1 Koriniti 9

Ngā Tikanga me ngā Mahi a tētahi Āpōtoro

1 He teka ianei kei ahau anō ngā tikanga mōku? He teka ianei he āpōtoro ahau? Kīhai ianei ahau i kite i a Īhu Karaiti, i tō tātou Ariki? Ehara oti koutou i tāku mahi i roto i te Ariki? 2 Ahakoa ehara ahau i te āpōtoro ki ērā atu, engari rawa ia he āpōtoro ki a koutou, ko koutou hoki te hīri o tōku āpōtorotanga i roto i te Ariki.

3 Ko tāku utu tēnei ki ōku kaiui; 4 kāhore rānei i a mātou anō te tikanga mō te kai, mō te inu? 5 Kāhore rānei i a mātou anō te tikanga ki te whakahāereere i te hoa wahine, he wahine whakapono, pērā i ērā atu āpōtoro me ngā tēina o te Ariki, rātou ko Kipa? 6 Ko māua anake rānei ko Pānapa, kāhore rānei i a māua te tikanga kia kaua e mahi?

7 Ko wai ka haere hei hōia, ā, nāna ake anō ngā utu mōna? Ko wai e whakatō ana i te māra wāina, ā, kāhore ō reira hua e kainga e ia? Ko wai hoki e whāngai ana i te kāhui, ā, kāhore e kai i te waiū o te kāhui? 8 E kōrero ana rānei ahau i ēnei mea i te tikanga tangata? He pērā anō rānei tā te ture kōrero? 9 Kua oti hoki te tuhituhi i roto i te ture a Mohi, "Kaua e whakamōkātia te māngai o te kau i te mea e patu wīti ana. Ko ngā kau koia tā te Atua i whakaaro ai?" 10 Mō tātou rānei te tino tikanga o āna kōrero? Āe, he whakaaro ki a tātou i tuhituhi ai; he tika hoki kia parau te kaiparau i runga i te tūmanako, kia patu wīti anō te kaipatu i runga i te tūmanako ki tētahi wāhi māna. 11 I te mea kua ruia e mātou ngā mea wairua mā koutou, he mea nui ianei ki te kotia e mātou ā koutou mea o te kikokiko? 12 Kua uru nei ētahi atu ki tēnei tikanga a koutou, ko mātou anō ētahi kia hira ake?

Otirā, kīhai mātou i mea ki tēnei tikanga, engari, e whakamanawanui ana ki ngā mea katoa, kei ai tā mātou hei ārai mō te rongopai o te Karaiti. 13 Kāhore oti koutou i mātau, ko te hunga e mahi ana i ngā mea tapu, e kai ana i ngā mea o te temepara? Ā, ko ngā kaitiaki o te āta, mā rātou anō tētahi wāhi o tō te āta? 14 Pērā tonu anō tā te Ariki i whakatakoto ai mō ngā kaikauwhau o te rongopai, hei runga i te rongopai he oranga mō rātou.

15 Otiia, kīhai ahau i mea ki tētahi o ēnei mea; kāhore hoki ahau i tuhituhi i ēnei mea kia pēnātia mai ai ahau. Ki ahau hoki he pai kē te mate, i te riro mā te tangata tāku whakamanamana e whakakāhore. 16 Nō te mea ki te kauwhau ahau i te rongopai, kāhore māku whakamanamana; kua takoto hoki tēnei hei mahi māku; he auē ia māku ki te kore ahau e kauwhau i te rongopai. 17 Ki te mea hoki nōku te ngākau ki tēnei mahi, he utu tōku. Ki te kore ia he ngākau, he mahi tuari tēnei kua tukua ki ahau. 18 Nā, he aha koia te utu mōku? Arā, ki te kauwhau ahau i te rongopai, ka meinga e ahau kia kore e utua te rongopai. Kia kore ai ahau e mea i te wāhi e tika ana māku i roto i te rongopai.

19 Ahakoa hoki ehara ahau i te pononga nā te tangata, heoi, kua waiho ahau e ahau anō hei pononga mā te katoa, kia tokomaha atu ai e riro mai i ahau. 20 Nā, ki ngā Hūrai whakahūrai ana ahau, kia riro ai i ahau ngā Hūrai; ki te hunga i raro i te ture me te mea i raro ahau i te ture, ahakoa rā kāhore ahau i raro i te ture, kia riro ai i ahau te hunga i raro i te ture; 21 ki te hunga turekore me he tangata turekore ahau, ehara i te mea he turekore ki te Atua, engari, i raro i te ture ki a te Karaiti, kia riro ai i ahau te hunga turekore. 22 Ki te hunga ngoikore me he ngoikore ahau, kia riro ai i ahau te i hunga ngoikore; waiho ana ahau hei mea katoa ki te katoa, kia taea ai e i ahau ngā mea katoa hei whakaora i ētahi. 23 I meinga ai tēnei e ahau he whakaaro ki te rongopai, kia whiwhi tahi ai ahau ki tōna pai.

