Tauanga 35

Ngā Pā mā ngā Rīwaiti

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i ngā mānia o Moapa, i te wāhi o Horano, ki Heriko, i mea, 2 "Whakahaua ngā tama a Īharaira kia hōmai ki ngā Rīwaiti ētahi pā o ō rātou kāinga ka riro nei i a rātou hei nohoanga; me hoatu anō ki ngā Rīwaiti ngā wāhi o waho o aua pā ā tawhio noa. 3 Ā, ko ngā pā hei nohoanga mō rātou; ko ngā wāhi hoki o waho ake mō ā rātou kararehe, mō ō rātou taonga, mō ā rātou kīrehe katoa.

4 "Ā, ko ngā wāhi o waho o ngā pā, e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti, kia kotahi mano ngā whatīanga i te taiepa atu anō o te pā, ā, haere whakawaho ā tawhio noa. 5 Me rūri anō e koutou i waho o te pā, i te taha ki te rāwhiti kia rua mano whatīanga, i te taha ki te tonga kia rua mano whatīanga, i te taha ki te hauāuru kia rua mano whatīanga, i te taha hoki ki te raki kia rua mano whatīanga, ā, hei waenganui te pā. Ko ngā wāhi tēnei mō rātou o waho i ngā pā.

6 "Ā, kia ono ngā pā whakaora i roto i ngā pā e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti; me hoatu hei rerenga atu mō te kaiwhakamate. Kia whā tekau mā rua hoki ngā pā e tāpiritia e koutou ki ēnā. 7 Ko ngā pā katoa e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti, kia whā tekau mā waru; ērā, me ngā wāhi o waho ake. 8 Ā, hei roto i te wāhi tūturu o ngā tama a Īharaira ngā pā e hoatu e koutou; kia maha i roto i ngā mea maha, kia ouou hoki i roto i ngā mea ouou, kia rite ki tōna kāinga e riro i a ia ōna pā e hoatu e tērā, e tērā, ki ngā Rīwaiti."

Ngā Pā Whakaora

9 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 10 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou, E whiti koutou i Horano ki te whenua o Kanaana; 11 nā, ka whakarite i ētahi pā mō koutou hei pā whakaora, hei rerenga atu mō te tangata whakamate, i whakamate nei i te tangata, otiia ehara i te mea āta whakaaro. 12 Ā, ka waiho e koutou hei pā whakaora kei mate i te kaitakitaki; kei mate te tangata whakamate, kia tū rā anō ia ki te aroaro o te whakaminenga, kia whakawākia.

13 "Ā, kia ono ngā pā e waiho hei whakaora, o ngā pā e hoatu nei e koutou. 14 Kia toru ngā pā e hoatu e koutou i tēnei taha o Horano, kia toru hoki ngā pā e hoatu e koutou i te whenua o Kanaana; me waiho hei pā whakaora. 15 Hei whakaora ēnei pā e ono mō ngā tama a Īharaira, mō te manene, mō te nohonoa i roto i a koutou; hei rerenga atu mō ngā tāngata i mate ai tētahi, otiia ehara i te mea āta whakaaro."

He Ture ki te Kōhuru, te Mate Pokerehū

16 "Otiia, ki te patu ia i a ia ki te mea rino, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru. 17 Ki te patu anō hoki ia i a ia ki te kōhatu i whiua e ia kia mate rawa ai, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru. 18 Ki te patu rānei ia i a ia ki te mea rākau a te ringa kia mate ai, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru. 19 Mā te kaitakitaki toto ake anō e whakamate te kaikōhuru; e whakamate ia i a ia ina tūtaki ki a ia.

20 "Ki te mea he ngākau kino tōna, ā, i ka wero ia i a ia; ki te whanga atu rānei ia, ā, ka epaina atu ia kia mate; 21 ki te mauāhara rānei ia, ā, ka patu i a ia ki tōna ringa e mate ai ia; kia mate rawa te kaipatu, he kaikōhuru ia. E whakamatea te kaikōhuru e te kaitakitaki toto, ina tūtaki ki a ia.

