1 Koriniti 2

Te Kōrero mō Īhu Karaiti i Rīpeka

1 Ko ahau, e ōku tēina, i ahau i haere atu ai ki a koutou, kīhai ahau i haere atu me te pai kupu, me te hua rānei o te whakaaro, i ahau i kauwhau ai ki a koutou i te mea ngaro a te Atua. 2 I takoto hoki tōku whakaaro, kia kaua ahau e mātau ki tētahi mea i roto i a koutou, ko Īhu Karaiti anake, ko ia hoki i rīpekatia. 3 Ā, i a koutou ahau me te ngoikore, me te wehi, me te tūiri nui. 4 Ko tāku kōrero me tāku kauwhau ehara i te kupu whakapati nā tō te tangata whakaaro nui, engari, he whakakitenga nā te Wairua, nā te kaha, 5 kia kore ai tō koutou whakapono e tū i runga i o te tangata whakaaro nui, engari, i tō te Atua kaha.

Te Mātauranga o te Atua

6 He ahakoa rā e kōrero ana mātou i te whakaaro nui ki waenganui i te hunga tino tika. Ehara anō ia i te whakaaro mōhio nō tēnei ao, nō ngā rangatira rānei o tēnei ao, e memeha haere nei. 7 Engari, e kōrero ana mātou i te whakaaro nui o te Atua i roto i te mea ngaro, i te whakaaro mōhio i huna rā, ko tā te Atua i whakatakoto ai i mua o ngā ao, hei whakakorōria mō tātou. 8 Kīhai nei tētahi o ngā rangatira o tēnei ao i mātau; me i mātau hoki rātou, kua kāhore e rīpekatia e rātou te Ariki o te korōria. 9 Engari, ka rite ki te mea i tuhituhia rā:

"Ko ngā mea kāhore te kanohi i kite,

kāhore te taringa i rongo,

kāhore anō i tapoko noa ki te ngākau o te tangata,

ko ngā mea kua rite i te Atua mō te hunga e aroha ana ki a ia."

10 Otiia, kua whakakitea mai aua mea ki a tātou e te Atua mā tōna Wairua. E rapu ana hoki te Wairua i ngā mea katoa, āe, i ngā mea hōhonu a te Atua. 11 Ko wai oti o ngā tāngata e mātau ana ki ngā mea a te tangata? Ko te wairua anake o te tangata i roto i a ia? Waihoki ko ngā mea a te Atua e kore e mātauria e tētahi, engari e te Wairua o te Atua. 12 Otiia, ko te wairua i riro mai nei i a tātou, ehara i te wairua o te ao, engari, ko te Wairua e ahu mai nei i te Atua; kia mātau ai tātou ki ngā mea kua oti nei te hōmai e te Atua ki a tātou.

13 Nā, ka kōrero mātou i aua mea, ehara ngā kupu i te whakaaro mōhio o te tangata i whakaako mai, engari, he mea whakaako nā te Wairua Tapu; e whakariterite ana i ngā mea wairua ki ngā mea wairua. 14 Nā, e kore te tangata i te ngākau māori e tango i ngā mea o te Wairua o te Atua. Ki a ia he mea kūware ērā, ā, e kore ia e āhei te mātau, he mea mā te Wairua ka kitea ai. 15 Otiia, ki te mea kei tētahi te Wairua, ka kitea e ia ngā mea katoa, e kore anō ia e kitea e tētahi.

16 "Ko wai hoki te mātau ana

ki te hinengaro o te Ariki,

e whakaako ai ia i a ia?"

Kei a tātou ia te hinengaro o te Karaiti.

Die aard van Paulus se prediking in Korinthe.

1 EN toe ek by julle gekom het, broeders, het ek nie aan julle die getuienis van God kom verkondig met voortreflikheid van woorde of van wysheid nie,

2 want ek het my voorgeneem om niks anders onder julle te weet nie as Jesus Christus, en Hom as gekruisigde.

3 Ek was ook by julle in swakheid en in vrees en in veel bewing;

4 en my rede en my prediking was nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die betoning van gees en krag,

5 sodat julle geloof nie in wysheid van mense sou bestaan nie, maar in die krag van God.

6 Tog spreek ons wysheid onder die volwassenes, maar 'n wysheid nie van hierdie wêreld, of van hierdie wêreld se heersers, wat vergaan nie.

7 Maar ons spreek die wysheid van God, wat bestaan in verborgenheid wat bedek was en wat God van ewigheid af voorbeskik het tot ons heerlikheid,

8 wat niemand van die heersers van hierdie wêreld geken het nie — want as hulle dit geken het, sou hulle die Here van die heerlikheid nie gekruisig het nie —

9 maar soos geskrywe is: Wat die oog nie gesien en die oor nie gehoor en in die hart van 'n mens nie opgekom het nie, wat God berei het vir die wat Hom liefhet.

10 Maar God het dit aan ons deur sy Gees geopenbaar, want die Gees ondersoek alle dinge, ook die dieptes van God.

11 Want wie van die mense weet wat in 'n mens is, behalwe die gees van die mens wat in hom is? So weet ook niemand wat in God is nie, behalwe die Gees van God.

12 Ons het ewenwel nie die gees van die wêreld ontvang nie, maar die Gees wat uit God is, sodat ons kan weet wat God ons uit genade geskenk het.

13 Daarvan spreek ons ook, nie met woorde wat die menslike wysheid leer nie, maar met dié wat die Heilige Gees leer, sodat ons geestelike dinge met geestelike vergelyk.

14 Maar die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word.

15 Maar die geestelike mens beoordeel wel alle dinge; self egter word hy deur niemand beoordeel nie.

16 Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus.