Tauanga 36

Te Kāinga Tupu o ngā Wāhine

1 Nā, ka whakatata ngā ariki o ngā whare o ngā mātua o ngā hapū o ngā tama a Kireara tama a Makiri, tama a Mānahi, nō ngā hapū o ngā tama a Hōhepa, ka kōrero ki te aroaro o Mohi, ki te aroaro anō o ngā rangatira, o ngā ariki o ngā whare o ngā mātua o ngā tama a Īharaira; 2 ka mea, "I whakahau a Ihowā i tōku ariki kia hoatu te whenua hei kāinga tupu mō ngā tama a Īharaira, he mea rota; i whakahaua anō tōku ariki e Ihowā kia hoatu te wāhi o Teropēhara, o tō mātou teina ki āna tamāhine. 3 Nā, ki te mārenatia rātou ki ētahi atu o ngā tama o ērā iwi o ngā tama a Īharaira, nā, ka tītorehia tō rātou wāhi i te wāhi o ō mātou mātua, ā, ka tāpiritia ki te wāhi o te iwi e riro atu ai rātou, ā, ka tītorehia i te wāhi i meatia hei kāinga tupu mō mātou. 4 Ā, i te takanga hoki o te Tiupiri a ngā tama a Īharaira, nā, ka tāpiritia atu tō rātou wāhi ki te wāhi o te iwi e riro atu ai rātou, ā, ka tītorehia tō rātou kāinga i te kāinga o te iwi o ō mātou mātua."

5 Nā, ka whakahau a Mohi ki ngā tama a Īharaira, he mea kī mai nā Ihowā, ā, ka mea: "He tika ngā kupu a te iwi o ngā tama a Hōhepa. 6 Ko tā Ihowā tēnei i whakahau ai mō ngā tamāhine a Teropēhara; e mea ana: Me mārena rātou ki ā rātou e pai ai; otiia me mārena ki te hapū o te iwi o tō rātou pāpā. 7 Ā, e kore e riro kē te kāinga tupu o tētahi iwi i tētahi iwi atu i roto i ngā tama a Īharaira; ka whai hoki ngā tama a Īharaira, tērā, tērā, ki te kāinga o te iwi o ō rātou mātua. 8 Me mārena anō ngā tamāhine katoa, i a rātou nei tētahi kāinga o tētahi o ngā iwi o ngā tama a Īharaira, ki tētahi o te hapū o te iwi o ō rātou pāpā; kia mau ai te kāinga tupu o ōna mātua i tēnei, i tēnei, o ngā tama a Īharaira. 9 Kei riro kē hoki te kāinga tupu o tētahi iwi i tētahi atu iwi; engari me whai ngā iwi o ngā tama a Īharaira, ia tangata, ia tangata, ki ō rātou kāinga ake."

10 Rite tonu ki tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi, i pērā tā ngā tamāhine a Teropēhara; 11 ka riro hoki a Mahara, a Tirita, a Hokora, a Mirika, a Noa, ngā tamāhine a Teropēhara, hei wahine mā ngā tama a ngā tēina o tō rātou pāpā. 12 I mārenatia hoki ki ngā hapū o ngā tama a Mānahi, tama a Hōhepa, ā, i mau tō rātou kāinga tupu ki te iwi o te hapū o tō rātou pāpā.

13 Ko ngā whakahau ēnei me ngā whakaritenga a Ihowā i whakahaua e Mohi ki ngā tama a Īharaira i ngā mānia o Moapa i te wāhi o Horano, ki Heriko.

Verbod aan erfdogters om buite hulle vaderlike stam te trou.

1 EN die familiehoofde van die geslag van die kinders van Gílead, die seun van Magir, die seun van Manasse, uit die geslagte van Josef se kinders, het nader gekom en voor Moses en die owerstes, die familiehoofde van die kinders van Israel, gespreek

2 en gesê: Die Here het aan my heer bevel gegee om die land deur die lot as erfenis aan die kinders van Israel te gee; ook het my heer van die Here bevel ontvang om die erfdeel van ons broer Selófhad aan sy dogters te gee.

3 As hulle nou die vroue word van een van die seuns uit die ander stamme van die kinders van Israel, dan word hulle erfdeel van ons vaders se erfdeel weggeneem en gevoeg by die erfdeel van die stam waarby hulle sal behoort; so sal dan die erfdeel wat ons deur die lot aangewys is, ingekort word.

4 En as die jubeljaar vir die kinders van Israel aanbreek, dan word hulle erfdeel gevoeg by die erfdeel van die stam waarby hulle sal behoort; so sal dan hulle erfdeel van die erfdeel van ons vaders se stam weggeneem word.

5 Toe het Moses die kinders van Israel volgens die bevel van die Here gelas en gesê: Die stam van die kinders van Josef praat reg.

6 Dit is die saak wat die Here aangaande die dogters van Selófhad beveel het deur te sê: Laat hulle die vroue word van hom wat goed is in hulle oë; hulle moet net trou in 'n geslag van die stam van hulle vader,

7 sodat die erfdeel van die kinders van Israel nie van stam tot stam oorgaan nie; want die kinders van Israel moet elkeen die erfdeel van die stam van sy vaders vashou.

8 En elke dogter wat 'n erfdeel kry, uit die stamme van die kinders van Israel, moet die vrou word van een uit die geslag van die stam van haar vader, sodat die kinders van Israel elkeen die erfdeel van sy vaders kan erwe.

9 So sal dan 'n erfdeel nie van een stam na 'n ander stam oorgaan nie; want die stamme van die kinders van Israel moet elkeen sy erfdeel vashou.

10 Soos die Here Moses beveel het, so het die dogters van Selófhad gedoen:

11 Magla, Tirsa en Hogla en Milka en Noa, die dogters van Selófhad, het die vroue geword van die seuns van hulle ooms;

12 hulle het die vroue geword van manne uit die geslagte van die kinders van Manasse, die seun van Josef. So het dan hulle erfdeel gebly in die stam van die geslag van hulle vader.

13 Dit is die gebooie en die verordeninge wat die Here deur die diens van Moses die kinders van Israel beveel het, in die vlaktes van Moab by die Jordaan van Jérigo.