22 "Tēnā ia, mehemea he oho noa ake tāna wero i a ia, ā, ehara i te mea mauāhara; ki te epaina rānei ia ki tētahi mea, ā, kīhai i whanga atu; 23 ki te kōhatu rānei, ki te mea e mate ai, ā, kīhai i kitea atu, nā kua ū ki a ia, ā, ka mate, kāhore anō hoki ōna mauāhara ki a ia, kīhai anō hoki i rapu i te hē mōna; 24 kātahi ka whakarite te whakaminenga i tā te kaipatu, i tā te kaitakitaki toto; kia rite ki ēnei ritenga. 25 Ā, ka whakaorangia e te whakaminenga te kaiwhakamate i roto i te ringa o te kaitakitaki toto, me whakahoki anō ia e te whakaminenga ki tōna pā whakaora, i rere atu ai ia; ā, ka noho ia ki reira ā mate noa te tino tohunga i whakawahia ki te hinu tapu.

26 "Ki te puta kau atu te kaiwhakamate ki waho o te rohe o tōna pā whakaora i rere atu nei ia; 27 ā, ka pono ki a ia te kaitakitaki toto ki waho o te rohe o tōna pā whakaora, ā, ka patua te kaiwhakamate e te kaitakitaki toto, e kore e whakairia he toto ki a ia. 28 Me noho hoki ia i roto i tōna pā whakaora, kia mate rā anō te tino tohunga; ā muri iho i te matenga o te tino tohunga ka hoki te kaiwhakamate ki tōna whenua tupu.

29 "Nā, hei tikanga whakawā ēnei mā koutou, i ō koutou whakatupuranga, i ō koutou nohoanga katoa.

30 "Ki te patu tētahi i te tangata, mā te māngai o ngā kaiwhakaatu e whakamatea ai te kaikōhuru. Kaua anō te kaiwhakaatu kotahi e whakatau hē ki tētahi, e mate ai.

31 "Kaua anō hoki e tangohia he utu mō te kaikōhuru kia ora, ki te mea he hara tōna e mate ai. Engari, kia mate rawa ia.

32 "Kaua anō e tango utu mō te tangata i rere ki tōna pā whakaora, kia hoki ai ia ki te whenua noho ai; kia mate rā anō te tohunga.

33 "Kia kore ai e whakapokea e koutou te whenua kei reira nei koutou; mā ngā toto hoki e poke ai te whenua; heoi anō hoki te mea hei pure i ngā toto i whakahekea ki te whenua, ko ngā toto o te kaiwhakaheke. 34 Kaua e whakapokea te whenua e noho ai koutou, e noho ai ahau; nō te mea e noho ana ahau, a Ihowā, i waenganui i ngā tama a Īharaira."

Die getal stede wat aan die Leviete afgestaan moes word. Die ses vrystede.

1 EN die Here het met Moses gespreek in die vlaktes van Moab, by die Jordaan van Jérigo, en gesê:

2 Gee bevel aan die kinders van Israel dat hulle aan die Leviete van hulle erflike besitting stede gee om te bewoon; ook moet julle weiveld rondom die stede aan die Leviete gee.

3 En die stede moet vir hulle dien om te bewoon; maar die weiveld wat daarby behoort, moet vir hulle diere en hulle besitting en al hulle lewende hawe wees.

4 En die weiveld van die stede wat julle aan die Leviete gee, moet van die stadsmuur af buitentoe duisend el rondom wees.

5 En julle moet buitekant die stad meet: aan die oostekant tweeduisend el en aan die suidekant tweeduisend el en aan die westekant tweeduisend el en aan die noordekant tweeduisend el, en die stad in die middel. Dit moet vir hulle as weiveld van die stede dien.

6 En die stede wat julle aan die Leviete gee, moet die ses vrystede wees wat julle moet gee, dat die een wat 'n doodslag begaan het, daarheen kan vlug; en daarby moet julle twee-en-veertig stede gee.

7 Al die stede wat julle aan die Leviete gee, moet wees agt-en-veertig stede, hulle saam met hul weiveld.

8 En wat die stede betref wat julle uit die besitting van die kinders van Israel gee — julle moet van die wat baie is, baie neem, en van die wat min is, min neem; elke stam moet van sy stede aan die Leviete gee volgens die erfdeel wat elkeen gaan kry.