24 Kāhore oti koutou i mātau ki te hunga e oma whakataetae ana, e oma katoa ana, kotahi anō ia mōna te utu whakahōnore? Kia pēnā tā koutou oma, kia whiwhi ai koutou.

25 Nā, ko ngā tāngata katoa e whakataetae ana i ngā tākaro e whakakoromaki ana i ngā hiahia katoa. Nā, e pērā ana rātou kia whiwhi ai ki te karauna pirau; ko tātou ia ki te mea e kore e pirau. 26 Ko ahau nei hoki, kāhore i ngaro tāku oma; e kuru ana ahau, kāhore ia e rite ki te kaipatu o te hau. 27 Engari, e pēhia ana e ahau tōku tinana, meinga ana hoki hei pononga māku; kei kauwhau pea ahau ki ētahi atu, ko ahau ia ka ākiritia atu.

Vryheid en regte van die apostel.

1 IS ek nie 'n apostel nie? Is ek nie vry nie? Het ek nie Jesus Christus, onse Here, gesien nie? Is julle nie my werk in die Here nie?

2 As ek vir ander geen apostel is nie, is ek dit tog seker vir julle, want julle is die seël op my apostelskap in die Here.

3 My verantwoording aan die wat my beskuldig, is dít:

4 Het ons dan geen vryheid om te eet en te drink nie?

5 Het ons dan geen reg om 'n suster as vrou met ons rond te neem net soos die ander apostels en die broers van die Here en Céfas nie?

6 Of het net ek en Bárnabas geen reg om die hande-arbeid na te laat nie?

7 Wie dien ooit as soldaat op eie koste? Wie plant 'n wingerd en eet nie van sy vrug nie? Of wie pas 'n kudde op en geniet nie van die melk van die kudde nie?

8 Sê ek dit miskien menslikerwys, of sê die wet dit nie ook nie?

9 Want in die wet van Moses is geskrywe: 'n Os wat graan dors, mag jy nie muilband nie. Is dit miskien oor die osse dat God Hom bekommer?

10 Of spreek Hy inderdaad om ons ontwil? Ja, want om ons ontwil is dit geskrywe, omdat hy wat ploeg, op hoop moet ploeg; en hy wat dors, op hoop om wat hy hoop, deelagtig te word.

11 As ons vir julle die geestelike gesaai het, is dit 'n groot saak as ons julle stoflike goed maai?

12 As ander deel het aan die reg op julle diens, het ons nie nog meer nie? Ons het ewenwel nie gebruik gemaak van hierdie reg nie, maar ons verdra alles om geen hindernis vir die evangelie van Christus te veroorsaak nie.

13 Weet julle nie dat die wat met die heilige dinge werk, uit die heiligdom eet nie; en dat die wat by die altaar besig is, met die altaar deel nie?

14 So het die Here ook vir die wat die evangelie verkondig, bepaal dat hulle van die evangelie moet lewe.

Belangeloosheid en toewyding van die apostel. Die Christelike wedloper.

15 MAAR ék het van geeneen van hierdie dinge gebruik gemaak nie. En ek skryf dít nie met die bedoeling dat dit so met my moet wees nie, want dit sou vir my beter wees om te sterwe as dat iemand my roem sou verydel.

16 Want as ek die evangelie verkondig, is dit vir my geen roem nie; want die dwang is my opgelê, en wee my as ek die evangelie nie verkondig nie!

17 Want as ek dit vrywillig doen, het ek loon; maar as ek dit onwillig doen, is 'n rentmeesterskap aan my toevertrou.

18 Watter loon het ek dan? Dat as ek die evangelie verkondig, ek die evangelie van Christus kosteloos bring, om nie van my reg in die evangelie ten volle gebruik te maak nie.

19 Want alhoewel ek van almal vry was, het ek my aan almal diensbaar gemaak om soveel van hulle as moontlik te win.

20 Vir die Jode het ek soos 'n Jood geword om die Jode te win; vir die wat onder die wet is, soos een wat onder die wet is, om die wat onder die wet is, te win.

21 Vir die wat sonder die wet is, soos een sonder wet — al is ek nie sonder die wet van God nie, maar onder die wet van Christus — om die wat sonder die wet is, te win;

22 vir die swakkes het ek soos 'n swakke geword om die swakke te win; vir almal het ek alles geword om in alle geval sommige te red.

23 En ek doen dit ter wille van die evangelie, dat ek 'n deelgenoot daarvan kan word.

24 Weet julle nie dat die wat op die baan hardloop, wel almal hardloop, maar dat een die prys ontvang nie? Hardloop só dat julle dit sekerlik kan behaal.

25 En elkeen wat aan 'n wedstryd deelneem, onthou hom in alles — húlle nogal om 'n verwelklike krans te ontvang, maar ons 'n onverwelklike.

26 Ek hardloop dan soos een wat nie onseker is nie; ek slaan met die vuis soos een wat nie in die lug slaan nie.

27 Maar ek kasty my liggaam en maak dit diensbaar, dat ek nie miskien, terwyl ek vir ander gepreek het, self verwerplik sou wees nie.