Hapakuku 3

He Īnoi nā Hapakuku

1 He īnoi nā Hapakuku poropiti, ko Hikionoto te waiata.

2 E Ihowā, kua rongo ahau i tōu rongo,

wehi ana ahau, e Ihowā.

Kia ora tāu mahi i waenganui o ngā tau,

kia mātauria i waenganui o ngā tau;

i te mea e riri ana, mahara ki te tohu tangata.

3 I haere mai te Atua i Temana,

te Mea Tapu i Maunga Parana. Hera

Hei hīpoki tōna korōria mō ngā rangi;

kī tonu te whenua i te whakamoemiti ki a ia.

4 Ko tōna tīahotanga ānō ko te mārama;

he hihi e puta ana mai i tōna ringa;

i reira anō te hunanga o tōna kaha.

5 I mua i a ia te mate urutā e haere ana,

i puta anō he mura whānāriki i ōna waewae.

6 Tū ana ia, ā, whanganga ana e ia te whenua;

i titiro ia, ā, tītaria ana e ia ngā iwi.

Rererere ana ngā maunga onamata,

piko ana ngā pukepuke ō mua;

ko ōna ara koia anō kei onamata.

7 I kite ahau, kei te tuatea ngā tēneti o Kūhana;

wiri ana ngā tauārai o te whenua o Miriana.

8 I riri rānei a Ihowā ki ngā awa?

Ki ngā awa rānei tōu riri,

ki te moana rānei tōu riri?

I haere ai koe i runga i āu hōiho,

i āu hāriata whakaora?

9 I meinga tāu kōpere kia noho tahanga;

ko ngā oati ki ngā hapū he kupu pono. Hera

Wāhia ana e koe te whenua ki ngā awa.

10 I kite ngā maunga i a koe, ā, wehi ana;

i pahemo ake te waipuke o ngā wai;

i puaki te reo o te rire,

ā, ara ana ōna ringa ki runga.

11 Tū ana te rā me te marama i tō rāua kāinga,

haere ana rātou i te mārama o āu pere,

i te wherikotanga o tāu tao kanapa.

12 Hāereerea ana e koe te whenua i runga i te āritarita,

patua ā-wītitia ana e koe ngā iwi i runga i te riri.

13 I puta koe ki te whakaora i tāu iwi,

āe rā, ki te whakaora i tāu i whakawahi ai.

Pakaru ana i a koe te upoko i roto o te whare o te hunga kino,

takoto kau ana te tūranga, ā taea noatia te kakī. Hera

14 Werohia ana e koe te upoko o ōna ariki ki āna tokotoko anō;

ānō he paroro rātou e āki mai ana ki te tītaritari i ahau;

ko tō rātou koanga ngākau he kai puku i te rawakore.

15 Takahia ana e koe te moana ki ōu hōiho,

te haupūranga o ngā wai nunui.

16 I tōku rongonga, wiri ana tōku kōpū;

oraora ana ōku ngutu i te reo.

Ngoto ana te pirau ki roto ki ōku wheua,

ā, wiri ana ahau i tōku wāhi.

He mea ia e whai okiokinga ai ahau i te rā o te raru,

i te haerenga ake ki te iwi e kōkiri ana mai ki a ia me āna kaieke hōiho.

Te Whakawhirinaki me te Koa i waenganui i te Raruraru

17 Ahakoa kore te piki e kōpuku,

kore ngā wāina e whai hua;

ka hē te mahi ōriwa,

kāhore hoki ngā māra e whai kai;

ko ngā hipi poto ake i roto i ngā taiepa,

kāhore hoki he kau i roto i ngā taiepa kau;

18 otiia, ka koa ahau ki a Ihowā,

ka whakamanamana ki te Atua o tōku whakaoranga.

19 Ko Ihowā, ko tōku Ariki, tōku kaha,

ka meinga e ia ōku waewae kia rite ki ō te hāta,

ka meinga anō ahau e ia kia takahi i runga i ōku wāhi tiketike.

Ki te tino kaiwaiata i runga i āku mea whakatangi.

Gebed van die profeet.

1 'n GEBED van Hábakuk, die profeet, op die wysie van Sjigjonōt.

2 Here, ek het die tyding aangaande U verneem, ek het gevrees! Here, roep u werk in die lewe in die midde van die jare; in die midde van die jare laat dit bekend word. In toorn, dink aan ontferming.

3 God kom van Teman en die Heilige van die berg Paran. Sela. Sy majesteit bedek die hemel, en die aarde is vol van sy lof.

4 En glans soos sonlig is daar, ligstrale aan sy sy; en dáár is die omhulsel van sy krag.

5 Voor Hom uit loop die pes, en 'n koorsgloed trek uit agter Hom aan.

6 Hy tree op en laat die aarde wankel, Hy kyk en laat nasies opskrik; verpletterd lê die ewige berge, en neergesink die ou, ou heuwels — paaie van die ou tyd vir Hom.

7 Ek sien die tente van Kusan met onheil oordek, en die tentdoeke van die land Mídian bewe.

8 Is dit teen riviere, o Here, teen die riviere, dat u toorn ontvlam het? Of geld u grimmigheid die see dat U ry met u perde, u oorwinningswaens?

9 Heeltemal ontbloot is u boog; besweer is die pyle deur die woord. Sela. Tot riviere splyt U die aarde.

10 Die berge sien U en bewe van angs, 'n wolkbreuk storm verby, die wêreldvloed verhef sy stem, steek sy hande omhoog.

11 Die son, die maan bly in hulle woonplek by die lig van u pyle wat verbyskiet, by die glans van flikkerende spies.

12 In grimmigheid betree U die aarde, in toorn dors U die nasies.

13 U trek uit tot redding van u volk, tot redding van u Gesalfde. U verbrysel die kop van die huis van die goddelose en ontbloot die fondament tot by die nek. Sela.

14 U deurboor met sy eie pyle die hoof van sy leiers wat storm om my te verstrooi; wie se gejuig is asof hulle die ellendige in die skuilhoek wil verslind.

15 U betree die see met u perde, 'n hoop magtige waters.

16 Toe ek dit hoor, het my ingewande gebewe; my lippe het getril by die geluid, bederf het gekom in my gebeente, ja, ek het gebewe waar ek staan, omdat ek rustig moes wag op die dag van benoudheid dat dit aanbreek vir die volk wat op ons 'n aanval maak.

17 Alhoewel die vyeboom nie sal bloei en aan die wingerdstokke geen vrug sal wees nie, die drag van die olyfboom sal teleurstel en die saailande geen voedsel oplewer nie, die kleinvee uit die kraal verdwyn en geen beeste in die stalle sal wees nie —

18 nogtans sal ek jubel in die Here, ek sal juig in die God van my heil.

19 Die Here Here is my sterkte, en Hy maak my voete soos dié van herte, en Hy laat my tree op my hoogtes. Vir die musiekleier op snaarinstrumente.