē i te kapu a te Ariki, ka whai hara ia i te tinana, i ngā toto, o te Ariki. 28 Engari, kia uiui te tangata ki a ia anō, ka kai ai i taua taro, ka inu ai i taua kapu. 29 Nō te mea ki te kai hē, ki te inu hē tētahi, e kai ana, e inu ana i te whakawā mōna, tē whakaaro ko te tinana o te Ariki. 30 Nō konei hoki he tokomaha i roto i a koutou e ngoikore ana, e mate ana, he tokomaha, anō kua moe. 31 Me i whakawā hoki tātou i a tātou anō, kīhai i whakataua te hē ki a tātou. 32 Ki te whakawākia ia tātou, he mea whakaako tātou nā te Ariki, kei tukua ngātahitia tātou me te ao ki te hē.

33 Heoi, e ōku tēina, ka huihui koutou ki te kai, me tatari tētahi ki tētahi. 34 Ki te hiakai tētahi, hei roto i tōna whare kai ai; kei ai tō koutou huihuinga hei take whakawā.

Ko ērā atu mea hoki, māku e whakatika ina tae atu ahau.

1 WEES my navolgers, soos ek dit ook van Christus is.

Oor die gedrag van die vrou in die gemeente.

2 EN ek prys julle, broeders, dat julle in alles aan my dink en aan die leringe vashou soos ek dit aan julle oorgelewer het.

3 Maar ek wil hê dat julle moet weet dat Christus die hoof is van elke man, en die man die hoof van die vrou, en God die hoof van Christus.

4 Elke man wat bid of profeteer met iets op sy hoof, doen sy hoof oneer aan;

5 maar elke vrou wat bid of profeteer met onbedekte hoof, doen haar hoof oneer aan; want dit is een en dieselfde asof haar hoof geskeer is.

6 Want as 'n vrou se hoof nie bedek is nie, laat sy dan ook haar hare afsny; maar as dit vir 'n vrou lelik is om haar hare af te sny of te skeer, laat sy haar hoof bedek.

7 Want 'n man moet die hoof nie bedek nie, omdat hy die beeld en heerlikheid van God is; maar die vrou is die heerlikheid van die man.

8 Want die man is nie uit die vrou nie, maar die vrou uit die man.

9 Want die man is ook nie ter wille van die vrou geskape nie, maar die vrou ter wille van die man.

10 Daarom moet die vrou 'n aanduiding van gesag op die hoof hê ter wille van die engele.

11 En tog, in die Here is die man nie sonder die vrou nie, en die vrou ook nie sonder die man nie.

12 Want soos die vrou uit die man is, so is ook die man deur middel van die vrou; maar alles is uit God.

13 Oordeel self: Is dit betaamlik dat 'n vrou met onbedekte hoof tot God bid?

14 Of leer ook die natuur self julle nie dat as 'n man lang hare dra, dit vir hom 'n oneer is nie;

15 maar as 'n vrou lang hare dra, dit vir haar 'n eer is, omdat die lang hare vir haar gegee is as 'n bedekking?

16 Maar as iemand meen om twisgierig te wees, ons het nie so 'n gewoonte nie, en ook die gemeentes van God nie.

Ongereeldhede by die liefdemaal. Hoe die heilige nagmaal gevier moet word.

17 MAAR terwyl ek dit beveel, kan ek dit nie prys nie dat julle saamkom, nie ten goede nie maar ten kwade.

18 Want in die eerste plek hoor ek dat, as julle saamkom in die gemeente, daar skeuringe onder julle is, en gedeeltelik glo ek dit.

19 Want daar moet ook partyskappe onder julle wees, sodat die beproefdes onder julle openbaar kan word.

20 As julle dus saamkom, dan wil dit nie sê dat julle die nagmaal van die Here eet nie.

21 Want as julle eet, gebruik elkeen eers sy eie ete; en die een het honger en die ander is dronk.

22 Het julle dan geen huise om in te eet en te drink nie? Of verag julle die gemeente van God, en maak julle dié beskaamd wat nie het nie? Wat sal ek vir julle sê? Sal ek julle prys? Hierin prys ek julle nie.

23 Want ek het van die Here ontvang wat ek ook aan julle oorgelewer het, dat die Here Jesus in die nag waarin Hy verraai is, brood geneem het;

24 en nadat Hy gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: Neem, eet; dit is my liggaam wat vir julle gebreek word; doen dit tot my gedagtenis.

25 Net so ook die beker ná die ete, met die woorde: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed; doen dit, so dikwels as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.

26 Want so dikwels as julle hierdie brood eet en hierdie beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom.

27 Wie dan op onwaardige wyse hierdie brood eet of die beker van die Here drink, sal skuldig wees aan die liggaam en bloed van die Here.

28 Maar die mens moet homself beproef en só van die brood eet en uit die beker drink.

29 Want wie op onwaardige wyse eet en drink, eet en drink 'n oordeel oor homself, terwyl hy die liggaam van die Here nie onderskei nie.

30 Daarom is daar onder julle baie swakkes en sieklikes, en 'n aantal het ontslaap.

31 Want as ons onsself beoordeel het, sou ons nie geoordeel word nie.

32 Maar as ons geoordeel word, word ons deur die Here getugtig, sodat ons nie saam met die wêreld veroordeel mag word nie.

33 Daarom, my broeders, as julle saamkom om te eet, wag vir mekaar;

34 en as iemand honger het, laat hom by die huis eet, sodat julle nie tot 'n oordeel saamkom nie. Die ander sake sal ek reël wanneer ek kom.