Hapakuku 1

1 Ko te poropititanga i kitea e Hapakuku poropiti.

Te Amuamu a te Poropiti

2 Kia pēhea te roa, e Ihowā, o tāku tangi,

ā, kāhore koe e rongo?

E karanga atu ana ahau ki a koe mō te tutū,

ā, kāhore koe e whakaora.

3 He aha koe i whakakite mai ai i te kino ki ahau?

He aha koe i titiro ai ki te pakeketanga?

He pāhua hoki, he tutū tēnei kei tōku aroaro,

nā, he totohe tēnei, ā, kei te oho ake he ngangare.

4 Nā reira kahakore noa iho te ture,

kore tonu ake e puta te whakawā;

e karapotia ana hoki te tika e te kino –

nā reira, te putanga o te whakawā, he parori kē.

Te Whakautu a Ihowā

5 "Titiro atu ki ngā tauiwi, mātakitaki,

kia nui te mīharo!

Nō te mea kei te mahi ahau i tētahi mahi i ō koutou rā,

he mea e kore e whakaponohia,

ki te kōrerotia atu.

6 Nō te mea tēnei ka ara i ahau ngā Karari,

taua iwi nanakia rā, taua iwi hīkaka tonu rā,

e haerea nei e rātou te whānuitanga o te whenua,

kia riro ai i a rātou ngā kāinga ehara nei i a rātou.

7 "He hanga whakamataku rātou, he mea wehi;

i ahu tonu ake i a rātou tā rātou nā whakawā,

me tō rātou nā rangatiratanga.

8 He tere atu ā rātou hōiho i te reparo,

he nanakia atu i te wuruhi o te ahiahi;

ka tohatoha noa atu ō rātou kaieke hōiho.

Āe rā, ka haere mai anō ā rātou kaieke hōiho i tawhiti;

ko tā rātou rere rite tonu ki tā te ēkara e hohoro ana ki te kai.

9 "Ko rātou katoa he mahi nanakia i haere mai ai;

ko ō rātou kanohi whakamau tonu me te mea ko te hau marangai,

me te mea he kirikiri ngā whakarau e aohia ana e rātou.

10 Āe rā, e taunu ana ia ki ngā kīngi,

ā, hei kata māna ngā rangatira.

Ka kata ia ki ngā pā taiepa katoa;

ka opehia ake hoki he puehu e ia, ā, riro tonu i a ia.

11 Kātahi ia ka wheoro ake ānō he hau,

ka whiti atu, ā, ka mahi i te hē;

arā a ia, te tangata ko tōna kaha nei tōna atua."

12 He teka ianei nōnamata riro koe,

e Ihowā, e tōku Atua, e tōku Mea Tapu?

E kore mātou e mate.

Kua waiho ia e koe, e Ihowā, hei whakawā;

kua whakapūmautia ia e koe, e te Kāmaka, hei whiu.

13 He kanohi mā rawa ōu, e kore koe e titiro ki te kino,

e kore anō e āhei kia mātakitaki koe ki te kino.

He aha koe i mātakitaki ai ki te hunga tinihanga,

i whakarongo puku ai i te mea ka horomia e te tangata kino

te tangata e tika rawa ana i a ia?

14 He aha ngā tāngata i meinga ai e koe

kia rite ki ngā ika o te moana, ki ngā mea ngōkingōki

kāhore nei ō rātou kaiwhakahaere tikanga?

15 Ko rātou katoa tangohia ake e ia ki te matau,

ka mau i a ia ki roto ki tāna kupenga,

e kokoa ana ki tāna rou;

nā reira koa ana ia, whakamanamana ana.

16 Koia ia i whakahere ai ki tāna kupenga,

i tahu whakakakara ai ki tāna rou;

nō te mea nā aua mea i whai ngako ai tōna wāhi,

i mōmona ai tāna kai.

17 He mea anō rānei tērā e whakawāteatia ai e ia tāna kupenga,

ā, kore iho e tohungia ngā iwi e patua tonutia ana?

Geweld en onreg in die volkewêreld.

1 DIE Godspraak wat Hábakuk, die profeet, gesien het.

2 Hoe lank, o Here, roep ek om hulp, maar U hoor nie; skreeu ek tot U: Geweld! — maar U help nie?

3 Waarom laat U my onreg sien en aanskou U die moeite! Ja, verwoesting en geweld is voor my oë; en daar is stryd, en twis begin.

4 Daarom verloor die wet sy krag, en die reg kom nooit meer te voorskyn nie; want die goddelose omsingel die regverdige, daarom kom die reg verdraaid te voorskyn.

5 Aanskou onder die nasies en merk op, en staan verstom, verstom; want Ek gaan iets in julle dae doen wat julle nie sal glo as dit vertel word nie.

6 Want kyk, Ek gaan die Chaldeërs opwek, daardie kwaai en onstuimige nasie wat trek deur die wydtes van die aarde, om wonings in besit te neem wat aan hom nie behoort nie.

7 Verskriklik en gedug is hy, van homself gaan sy reg en hoogheid uit.

8 En vinniger as luiperds is sy perde en gouer as aandwolwe; en op 'n galop kom sy ruiters, ja, sy ruiters! Van ver kom hulle aangevlieg net soos 'n arend wat op sy prooi neerskiet!

9 Hulle kom almal om geweld te pleeg; die rigting van hulle gesigte is vorentoe, sodat hy gevangenes versamel soos sand.

10 Ook dryf hy die spot met konings, en vorste is vir hom 'n belagging; hy lag om elke vesting; hy hoop grond daarteen op en neem dit in.

11 Dan gly hy verby, 'n wind, en trek verder — maar word skuldig, hy wie se krag sy god is.

Laat God die geweld seëvier?

12 IS U dan nie uit die voortyd nie, o Here, my God, my Heilige? Ons sal nie sterwe nie. Here, tot 'n strafoordeel het U hom bestel en, o Rots, tot 'n tugroede het U hom bestem!

13 U, wat te rein is van oë om die kwaad aan te sien en die onreg nie kan aanskou nie — waarom aanskou U die trouelose, swyg U wanneer die goddelose dié verslind wat regverdiger is as hy?

14 So maak U dan mense soos visse van die see, soos kruipende gedierte wat geen heerser oor hulle het nie.

15 Hy trek hulle almal op met die hoek, sleep hulle in sy net en vergader hulle in sy seën; daarom is hy vrolik en juig.

16 Daarom offer hy aan sy net en laat rook opgaan vir sy seën; want deur hulle is sy aandeel vet en sy spys weelderig.

17 Sal hy daarom sy net uitskud en gedurigdeur nasies doodmaak sonder verskoning?