9 Verder het die Here met Moses gespreek en gesê:

10 Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle deur die Jordaan na die land Kanaän trek,

11 moet julle gunstig geleë stede vir julle uitsoek; as vrystede moet hulle vir julle dien, dat die een wat 'n doodslag begaan het, een wat per ongeluk 'n mens doodgeslaan het, daarheen kan vlug.

12 En die stede moet vir julle as toevlug dien vanweë die bloedwreker, sodat hy wat 'n doodslag begaan het, nie sterwe voordat hy voor die vergadering gestaan het om geoordeel te word nie.

13 En die stede wat julle gee, moet vir julle, ses in getal, as vrystede dien.

14 Drie van die stede moet julle oos van die Jordaan gee, en drie daarvan moet julle in die land Kanaän gee; vrystede moet hulle wees.

15 Vir die kinders van Israel en die vreemdeling en die bywoner onder hulle moet hierdie ses stede as toevlug dien, sodat elkeen daarheen kan vlug wat per ongeluk 'n mens doodgeslaan het.

16 Maar as hy hom slaan met 'n ystervoorwerp, sodat hy sterwe, dan is hy 'n moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.

17 En as hy hom slaan met 'n klip in die hand — waardeur iemand kan sterwe — en hy sterwe, dan is hy 'n moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.

18 Of as hy hom slaan met 'n houtvoorwerp in die hand — waardeur iemand kan sterwe — en hy sterwe, dan is hy 'n moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.

19 Die bloedwreker, hy moet die moordenaar doodmaak; as hy hom kry, moet hy hom doodmaak.

20 En as hy hom uit haat stamp of met opset na hom gooi, sodat hy sterwe,

21 of hom uit vyandskap met sy hand slaan, sodat hy sterwe, dan moet hy wat geslaan het, sekerlik gedood word; hy is 'n moordenaar; die bloedwreker moet die moordenaar doodmaak as hy hom kry.

22 Maar as hy hom onvoorsiens, sonder vyandskap, stamp of enigiets sonder opset na hom gooi;

23 of as hy enige klip waardeur iemand kan sterwe — as hy, sonder om dit te sien, dit op hom laat val, sodat hy sterwe, terwyl hy geen vyand van hom was en sy onheil nie gesoek het nie,

24 dan moet die vergadering tussen hom wat doodgeslaan het, en die bloedwreker oordeel volgens hierdie voorskrifte.

25 En die vergadering moet hom wat 'n doodslag begaan het, red uit die hand van die bloedwreker, en die vergadering moet hom laat teruggaan na sy vrystad waarheen hy gevlug het; en hy moet daarin bly tot die dood van die hoëpriester wat met die heilige olie gesalf is.

26 Maar as hy wat 'n doodslag begaan het, ooit buitekant die grens van sy vrystad gaan waarheen hy moes vlug,

27 en die bloedwreker hom buitekant die grens van sy vrystad kry, en die bloedwreker hom doodslaan wat 'n doodslag begaan het, dan sal daar vir hom geen bloedskuld wees nie.

28 Want hy moet in sy vrystad bly tot die dood van die hoëpriester; maar ná die dood van die hoëpriester mag die een wat 'n doodslag begaan het, teruggaan na die land waar sy besitting lê.

29 En dit moet vir julle 'n regsinsetting wees in julle geslagte, in al julle woonplekke.

30 As iemand 'n mens doodslaan, moet die moordenaar op verklaring van getuies gedood word; maar een getuie is nie genoegsaam om iemand tot die dood te veroordeel nie.

31 Maar julle mag geen losgeld aanneem vir die lewe van 'n moordenaar wat skuldig is om te sterwe nie, want hy moet sekerlik gedood word.

32 Ook mag julle geen geld aanneem om iemand vry te stel van die vlug na sy vrystad — sodat hy kan teruggaan om in die land te woon — tot op die dood van die hoëpriester nie.

33 En julle mag die land nie ontheilig waar julle in is nie; want die bloed ontheilig die land, en vir die land word geen versoening gedoen vir die bloed wat daarin vergiet is nie, as net deur die bloed van hom wat dit vergiet het.

34 En jy mag die land waar julle in woon, nie verontreinig nie, omdat Ek daarin woon; want Ek, die Here, woon in die midde van die kinders van Israel.